Աշխարհի տեսարան․ բնական և բարոյական գիտությունների բովանդակություն

History

Այս աշխատությունը նվիրված է Մեծ Արարատի գագաթ բարձրանալու պատմությանը՝ ներկայացնելով տարբեր ժամանակաշրջաններում իրականացված վերելքների նախապատմությունը, ընթացքը և նշանակությունը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Արարատ լեռան՝ որպես բնական, աշխարհագրական և պատմամշակութային նշանակություն ունեցող բարձունքի, հետազոտման և նվաճման պատմությունն է։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում լեռան աշխարհագրական առանձնահատկություններին, բարձրության, կլիմայական պայմանների, ռելիեֆի և սառցադաշտերի առանձնահատկություններին, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել գագաթ բարձրանալու հնարավորությունների և բարդության վրա։ Ներկայացվում են վաղ շրջանի ճանապարհորդների, հետազոտողների և լեռնագնացների փորձերը, նրանց կազմակերպած արշավախմբերը, վերելքների երթուղիները և հանդիպած բնական ու տեխնիկական դժվարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պայմաններին, որոնցում իրականացվել են առաջին հաջողված վերելքները, ինչպես նաև դրանց պատմական հավաստիության, ժամանակագրության և մասնակիցների վերաբերյալ տեղեկություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու լեռնագնացության տեխնիկայի և կազմակերպման զարգացմանը՝ սկսած վաղ շրջանի արշավախմբերից մինչև ավելի համակարգված և մասնագիտացված վերելքներ։ Ուսումնասիրվում են նաև Արարատի հետ կապված ճանապարհորդական գրառումները, գիտական դիտարկումները և քարտեզագրական աշխատանքները, որոնք նպաստել են լեռան վերաբերյալ աշխարհագրական գիտելիքների ընդլայնմանը։ Վերելքների պատմությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես սպորտային կամ արկածային գործունեության պատմություն, այլև որպես գիտական հետազոտությունների, աշխարհագրական բացահայտումների և տարբեր ժողովուրդների ու ճանապարհորդների հետաքրքրությունների արտահայտություն։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նաև լեռան նկատմամբ մշակութային և խորհրդանշական վերաբերմունքը, նրա տեղը տարածաշրջանի պատմական հիշողության մեջ և Արարատի գագաթի նկատմամբ ձևավորված հետաքրքրությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել լեռնագնացության պատմությամբ, աշխարհագրությամբ, ճանապարհորդությունների պատմությամբ, տարածաշրջանի բնական և մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին, ինչպես նաև պատմաբաններին, աշխարհագետներին և լեռնագնացության ոլորտի մասնագետներին։

Philosophy

Փիլիսոփայություն-ը գիտելիքի և մտածողության ամենահին համակարգված ոլորտներից է, որը ուսումնասիրում է իրականության, մարդու գոյության, գիտելիքի, արժեքների, բարոյականության և մտածողության հիմնարար հարցերը։ Այն փորձում է պատասխանել այնպիսի ընդհանուր և խորքային հարցերի, ինչպիսիք են՝ ինչ է իրականությունը, ինչ է ճշմարտությունը, ինչ է ճիշտը և սխալը, ինչ է մարդու տեղը աշխարհում և ինչպես կարելի է հասկանալ աշխարհը տրամաբանական ու քննադատական մտածողության միջոցով։ Փիլիսոփայությունը ձևավորվել է Հին Հունաստանում և զարգացել է տարբեր պատմական փուլերում՝ ներառելով բազմաթիվ ուղղություններ, ինչպիսիք են մետաֆիզիկան (իրականության ուսումնասիրություն), էպիստեմոլոգիան (գիտելիքի տեսություն), էթիկան (բարոյականություն), լոգիկան (մտածողության օրենքներ) և էսթետիկան (գեղեցիկի ուսումնասիրություն)։ Փիլիսոփայական մտածողությունը չի սահմանափակվում միայն տեսական հարցերով, այլ նաև ազդում է գիտության, իրավունքի, քաղաքականության և մշակույթի զարգացման վրա՝ ձևավորելով մարդու աշխարհայացքը և քննադատական մտածելու ունակությունը։

History

