ԲԱՑ ԷԿՈՆՈՄԻԿԱ ՀԱՍԿԱՑՈՒԹՅՈՒՆԸ

History

Գիրքը նվիրված է Երևանի պատմական եկեղեցական կենտրոններից մեկի՝ Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու և դրա հետ կապված Սուրբ Անանիա առաքյալի անապատի պատմությանը։ Աշխատությունն անդրադառնում է այս սրբավայրի կրոնական, պատմական և մշակութային նշանակությանը՝ ներկայացնելով դրա տեղը Երևանի հոգևոր կյանքի և հայ եկեղեցական ժառանգության համատեքստում։ Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին Երևանի հին եկեղեցական կառույցներից է, որի պատմությունը կապված է քաղաքի հոգևոր կյանքի, եկեղեցական ավանդությունների և պատմական միջավայրի փոփոխությունների հետ։ Սուրբ Անանիա առաքյալի անապատը կարևոր տեղ է զբաղեցնում սրբավայրի պատմական հիշողության մեջ՝ կապվելով աղոթական կյանքի, հոգևոր առանձնացման և եկեղեցական ավանդության հետ։ Այսպիսի ուսումնասիրությունները նպաստում են ոչ միայն առանձին եկեղեցու պատմության բացահայտմանը, այլև Երևանի պատմական կերպարի, նրա հոգևոր կենտրոնների և համայնքային կյանքի զարգացման ըմբռնմանը։ Գրքում ներկայացվող թեման կարևոր է նաև հայկական եկեղեցական ճարտարապետության և կրոնական հուշարձանների ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ եկեղեցիները հանդես են գալիս ոչ միայն որպես պաշտամունքի վայրեր, այլև որպես պատմական հիշողության, մշակութային շարունակականության և ազգային ինքնության պահպանման կենտրոններ։ Սրբավայրի պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու դրա հետ կապված ավանդություններին, հոգևոր գործունեությանը և պատմական միջավայրում ունեցած դերակատարությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայ եկեղեցու պատմությամբ, Երևանի պատմական հուշարձաններով, հայկական ճարտարապետությամբ և կրոնական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։ Այն նաև կարևոր նյութ է ներկայացնում Երևանի հոգևոր աշխարհագրության և եկեղեցական կենտրոնների պատմական նշանակության ուսումնասիրման համար՝ նպաստելով պատմական սրբավայրերի ճանաչմանն ու դրանց մշակութային արժեքի պահպանման գիտակցմանը։

