Բանկային համակարգի և տնտեսության իրական հատվածի ինտեգրման արդյունավետության գնահատումը Հայաստանի Հանրապետությունում

Technology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության անդրսահմանային ջրային ռեսուրսների և ջրային համակարգերի կառավարման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Հայաստանի ջրային ռեսուրսների այն հատվածն է, որը կապված է հարևան պետությունների հետ ընդհանուր գետային ավազաններով, ջրահոսքերի փոխկապակցվածությամբ և ջրային ռեսուրսների օգտագործման ու պահպանության փոխադարձ ազդեցություններով։ Աշխատանքը ջրային ռեսուրսների կառավարումը դիտարկում է ոչ միայն որպես ազգային բնօգտագործման խնդիր, այլև որպես տարածաշրջանային համագործակցության, բնապահպանական անվտանգության, տնտեսական զարգացման և միջազգային իրավունքի հետ սերտորեն կապված գործընթաց։ Ուսումնասիրության սկզբնական կարևոր ուղղությունը Հայաստանի ջրային ռեսուրսների ընդհանուր բնութագրումն է։ Ներկայացվում են երկրի գետային ցանցի, ջրային ավազանների, մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի հիմնական առանձնահատկությունները, դրանց ձևավորման բնական պայմանները և տարածքային բաշխվածությունը։ Ջրային ռեսուրսների քանակական և որակական վիճակի վրա ազդում են կլիմայական պայմանները, տեղումների փոփոխությունները, գետային հոսքի սեզոնայնությունը, հողօգտագործումը, բնակչության և տնտեսության պահանջարկը, ինչպես նաև ջրօգտագործման տարբեր ոլորտների գործունեությունը։ Այս գործոնների համադրությունը կարևոր է անդրսահմանային ջրային համակարգերի կառավարման առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գետային ավազանի՝ որպես ջրային ռեսուրսների կառավարման հիմնական միավորի, նշանակությանը։ Գետերը չեն սահմանափակվում վարչական կամ պետական սահմաններով, և վերին ու ստորին հոսանքներում իրականացվող ջրօգտագործման գործողությունները կարող են ազդեցություն ունենալ միմյանց վրա։ Ջրառը, ջրամբարների շահագործումը, հիդրոտեխնիկական կառույցների կառուցումը, գյուղատնտեսական ոռոգումը, արդյունաբերական և կենցաղային ջրօգտագործումը կարող են փոփոխել ջրի քանակական և որակական բնութագրերը։ Հետևաբար անդրսահմանային ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարումը պահանջում է համակարգված և ավազանային մոտեցում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ջրային ռեսուրսների կառավարման իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերի ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են Հայաստանի օրենսդրության, պետական կառավարման մարմինների, ջրային ոլորտի կարգավորման և վերահսկողության մեխանիզմների առանձնահատկությունները։ Միաժամանակ կարևորվում է միջազգային իրավական սկզբունքների դերը, քանի որ անդրսահմանային ջրային համակարգերի կառավարումը ենթադրում է տարբեր պետությունների շահերի համադրում, ջրային ռեսուրսների արդարացի և ողջամիտ օգտագործում, վնասակար ազդեցությունների կանխարգելում և տեղեկատվության փոխանակում։ Աշխատանքում անդրսահմանային ջրերը դիտարկվում են նաև որպես տարածաշրջանային համագործակցության կարևոր ոլորտ։ Հարևան պետությունների հետ ջրային հարցերի շուրջ համագործակցությունը կարող է ներառել ջրային հոսքերի վերաբերյալ տվյալների փոխանակում, հիդրոլոգիական դիտարկումների համակարգում, ջրի որակի համատեղ վերահսկողություն, ջրօգտագործման պլանավորում և արտակարգ իրավիճակների դեպքում փոխադարձ տեղեկացում։ Նման մեխանիզմների արդյունավետությունը մեծապես կախված է միջպետական երկխոսության շարունակականությունից, տեղեկատվության