Պատմաազգագրական և տեղագրական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Ղարաբաղլու բնակավայրի պատմության, բնակչության, կենցաղի և սոցիալ-տնտեսական կյանքի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բնակավայրի աշխարհագրական դիրքը, բնական պայմանները, բնակեցման առանձնահատկությունները և տարածքային կազմակերպման հիմնական գծերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակչության կազմին, ավանդական զբաղմունքներին, գյուղատնտեսական գործունեությանը, արհեստներին և առօրյա կենսակերպին։ Ներկայացվում են համայնքային հարաբերությունների, բնակելի միջավայրի, տնտեսության կազմակերպման և տեղական սովորույթների վերաբերյալ տեղեկություններ՝ տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական պայմանների համատեքստում։ Քննարկվում են նաև բնակավայրի կապերը հարակից տարածքների հետ, հաղորդակցության ուղիները և տարածաշրջանային տնտեսական ու մշակութային գործընթացների ազդեցությունը տեղական կյանքի վրա։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու բնակավայրի պատմական զարգացման, բնակչության կենսակերպի և տարածաշրջանի գյուղական համայնքներին բնորոշ առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմական աշխարհագրության, ազգագրության, բնակավայրերի պատմության և տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Informatics

Ուսումնասիրությունը նվիրված է սխալներ ուղղող կոդերի կիրառմամբ գաղտնիքի բաշխման միջոցների մշակմանը՝ տեղեկատվության անվտանգ պահպանման, փոխանցման և վերականգնման խնդիրների համատեքստում։ Աշխատանքի հիմքում ընկած է երկու կարևոր ուղղությունների՝ սխալների հայտնաբերման և ուղղման մեթոդների ու գաղտնիքի բաշխման մեխանիզմների համադրումը։ Գաղտնիքի բաշխման համակարգերի նպատակն է զգայուն տեղեկատվությունը բաժանել առանձին մասերի այնպես, որ այն հնարավոր լինի վերականգնել միայն նախապես սահմանված պայմանների կամ մասնակիցների անհրաժեշտ քանակի առկայության դեպքում։ Սխալներ ուղղող կոդերի ներառումը նման համակարգերում հնարավորություն է տալիս բարձրացնել փոխանցվող կամ պահպանվող տվյալների հուսալիությունը և ապահովել գաղտնիքի վերականգնումը նույնիսկ այն իրավիճակներում, երբ տվյալների առանձին հատվածներ վնասվել, աղավաղվել կամ սխալ են փոխանցվել։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են սխալների առաջացման բնույթը, դրանց դասակարգումը և տվյալների ամբողջականության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Թվային համակարգերում տեղեկատվությունը կարող է ենթարկվել պատահական կամ տեխնիկական խափանումների հետևանքով առաջացած փոփոխությունների, ինչի պատճառով անհրաժեշտ է կիրառել հատուկ կոդավորման մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս հայտնաբերել և որոշ դեպքերում ուղղել առաջացած սխալները։ Այս նպատակով օգտագործվող սխալներ ուղղող կոդերը տվյալների սկզբնական կառուցվածքին ավելացնում են լրացուցիչ տեղեկատվություն, որի միջոցով ստացող կողմը կարող է որոշել տվյալների խաթարման փաստը և վերականգնել ճիշտ արժեքները։ Գաղտնիքի բաշխման տեսական հիմքը կապված է գաղտնի տեղեկատվության մի քանի մասնաբաժինների բաժանման գաղափարի հետ։ Նման մոտեցումը թույլ է տալիս բացառել ամբողջ գաղտնիքի մեկ վայրում կամ մեկ մասնակցի մոտ կենտրոնացված պահպանումը։ Բաշխված մասնաբաժինների օգտագործմամբ հնարավոր է ստեղծել այնպիսի համակարգեր, որտեղ գաղտնիքի վերականգնումը կախված է մասնակիցների կամ տվյալների հատվածների որոշակի շեմային քանակից։ Այս սկզբունքը հատկապես կարևոր է տեղեկատվական անվտանգության համակարգերում, քանի որ մեկ մասնաբաժնի կորստի կամ վնասման դեպքում ամբողջ գաղտնիքը պարտադիր չէ, որ դառնա անհասանելի։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է սխալներ ուղղող կոդերի և գաղտնիքի բաշխման մեխանիզմների համատեղ կիրառման սկզբունքների ուսումնասիրությունը։ Այդպիսի համակարգում անհրաժեշտ է միաժամանակ ապահովել գաղտնիության, ամբողջականության, վերականգնելիության և հուսալիության պահանջները։ Կոդավորման կառուցվածքը պետք է ընտրվի այնպես, որ լրացուցիչ կոդային տեղեկատվությունը չվնասի գաղտնիքի պաշտպանության մեխանիզմներին, իսկ վերականգնման գործընթացը կարողանա տարբերակել իրական տեղեկատվությունը սխալ կամ վնասված տվյալներից։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել տարբեր հանրահաշվական և կոդավորման մեթոդներ, որոնք կիրառելի են տվյալների մասնաբաժինների ձևավորման և վերականգնման համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել շեմային գաղտնիքի բաշխման սխեմաներին, որոնցում գաղտնիքի վերականգնման համար անհրաժեշտ է մասնակիցների կամ մասնաբաժինների որոշակի նվազագույն քանակ։ Նման համակարգերը հնարավորություն են տալիս համատեղել հասանելիության և անվտանգության պահանջները՝ սահմանելով, թե քանի մասնաբաժնի առկայության դեպքում կարող է իրականացվել գաղտնիքի վերականգնում։ Աշխատության գործնական բաղադրիչը կարող է ներառել համապատասխան ալգորիթմների նախագծում և դրանց աշխատանքի մոդելավորում։ Հնարավոր է ուսումնասիրել գաղտնիքի բաժանման, կոդային մասնաբաժինների ձևավորման, տվյալների փոխանցման, սխալների հայտնաբերման, ուղղման և վերջնական վերականգնման փուլերը։ Համակարգի արդյունավետությունը կարող է գնահատվել վերականգնման ճշտության, սխալների նկատմամբ դիմակայունության, հաշվարկային բարդության, հիշողության պահանջների և հաղորդակցական ծախսերի տեսանկյունից։ Կարևոր խնդիր է նաև այն սահմանների որոշումը, որոնց պայմաններում համակարգը կարող է հաջողությամբ վերականգնել վնասված տեղեկատվությունը։ Սխալների քանակի կամ վնասված մասնաբաժինների չափի աճի դեպքում վերականգնման հնարավորությունները կարող են սահմանափակվել, ուստի կոդի պարամետրերի ճիշտ ընտրությունը կարևոր նշանակություն ունի։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև տարբեր սխալներ ուղղող մոտեցումների համեմատական արդյունավետությունը։ Կախված կիրառման ոլորտից՝ կարող են պահանջվել տարբեր մակարդակի սխալադիմացկունություն, արագագործություն և հիշողության արդյունավետություն։ Այդ պատճառով համակարգի նախագծման ժամանակ անհրաժեշտ է հավասարակշռել անվտանգության և հուսալիության պահանջները հաշվարկային ռեսուրսների և գործնական կիրառելիության հետ։ Մշակվող միջոցների կիրառման հնարավոր ոլորտները բավական լայն են։ Դրանք կարող են օգտագործվել բաշխված պահոցներում, տվյալների փոխանցման համակարգերում, ամպային ենթակառուցվածքներում, տեղեկատվական անվտանգության լուծումներում և այնպիսի համակարգերում, որտեղ անհրաժեշտ է գաղտնի տեղեկատվության միաժամանակյա պաշտպանություն և վերականգնման բարձր հուսալիություն։ Հատկապես կարևոր է նման մոտեցումը այն միջավայրերում, որտեղ տվյալների ամբողջականության խախտումը կարող է հանգեցնել զգալի տեղեկատվական կամ կազմակերպական ռիսկերի։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է կոդավորման տեսության, սխալների ուղղման և տեղեկատվական անվտանգության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով մշակել գաղտնիքի բաշխման այնպիսի միջոցներ, որոնք միաժամանակ ապահովում են տվյալների գաղտնիությունը, ամբողջականությունը և սխալների նկատմամբ կայունությունը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել բաշխված տեղեկատվական համակարգերի հուսալիության բարձրացմանը և գաղտնի տվյալների պաշտպանության ավելի կայուն ու արդյունավետ մեխանիզմների ստեղծմանը։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է ամինաթթուների աղերի հիման վրա նոր ոչ գծային օպտիկական բյուրեղների ստացման, աճեցման և դրանց ֆիզիկական ու օպտիկական հատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի բյուրեղային նյութերի որոնման և ձևավորման վրա, որոնք օժտված են բարձր օպտիկական որակով, բավարար կայունությամբ և ոչ գծային օպտիկական երևույթների դրսևորման համար անհրաժեշտ կառուցվածքային առանձնահատկություններով։ Ամինաթթուների և դրանց աղերի օգտագործումը դիտարկվում է որպես նոր օպտիկական նյութերի ստեղծման հեռանկարային ուղղություն, քանի որ օրգանական և անօրգանական բաղադրիչների համապատասխան համակցությունը հնարավորություն է տալիս ստանալ հետաքրքիր ֆիզիկաքիմիական և օպտիկական հատկություններով բյուրեղային համակարգեր։ Քննության են առնվում նոր միացությունների սինթեզի պայմանները, սկզբնական նյութերի ընտրությունը, բաղադրության