Ավագ դպրոցականների ռազմաֆիզիկական պատրաստության առանձնահատկությունները մարմնամարզության օրինակով

Technology

Տեխնիկական, էլեկտրոնիկայի և արհեստական բանականության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է արհեստական նեյրոնային ցանցերի սխեմատեխնիկական իրականացման սկզբունքների, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ապարատային նախագծման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նեյրոնային ցանցերի տեսական հիմքերը, արհեստական նեյրոնների աշխատանքի մաթեմատիկական մոդելները, ցանցերի հիմնական ճարտարապետությունները և դրանց գործառույթների իրականացումը էլեկտրոնային սխեմաների միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անալոգային, թվային և խառը ազդանշանային սխեմատեխնիկական լուծումներին, ինչպես նաև նեյրոնային հաշվարկների ապարատային կազմակերպման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են կշռային գործակիցների ներկայացման, ազդանշանների բազմապատկման և գումարման, ակտիվացման ֆունկցիաների իրականացման ու տվյալների փոխանցման սխեմատեխնիկական մոտեցումները։ Քննարկվում են ինտեգրալ սխեմաների, ծրագրավորվող տրամաբանական սարքերի և մասնագիտացված հաշվողական համակարգերի կիրառման հնարավորությունները նեյրոնային ցանցերի ապարատային իրականացման գործընթացում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել էներգասպառման, հաշվարկային արագագործության, տարրերի ինտեգրման խտության, սխեմաների հուսալիության և հաշվարկների ճշգրտության փոխկապակցվածության գնահատման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում նեյրոնային ցանցերի սխեմատեխնիկական նախագծման օպտիմալացմանը, ապարատային և ծրագրային բաղադրիչների համատեղ աշխատանքին, ինչպես նաև իրական ժամանակում տեղեկատվության մշակման համակարգերում դրանց կիրառման հեռանկարներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, սխեմատեխնիկայի, համակարգչային ճարտարապետության, արհեստական բանականության և նեյրոմորֆ հաշվարկային համակարգերի նախագծման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Economics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ոռոգելի հողային ֆոնդի օգտագործման արդյունավետության բարձրացման խնդիրներին՝ Արարատյան հարթավայրի օրինակով՝ ընդգծելով գյուղատնտեսական արտադրության կայուն զարգացման և ջրային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունում դիտարկվում է ոռոգելի հողերի ներկա վիճակը, դրանց կառուցվածքային և արտադրողական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հողերի դեգրադացիայի, աղակալման և ջրային դեֆիցիտի խնդիրները, որոնք սահմանափակում են արդյունավետ օգտագործումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ոռոգման համակարգերի արդիականացմանը՝ ներառյալ կաթիլային և անձրևային ոռոգման տեխնոլոգիաների ներդրումը, ջրակորուստների նվազեցումը և ոռոգման ժամանակացույցի օպտիմալացումը՝ հիմնված ագրոքիմիական և հիդրոլոգիական տվյալների վրա։ Քննարկվում են նաև հողերի մելիորացիայի միջոցառումները, մշակաբույսերի կառուցվածքի փոփոխությունը և ջրախնայող գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների կիրառումը՝ որպես արտադրողականության բարձրացման կարևոր գործոններ։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ համակարգային մոտեցումը, որը համադրում է ինժեներական, ագրոնոմիական և կառավարման լուծումները, կարող է էապես բարձրացնել Արարատյան հարթավայրի ոռոգելի հողերի արդյունավետությունը և երկարաժամկետ կայունությունը։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է քինազոլինային հետերոցիկլային համակարգի համապատասխան տեղակալված ածանցյալների սինթեզի, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և կենսաբանական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նոր օրգանական միացությունների ստացման նպատակային եղանակների մշակման, սինթեզի պայմանների օպտիմալացման, ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատման և դրանց կենսաբանական ակտիվության գնահատման վրա։ Հետազոտությունը գտնվում է օրգանական, հետերոցիկլային և կենսաօրգանական քիմիայի սահմանագծում, քանի որ քիմիական կառուցվածքի ձևավորումը դիտարկվում է դրա հնարավոր կենսաբանական ազդեցությունների հետ անմիջական կապի մեջ։ Քինազոլինային համակարգը ներկայացնում է ազոտ պարունակող հետերոցիկլային կառուցվածք, որի տարբեր ածանցյալների հատկությունները կարող են զգալիորեն փոփոխվել օղակային համակարգում և դրա հարակից հատվածներում տեղակալիչների բնույթից, դիրքից, էլեկտրոնային ազդեցությունից և տարածական կառուցվածքից կախված։ Այդ պատճառով աշխատանքի կարևոր խնդիրներից է կառուցվածք–հատկություն և կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն փոխհարաբերությունների բացահայտումը։ Հետազոտության սկզբնական փուլում կարող են դիտարկվել նպատակային միացությունների ստացման համար անհրաժեշտ ելանյութերի ընտրությունը և համապատասխան սինթետիկ սխեմաների մշակումը։ Հետերոցիկլային միացությունների սինթեզը հաճախ պահանջում է բազմափուլ փոխարկումներ, որոնց ընթացքում անհրաժեշտ է վերահսկել ռեակցիաների ընտրողականությունը և կողմնակի գործընթացների առաջացումը։ Ելանյութերի կառուցվածքը, ֆունկցիոնալ խմբերի փոխադարձ ազդեցությունը և ռեակցիոն կենտրոնների ակտիվությունը պայմանավորում են հնարավոր փոխարկումների ուղղությունը։ Այդ պատճառով յուրաքանչյուր սինթետիկ փուլ դիտարկվում է ոչ միայն որպես նպատակային նյութի ստացման միջոց, այլև որպես համապատասխան քիմիական օրինաչափությունների ուսումնասիրության հնարավորություն։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հետերոցիկլային օղակի ձևավորման մեխանիզմներին։ Ցիկլացման գործընթացների արդյունավետությունը կարող է կախված լինել ելանյութերի կառուցվածքից, լուծիչից, ջերմաստիճանից, կատալիտիկ համակարգից և այլ ռեակցիոն պայմաններից։ Փոխազդեցության ընթացքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել միջանկյալ նյութերի հնարավոր առաջացումը և որոշել այն գործոնները, որոնք նպաստում են նպատակային ցիկլային կառուցվածքի ձևավորմանը։ Սինթեզի պայմանների փոփոխությունը կարող է անդրադառնալ ինչպես ռեակցիայի արագության, այնպես էլ վերջնական արդյունքի և արտադրանքի մաքրության վրա։ Կարևոր ուղղություն է ռեակցիաների ընտրողականության ուսումնասիրությունը։ Բազմաֆունկցիոնալ ելանյութերի դեպքում հնարավոր է միաժամանակ մի քանի ռեակցիոն կենտրոնների մասնակցություն, ինչի հետևանքով կարող են առաջանալ տարբեր կառուցվածք ունեցող արտադրանքներ։ Նպատակային սինթեզի արդյունավետ կազմակերպումը պահանջում է այնպիսի պայմանների ընտրություն, որոնցում առավել հավանական է անհրաժեշտ կառուցվածքի ձևավորումը։ Ռեակցիայի ընթացքի և ստացված նյութերի մանրամասն ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ բացահայտել կողմնակի փոխարկումների պատճառները և առաջարկել դրանց սահմանափակման ուղիներ։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում տեղակալիչների ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Մեթիլային և այլ ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծումը կարող է փոփոխել հետերոցիկլային համակարգի էլեկտրոնային խտության բաշխումը, տարածական կառուցվածքը, լիպոֆիլությունը և տարբեր միջավայրերում լուծելիությունը։ Նույն հիմնական կառուցվածքն ունեցող միացությունները կարող են զգալիորեն տարբերվել իրենց ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկություններով՝ նույնիսկ մեկ տեղակալիչի փոփոխության դեպքում։ Այս հանգամանքը կարևոր է ածանցյալների շարքի համակարգված սինթեզի և համեմատական ուսումնասիրության համար։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է ստացված նյութերի նույնականացումը և կառուցվածքի հաստատումը։ Սինթեզի հաջող ավարտը հնարավոր չէ հիմնավորել միայն արտադրանքի արտաքին տեսքով կամ ելքով։ Անհրաժեշտ է հաստատել մոլեկուլային կառուցվածքը