Աշակերտների բառապաշարի հարստացումը տարրական դասարաններում

Economics

Աշխատությունը նվիրված է մասնավոր արտասահմանյան փոխանցումների բարձր մակարդակ ունեցող երկրներում արտաքին առևտրի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Քննարկվում են միջազգային մասնավոր դրամական փոխանցումների տնտեսական նշանակությունը, դրանց ձևավորման հիմնական աղբյուրները և ազդեցությունը ազգային տնտեսության արտաքին առևտրային հարաբերությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտերկրից ստացվող ֆինանսական միջոցների և ներմուծման ու արտահանման ծավալների փոխկապակցվածությանը, ներքին սպառման, համախառն պահանջարկի և արժութային շուկայի վրա դրանց հնարավոր ազդեցություններին։ Ուսումնասիրվում են մասնավոր փոխանցումների դերը բնակչության եկամուտների ձևավորման, վճարային հաշվեկշռի կայունության, արտարժույթի առաջարկի և տնտեսական ակտիվության փոփոխությունների գործընթացներում։ Դիտարկվում են արտաքին առևտրի կառուցվածքը, ապրանքային և աշխարհագրական ուղղությունները, առևտրային հաշվեկշռի փոփոխությունները և միջազգային շուկաներում ազգային տնտեսության մրցունակության վրա ազդող գործոնները։ Կարևորվում են դրամական փոխանցումների հնարավոր ազդեցությունները ազգային արժույթի փոխարժեքի, ներմուծվող ապրանքների նկատմամբ պահանջարկի, տեղական արտադրության զարգացման և արտահանման հնարավորությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել վիճակագրական, համեմատական և տնտեսաչափական վերլուծության մեթոդներ՝ մասնավոր արտասահմանյան փոխանցումների և արտաքին առևտրի ցուցանիշների միջև առկա կապերը գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի տնտեսության առանձնահատկություններին, աշխատանքային միգրացիայի տնտեսական հետևանքներին, արտերկրում աշխատող քաղաքացիների փոխանցումների նշանակությանը և արտաքին տնտեսական կախվածության հետ կապված հիմնախնդիրներին։ Առանձնացվում են փոխանցումների օգտագործման սպառողական և ներդրումային ուղղությունները, ինչպես նաև դրանց հնարավոր ազդեցությունները արտադրական ներուժի, ձեռնարկատիրության և արտահանման զարգացման վրա։ Քննարկվում են միջազգային առևտրի խթանման, արտահանման կառուցվածքի բազմազանեցման, ներմուծումից կախվածության նվազեցման և մասնավոր ֆինանսական հոսքերը տնտեսական զարգացման նպատակներին ծառայեցնելու հնարավորությունները։ Կարևորվում է նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը՝ մասնավոր փոխանցումների բարձր մակարդակ ունեցող երկրների արտաքին առևտրային քաղաքականությունների և տնտեսական զարգացման մոդելների համեմատության միջոցով։ Աշխատությունը կարող է նպաստել մասնավոր դրամական փոխանցումների և արտաքին առևտրի փոխազդեցության տնտեսական օրինաչափությունների բացահայտմանը, արտաքին տնտեսական քաղաքականության կատարելագործմանը և ֆինանսական հոսքերի արդյունավետ օգտագործման մեխանիզմների մշակմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ արտաքին առևտրի ռազմավարական պլանավորման, տնտեսական կանխատեսումների, ներդրումային քաղաքականության և մակրոտնտեսական կայունության ապահովման գործընթացներում։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, միջազգային առևտրի մասնագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների և տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է հայ ազգային մատենագիտության համակարգում պարբերական մատենագիտական հաշվառման նշանակության, կառուցվածքի և տեղեկատվական գործառույթների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հայերեն և հայագիտական տպագիր արտադրանքի վերաբերյալ մատենագիտական տվյալների հավաքման, մշակման, դասակարգման և համակարգված ներկայացման սկզբունքներն են։ Քննվում է, թե ինչպես են առանձին մատենագիտական ցանկերը միավորվում ամբողջական տեղեկատվական ժողովածուի մեջ՝ հնարավորություն տալով արձանագրել որոշակի ժամանակահատվածում հրատարակված գրքերը, պարբերականները և տպագիր արտադրանքի այլ տեսակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային մատենագիտության հիմնական գործառույթներին՝ հրատարակչական ժառանգության հաշվառմանը, պահպանմանը, որոնելիության ապահովմանը և հետազոտողների ու գրադարանային մասնագետների համար մատենագիտական տեղեկատվության հասանելի դարձնելուն։ Ուսումնասիրվում են մատենագիտական նկարագրության կառուցվածքը, նյութերի դասակարգման սկզբունքները, թեմատիկ և անվանական բաժանումները, օժանդակ ցանկերի ու ցուցիչների նշանակությունը և տեղեկատվության որոնման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հրատարակության՝ որպես տարբեր բնույթի մատենագիտական ցանկերի համախմբված համակարգի դիտարկումը, որտեղ յուրաքանչյուր բաժին կատարում է առանձին տեղեկատվական գործառույթ, իսկ դրանց ամբողջությունը ներկայացնում է ազգային տպագիր արտադրանքի ընդհանուր պատկերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել տարբեր տարիների թողարկումների կառուցվածքային փոփոխությունները, մատենագիտական մշակման մեթոդների զարգացումը և գրադարանային ու տեղեկատվական պահանջների ազդեցությունը տվյալների ներկայացման ձևերի վրա։ Ուշադրություն է դարձվում նաև նման աղբյուրների պատմագիտական նշանակությանը, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հրատարակչական գործունեության ծավալները, թեմատիկ ուղղությունները, հեղինակային կազմը և գիտական ու մշակութային կյանքի զարգացման միտումները։ Մատենագիտական ցանկերի ժողովածուն կարևոր աղբյուր է նաև գրքի պատմության, տպագրության աշխարհագրության, հրատարակչությունների գործունեության և ազգային գրավոր ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մատենագիտության տեսության, գրադարանագիտության և հայ տպագրության պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով ազգային մատենագիտական հաշվառումը որպես մշակութային հիշողության պահպանման և տեղեկատվական ժառանգության համակարգման կարևոր միջոց։