հասանելիությունից և համապատասխան կառույցների միջև գործնական համագործակցությունից։ Հետազոտության առանցքային հիմնախնդիրներից է ջրային ռեսուրսների քանակական կառավարման հարցը։ Ջրի պահանջարկի աճը, գյուղատնտեսության ոռոգման կարիքները, բնակչության և արդյունաբերության ջրամատակարարումը, ինչպես նաև կլիմայական փոփոխությունների հետևանքով ջրային հոսքերի հնարավոր փոփոխությունները կարող են մեծացնել ջրային ռեսուրսների նկատմամբ ճնշումը։ Այս պայմաններում անհրաժեշտ է գնահատել առկա պաշարները, դրանց վերականգնման և օգտագործման հարաբերակցությունը և տարբեր ոլորտների միջև ջրի բաշխման արդյունավետությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ջրի որակի պահպանության խնդրին։ Գետային և այլ ջրային համակարգերի աղտոտումը կարող է ունենալ ոչ միայն տեղային, այլև անդրսահմանային հետևանքներ։ Կեղտաջրերի արտահոսքը, գյուղատնտեսական քիմիական նյութերի ներթափանցումը, արդյունաբերական գործունեությունը և հանքարդյունաբերության հետ կապված հնարավոր ազդեցությունները կարող են փոխել ջրային էկոհամակարգերի վիճակը։ Հետևաբար ջրի որակի համատեղ դիտարկումը և աղտոտման աղբյուրների նկատմամբ վերահսկողությունը կարևոր նախապայմաններ են անդրսահմանային ջրային համակարգերի կայուն կառավարման համար։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում կլիմայի փոփոխության ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Ջերմաստիճանի բարձրացումը, տեղումների տարածաժամանակային փոփոխությունները, երաշտների հաճախականության հնարավոր աճը և ձնային պաշարների փոփոխությունը կարող են ազդել գետային հոսքի ձևավորման և ջրային ռեսուրսների հասանելիության վրա։ Հայաստանի նման լեռնային երկրի համար հատկապես կարևոր է գնահատել ջրային հոսքերի սեզոնային փոփոխությունները և կլիմայական ռիսկերի ազդեցությունը տարբեր ավազանների վրա։ Այս համատեքստում ջրային կառավարման համակարգը պետք է ունենա երկարաժամկետ կանխատեսման և հարմարվողականության մեխանիզմներ։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը ջրամբարների և հիդրոտեխնիկական կառույցների դերն է։ Ջրամբարները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ ոռոգման, էներգետիկայի, ջրամատակարարման և սեզոնային հոսքերի կարգավորման համար, սակայն դրանց շահագործումը կարող է նաև փոփոխել բնական հոսքի ռեժիմը և ազդել ջրային էկոհամակարգերի վրա։ Անդրսահմանային ավազաններում նման կառույցների շահագործումը պահանջում է հատկապես զգույշ պլանավորում և փոխադարձ տեղեկացվածություն, որպեսզի տարբեր ջրօգտագործողների շահերը հնարավորինս հավասարակշռվեն։ Աշխատանքում անդրադարձ է կատարվում նաև ջրային էկոհամակարգերի պահպանության խնդրին։ Ջրային ռեսուրսների կառավարումը չի կարող սահմանափակվել միայն մարդկանց և տնտեսության համար անհրաժեշտ ջրի քանակի ապահովմամբ։ Անհրաժեշտ է պահպանել գետերի էկոլոգիական գործառույթները, կենսաբազմազանությունը, ջրային և ափամերձ էկոհամակարգերը։ Այդ նպատակով կարևոր է հաշվի առնել էկոլոգիական հոսքերի պահպանությունը, ջրային միջավայրի որակը և մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությունը բնական համակարգերի վրա։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր նշանակություն ունի ջրային ռեսուրսների կառավարման տնտեսական բաղադրիչը։ Ջուրը միաժամանակ բնական ռեսուրս և տնտեսական արժեք ունեցող բարիք է, որի արդյունավետ օգտագործումը պահանջում է համապատասխան տնտեսական մեխանիզմներ։ Ջրօգտագործման վճարները, ներդրումները ջրային ենթակառուցվածքներում, կորուստների