համապատասխան ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրադիտական մեթոդներով։ Միջուկային մագնիսական ռեզոնանսի սպեկտրադիտությունը կարող է տեղեկություն տալ մոլեկուլում ջրածնի և ածխածնի ատոմների քիմիական միջավայրի մասին, իսկ ինֆրակարմիր սպեկտրադիտությունը՝ բնորոշ ֆունկցիոնալ խմբերի առկայության վերաբերյալ։ Զանգվածային սպեկտրաչափությունը և տարրային անալիզը կարող են լրացնել կառուցվածքային բնութագրումը՝ հաստատելով մոլեկուլային զանգվածը և տարրային բաղադրությունը։ Մի քանի անկախ մեթոդների համադրումը բարձրացնում է կառուցվածքային եզրակացությունների հավաստիությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկություններին։ Հալման ջերմաստիճանը, լուծելիությունը, կայունությունը, բյուրեղային վիճակը և այլ բնութագրեր կարող են կարևոր լինել ինչպես միացությունների նույնականացման, այնպես էլ դրանց հետագա կենսաբանական ուսումնասիրության համար։ Կենսաբանական փորձարկման ժամանակ հատկապես կարևոր է նյութի լուծելիությունը համապատասխան միջավայրում, քանի որ անբավարար լուծելիությունը կարող է սահմանափակել իրական ակտիվության գնահատումը։ Ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և մոլեկուլային կառուցվածքի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տեղակալիչների ազդեցության որոշ օրինաչափություններ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ստացված միացությունների կենսաբանական հատկությունների գնահատումը։ Նպատակային նյութերը կարող են ուսումնասիրվել համապատասխան փորձարարական մոդելներում՝ պարզելու դրանց հնարավոր կենսաբանական ակտիվության բնույթը և արտահայտվածության աստիճանը։ Նման փորձարկումների հիմնական նպատակը տարբեր ածանցյալների համեմատությունն է և այն կառուցվածքային հատկանիշների հայտնաբերումը, որոնք կապված են ակտիվության փոփոխության հետ։ Կենսաբանական արդյունքները այս տեսանկյունից դիտարկվում են ոչ թե մեկուսացված, այլ քիմիական կառուցվածքի հետ համադրված։ Առանձին նշանակություն ունի կառուցվածք–ակտիվություն հարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Մի շարք կառուցվածքով մոտ միացությունների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե առանձին տեղակալիչների ներմուծումը, դրանց դիրքի փոփոխությունը կամ հիմնական հետերոցիկլային համակարգի ձևափոխությունը ինչպես են անդրադառնում կենսաբանական ազդեցության վրա։ Եթե որոշակի կառուցվածքային փոփոխությունը հետևողականորեն ուղեկցվում է ակտիվության բարձրացմամբ կամ նվազումով, հնարավոր է ձևակերպել նախնական օրինաչափություններ։ Այդպիսի տվյալները կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա նպատակային սինթեզների համար՝ ընտրելով առավել հետաքրքիր կառուցվածքային ուղղությունները։ Կարևորվում է նաև մոլեկուլի էլեկտրոնային հատկությունների և կենսաբանական ազդեցության հնարավոր փոխկապակցվածությունը։ Էլեկտրոնադոնոր և էլեկտրոնակցեպտոր տեղակալիչները կարող են փոփոխել հետերոցիկլային համակարգի ռեակցունակությունը և կենսաբանական թիրախների հետ ոչ կովալենտ փոխազդեցությունների հնարավորությունները։ Միաժամանակ կենսաբանական ակտիվությունը չի որոշվում միայն էլեկտրոնային գործոններով․ կարևոր են նաև մոլեկուլի չափերը, ձևը, լիպոֆիլությունը, լուծելիությունը և ֆունկցիոնալ խմբերի տարածական հասանելիությունը։ Հետևաբար կառուցվածքային ազդեցությունները նպատակահարմար է գնահատել մի քանի ֆիզիկաքիմիական պարամետրերի համադրությամբ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տարածական գործոններին։ Կենսաբանական մակրոմոլեկուլների հետ փոքր օրգանական միացությունների փոխազդեցությունը հաճախ կախված է ոչ միայն ֆունկցիոնալ խմբերի առկայությունից, այլև դրանց տարածական դիրքից։ Հիմնական հետերոցիկլային կմախքի և դրա տեղակալիչների երկրաչափությունը կարող է նպաստել կամ խոչընդոտել համապատասխան կենսաբանական կենտրոնի հետ կապմանը։ Այդ պատճառով կառուցվածքային շարքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նաև