Pedagogy

Աշխատությունը պատկանում է հայ մանկավարժական և կրթական գրականության այն ժառանգությանը, որի հիմնական նպատակն է նպաստել մատաղ սերնդի կրթությանը, դաստիարակությանը և հայ գրավոր մշակույթի հիմքերի յուրացմանը։ Վերնագրում Մեսրոպյան անվան հիշատակումը հղում է Մեսրոպ Մաշտոցի ստեղծած հայոց գրերին և այն պատմական ու մշակութային ժառանգությանը, որի վրա հիմնվել է հայ ազգային կրթության և գրագիտության բազմադարյա ավանդույթը։ Մեսրոպ Մաշտոցի անունը հայ իրականության մեջ խորհրդանշում է ոչ միայն այբուբենի ստեղծումը, այլև հայոց լեզվի պահպանությունը, ազգային ինքնության ամրապնդումը, գիտելիքի տարածումը և կրթության միջոցով հասարակական առաջընթացի ապահովումը։ Այս առումով աշխատությունը կարելի է դիտարկել որպես մանուկների կրթությանն ուղղված հրատարակություն, որի գաղափարական առանցքը հայեցի ուսուցման, գրագիտության ձևավորման և երիտասարդ սերնդին ազգային մշակութային արժեքներին հաղորդակից դարձնելու կարևորությունն է։ Մանկավարժական բնույթի նման գրքերը նշանակալի դեր են ունեցել երեխաների մտավոր զարգացման, ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորման, մայրենի լեզվի յուրացման և բարոյական դաստիարակության գործում։ Դրանք կրթությունը դիտարկել են ոչ միայն որպես գիտելիքների փոխանցման գործընթաց, այլև որպես անհատի մտածողության, խոսքի, վարքի և ազգային գիտակցության ձևավորման կարևոր միջոց։ Մեսրոպյան ավանդույթի ընդգծումը հատկապես կարևոր է այն առումով, որ հայոց գրերի ստեղծումը հայ ժողովրդի պատմության մեջ հիմք դրեց ինքնուրույն գրականության, մատենագրության, դպրոցական կրթության և հոգևոր-մշակութային կյանքի զարգացմանը։ Հրատարակության պատմամշակութային նշանակությունն առավել ընդգծվում է նաև դրա ստեղծման միջավայրով․ 19-րդ դարում Կալկաթայի հայ համայնքը Հնդկաստանի հայկական կրթական, բարեգործական և տպագրական կյանքի կարևոր կենտրոններից էր։ Հնդկահայ համայնքի գործունեությունը մեծապես նպաստել է հայերեն գրքի տարածմանը, դպրոցական կրթության կազմակերպմանը, ազգային ինքնության պահպանմանը և հայ մտավոր ժառանգության զարգացմանը։ Արարատյան ընկերության տպագրական նախաձեռնությունը վկայում է կրթական և մշակութային նպատակներով հայերեն գրականություն հրատարակելու ձգտման մասին։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ մանկավարժության պատմությամբ, Մեսրոպ Մաշտոցի ժառանգությամբ, հայկական դպրոցների զարգացման, սփյուռքահայ կրթական կյանքի և 19-րդ դարի հայ տպագրության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։ Այն արժեքավոր է նաև որպես հայ համայնքների կրթական գործունեության պատմական վկայություն՝ ցույց տալով, որ մայրենի լեզվի ուսուցումն ու ազգային մշակույթի պահպանումը կարևոր խնդիրներ էին ոչ միայն պատմական հայրենիքում, այլև հայրենիքից հեռու ապրող հայկական համայնքներում։ Ընթերցողական տեսանկյունից հրատարակությունը ներկայացնում է հայ կրթական մտքի այն ավանդույթը, որտեղ գրագիտությունը, ազգային հիշողությունը և սերունդների դաստիարակությունը դիտարկվում են որպես փոխկապակցված արժեքներ։ Այն նշանակալի տեղ ունի հայ մանկավարժական և տպագրական ժառանգության ուսումնասիրության շրջանակում՝ որպես Մեսրոպյան կրթական ավանդույթի և հայեցի դաստիարակության գաղափարի արտահայտություն։

Other Subjects

Հրատարակությունը պատմական սկզբնաղբյուրների ժողովածու է, որն ընդգրկում է Պարսկաստանի հետ խաղաղության հաստատման գործընթացին առնչվող պաշտոնական փաստաթղթեր և դիվանագիտական նյութեր։ Այն հնարավորություն է տալիս սկզբնաղբյուրների հիման վրա ուսումնասիրելու ռազմական հակամարտությունից խաղաղ բանակցությունների անցման ընթացքը, կողմերի միջև քաղաքական և տարածքային հարցերի քննարկումը, դիվանագիտական ներկայացուցիչների գործունեությունը և համաձայնությունների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Նյութերում կարող են ընդգրկված լինել պետական գրագրություններ, պաշտոնական հաղորդագրություններ, բանակցությունների արձանագրություններ, պայմանագրային նախագծեր, զեկուցագրեր, հրահանգներ և այլ վավերագրեր, որոնք արտացոլում են խաղաղության պայմանների մշակման տարբեր փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռուսաստանի և Պարսկաստանի միջև հարաբերությունների կարգավորմանը, սահմանների, տարածքային պատկանելության, առևտրի, բնակչության տեղաշարժի և դիվանագիտական հարաբերությունների հետ կապված հարցերին։ Փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս հետևելու, թե ինչպես են կողմերը ձևակերպել իրենց պահանջներն ու առաջարկները, ինչպիսի փոխզիջումներ են քննարկվել և ինչ քաղաքական ու ռազմական հանգամանքներ են ազդել վերջնական համաձայնությունների վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հարավային Կովկասի քաղաքական դրության արտացոլումը, քանի որ ռուս-պարսկական հարաբերությունների փոփոխությունները անմիջականորեն կապված էին տարածաշրջանի վարչաքաղաքական վերափոխումների և տեղական բնակչության հետագա վիճակի հետ։ Հայոց պատմության ուսումնասիրության համար նման նյութերը կարևոր են նաև այն պատճառով, որ դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայկական բնակչություն ունեցող տարածքների կարգավիճակի փոփոխությունները և տարածաշրջանում նոր քաղաքական հարաբերությունների ձևավորումը։ Պաշտոնական փաստաթղթերի բնույթը ժողովածուին հաղորդում է առանձնահատուկ աղբյուրագիտական արժեք, սակայն դրանց ուսումնասիրությունը պահանջում է տարբեր կողմերի նյութերի և այլ ժամանակակից սկզբնաղբյուրների համադրում, քանի որ յուրաքանչյուր փաստաթուղթ արտացոլում է այն կազմած պետական կամ դիվանագիտական կառույցի դիրքորոշումը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի Ռուսաստանի և Պարսկաստանի դիվանագիտական հարաբերությունների, Հարավային Կովկասի քաղաքական պատմության, միջազգային պայմանագրերի ձևավորման և 19-րդ դարի տարածաշրջանային գործընթացների ուսումնասիրության համար։