և միջավայրի ազդեցությունը բյուրեղացման գործընթացի վրա։ Կարևորվում է նյութերի մաքրության աստիճանը, լուծույթների պատրաստման եղանակը, բաղադրիչների հարաբերակցությունը, ջերմաստիճանը, թթվայնությունը և այլ գործոններ, որոնք կարող են որոշիչ ազդեցություն ունենալ ձևավորվող բյուրեղների կառուցվածքի և որակի վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բյուրեղների աճեցման տեխնոլոգիական պայմանների օպտիմալացմանը։ Ուսումնասիրվում են լուծույթից բյուրեղացման տարբեր մեթոդներ, գերհագեցման ձևավորման առանձնահատկությունները, բյուրեղացման կենտրոնների առաջացումը և բյուրեղի հետագա աճի ընթացքը։ Կառավարվող աճեցման նպատակն է ստանալ հնարավորինս խոշոր, միատարր և կառուցվածքային արատների նվազագույն քանակով մոնոբյուրեղներ, որոնք հարմար կլինեն հետագա ֆիզիկական և օպտիկական հետազոտությունների համար։ Քննության են առնվում ջերմաստիճանի փոփոխման արագության, լուծույթի գոլորշիացման, աճեցման տևողության և արտաքին միջավայրի կայունության ազդեցությունները բյուրեղների ձևավորման վրա։ Կարևորվում է նաև բյուրեղների արտաքին ձևի և ներքին կառուցվածքի միջև կապը։ Ստացված նմուշների կառուցվածքային ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշել բյուրեղային ցանցի հիմնական պարամետրերը, համաչափությունը և մոլեկուլների կամ իոնների դասավորության առանձնահատկությունները։ Այս տվյալներն անհրաժեշտ են նյութի ոչ գծային օպտիկական հատկությունների ծագումը հասկանալու համար, քանի որ համապատասխան ազդեցությունների դրսևորումը սերտորեն կապված է բյուրեղի ներքին համաչափության և կառուցվածքային կազմակերպման հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ռենտգենակառուցվածքային հետազոտություններին, որոնց միջոցով հնարավոր է պարզել նոր միացությունների բյուրեղագիտական բնութագրերը և հաստատել ստացված նյութերի կառուցվածքը։ Քննության են առնվում նաև սպեկտրային հետազոտությունները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել նյութերի օպտիկական թափանցելիության տիրույթը, կլանման առանձնահատկությունները և կառուցվածքային խմբերի դերը։ Ինֆրակարմիր, տեսանելի և այլ սպեկտրային տիրույթներում կատարվող չափումները կարող են արժեքավոր տեղեկություններ տրամադրել բյուրեղներում առկա քիմիական կապերի և դրանց օպտիկական վարքագծի վերաբերյալ։ Հատուկ նշանակություն է տրվում ոչ գծային օպտիկական հատկությունների փորձարարական գնահատմանը։ Ուսումնասիրվում է նյութերի արձագանքը բարձր ինտենսիվության էլեկտրամագնիսական ճառագայթմանը և գնահատվում են հաճախականության փոխակերպման հետ կապված երևույթները։ Կարևորվում է երկրորդ հարմոնիկի գեներացման հնարավորությունը, որի դեպքում համապատասխան պայմաններում մուտքային լազերային ճառագայթման հաճախականությունը փոխակերպվում է ավելի բարձր հաճախականության ճառագայթման։ Նման հատկությունը կարևոր չափանիշ է նոր բյուրեղների ոչ գծային օպտիկական կիրառելիությունը գնահատելու համար։ Ստացված արդյունքները կարող են համադրվել արդեն հայտնի ոչ գծային օպտիկական նյութերի բնութագրերի հետ՝ նոր բյուրեղների արդյունավետությունը և հնարավոր առավելությունները գնահատելու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բյուրեղների օպտիկական որակին։ Լույսի տարածման ընթացքում ցրման, կլանման և կառուցվածքային արատների ազդեցությունը կարող է զգալիորեն սահմանափակել նյութի գործնական կիրառությունը։ Այդ պատճառով ուսումնասիրվում են բյուրեղներում հնարավոր ներառումները, ճաքերը, կառուցվածքային անհամասեռությունները և այլ արատներ, ինչպես նաև դրանց առաջացման պատճառները։ Աճեցման պայմանների կատարելագործումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել նման թերությունները և ստանալ ավելի բարձր որակի նմուշներ։ Քննության են առնվում նաև նյութերի ջերմային հատկությունները և կայունությունը։ Ջերմային վերլուծության մեթոդները հնարավորություն են տալիս որոշել բյուրեղների կայունության ջերմաստիճանային սահմանները, հնարավոր փուլային փոփոխությունները