History

Այս աշխատությունը վերլուծում է Ջավախքի տարածաշրջանի սոցիալ-քաղաքական, ժողովրդագրական և տնտեսական խնդիրները՝ միաժամանակ ներկայացնելով նրա զարգացման հնարավոր ուղիներն ու հեռանկարները։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանի հայ բնակչության սոցիալական վիճակին, կրթական և մշակութային կյանքին, տնտեսական ենթակառուցվածքների զարգացման մակարդակին, ինչպես նաև պետական քաղաքականության և տարածաշրջանային կառավարման ազդեցությանը տեղական գործընթացների վրա։ Քննարկվում են նաև միգրացիոն հոսքերը, զբաղվածության խնդիրները, երիտասարդության հեռանկարները և ինքնության պահպանման հիմնահարցերը՝ ընդգծելով Ջավախքի ռազմավարական նշանակությունը Հարավային Կովկասի համատեքստում։ Աշխատությունը համադրում է վերլուծական մոտեցումը և քաղաքական գնահատականները՝ փորձելով ձևակերպել հնարավոր լուծումներ և զարգացման սցենարներ, որոնք կարող են նպաստել տարածաշրջանի կայունությանը, տնտեսական ակտիվացմանը և սոցիալական համախմբվածությանը։

Other Subjects

Главные минеральные источники ССР Армении представляют собой важную группу природных лечебных ресурсов, которые издавна использовались в медицинских и рекреационных целях благодаря разнообразному химическому составу вод — гидрокарбонатным, сульфатным, хлоридным, углекислым и радоновым типам, а также их различной минерализации и температуре. Наиболее известным центром минеральных вод является город Jermuk, где горячие минеральные источники с высокой температурой и гидрокарбонатно-натриевым составом используются для лечения заболеваний пищеварительной системы, обмена веществ и опорно-двигательного аппарата, а также способствуют развитию курортной инфраструктуры. Не менее значимым является район Arzni, известный своими хлоридно-гидрокарбонатными минеральными водами, применяемыми при сердечно-сосудистых и желудочно-кишечных заболеваниях, что сделало его одним из ведущих курортов советского периода. Курорт Dilijan отличается более мягкими гидрокарбонатными водами и благоприятным лесным климатом, что усиливает общий оздоровительный эффект и делает его популярным местом санаторно-курортного лечения. Источники района Bjni известны холодными минеральными водами с выраженными лечебными свойствами, особенно используемыми при заболеваниях желудочно-кишечного тракта и печени. Также важное значение имеют воды Hankavan, которые отличаются разнообразным химическим составом и применяются в бальнеологической практике для общего укрепления организма. Кроме того, в советский период изучались и использовались минеральные воды в районе озера Lake Sevan и прилегающих горных зон, где выявлялись источники с различной минерализацией, дополняющие общую картину водных ресурсов республики. В целом минеральные источники Армении в СССР имели большое значение для развития курортного лечения, медицинской науки и туризма, а также рассматривались как стратегический природный ресурс республики.

