Բարձր հաճախությամբ տիրիստորային կերպափոխիչներում կիրառվող կոմուտացնող կոնդենսատորի մշակումը

Finance

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ներքին պետական պարտքի և ֆինանսական համակարգի զարգացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Քննության են առնվում պետական ներքին փոխառությունների ձևավորման ու կառավարման հիմնական մեխանիզմները, պարտքային գործիքների կիրառման առանձնահատկությունները և դրանց դերը պետական ֆինանսների համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներքին պարտքի ազդեցությանը ֆինանսական շուկայի, բանկային համակարգի, պետական արժեթղթերի շրջանառության, տոկոսադրույքների և ներդրումային գործընթացների վրա։ Վերլուծվում են պետական փոխառությունների ծավալի և կառուցվածքի փոփոխությունների հնարավոր հետևանքները ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման, մասնավոր հատվածի ֆինանսավորման և ֆինանսական կայունության տեսանկյունից։ Քննարկվում են նաև պարտքի կառավարման արդյունավետության, պարտքային բեռի վերահսկման, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցման և պետական արժեթղթերի շուկայի զարգացման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու ներքին պետական պարտքի նշանակությունը երկրի ֆինանսական համակարգի գործունեության և զարգացման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պետական ֆինանսների, պարտքի կառավարման, ֆինանսական շուկաների և Հայաստանի տնտեսության զարգացման խնդիրներով զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Biology

Այս աշխատությունը նվիրված է խատուտիկի արմատներից ինուլազ ֆերմենտի անջատման, մաքրման և դրա ֆիզիկաքիմիական ու կինետիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ինուլազն է՝ ֆերմենտ, որը կատալիզում է ինուլինային պոլիմերների հիդրոլիզը և կարևոր նշանակություն ունի ածխաջրերի կենսաքիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրման համար։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում բուսական հումքից ֆերմենտի արդյունավետ ստացմանը՝ ներառելով հումքի նախապատրաստումը, ֆերմենտային էքստրակցիան, ակտիվության որոշումը և ստացված ֆերմենտային պատրաստուկի մաքրման հնարավոր փուլերը։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի ֆերմենտի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությունը, որի ընթացքում կարող են գնահատվել մոլեկուլային բնութագրերը, լուծելիությունը, կայունությունը, օպտիմալ ակտիվության պայմանները և տարբեր արտաքին գործոնների ազդեցությունը ֆերմենտային ակտիվության վրա։ Կինետիկական հետազոտությունների շրջանակում կարող են որոշվել սուբստրատի նկատմամբ ֆերմենտի ակտիվության առանձնահատկությունները, ռեակցիայի արագության կախվածությունը սուբստրատի կոնցենտրացիայից, ինչպես նաև հիմնական կինետիկական պարամետրերը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող է գնահատվել ջերմաստիճանի, միջավայրի թթվայնության, սուբստրատի քանակի և այլ պայմանների ազդեցությունը ֆերմենտի աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև ֆերմենտի կայունության ուսումնասիրությունը տարբեր պայմաններում, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրա հնարավոր կիրառական նշանակությունը կենսատեխնոլոգիական և սննդարդյունաբերական գործընթացներում։ Բուսական աղբյուրից ինուլազի ստացումը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև այն պատճառով, որ բուսական հյուսվածքները կարող են հանդիսանալ կենսաբանորեն ակտիվ ֆերմենտների բնական աղբյուրներ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ բուսական հումքից ինուլազի ստացման առավել արդյունավետ պայմանները, բնութագրելու ստացված ֆերմենտի հիմնական հատկությունները և գնահատելու դրա կատալիտիկ ակտիվության առանձնահատկությունները։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ֆերմենտների կենսատեխնոլոգիական ուսումնասիրությունների, ինուլինի վերամշակման, ածխաջրերի ֆերմենտային փոխակերպման և բնական բուսական հումքից կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի ստացման հետագա հետազոտությունների համար։