տարածական փոփոխությունների նշանակությունը։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևորվել լիպոֆիլության և հիդրոֆիլության հավասարակշռությունը։ Կենսաբանական ակտիվություն ցուցաբերելու համար միացությունը հաճախ պետք է ունենա այնպիսի ֆիզիկաքիմիական հատկություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս համապատասխան միջավայրում պահպանել բավարար լուծելիություն և փոխազդել կենսաբանական կառուցվածքների հետ։ Չափազանց բարձր հիդրոֆոբությունը կարող է սահմանափակել ջրային միջավայրում լուծելիությունը, մինչդեռ չափազանց բարձր հիդրոֆիլությունը կարող է փոխել կենսաբանական թաղանթների հետ փոխազդեցության բնույթը։ Տեղակալիչների փոփոխությունը կարող է օգտագործվել այս հատկությունների կարգավորման համար։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում կենսաբանական փորձարկումների ընտրողականության հարցը։ Միացության ակտիվության գնահատման ժամանակ կարևոր է տարբերակել նպատակային կենսաբանական ազդեցությունը ընդհանուր ոչ ընտրողական ազդեցությունից։ Այդ նպատակով տարբեր փորձարարական համակարգերի արդյունքների համադրումը կարող է օգնել գնահատել, թե դիտվող ազդեցությունը որքանով է կապված կոնկրետ կառուցվածքային առանձնահատկությունների հետ։ Հետազոտության այս ուղղությունը կարևոր է հատկապես այն դեպքում, երբ սինթեզված ածանցյալները դիտարկվում են որպես հետագա կենսաբժշկական ուսումնասիրությունների համար հետաքրքրություն ներկայացնող նյութեր։ Կարևորվում է նաև դոզա–ազդեցություն հարաբերության ուսումնասիրությունը փորձարարական մակարդակում։ Կենսաբանական ազդեցության արտահայտվածությունը կարող է փոփոխվել նյութի կոնցենտրացիայից կախված, և այդ կապի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր ածանցյալների հարաբերական ակտիվությունը։ Նման տվյալների վիճակագրական մշակումը անհրաժեշտ է տարբեր միացությունների միջև դիտվող տարբերությունների հավաստիությունը գնահատելու համար։ Միաժամանակ կենսաբանական փորձերի արդյունքների մեկնաբանության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել կիրառված մոդելի սահմանափակումները և խուսափել լաբորատոր պայմաններում ստացված արդյունքները անմիջապես կլինիկական ազդեցության հետ նույնացնելուց։ Հետազոտության մեջ կարող է դիտարկվել նաև սինթեզված նյութերի կայունությունը կենսաբանական փորձերի պայմաններում։ Եթե միացությունը արագորեն փոփոխվում կամ քայքայվում է փորձարարական միջավայրում, դիտվող ազդեցությունը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն սկզբնական նյութով, այլև դրա փոխակերպման արտադրանքներով։ Այդ պատճառով քիմիական կայունության վերաբերյալ տվյալները կարևոր են կենսաբանական արդյունքների ճիշտ մեկնաբանման համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ստացված ածանցյալների համեմատական դասակարգմանը։ Ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական ցուցանիշների համատեղ վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել առավել հետաքրքիր միացությունները և բացահայտել այն կառուցվածքային փոփոխությունները, որոնք բարենպաստ կամ անբարենպաստ ազդեցություն են ունեցել ուսումնասիրվող հատկությունների վրա։ Այսպիսի համեմատական մոտեցումը հատկապես արժեքավոր է, երբ սինթեզվում է կառուցվածքով փոխկապակցված միացությունների ամբողջ շարք։ Կարևոր ուղղություն է սինթետիկ մեթոդների արդյունավետության գնահատումը։ Նպատակային նյութի ստացման համար նշանակություն ունեն ոչ միայն վերջնական ելքը, այլև ռեակցիայի փուլերի քանակը, արտադրանքի մաքրման հնարավորությունը, ելանյութերի հասանելիությունը և արդյունքների վերարտադրելիությունը։ Գիտական տեսանկյունից արդյունավետ մեթոդը պետք է հնարավորություն տա ստանալ բավարար մաքրության նյութ՝ կառուցվածքային և կենսաբանական ուսումնասիրությունների համար։ Տարբեր սինթետիկ մոտեցումների համեմատությունը կարող է բացահայտել առավել նպատակահարմար ճանապարհները