նվազեցումը, ջրախնայող տեխնոլոգիաների ներդրումը և տնտեսական խթանների կիրառումը կարող են նպաստել ջրային ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը։ Հատկապես կարևոր է ոռոգման համակարգերի արդյունավետության բարձրացումը, քանի որ գյուղատնտեսությունը ջրի խոշոր սպառողներից է։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ջրային ռեսուրսների մոնիթորինգի և տեղեկատվական համակարգերի զարգացմանը։ Հուսալի կառավարման համար անհրաժեշտ են գետերի հոսքի, ջրի մակարդակի, որակի, ջերմաստիճանի և այլ ցուցանիշների շարունակական դիտարկումներ։ Ժամանակակից տեղեկատվական և աշխարհագրական համակարգերի կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ համատեղելու տարբեր աղբյուրներից ստացված տվյալները, կառուցելու ջրային հաշվեկշիռներ, գնահատելու ռիսկերը և բարելավելու որոշումների ընդունման գործընթացը։ Անդրսահմանային համագործակցության դեպքում հատկապես կարևոր է տվյալների համադրելիությունը և փոխանակման արդյունավետ մեխանիզմների առկայությունը։ Հետազոտության կարևոր մասն է արտակարգ իրավիճակների կառավարումը։ Ջրհեղեղները, երաշտները, հիդրոտեխնիկական կառույցների հնարավոր վթարները կամ ջրի որակի հանկարծակի վատթարացումը կարող են արագ ազդեցություն ունենալ ինչպես բնակչության, այնպես էլ տնտեսության և էկոհամակարգերի վրա։ Այդ պատճառով անդրսահմանային ջրային համակարգերի կառավարման մեջ անհրաժեշտ են վաղ նախազգուշացման, արագ տեղեկատվության փոխանակման և համատեղ արձագանքման մեխանիզմներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև Հայաստանի և հարևան երկրների միջև ջրային համագործակցության զարգացման հնարավորությունները։ Համատեղ կառավարման արդյունավետ մոդելը կարող է հիմնված լինել տվյալների փոխանակման, համատեղ մոնիթորինգի, գիտական համագործակցության, ջրային ռեսուրսների երկարաժամկետ պլանավորման և բնապահպանական չափանիշների պահպանման վրա։ Նման մոտեցումը կարող է նպաստել ինչպես ջրային ռեսուրսների կայուն օգտագործմանը, այնպես էլ տարածաշրջանային վստահության և համագործակցության ամրապնդմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու Հայաստանի Հանրապետության անդրսահմանային ջրային ռեսուրսների և համակարգերի կառավարման հիմնական խնդիրները, գնահատելու դրանց բնապահպանական, տնտեսական, իրավական և ինստիտուցիոնալ կողմերը և ներկայացնելու կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Հետազոտությունը կարևորում է ջրային ռեսուրսների ինտեգրված կառավարումը, միջպետական համագործակցության զարգացումը, ջրի քանակի և որակի համատեղ վերահսկողությունը, կլիմայական փոփոխություններին հարմարվողականությունը, ջրային էկոհամակարգերի պաշտպանությունը և ժամանակակից մոնիթորինգային ու տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, ջրաբաններին, բնապահպաններին, աշխարհագրագետներին, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, իրավաբաններին, տնտեսագետներին, գիտաշխատողներին, բնօգտագործման ոլորտի մասնագետներին և ջրային անվտանգության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտադրական ձեռնարկություններում անձակազմի կառավարման մոտեցումների կատարելագործման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կազմակերպության մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, աշխատուժի կառավարման, աշխատակիցների մասնագիտական ներուժի զարգացման և արտադրական արդյունավետության բարձրացման փոխկապակցված խնդիրներն են։ Աշխատության շրջանակում անձնակազմի կառավարումը դիտարկվում է որպես կազմակերպության ընդհանուր