Agriculture

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության զարգացման այն հիմնախնդիրներին, որոնք միաժամանակ ունեն ինչպես էկոլոգիական, այնպես էլ տնտեսական բնույթ և փոխկապակցված են բնական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության, շրջակա միջավայրի պահպանության և գյուղատնտեսական արտադրության կայունության հետ։ Հիմնական խնդիրներից մեկը հողերի դեգրադացիան է, որը պայմանավորված է էրոզիայով, աղակալմամբ, անթույլատրելի ոռոգմամբ և հողի ոչ ճիշտ մշակմամբ, ինչն ուղղակիորեն նվազեցնում է բերքատվությունը և երկարաժամկետ տնտեսական արդյունավետությունը։ Մյուս կարևոր ուղղությունը ջրային ռեսուրսների սահմանափակությունն է, որը Հայաստանում առանձնահատուկ նշանակություն ունի՝ հաշվի առնելով կլիմայական փոփոխությունները, սեզոնային ջրային պակասը և ոռոգման համակարգերի հնացած վիճակը։ Միաժամանակ խնդիր են հանդիսանում նաև գյուղատնտեսության ցածր տեխնոլոգիական մակարդակը, արտադրողականության անհավասար բաշխումը, փոքր հողակտորների մասնատվածությունը և շուկաների անկայունությունը, որոնք սահմանափակում են մրցունակության աճը։ Էկոլոգիական տեսանկյունից կարևոր են նաև քիմիական պարարտանյութերի և թունաքիմիկատների ոչ վերահսկվող օգտագործումը, կենսաբազմազանության կորուստը և բնական էկոհամակարգերի ճնշումը, որոնք երկարաժամկետ վտանգ են ստեղծում գյուղատնտեսության կայուն զարգացման համար։ Էկոլոգատնտեսագիտական մոտեցումը նպատակ ունի համադրել տնտեսական արդյունավետությունը և բնապահպանական հավասարակշռությունը՝ խթանելով կայուն գյուղատնտեսություն, օրգանական արտադրություն, ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաներ և պետական քաղաքականության ավելի նպատակային կարգավորում։ Այս համատեքստում կարևոր են նաև գյուղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական պայմանների բարելավումը և նորարարական տեխնոլոգիաների ներդրումը, որոնք կարող են նվազեցնել ճնշումը բնական ռեսուրսների վրա և բարձրացնել արտադրության ընդհանուր արդյունավետությունը։