համապատասխան հետերոցիկլային համակարգի ածանցյալների ստացման համար։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է նաև մաքրման և բաժանման մեթոդների ընտրությունը։ Ռեակցիոն խառնուրդներում կարող են առկա լինել չփոխազդած ելանյութեր, միջանկյալ և կողմնակի արտադրանքներ։ Վերաբյուրեղացումը, քրոմատագրական և այլ ընդունված բաժանման մեթոդները հնարավորություն են տալիս ստանալ հետագա բնութագրման համար անհրաժեշտ մաքրության միացություններ։ Մաքրության աստիճանը հատկապես կարևոր է կենսաբանական փորձարկումների ժամանակ, քանի որ խառնուրդներում առկա այլ նյութերը կարող են ազդել դիտվող արդյունքների վրա։ Առանձին նշանակություն ունի հետերոցիկլային համակարգերի քիմիական բազմազանության ընդլայնումը։ Հիմնական կմախքի նպատակային ձևափոխումը և տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծումը հնարավորություն են տալիս ստանալ կառուցվածքային գրադարան, որի անդամները կարելի է համեմատել նույն փորձարարական պայմաններում։ Այդպիսի համակարգված մոտեցումը կառուցվածք–ակտիվություն հարաբերությունների ուսումնասիրության համար ավելի տեղեկատվական է, քան միմյանցից էապես տարբերվող առանձին միացությունների պատահական համեմատությունը։ Աշխատության մեթոդաբանական հիմքում կարող են համադրվել օրգանական սինթեզի, քրոմատագրական բաժանման, սպեկտրադիտական բնութագրման, ֆիզիկաքիմիական չափումների և կենսաբանական փորձարկումների մեթոդները։ Սինթետիկ և կենսաբանական տվյալների միասնական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել ոչ միայն նոր միացությունների ստացման հնարավորությունը, այլև դրանց հատկությունների փոփոխման կառուցվածքային պատճառները։ Վիճակագրական մեթոդների կիրառումը կարող է անհրաժեշտ լինել կենսաբանական փորձերի կրկնելիության և տարբեր ածանցյալների միջև տարբերությունների նշանակալիության գնահատման համար։ Գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ազոտ պարունակող հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի զարգացման և դրանց կառուցվածքային ձևափոխությունների հետևանքների բացահայտման հնարավորությամբ։ Նոր ածանցյալների ստացումը կարող է ընդլայնել համապատասխան դասի միացությունների վերաբերյալ կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական տվյալները, իսկ կենսաբանական հատկությունների համեմատական ուսումնասիրությունը՝ նպաստել կառուցվածք–ակտիվություն օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Նման արդյունքները հետաքրքրություն են ներկայացնում օրգանական, կենսաօրգանական և դեղագործական քիմիայի տեսական ու կիրառական ուղղությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է տեղակալված քինազոլինային համակարգերի ստացման և ուսումնասիրության համալիր մոտեցում՝ ընդգրկելով սինթետիկ ճանապարհների ընտրությունը, ցիկլացման գործընթացները, ռեակցիաների ընտրողականությունը, միացությունների մաքրումն ու կառուցվածքային նույնականացումը, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների որոշումը, կենսաբանական ակտիվության փորձարարական գնահատումը և կառուցվածք–ակտիվություն հարաբերությունների վերլուծությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանական և հետերոցիկլային քիմիայի, կենսաօրգանական ու դեղագործական քիմիայի, ինչպես նաև կենսաակտիվ նյութերի հետազոտության ոլորտներում աշխատող գիտնականների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Biology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է բելուգայի՝ Huso huso տեսակի աճեցման, սեռի վաղ որոշման և ներքին օրգանների ու մնացորդային կենսահումքի վերամշակման խնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքը ներկայացնում է կիրառական նշանակություն ունեցող հետազոտություն, որը միավորում է ձկնաբուծության, կենդանաբանության, վերարտադրողական կենսաբանության և կենսատեխնոլոգիայի ուղղությունները։ Մասնավորապես, ուշադրություն է դարձվում այնպիսի մեթոդների ու պայմանների