կառավարման համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որի արդյունավետությունը կարող է անմիջականորեն անդրադառնալ արտադրողականության, աշխատանքի որակի, մրցունակության և ֆինանսական արդյունքների վրա։ Ուսումնասիրվում են անձնակազմի պլանավորման, աշխատանքի ընդունման և ընտրության, աշխատակիցների տեղաբաշխման, մասնագիտական վերապատրաստման, որակավորման բարձրացման, աշխատանքի գնահատման և խրախուսման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրական ձեռնարկությունների առանձնահատկություններին, որտեղ աշխատուժի արդյունավետ կազմակերպումը կապված է տեխնոլոգիական գործընթացների, աշխատանքի անվտանգության, մասնագիտական հմտությունների և արտադրական կարգապահության պահանջների հետ։ Աշխատության մեջ կարևորվում է աշխատակիցների մոտիվացիայի համակարգի կատարելագործումը՝ նյութական և ոչ նյութական խթանների համադրման, աշխատանքի արդյունքների արդար գնահատման և մասնագիտական առաջընթացի հնարավորությունների ստեղծման միջոցով։ Քննարկվում են նաև անձնակազմի վերապատրաստման և զարգացման ժամանակակից մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս համապատասխանեցնել աշխատակիցների գիտելիքներն ու հմտությունները տեխնոլոգիական փոփոխությունների և արտադրության նոր պահանջներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կազմակերպական մշակույթի, ներքին հաղորդակցության, ղեկավար-աշխատակից հարաբերությունների և թիմային աշխատանքի դերի ուսումնասիրությունը։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև աշխատակիցների ներգրավվածության բարձրացմանը, աշխատանքային պայմանների բարելավմանը և անձնակազմի կայունության ապահովմանը, քանի որ որակյալ մասնագետների պահպանումը կարևոր նշանակություն ունի արտադրական ձեռնարկությունների երկարաժամկետ զարգացման համար։ ՀՀ արտադրական ձեռնարկությունների օրինակով մշակվող մոտեցումները կարող են նպաստել անձնակազմի կառավարման համակարգերի արդիականացմանը, մարդկային ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործմանը և կազմակերպությունների մրցակցային դիրքերի ամրապնդմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արտադրական ձեռնարկությունների ղեկավարների, մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, տնտեսագետների, կառավարման ոլորտի հետազոտողների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ անձնակազմի կառավարման կատարելագործումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես վարչական գործընթացների բարելավում, այլև որպես արտադրական արդյունավետության, կազմակերպության կայունության և երկարաժամկետ զարգացման ապահովման ռազմավարական միջոց։

History

Հայկական լեռնաշխարհի վաղ բրոնզի ժամանակաշրջանում բնակավայրերի և բնակարանների զարգացումը արտացոլում է անցումը նեոլիթյան-էնեոլիթյան պարզ համայնքներից դեպի ավելի կայուն, սոցիալապես կազմակերպված և տնտեսապես բազմազան հասարակություններ, որտեղ ձևավորվում են ամրացված կամ կիսամշտական բնակատեղիներ, գյուղատիպ բնակավայրեր և որոշ դեպքերում նաև նախաքաղաքային կենտրոններ։ Բնակավայրերը հիմնականում տեղակայված էին բնական պաշտպանված դիրքերում՝ բլուրների վրա, գետահովիտներում կամ ջրային աղբյուրների մոտ, ինչը ապահովում էր և՛ պաշտպանություն, և՛ տնտեսական ռեսուրսների հասանելիություն։ Բնակարանաշինության մեջ լայն տարածում ունեին կավաշեն և քարե հիմքերով կառուցված կլոր կամ ուղղանկյուն տիպի տները, որոնք հաճախ ունեին հողաշեն պատեր, փայտյա ծածկեր և կավով սվաղված ներքին մակերեսներ՝ ջերմամեկուսացման և դիմացկունության