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է բաշխված միջավայրերում իրականացվող գործընթացների նախագծման և վերիֆիկացման հիմնական գործիքային միջոցների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով բաշխված համակարգերի կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունների, գործընթացների մոդելավորման և դրանց ճշտության ստուգման մեթոդների վրա։ Բաշխված համակարգերում բազմաթիվ համակարգիչներ կամ հաշվարկային հանգույցներ համագործակցում են ընդհանուր խնդիրների լուծման համար, սակայն դրանց միջև հաղորդակցության ուշացումները, զուգահեռ գործողությունները, տվյալների փոխանակումը, հանգույցների հնարավոր խափանումները և ժամանակային անհամաժամանակությունը զգալիորեն բարդացնում են համակարգերի նախագծման ու ստուգման գործընթացը։ Այդ պատճառով բաշխված գործընթացների ճիշտ կառուցումը պահանջում է ոչ միայն ծրագրային լուծումների մշակում, այլև դրանց վարքագծի նախնական մոդելավորում և համակարգված վերիֆիկացիա։ Ուսումնասիրության առանցքում կարող է գտնվել բաշխված գործընթացների ֆորմալ և կիսաֆորմալ ներկայացման խնդիրը։ Մոդելավորման միջոցով հնարավոր է նկարագրել համակարգի բաղադրիչները, դրանց միջև փոխազդեցությունները, հաղորդագրությունների փոխանցումը, վիճակների փոփոխությունը և զուգահեռ ընթացող գործողությունները։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դեռևս նախագծման փուլում հայտնաբերել տրամաբանական հակասություններ, անհասանելի վիճակներ, փոխադարձ արգելափակումներ և այլ սխալներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է գործընթացների վերիֆիկացիայի տեսական հիմքերի ուսումնասիրությունը։ Վերիֆիկացիան ուղղված է պարզելու, թե արդյոք մշակված համակարգը համապատասխանում է նախապես սահմանված պահանջներին և արդյոք նրա վարքագիծը բավարարում է անհրաժեշտ հատկություններին։ Բաշխված միջավայրերի դեպքում կարող են ստուգվել անվտանգության, հասանելիության, ճիշտ ավարտի, համաժամացման և հաղորդակցության հետ կապված հատկություններ։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել վիճակների տարածության ուսումնասիրության, մոդելների ստուգման, ֆորմալ ապացուցման և այլ մեթոդներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գործընթացների մոդելավորման տարբեր մոտեցումներին։ Դրանց միջոցով համակարգի վարքագիծը կարող է ներկայացվել վիճակների, անցումների, գործողությունների և հաղորդակցության հարաբերությունների միջոցով։ Նման ներկայացումը հնարավորություն է տալիս բարդ բաշխված գործընթացը վերածել ավելի պարզ և վերլուծելի մոդելի՝ պահպանելով դրա էական հատկությունները։ Մոդելի հիման վրա հնարավոր է ուսումնասիրել համակարգի հնարավոր վարքագծի տարբեր սցենարներ և ստուգել դրանց համապատասխանությունը սահմանված պահանջներին։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև գործընթացների նախագծման ավտոմատացման գործիքները, որոնք հնարավորություն են տալիս ստեղծել մոդելներ, իրականացնել դրանց վերլուծություն, կատարել վերիֆիկացիա և որոշ դեպքերում ավտոմատ կերպով հայտնաբերել սխալներ։ Նման գործիքների կիրառումը կարևոր է հատկապես խոշոր բաշխված համակարգերում, որտեղ հնարավոր վիճակների և փոխազդեցությունների քանակը կարող է արագ աճել։ Ավտոմատացված վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ծրագրային սխալների հայտնաբերման ծախսերը և ավելի վաղ փուլում բացահայտել նախագծային խնդիրները։ Բաշխված համակարգերի նախագծման ժամանակ կարևոր խնդիր է նաև զուգահեռության կառավարումը։ Միաժամանակ գործող գործընթացները կարող են միմյանցից կախված լինել, փոխանակել տվյալներ կամ մրցակցել ընդհանուր ռեսուրսների համար։ Սխալ կազմակերպման դեպքում կարող են առաջանալ մրցակցային պայմաններ, փոխադարձ արգելափակումներ կամ տվյալների անհամապատասխանություն։ Այդ պատճառով վերիֆիկացիոն գործիքների միջոցով անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ոչ միայն առանձին գործընթացների ճիշտ աշխատանքը, այլև դրանց փոխազդեցության բոլոր էական սցենարները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև խափանումների նկատմամբ համակարգի կայունության ուսումնասիրությունը։ Բաշխված միջավայրում առանձին հանգույցների, կապի կամ ծրագրային բաղադրիչների խափանումը կարող է ազդել ամբողջ համակարգի աշխատանքի վրա։ Հետևաբար նախագծման և վերիֆիկացիայի գործիքները կարող են կիրառվել համակարգի վերականգնման մեխանիզմների, հաղորդակցության հուսալիության և սխալների նկատմամբ կայունության գնահատման համար։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կապված է այնպիսի մեթոդների և գործիքների ընտրության ու կիրառման հետ, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել բաշխված համակարգերի նախագծման հուսալիությունը և նվազեցնել դրանց մշակման ընթացքում առաջացող ռիսկերը։ Գործիքային միջոցների համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է հիմնվել դրանց արտահայտչականության, կիրառման բարդության, ավտոմատացման մակարդակի, մոդելների չափի նկատմամբ սահմանափակումների և վերիֆիկացիայի հնարավորությունների վրա։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է բաշխված միջավայրերում գործընթացների նախագծման և վերիֆիկացման խնդիրների համալիր ուսումնասիրություն՝ համադրելով մոդելավորման, ֆորմալ մեթոդների, ավտոմատացված ստուգման և ծրագրային ճարտարագիտության մոտեցումները։ Այն կարող է հետաքրքրել բաշխված համակարգերի, ծրագրային ապահովման նախագծման, ֆորմալ մեթոդների, համակարգերի վերիֆիկացիայի և համակարգչային գիտության ոլորտներում մասնագիտացող հետազոտողներին, ծրագրավորողներին և ուսանողներին։

Pedagogy

Թեման անդրադառնում է մանկավարժի մասնագիտական զարգացման, գիտելիքների շարունակական կատարելագործման և անձնական որակների ձևավորման կարևորությանը։ Ժամանակակից կրթական համակարգում ուսուցիչը պետք է մշտապես զարգացնի իր մասնագիտական հմտությունները, ծանոթանա նոր մեթոդներին և կրթական տեխնոլոգիաներին՝ ապահովելով արդյունավետ ուսուցում և դաստիարակություն։ Ինքնակրթությունը նպաստում է գիտելիքների ընդլայնմանը, ստեղծագործական մտածողության զարգացմանը և մասնագիտական աճին, իսկ ինքնադաստիարակությունը ձևավորում է պատասխանատվություն, կարգապահություն, հաղորդակցման մշակույթ և բարոյական արժեքներ։ Թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է, քանի որ ուսուցչի մասնագիտական և անձնական զարգացումը մեծ ազդեցություն ունի սովորողների կրթության և դաստիարակության որակի վրա։