ուսումնասիրմանը, որոնք կարող են նպաստել բելուգայի արդյունավետ աճեցմանը և արտադրական գործընթացի օպտիմալացմանը։ Թեմայի կարևոր բաղադրիչներից է ձկան սեռի հնարավորինս վաղ որոշումը, քանի որ թառափազգիների դեպքում սեռական հասունության հետ կապված առանձնահատկությունները կարող են երկար ժամանակ դժվարացնել արուների և էգերի տարբերակումը։ Սեռի վաղ հայտնաբերումը գործնական նշանակություն ունի ձկնաբուծական տնտեսությունների համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս ավելի նպատակային կազմակերպել նախիրը, առանձնացնել անհրաժեշտ սեռային խմբերը և արդյունավետ կառավարել հետագա աճեցման ու վերարտադրության գործընթացները։ Ուսումնասիրության մյուս կարևոր ուղղությունը բելուգայի ներքին օրգանների և ձկան վերամշակումից առաջացող երկրորդային հումքի օգտագործումն է։ Ձկնարդյունաբերության մեջ վերամշակման ընթացքում առաջացող օրգանական մնացորդները կարող են դիտարկվել ոչ թե որպես անպետք թափոն, այլ որպես կենսաբանական արժեք ունեցող հումք, որից հնարավոր է ստանալ տարբեր նշանակության նյութեր և արտադրանք։ Այս մոտեցումը կարևոր է ինչպես տնտեսական արդյունավետության բարձրացման, այնպես էլ շրջակա միջավայրի վրա թափոնների ազդեցության նվազեցման տեսանկյունից։ Հետազոտության գիտական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն վերաբերում է Հայաստանի պայմաններում թառափաբուծության և բելուգայի կենսատեխնոլոգիական ուսումնասիրությունների զարգացմանը։ Մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ աշխատանքը Աբբաս Էսմայելի Մոլլայի կենսաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի ատենախոսության սեղմագիրն է, որը պաշտպանվել է 2011 թվականին Հայաստանի Հանրապետության ԳԱԱ «Արմբիոտեխնոլոգիա» գիտաարտադրական կենտրոնում՝ 03.00.14 մասնագիտությամբ։ Հրատարակությունը կազմված է 24 էջից, պարունակում է աղյուսակներ և պատկերներ, իսկ գրականության ցանկը ներառում է 7 աղբյուր։ Աշխատանքի «մշակում» կամ «կուլտիվացում» ուղղությունը ենթադրում է բելուգայի կենսաբանական առանձնահատկությունների և աճեցման պայմանների ուսումնասիրություն՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ձկան կենսարտադրողականության և արտադրական գործընթացների արդյունավետությունը։ Թառափազգիների բուծման դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն ջրի որակը, ջերմաստիճանը, թթվածնի պարունակությունը, սնուցումը, աճի տեմպերը և ձկների զարգացման փուլերը։ Այս գործոնների փոխկապակցված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մշակել ավելի արդյունավետ կառավարման մոտեցումներ և նվազեցնել աճեցման ընթացքում առաջացող կորուստները։ Սեռի վաղ որոշման խնդիրը հատկապես կարևոր է թառափաբուծության համար, քանի որ սեռական տարբերակման ժամանակային առանձնահատկությունները կարող են էականորեն ազդել արտադրական պլանավորման վրա։ Եթե հնարավոր է վաղ փուլում որոշել ձկան սեռը, ապա կարելի է ավելի արդյունավետ կազմակերպել սեռային կազմի վերահսկումը և վերարտադրողական նպատակներով ընտրված առանձնյակների պահպանումը։ Այդպիսի մեթոդների մշակումը կարող է նշանակություն ունենալ ինչպես գիտական հետազոտությունների, այնպես էլ արդյունաբերական ձկնաբուծության համար։ Աշխատանքի երրորդ ուղղությունը՝ ներքին օրգանների և վերամշակման երկրորդային հումքի օգտագործումը, ընդլայնում է ուսումնասիրության կիրառական շրջանակը։ Ձկան ներքին օրգանները պարունակում են սպիտակուցներ, լիպիդներ, ֆերմենտներ և կենսաբանական այլ միացություններ, որոնք համապատասխան տեխնոլոգիական մշակման դեպքում կարող են ունենալ սննդային, կերային կամ այլ կիրառություններ։ Հետևաբար դրանց նպատակային վերամշակումը կարող է բարձրացնել հումքի օգտագործման ամբողջականությունը և նվազեցնել արտադրական կորուստները։ Այս մոտեցումը համապատասխանում է նաև ժամանակակից շրջանաձև տնտեսության տրամաբանությանը, որի շրջանակում ձկնաբուծական և ձկնավերամշակման ենթամթերքը դիտարկվում է որպես նոր