Other Subjects

Հրատարակությունը ցուցահանդեսային պատկերացանկ և արվեստագիտական-մատենագիտական բնույթի տեղեկատու է, որը ներկայացնում է 1975 թվականի հոկտեմբերին Երևանում կազմակերպված մատենանիշերի առաջին ցուցահանդեսում ընդգրկված ստեղծագործությունները։ Այն նվիրված է գրքային գրաֆիկայի առանձնահատուկ տեսակներից մեկին՝ մատենանիշին կամ էքսլիբրիսին, որը փոքրածավալ գեղարվեստական ստեղծագործություն է և ավանդաբար կապված է գրքի սեփականության, գրադարանի կամ անհատական հավաքածուի նշանավորման հետ։ Պատկերացանկը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու հայ նկարիչների կողմից ստեղծված մատենանիշերի գեղարվեստական և թեմատիկ բազմազանությանը, դրանց պատկերային լեզվին, հորինվածքային լուծումներին և գրաֆիկական արտահայտչամիջոցներին։ Ներկայացված աշխատանքներում կարող են արտացոլվել գրքի և ընթերցանության խորհրդանիշներ, պատմամշակութային պատկերներ, ազգային զարդանախշեր, դիմանկարային տարրեր, մասնագիտական կամ անձնական հետաքրքրություններ արտահայտող մոտիվներ և այլ խորհրդանշական պատկերներ։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունը ցուցահանդեսում ներկայացված ստեղծագործությունների փաստագրումն է, ինչի շնորհիվ այն հանդես է գալիս ոչ միայն որպես ցուցահանդեսն ուղեկցող նյութ, այլև որպես հայկական մատենանիշային արվեստի պատմության ուսումնասիրման աղբյուր։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում փոքրածավալ գրաֆիկայի այս տեսակի զարգացման, հեղինակների շրջանակի և ստեղծագործական մոտեցումների մասին։ Պատկերացանկային կառուցվածքը կարող է ներառել հեղինակների և աշխատանքների վերաբերյալ տվյալներ, ստեղծագործությունների վերարտադրություններ և ցուցահանդեսի բովանդակությունը ներկայացնող տեղեկություններ։ Հրատարակությունն առանձնահատուկ արժեք ունի նաև գրքարվեստի և գրքային մշակույթի տեսանկյունից, քանի որ մատենանիշը միավորում է կերպարվեստը, գիրքը, տպագրական մշակույթը և անհատական գրադարանների պատմությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մատենագետների, գրադարանագետների, գրաֆիկայի պատմությունն ուսումնասիրողների, հավաքորդների և հայկական գրքարվեստով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Միաժամանակ նման պատկերացանկերը կարևոր են ժամանակավոր ցուցահանդեսների մասին տեղեկությունների պահպանման համար՝ հետագա ուսումնասիրողներին հնարավորություն տալով վերականգնել ցուցադրության կազմը և գնահատել դրա տեղը հայկական գրաֆիկական արվեստի զարգացման պատմության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը հայկական մատենանիշային արվեստի փաստագրման, ներկայացման և հանրայնացման կարևոր աղբյուր է՝ միավորելով ցուցահանդեսային կատալոգի, պատկերագրական նյութի և արվեստագիտական տեղեկատուի գործառույթները։