նպատակով։ Որոշ բնակավայրերում հայտնաբերվել են նաև բազմաբնակարան կառույցներ և ավելի բարդ ճարտարապետական լուծումներ, ինչը վկայում է սոցիալական տարբերակվածության և համայնքային կազմակերպվածության զարգացման մասին։ Վաղ բրոնզի ժամանակաշրջանի նյութական մշակույթը ներառում է նաև կենցաղային խեցեղեն, քարե և մետաղական գործիքներ, որոնք օգտագործվել են գյուղատնտեսության, անասնապահության և արհեստագործության մեջ, ինչն էլ նպաստել է բնակավայրերի կայունությանը և աճին։ Այս բնակավայրերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Հայկական լեռնաշխարհը այդ ժամանակաշրջանում եղել է մշակութային և տնտեսական ակտիվ տարածաշրջան՝ կապերով հարևան Միջագետքի և Անատոլիայի քաղաքակրթությունների հետ, ինչը ազդեցություն է ունեցել ինչպես բնակարանաշինության տեխնոլոգիաների, այնպես էլ սոցիալական կառուցվածքի վրա։

Economics

Մարքեթինգը տնտեսական և կառավարչական գործունեության համակարգ է, որը ուղղված է սպառողների կարիքների և պահանջմունքների բացահայտմանը, դրանց բավարարման համար համապատասխան ապրանքների և ծառայությունների ստեղծմանը, առաջմղմանը և արդյունավետ վաճառքին։ Մարքեթինգի էությունը կայանում է շուկայի ուսումնասիրության, սպառողի վարքագծի վերլուծության և այնպիսի առաջարկի ձևավորման մեջ, որը առավելագույնս համապատասխանում է պահանջարկին։ Այն ոչ միայն վաճառքի գործընթաց է, այլև երկարաժամկետ հարաբերությունների կառուցում սպառողների հետ՝ նպատակ ունենալով ապահովել կազմակերպության կայուն զարգացումը և մրցունակությունը։ Մարքեթինգի հիմնական գործառույթներն են շուկայի ուսումնասիրությունը, ապրանքի մշակումը, գնագոյացումը, բաշխումը և առաջմղումը։ Մարքեթինգի սկզբնավորումը կապված է XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի արդյունաբերական զարգացման հետ, երբ արտադրության ծավալների աճի պայմաններում սկսվեց ձևավորվել մրցակցային շուկա և անհրաժեշտություն առաջացավ ուսումնասիրել սպառողների պահանջները։ Սկզբնական շրջանում մարքեթինգը դիտարկվում էր որպես պարզապես վաճառքի և գովազդի գործունեություն, սակայն ժամանակի ընթացքում այն վերածվեց գիտական և կառավարչական համակարգի։ XX դարի կեսերից մարքեթինգը սկսեց զարգանալ որպես առանձին գիտակարգ՝ ընդգրկելով շուկայի վերլուծություն, ռազմավարական պլանավորում և սպառողական վարքագծի ուսումնասիրություն։ Ժամանակակից մարքեթինգում մեծ դեր ունեն թվային տեխնոլոգիաները, ինտերնետը և սոցիալական մեդիան, որոնք թույլ են տալիս ավելի արդյունավետ հասնել սպառողներին և անհատականացնել առաջարկները։ Այսպիսով, մարքեթինգը հանդիսանում է շուկայական տնտեսության կարևոր բաղադրիչ, որի էությունը կայանում է սպառողի կարիքների բավարարման և կազմակերպության շահույթի ապահովման հավասարակշռության մեջ, իսկ դրա սկզբնավորումը կապված է արտադրական և շուկայական հարաբերությունների զարգացման հետ։

Finance

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հիփոթեքային շուկայի ֆինանսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շուկայի ձևավորման, զարգացման և ֆինանսավորման մեխանիզմների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են հիփոթեքային վարկավորման էությունը, դրա դերը բնակարանային ապահովվածության և ֆինանսական համակարգի զարգացման գործում, ինչպես նաև շուկայի հիմնական մասնակիցների փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիփոթեքային վարկերի տրամադրման պայմաններին, տոկոսադրույքներին, վարկավորման ժամկետներին, կանխավճարների չափերին, վարկունակության գնահատմանը և վարկային ռիսկերի