արտադրանքների ստացման հնարավոր ռեսուրս։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նրանով, որ բելուգայի հետ կապված երեք փոխկապակցված խնդիրներ՝ աճեցումը, սեռի վաղ որոշումը և ներքին օրգանների վերամշակումը, դիտարկում է միասնական գիտագործնական համակարգում։ Այն կարող է օգտակար լինել ձկնաբույծներին, կենսաբաններին, կենսատեխնոլոգներին, ջրային կենդանիների վերարտադրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ձկնարդյունաբերության տեխնոլոգներին, գիտահետազոտական հաստատությունների աշխատակիցներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Technology

Կիրառական մեխանիկայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կետային հենարաններով ուղղանկյուն և շրջանաձև սալերի տատանումների տեսական ու հաշվարկային ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարբեր երկրաչափական ձևերով սալերի դինամիկական վարքը, հենման պայմանների ազդեցությունը և տատանողական գործընթացների ձևավորման հիմնական օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կետային հենարանների քանակին ու տեղադրմանը, սալերի երկրաչափական և մեխանիկական պարամետրերին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը սեփական տատանումների հաճախականությունների և ձևերի վրա։ Վերլուծվում են համապատասխան սահմանային խնդիրների մաթեմատիկական ձևակերպումները, շարժման հավասարումները և դրանց լուծման վերլուծական ու թվային մոտեցումները։ Քննարկվում են ուղղանկյուն և շրջանաձև սալերի տատանողական բնութագրերի տարբերությունները, դինամիկական կայունության գնահատման խնդիրները և կառուցվածքային պարամետրերի նպատակահարմար ընտրության հնարավորությունները։ Ստացված մոտեցումները կարող են կիրառվել բարակապատ կառուցվածքների հաշվարկման, նախագծման և դինամիկական բնութագրերի գնահատման ժամանակ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կառուցվածքային մեխանիկայի, տատանումների տեսության, առաձգականության տեսության և ինժեներական կառուցվածքների հաշվարկման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Culture

Հրատարակությունը նվիրված է Հայ Առաքելական եկեղեցու Սուրբ Պատարագի ընթացքում կատարվող երգեցողություններին՝ ներկայացնելով հայ հոգևոր երաժշտության կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը։ Պատարագային երգերը սերտորեն կապված են եկեղեցական արարողության կառուցվածքի, աղոթքի և աստվածապաշտության ավանդույթների հետ՝ արտահայտելով քրիստոնեական հավատքի, փառաբանության, գոհության, ապաշխարության և հոգևոր խորհրդածության գաղափարները։ Դրանց միջոցով ծիսական խոսքը միավորվում է մեղեդու հետ՝ ստեղծելով պաշտամունքային ամբողջական միջավայր և ապահովելով արարողության տարբեր հատվածների երաժշտական արտահայտությունը։ Հայ եկեղեցական երգեցողությունն ունի դարավոր պատմություն և առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում հայ ժողովրդի հոգևոր ու մշակութային ժառանգության մեջ։ Այն ձևավորվել է ազգային երաժշտական մտածողության, եկեղեցական ավանդույթների և ծիսական պահանջների փոխազդեցությամբ՝ պահպանելով ինքնատիպ մեղեդային ու կատարողական առանձնահատկություններ։ Պատարագային երգերի հավաքումն ու հրատարակումը կարևոր նշանակություն ունեն դրանց պահպանման, կանոնավոր ուսուցման և եկեղեցական համայնքներում շարունակական կիրառության համար։ Նման ժողովածուները կարող են ծառայել հոգևորականներին, եկեղեցական երգիչներին, երգչախմբերին և երաժշտությամբ զբաղվող անձանց՝ որպես պատարագային երգեցողության ուսումնասիրության ու գործնական կատարման նյութ։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է հայ եկեղեցական երաժշտության պատմության, ծիսական երգարվեստի, հոգևոր երաժշտության փոխանցման և եկեղեցական մշակույթի զարգացման ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով այն ավանդույթը, որի միջոցով սերունդներին են փոխանցվել հայ եկեղեցու աղոթական ու երաժշտական ժառանգության արժեքները։