History

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի վերջից մինչև XX դարի սկիզբը Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնի կրոնափոխության քաղաքականության պատմական ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով պետական, հասարակական, կրոնական և ժողովրդագրական գործընթացների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մեխանիզմների և պայմանների վրա, որոնց միջոցով հայերի մի մասը հարկադրված էր հրաժարվել քրիստոնեական ինքնությունից և ընդունել իսլամ՝ բռնությունների, տեղահանությունների, սոցիալական ճնշումների և գոյատևման ծայրահեղ պայմանների ազդեցությամբ։ Քննության են առնվում XIX դարի վերջին Օսմանյան կայսրությունում հայերի իրավական և հասարակական դրության փոփոխությունները, կենտրոնական և տեղական իշխանությունների քաղաքականությունը, ինչպես նաև կրոնական պատկանելության նշանակությունը կայսրության հասարակական կառուցվածքում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն պատմական ժամանակաշրջաններին, երբ հայ բնակչության նկատմամբ բռնաճնշումների ուժեղացումը ուղեկցվել է կրոնափոխության դեպքերի տարածմամբ։ Դիտարկվում են անհատական և խմբային կրոնափոխությունների տարբեր հանգամանքները՝ փորձելով տարբերակել ազատ ընտրության, հարկադրանքի, ֆիզիկական անվտանգության ապահովման և ընտանիքի անդամների պահպանման նպատակով կատարված որոշումների հնարավոր դրդապատճառները։ Կարևորվում է նաև կանանց և երեխաների առանձնահատուկ դրությունը, քանի որ զանգվածային բռնությունների և տեղահանությունների պայմաններում նրանք հաճախ հայտնվում էին ընտանիքից և համայնքային միջավայրից կտրված վիճակում՝ ենթարկվելով ինքնության փոփոխման տարբեր ձևերի։ Ուսումնասիրվում են անունների, լեզվական միջավայրի, կրոնական պատկանելության և ընտանեկան կապերի փոփոխությունները՝ որպես ավելի լայն ինքնության վերափոխման գործընթացի բաղադրիչներ։ Քննության են առնվում կենտրոնական իշխանությունների հրահանգների, տեղական վարչական կառույցների գործունեության և տարբեր շրջաններում իրականացված քաղաքականության հարաբերակցությունը՝ հաշվի առնելով, որ գործելակերպը կարող էր տարբեր լինել ըստ ժամանակաշրջանի և տարածաշրջանի։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բռնի կրոնափոխության և ժողովրդագրական քաղաքականության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Կրոնական ինքնության փոփոխությունը դիտարկվում է ոչ միայն հավատքի հարցի, այլև համայնքային պատկանելության, սոցիալական կարգավիճակի, մշակութային ժառանգության և ազգային ինքնության պահպանման համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Հայոց ցեղասպանության տարիներին կրոնափոխության երևույթին՝ որպես հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված հալածանքների և ինքնության քայքայման քաղաքականության բաղադրիչներից մեկին։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել պաշտոնական քաղաքականությունը, տեղական նախաձեռնությունները և անհատական գործողությունները՝ պատմական գործընթացը հնարավորինս բազմակողմանի ներկայացնելու համար։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից կարևոր նշանակություն ունեն օսմանյան վարչական փաստաթղթերը, դիվանագիտական հաղորդագրությունները, եկեղեցական նյութերը, հուշագրությունները, վկայությունները և ժամանակակիցների արձանագրությունները, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել կրոնափոխության տարածվածությունը, պայմանները և հետևանքները։ Քննության են առնվում նաև պատերազմի ավարտից հետո նախկին ինքնությանը վերադառնալու, ընտանիքի անդամներին որոնելու և համայնքային կապերը վերականգնելու հետ կապված խնդիրները։ Այս գործընթացները ցույց են տալիս, որ կրոնափոխությունը շատ դեպքերում չէր սահմանափակվում կրոնական պատկանելության պաշտոնական փոփոխությամբ, այլ երկարաժամկետ ազդեցություն էր ունենում անհատի ընտանեկան, սոցիալական և մշակութային կյանքի վրա։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ուշ օսմանյան ժամանակաշրջանի հայ բնակչության պատմության, կրոնական քաղաքականության և հարկադիր ինքնափոխության մեխանիզմների մասին։ Այն կարևոր է նաև զանգվածային բռնությունների պայմաններում կրոնական ու մշակութային ինքնության պահպանման և փոփոխման գործընթացների ուսումնասիրության համար և կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, ցեղասպանագիտության, օսմանագիտության, կրոնագիտության, պատմական ժողովրդագրության և մարդու իրավունքների պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Medicine