կառավարմանը։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել հիփոթեքային շուկայի ֆինանսավորման աղբյուրները, բանկերի և վարկային կազմակերպությունների դերակատարությունը, երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը և կապիտալի շուկայի հնարավորությունների օգտագործումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է հիփոթեքային վարկավորման մատչելիության վրա ազդող գործոնների բացահայտումը, այդ թվում՝ բնակարանների գների, բնակչության եկամուտների, տոկոսադրույքների, գնաճային գործընթացների և մակրոտնտեսական միջավայրի ազդեցությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հիփոթեքային վարկերի վերաֆինանսավորման, արժութային և տոկոսադրույքային ռիսկերի, պարտավորությունների սպասարկման և ֆինանսական կայունության հետ կապված խնդիրներին։ ՀՀ պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գործող համակարգի հիմնական ձեռքբերումներն ու սահմանափակումները և գնահատելու դրա հետագա զարգացման հնարավորությունները։ Կարևոր է նաև պետական աջակցության ծրագրերի, ֆինանսական միջնորդության և բնակարանային քաղաքականության ազդեցության ուսումնասիրությունը հիփոթեքային շուկայի ընդլայնման և բնակչության համար բնակարանային ֆինանսավորման հասանելիության վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել հիփոթեքային շուկայի ֆինանսական մեխանիզմների կատարելագործմանը, վարկավորման պայմանների բարելավմանը, ռիսկերի արդյունավետ կառավարմանը և երկարաժամկետ ֆինանսավորման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, բանկային ոլորտի մասնագետներին, անշարժ գույքի շուկայի վերլուծաբաններին, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Other Subjects

Հրատարակությունը ներկայացնում է 1974 թվականի հուլիս, օգոստոս և սեպտեմբեր ամիսներին վերաբերող նշանավոր և հիշարժան տարեթվերի համակարգված ցանկ՝ ընդգրկելով պատմական, մշակութային, գիտական, գրական և հասարակական նշանակություն ունեցող իրադարձություններ ու տարեդարձեր։ Նյութը նախատեսված է որպես տեղեկատու աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակահատվածում նշվող կարևոր ամսաթվերի, պատմական իրադարձությունների, նշանավոր գործիչների ծննդյան կամ մահվան տարելիցների և տարբեր բնագավառներում նշանակալի դեպքերի վերաբերյալ։ Յուրաքանչյուր ամսվա համար տեղեկությունները դասավորված են ժամանակագրական սկզբունքով, ինչը հեշտացնում է անհրաժեշտ ամսաթվի որոնումն ու համապատասխան տեղեկատվության օգտագործումը։ Հրատարակությունը կարող է ներառել ինչպես Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմությանն ու մշակույթին առնչվող տարեթվեր, այնպես էլ համաշխարհային պատմության, գիտության, գրականության, արվեստի և հասարակական կյանքի կարևոր իրադարձություններ։ Նման օրացույցը կարող է գործնական նշանակություն ունենալ գրադարանների, դպրոցների, մշակութային հաստատությունների, դասախոսների, ուսուցիչների և միջոցառումների կազմակերպիչների համար՝ օգնելով նախապատրաստել տարեդարձերին, հիշատակի օրերին և պատմական իրադարձություններին նվիրված միջոցառումներ։ Միաժամանակ այն արժեքավոր տեղեկատու նյութ է ընթերցողների և հետազոտողների համար, ովքեր անհրաժեշտություն ունեն որոշակի ժամանակաշրջանի նշանակալի ամսաթվերի վերաբերյալ արագ և համակարգված տեղեկություններ ստանալու։ Հրատարակության կառուցվածքն ու ժամանակագրական դասավորությունը այն դարձնում են հարմար օգտագործման համար ինչպես ամենօրյա տեղեկատու աշխատանքում, այնպես էլ կրթական, մշակութային և գրադարանային գործունեության ընթացքում։