Աուտսորսինգի էությունը և նշանակությունը

History

Գիրքը նվիրված է 1917-1923 թվականներին Արցախահայության ազգային-քաղաքական և ազատագրական պայքարի պատմությանը՝ ներկայացնելով այդ ժամանակաշրջանում տարածաշրջանում տեղի ունեցած բարդ ու հակասական քաղաքական, ռազմական և հասարակական գործընթացները։ Ուսումնասիրության առանցքում Արցախում հայ բնակչության ինքնապաշտպանության, անվտանգության ապահովման, քաղաքական իրավունքների պահպանման և սեփական բնակավայրերում ազգային գոյության շարունակականության համար մղվող պայքարն է։ Աշխատությունը պատմական գործընթացները դիտարկում է Ռուսական կայսրության փլուզումից և 1917 թվականի հեղափոխական իրադարձություններից հետո ստեղծված իրավիճակի համատեքստում, երբ նախկին վարչաքաղաքական համակարգի թուլացումը Հարավային Կովկասում առաջ բերեց իշխանության, սահմանների և տարածքային պատկանելության բազմաթիվ խնդիրներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Արցախում հայկական տեղական իշխանության ու ինքնակազմակերպման ձևերին, բնակչության ինքնապաշտպանության կազմակերպմանը, ազգային կառույցների գործունեությանը և տարածաշրջանի քաղաքական ապագայի շուրջ ընթացող պայքարին։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև Արցախում և հարակից տարածքներում տեղի ունեցած ռազմական բախումների, զինված դիմադրության և բնակչության անվտանգության ապահովման խնդիրների վերլուծությունը։ Հեղինակը գործընթացները կապում է ոչ միայն տեղական զարգացումների, այլև Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերությունների, Հարավային Կովկասում ձևավորված նոր քաղաքական իրադրության, տարածաշրջանում գործող տարբեր ուժերի և արտաքին քաղաքական ազդեցությունների հետ։ 1918-1920 թվականների իրադարձությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին պետականության և իշխանության համար պայքարը, ազգային ինքնորոշման ձգտումները և տարածքային վեճերը փոխկապակցվում միմյանց հետ։ Աշխատության կարևոր հատվածներից է նաև 1920-1921 թվականների իրադարձությունների և խորհրդային իշխանության հաստատման գործընթացների դիտարկումը, որի արդյունքում Արցախյան հարցը ստացավ նոր քաղաքական և վարչական ձևակերպումներ։ Մինչև 1923 թվականն ընդգրկող ժամանակագրական շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու այն գործընթացներին, որոնք հանգեցրին տարածաշրջանի վարչաքաղաքական կարգավիճակի փոփոխությանը և հետագա տասնամյակների համար կարևոր հետևանքներ ունեցան։ Գիրքը արժեքավոր է Արցախահայության պատմական փորձի, ազգային ինքնակազմակերպման, ինքնապաշտպանության և քաղաքական պայքարի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել Հայոց պատմությամբ, Արցախի պատմությամբ, ազգային-ազատագրական շարժումներով, Հարավային Կովկասի քաղաքական պատմությամբ և XX դարի սկզբի հայ-ադրբեջանական հարաբերություններով զբաղվող հետազոտողներին ու ընթերցողներին:

History

Պատմաժողովրդագրական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Կարսի նահանգի վարչական կառուցվածքի և բնակչության ժողովրդագրական պատկերի ուսումնասիրությանը 19-րդ դարի առաջին երեսնամյակի ընթացքում։ Քննության են առնվում նահանգի վարչատարածքային բաժանումը, բնակավայրերի տեղաբաշխումը, բնակչության կազմն ու տարածքային բաշխման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական և ռազմական իրադարձությունների պայմաններում տեղի ունեցած ժողովրդագրական տեղաշարժերին, բնակչության արտագաղթի և վերաբնակեցման գործընթացներին։ Վերլուծվում են տարբեր բնակավայրերի ու վարչական միավորների բնակչության վերաբերյալ պատմական տեղեկությունները և դրանց միջոցով տարածաշրջանի ժողովրդագրական փոփոխությունների հիմնական միտումները։ Քննարկվում են նաև վարչական կառավարման համակարգի առանձնահատկությունները և դրանց կապը նահանգի հասարակական ու ժողովրդագրական գործընթացների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու Կարսի տարածաշրջանի բնակչության պատմական զարգացման և վարչատարածքային կազմակերպման մասին 19-րդ դարի սկզբին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, պատմական ժողովրդագրության, պատմական աշխարհագրության և տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Law