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է օբյեկտակողմնորոշված տվյալների բազաների կառավարման համակարգերի կազմակերպման համար հարմարվողական միջոցների կառուցման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը տվյալների բազայի կառավարման այնպիսի մոտեցումների մշակումն ու վերլուծությունն է, որոնք կարող են ճկուն կերպով արձագանքել համակարգի աշխատանքի պայմանների, տվյալների կառուցվածքի, օգտվողների պահանջների և հաշվարկային ծանրաբեռնվածության փոփոխություններին։ Օբյեկտակողմնորոշված տվյալների բազաներում տեղեկատվությունը ներկայացվում է օբյեկտների, դասերի, հատկությունների և դրանց միջև հարաբերությունների միջոցով, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի բնական կերպով նկարագրել բարդ առարկայական տիրույթները և պահպանել տվյալների ու դրանց հետ աշխատող գործողությունների միջև կապը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նման համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, տվյալների կազմակերպման սկզբունքները, օբյեկտների պահպանման և որոնման մեխանիզմները, ինչպես նաև տվյալների բազայի կառավարման հիմնական բաղադրիչների փոխազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հարմարվողականության գաղափարին, որի էությունն այն է, որ համակարգը կարողանա իր աշխատանքի պարամետրերը փոփոխել՝ կախված ընթացիկ բեռնվածությունից, հարցումների բնույթից, տվյալների ծավալից և օգտագործման դինամիկայից։ Այսպիսի մոտեցումը կարող է նպաստել տվյալների հասանելիության արագության, հիշողության օգտագործման արդյունավետության և համակարգի ընդհանուր արտադրողականության բարձրացմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հարցումների մշակման և օպտիմալացման հարմարվողական մեխանիզմների ուսումնասիրություն, ինդեքսավորման ռազմավարությունների ընտրություն, տվյալների պահպանման կառուցվածքների փոփոխում և ռեսուրսների բաշխման ավտոմատ կարգավորում։ Կարևոր ուղղություն է համակարգի աշխատանքի վերաբերյալ վիճակագրական և ընթացիկ տեղեկատվության օգտագործումը՝ առավել արդյունավետ կառավարման որոշումներ ընդունելու համար։ Համակարգը կարող է վերլուծել նախկինում կատարված հարցումների բնույթը, տվյալների հասանելիության հաճախականությունը և ռեսուրսների օգտագործման մակարդակը՝ հետագայում համապատասխան պարամետրերն ավելի նպատակային կարգավորելու համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև օբյեկտակողմնորոշված տվյալների բազաների ընդլայնելիության և փոփոխվող պահանջներին հարմարվելու խնդիրներին։ Ժամանակակից տեղեկատվական համակարգերում տվյալների կառուցվածքը և օգտվողների պահանջները կարող են արագ փոխվել, ուստի կառավարման միջոցները պետք է ապահովեն համակարգի ճկունությունը՝ առանց դրա աշխատանքի կայունության և ամբողջականության խախտման։ Այդ համատեքստում կարևոր են տվյալների մոդելի փոփոխությունների, սխալների հայտնաբերման, համակարգի ինքնակարգավորման և վերականգնման մեխանիզմների մշակումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորում, ալգորիթմների վերլուծություն, համակարգչային փորձարկում և տարբեր աշխատանքային սցենարների համեմատական գնահատում։ Առաջարկվող մեթոդների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել հարցումների կատարման ժամանակի, հիշողության և հաշվողական ռեսուրսների օգտագործման, տվյալների հասանելիության արագության, համակարգի կայունության և փոփոխվող բեռնվածության պայմաններում աշխատանքի որակի ցուցանիշներով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տվյալների բազաների նախագծողներին, համակարգային ծրագրավորողներին, տեղեկատվական համակարգերի մասնագետներին, ծրագրային ճարտարապետներին, տվյալների կառավարման հետազոտողներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ձևավորել օբյեկտակողմնորոշված տվյալների բազաների կառավարման հարմարվողական միջոցների կառուցման մեթոդական հիմք՝ ապահովելով համակարգերի ճկունությունը, արտադրողականությունը, մասշտաբայնությունը և փոփոխվող շահագործման պայմաններին արդյունավետ արձագանքելու կարողությունը։