և քայքայման առանձնահատկությունները։ Այս տվյալները կարևոր են այն դեպքերում, երբ նյութերը նախատեսվում են կիրառել լազերային կամ այլ օպտիկական սարքավորումներում, որտեղ բյուրեղը կարող է ենթարկվել ջերմային ազդեցության։ Առանձին նշանակություն է տրվում մեխանիկական հատկություններին, քանի որ բյուրեղների կարծրությունը, ամրությունը և մշակելիությունը նույնպես ազդում են դրանց գործնական կիրառելիության վրա։ Օպտիկական սարքերում օգտագործվող բյուրեղները պետք է ոչ միայն ունենան անհրաժեշտ ֆիզիկական հատկություններ, այլև հնարավոր լինի դրանք համապատասխան չափերով մշակել և պահպանել շահագործման ընթացքում։ Ամինաթթուների աղերի հիմքով բյուրեղների առանձնահատկություններից է օրգանական և իոնական կառուցվածքային բաղադրիչների համակցությունը, որը հնարավորություն է տալիս փոփոխել նյութի հատկությունները քիմիական բաղադրության նպատակային ընտրության միջոցով։ Տարբեր ամինաթթուների, թթուների և համապատասխան իոնների օգտագործումը կարող է հանգեցնել նոր բյուրեղային կառուցվածքների ձևավորման և դրանց օպտիկական բնութագրերի փոփոխության։ Այս հանգամանքը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ուսումնասիրել առանձին նյութեր, այլև բացահայտել բաղադրության, կառուցվածքի և ոչ գծային օպտիկական հատկությունների միջև ընդհանուր օրինաչափությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված բյուրեղների ֆիզիկական բնութագրերի համեմատական վերլուծությունը։ Կառուցվածքային, սպեկտրային, ջերմային և օպտիկական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս որոշել առավել հեռանկարային միացությունները և գնահատել դրանց հետագա կիրառման հնարավորությունները։ Նման նյութերը կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել լազերային տեխնիկայի, օպտոէլեկտրոնիկայի, ֆոտոնիկայի, օպտիկական ազդանշանների մշակման և հաճախականության փոխակերպման համակարգերի համար։ Առանձին կարևորություն ունի բյուրեղների աճեցման վերարտադրելի տեխնոլոգիայի մշակումը, քանի որ նոր նյութի գործնական օգտագործման համար անհրաժեշտ է տարբեր փորձերում ստանալ կայուն և կանխատեսելի բնութագրերով նմուշներ։ Այդ նպատակով ուսումնասիրվում են աճեցման տեխնոլոգիական պարամետրերի և վերջնական նյութի հատկությունների փոխկապակցվածությունները։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նոր բյուրեղային միացությունների ստացմամբ և դրանց կառուցվածք-հատկություն կապերի բացահայտմամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ ժամանակակից օպտիկական և լազերային տեխնոլոգիաների համար նոր ֆունկցիոնալ նյութերի ստեղծման հնարավորությամբ։ Տարբեր փորձարարական մեթոդների համատեղ կիրառումը հնարավորություն է տալիս ստացված բյուրեղների վերաբերյալ ձևավորել ամբողջական պատկերացում՝ սկսած դրանց սինթեզից և աճեցումից մինչև կառուցվածքային ու ոչ գծային օպտիկական բնութագրերի գնահատումը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել բյուրեղագիտության, նյութագիտության, ոչ գծային օպտիկայի, լազերային ֆիզիկայի, ֆիզիկական քիմիայի և օպտոէլեկտրոնիկայի ոլորտների հետազոտողների, ֆիզիկոսների, քիմիկոսների, ինժեներների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Mathematics

Այս աշխատությունը նվիրված է միկրոպոլյար առաձգական օրթոտրոպ ձողերի դինամիկ վիճակների կիրառական մոդելների կառուցմանը և դրանց համեմատական վերլուծությանը՝ կառուցվածքային մեխանիկայի և կիրառական մաթեմատիկայի շրջանակում։ Հետազոտության մեջ ուսումնասիրվում են միկրոպոլյար մեխանիկայի տեսության հիմքերը, որտեղ նյութի մասնիկային կառուցվածքը և ներքին պտտական աստիճանները հաշվի են առնվում որպես լրացուցիչ դինամիկ պարամետրեր՝ դասական առաձգականության տեսության համեմատությամբ։ Աշխատությունում ներկայացվում են օրթոտրոպ նյութերի մեխանիկական հատկությունները և դրանց ազդեցությունը դեֆորմացիոն և տատանողական գործընթացների վրա, ինչպես նաև ձողային համակարգերի վարքագծի մաթեմատիկական նկարագրության առանձնահատկությունները։