Աշխատությունը նվիրված է միաժամանակ երկու պետության քաղաքացիություն ունենալու իրավական կարգավիճակի սահմանադրաիրավական ուսումնասիրությանը և ժամանակակից հասարակական զարգացման պայմաններում դրա նշանակության բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքացիության ինստիտուտի տեսական հիմքերն են, անձի և պետության միջև կայուն իրավական կապի բովանդակությունը, ինչպես նաև այն առանձնահատկությունները, որոնք առաջանում են մեկից ավելի պետությունների նկատմամբ քաղաքացիական պատկանելության դեպքում։ Քննության են առնվում քաղաքացիության ձեռքբերման, պահպանման և դադարեցման ընդհանուր սահմանադրաիրավական սկզբունքները, անձի իրավունքների ու պարտականությունների հարաբերակցությունը և տարբեր իրավակարգերի միաժամանակյա կիրառությունից առաջացող իրավական հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ միգրացիոն գործընթացների ակտիվացումը, բնակչության միջազգային շարժունակությունը, սփյուռքային համայնքների գոյությունը և պետությունների միջև սոցիալական ու տնտեսական կապերի ընդլայնումը նոր նշանակություն են հաղորդում բազմակի քաղաքացիության իրավական կարգավորմանը։ Վերլուծվում են անձի քաղաքական, սոցիալական և քաղաքացիական իրավունքների իրականացման հետ կապված հարցերը, ինչպես նաև պետության նկատմամբ նրա պարտականությունների սահմանման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է տարբեր պետությունների սահմանադրական և օրենսդրական մոտեցումների համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինչպես ընդհանուր սկզբունքները, այնպես էլ ազգային իրավակարգերին բնորոշ տարբերությունները։ Քննարկվում են նաև իրավական որոշակիության, հավասարության, պետական ինքնիշխանության և քաղաքացու իրավունքների պաշտպանության սկզբունքների փոխհարաբերությունները։ Միջազգային իրավական չափանիշների և ներպետական կարգավորումների համադրումը հնարավորություն է տալիս քաղաքացիության այս ձևը դիտարկել ոչ միայն ազգային սահմանադրական իրավունքի, այլև պետությունների միջև իրավական փոխգործակցության համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է իրավական կարգավորման այնպիսի համակարգի ձևավորումը, որը կարող է հստակեցնել անձի կարգավիճակը և կանխել տարբեր իրավակարգերի միջև հնարավոր հակասությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է քաղաքացիության ինստիտուտի ժամանակակից վերափոխումների սահմանադրաիրավական վերլուծություն՝ այն կապելով հասարակական հարաբերությունների, միջազգային շարժունակության և պետություն-անհատ իրավական կապի զարգացման միտումների հետ։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է հետպատերազմյան Հայաստանում ներդրումների ներգրավման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և ներդրումային միջավայրի բարելավման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տնտեսական վերականգնման և զարգացման գործընթացներում ներքին ու օտարերկրյա ներդրումների նշանակությունը, դրանց ազդեցությունը արտադրության ընդլայնման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման, ենթակառուցվածքների զարգացման, տեխնոլոգիական արդիականացման և տնտեսական աճի ապահովման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հետպատերազմյան ժամանակաշրջանում ներդրումային միջավայրի վրա ազդող գործոններին, այդ թվում՝ տնտեսական և աշխարհաքաղաքական անորոշություններին, ներդրումային ռիսկերին, ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությանը, գործարար միջավայրին և ներդրողների վստահության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում են ներդրումների ներգրավման պետական քաղաքականության, իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների արդյունավետությունը, ինչպես նաև ներդրումային ծրագրերի խթանման և ներդրողների համար բարենպաստ պայմանների ստեղծման հնարավորությունները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են Հայաստանի տնտեսության տարբեր ոլորտների ներդրումային ներուժը, մրցակցային առավելությունները և այն ուղղությունները, որոնց զարգացումը կարող է նպաստել կապիտալի ներհոսքի ընդլայնմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ներդրումային ռիսկերի նվազեցմանը, պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցության ամրապնդմանը, ներդրումային նախագծերի ֆինանսավորման կատարելագործմանը և երկրի միջազգային տնտեսական կապերի արդյունավետ օգտագործմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հետպատերազմյան պայմաններում ներդրումային ակտիվության սահմանափակման հիմնական պատճառները և առաջարկելու ներդրումային գրավչության բարձրացման ու կայուն տնտեսական վերականգնման հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ներդրումային և ֆինանսական ոլորտների մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, գործարարների, հետազոտողների և տնտեսական քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ուսանողների համար։