History

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մանկատան շրջանավարտների սոցիալականացման գործընթացի էթնոմշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այն սոցիալական, հոգեբանական, կրթական և մշակութային գործոնները, որոնք ազդում են հաստատություններից դուրս եկած երիտասարդների ինքնուրույն կյանքի անցման, հասարակության մեջ ինտեգրման և սոցիալական դերերի ձևավորման վրա։ Հեղինակը դիտարկում է ընտանիքի, համայնքի, ազգային արժեքների, ավանդույթների, սոցիալական միջավայրի և մշակութային պատկանելիության ազդեցությունը մանկատան շրջանավարտների ինքնագիտակցության, վարքային դրսևորումների և սոցիալական հարմարվողականության գործընթացների վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են սոցիալական աջակցության մեխանիզմների, կրթական և դաստիարակչական ծրագրերի արդյունավետության գնահատումներ, ինչպես նաև առաջարկվում են մոտեցումներ՝ ուղղված երիտասարդների լիարժեք ներառմանը հասարակական կյանքում։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի սոցիալական մանկավարժների, հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, կրթության ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են խոցելի խմբերի սոցիալականացման, մանկատնային խնամքի համակարգի և երիտասարդների սոցիալական պաշտպանության հիմնախնդիրներով։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության և բոլշևիկյան քաղաքական ուժերի միջև հարաբերությունների ուսումնասիրությանը Անդրկովկասում 1917–1918 թվականներին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտական փուլում և Ռուսական կայսրության փլուզումից հետո տարածաշրջանում ձևավորված բարդ քաղաքական իրավիճակի համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկու քաղաքական ուժերի գաղափարական, քաղաքական և գործնական հարաբերությունների բնույթը, դրանց հակասությունների և ժամանակավոր համագործակցության պատճառները, ինչպես նաև այդ հարաբերությունների ազդեցությունը Հայաստանի և Անդրկովկասի քաղաքական գործընթացների վրա։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում է 1917 թվականի հեղափոխական իրադարձություններից հետո տարածաշրջանում ստեղծված նոր իրավիճակը, երբ նախկին կայսերական կառավարման համակարգի փլուզումը առաջ բերեց իշխանության, անվտանգության և ազգային ինքնորոշման խնդիրներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ՀՅԴ-ն իր քաղաքական գործունեության մեջ առաջնահերթ էր համարում հայ ժողովրդի ազգային և պետական շահերի պաշտպանությունը, մինչդեռ բոլշևիկների քաղաքական ծրագիրը հիմնված էր սոցիալիստական հեղափոխության, դասակարգային պայքարի և տարածաշրջանում խորհրդային իշխանության հաստատման գաղափարների վրա։ Այդ տարբեր նպատակները հաճախ հանգեցնում էին սուր քաղաքական հակասությունների, սակայն որոշակի հարցերում հնարավոր էին նաև ժամանակավոր համագործակցության ձևեր։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննության են առնվում Անդրկովկասյան քաղաքական կառույցների գործունեությունը, տեղական իշխանության մարմինների ձևավորումը, կուսակցությունների փոխհարաբերությունները և տարածաշրջանում ազդեցության համար ընթացող քաղաքական պայքարը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում 1917–1918 թվականների ազգային-քաղաքական գործընթացներին, հայ-ռուսական հարաբերություններին, Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի հետևանքներին, թուրքական զորքերի առաջխաղացման պայմաններում ստեղծված ռազմաքաղաքական իրավիճակին և Անդրկովկասի անկախ պետական կազմավորումների ձևավորմանը։ Կարևորվում է նաև բոլշևիկյան գաղափարների տարածման, հայ բոլշևիկների գործունեության և ՀՅԴ-ի կողմից դրանց նկատմամբ վերաբերմունքի ուսումնասիրությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու քաղաքական պայքարը ոչ միայն որպես երկու կուսակցությունների գաղափարական հակամարտություն, այլև որպես տարածաշրջանում իշխանության, անվտանգության և ազգային շահերի շուրջ ընթացող ավելի լայն գործընթաց։ Հետազոտության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև մամուլի, կուսակցական փաստաթղթերի, հրապարակային ելույթների և այլ պատմական աղբյուրների միջոցով արտահայտված քաղաքական դիրքորոշումները՝ բացահայտելու կողմերի իրական նպատակներն ու փոխադարձ գնահատականները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի 1918 թվականի իրադարձությունների ուսումնասիրությունը, երբ Անդրկովկասում արագ փոփոխվող ռազմաքաղաքական իրավիճակը խորացրեց քաղաքական ուժերի միջև հակասությունները և միաժամանակ առաջ բերեց նոր պետական լուծումների անհրաժեշտություն։ Այդ համատեքստում աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ՀՅԴ-ի և բոլշևիկների հարաբերությունների ազդեցությունը Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ստեղծման նախադրյալների և տարածաշրջանային քաղաքական վերադասավորումների վրա։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, հայոց նորագույն պատմության մասնագետներին, կուսակցությունների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև Անդրկովկասի 1917–1918 թվականների քաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է ՀՅԴ-ի և բոլշևիկյան ուժերի հարաբերությունները որպես հակասական և փոփոխական քաղաքական գործընթաց, որի վրա ազդում էին ինչպես գաղափարական տարաձայնությունները, այնպես էլ հեղափոխական Ռուսաստանի փլուզումը, ազգային շարժումների ակտիվացումը, արտաքին ռազմական սպառնալիքները և Անդրկովկասում նոր պետական կարգի ձևավորման անհրաժեշտությունը։