Other Subjects

Սա գործնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է մասսայական գրադարանների աշխատողների համար և նվիրված է գրադարանային մասսայական աշխատանքի կազմակերպման, պլանավորման և արդյունավետ իրականացման մեթոդներին։ Հրատարակության մեջ ներկայացվում են ընթերցողների հետ մշակութային, կրթական և տեղեկատվական միջոցառումների կազմակերպման սկզբունքները, գրքային ցուցահանդեսների, գրական երեկոների, ընթերցողական քննարկումների, թեմատիկ հանդիպումների և այլ հանրային նախաձեռնությունների նախապատրաստման ու անցկացման գործնական խորհուրդներ։ Ուշադրություն է դարձվում տարբեր տարիքային և սոցիալական խմբերի հետ աշխատանքի առանձնահատկություններին, ընթերցանության խթանման մեթոդներին, գրադարանի հասարակական դերի ամրապնդմանը և համայնքի մշակութային կյանքում դրա ակտիվ մասնակցությանը։ Ձեռնարկը ներառում է նաև կազմակերպչական առաջարկություններ, աշխատանքի պլանավորման օրինակներ և մասնագիտական հանձնարարականներ, որոնք նպաստում են գրադարանային ծառայությունների որակի բարձրացմանը և ընթերցողների հետ արդյունավետ հաղորդակցությանը։ Այն օգտակար աղբյուր է ինչպես փորձառու գրադարանավարների, այնպես էլ ոլորտում նոր գործունեություն սկսող մասնագետների համար։

Other Subjects

Այս մատենագիտական հրատարակությունը նվիրված է հայ տպագրության պատմությանն ու դրա վերաբերյալ գրականության համակարգված ներկայացմանը՝ ընդգրկելով հայերեն տպագիր ժառանգության, գրահրատարակչության և մատենագիտական աղբյուրների վերաբերյալ տեղեկություններ։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է ընթերցողին և հետազոտողին տրամադրել հայ տպագրությանն առնչվող հրատարակությունների կանոնակարգված ցանկ, որը կարող է ծառայել որպես կարևոր կողմնորոշիչ հայ գրքի, տպագրության և հրատարակչական գործի պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Նման մատենագիտական տարեգիրքը կարող է ներառել տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված գրքերի, պարբերականների, ժողովածուների, գիտական աշխատությունների և այլ տպագիր նյութերի վերաբերյալ մատենագիտական նկարագրություններ՝ ներկայացնելով դրանց հեղինակներին, վերնագրերը, հրատարակության վայրը, տպարանը կամ հրատարակչությունը, հրատարակության թվականը և այլ համապատասխան տվյալներ։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունը տեղեկատվության համակարգումն ու դասակարգումն է, որի շնորհիվ հնարավոր է հետևել հայ տպագրական մշակույթի զարգացման փուլերին և բացահայտել տարբեր ժամանակաշրջանների հրատարակչական գործունեության առանձնահատկությունները։ Մատենագիտական նյութերը կարող են ընդգրկել ինչպես Հայաստանի տարածքում, այնպես էլ հայկական գաղթօջախներում և աշխարհի տարբեր քաղաքներում լույս տեսած հայերեն կամ հայագիտությանը վերաբերող հրատարակություններ։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը արժեքավոր է հայ տպագրության աշխարհագրության ուսումնասիրության համար, քանի որ հայ գիրքը դարերի ընթացքում ստեղծվել և տարածվել է բազմաթիվ մշակութային կենտրոններում։ Ցանկում ընդգրկված նյութերի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայկական տպարանների գործունեությունը, գրահրատարակության զարգացման ընթացքը, տարբեր հեղինակների և հրատարակիչների ներդրումը, ինչպես նաև հայ գրքի տարածման ու պահպանման պատմությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նաև հայ մատենագրության և գրքի պատմության աղբյուրագիտական ուսումնասիրությունների համար, քանի որ մատենագիտական նկարագրությունները հնարավորություն են տալիս նույնականացնել կոնկրետ հրատարակություններ և դրանց հիման վրա կատարել հետագա հետազոտություններ։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ պարբերական հրատարակությունների, պատմագիտական, գրականագիտական, լեզվաբանական, մշակութաբանական և այլ բնույթի աշխատությունների ընդգրկումը, քանի որ դրանք լրացնում են հայ տպագիր ժառանգության ընդհանուր պատկերը։ Հրատարակության համակարգված կառուցվածքը հետազոտողին հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել անհրաժեշտ նյութերի որոնման և ընտրության գործընթացում՝ այն դարձնելով գործնական նշանակություն ունեցող տեղեկատու աղբյուր։ Այն կարող է օգտագործվել գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքներում, գիտական հետազոտություններում, գրքի պատմության դասավանդման ընթացքում և հայ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության տարբեր ուղղություններում։ Ընդհանուր առմամբ, այս տարեգիրքը կարևոր նշանակություն ունի հայ տպագրական ժառանգության փաստագրման, համակարգման և պահպանման համար՝ միաժամանակ ապահովելով հայ գրքի պատմությամբ հետաքրքրվող մասնագետների և ընթերցողների համար անհրաժեշտ մատենագիտական կողմնորոշիչ նյութ։