Աշխատանքը նվիրված է գյուղատնտեսական կենդանիների պաստերելյոզի կանխարգելման և քիմիաթերապիայի նոր միջոցների ու մեթոդների մշակմանը, դրանց արդյունավետության ուսումնասիրմանն ու անասնաբուժական պրակտիկայում կիրառման հնարավորությունների գնահատմանը։ Պաստերելյոզը բազմաթիվ տնային և վայրի կենդանիների վարակիչ հիվանդություն է, որը սուր ընթացքի դեպքում կարող է ուղեկցվել սեպտիցեմիայով, թոքերի և պլևրայի բորբոքային փոփոխություններով, իսկ ենթասուր կամ քրոնիկական ձևերի դեպքում՝ թոքաբորբով, արթրիտով, մաստիտով և այլ ախտաբանական երևույթներով։ Հիվանդության հարուցիչների շարքում կարևոր նշանակություն ունի Pasteurella multocida-ն։ Հետազոտության հիմնական ուղղություններից մեկը պաստերելյոզի կանխարգելման ավելի արդյունավետ համակարգերի ձևավորումն է, որը կարող է ներառել կենդանիների իմունականխարգելում, պահման և կերակրման պայմանների բարելավում, կենդանիների սթրեսային գործոնների նվազեցում, նոր կենդանիների կարանտինային պահում, ախտահանման և դեզինսեկցիայի միջոցառումներ, ինչպես նաև վարակակիրների և հնարավոր փոխանցման գործոնների վերահսկում։ Գործնական անասնաբուժական կանոնակարգերում պաստերելյոզի կանխարգելման կարևոր միջոցներից մեկը պատվաստումն է, որը կազմակերպվում է համապատասխան պատվաստանյութերի կիրառման հրահանգներին և տվյալ տնտեսության հակահամաճարակային ծրագրերին համապատասխան։ Աշխատանքի երկրորդ կարևոր ուղղությունը քիմիաթերապիայի նոր միջոցների և դրանց կիրառման եղանակների ուսումնասիրությունն է։ Այս համատեքստում հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր անասնաբուժական հակամանրէային պատրաստուկների ազդեցության գնահատում, բուժման արդյունավետության համեմատական ուսումնասիրություն, դեղամիջոցների կիրառման առավել նպատակահարմար սխեմաների որոշում և հիվանդ կենդանիների կլինիկական վիճակի փոփոխության դիտարկում։ Միաժամանակ նման ուսումնասիրությունների համար կարևոր է հարուցիչի լաբորատոր նույնականացումը և անհրաժեշտության դեպքում դրա զգայունության գնահատումը հակամանրէային միջոցների նկատմամբ, քանի որ բուժման արդյունավետությունը կախված է ինչպես հարուցչի կենսաբանական առանձնահատկություններից, այնպես էլ ընտրված պատրաստուկի և կիրառման պայմանների համապատասխանությունից։ Պաստերելյոզի ախտորոշումը սովորաբար հիմնվում է համաճարակաբանական տվյալների, կլինիկական նշանների և ախտաբանաանատոմիական փոփոխությունների վրա՝ լաբորատոր, մասնավորապես մանրէաբանական հետազոտության պարտադիր կիրառմամբ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև նոր կանխարգելիչ միջոցների համեմատությունը արդեն կիրառվող մեթոդների հետ՝ պարզելու համար դրանց պաշտպանիչ ազդեցությունը, կիրառման հարմարավետությունը, անվտանգությունը և տնտեսական արդյունավետությունը։ Այս մոտեցումը կարևոր է հատկապես անասնապահական տնտեսություններում, որտեղ վարակիչ հիվանդությունների բռնկումները կարող են հանգեցնել կենդանիների անկման, արտադրողականության նվազման և բուժման ու հակահամաճարակային միջոցառումների ծախսերի ավելացման։ Նոր պատվաստանյութերի մշակման ուղղությունը շարունակում է արդիական մնալ նաև ներկայումս․ օրինակ՝ 2026 թվականին Ռուսաստանի կենդանիների առողջության ոլորտի գիտական կառույցներից մեկը հայտարարել է խոշոր եղջերավոր անասունների պաստերելյոզի և հիստոֆիլյոզի դեմ համակցված նոր պատվաստանյութի մշակման և դրա արդյունավետության ու անվտանգության նախակլինիկական գնահատման ծրագրի մասին։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի նաև կանխարգելման և բուժման միջոցների համալիր կիրառման գաղափարը։ Միայն դեղորայքային բուժումը չի կարող ամբողջությամբ լուծել խնդիրը, եթե պահպանվում են վարակի տարածմանը նպաստող պայմանները, ուստի արդյունավետ հակապաստերելյոզային համակարգը պետք է միավորի ախտորոշումը, մեկուսացումը, պատվաստումը, անասնաբուժասանիտարական միջոցառումները, կենդանիների պահման պայմանների վերահսկումը և անհրաժեշտ բուժական միջամտությունները։ Վարակված տնտեսություններում գործող անասնաբուժական կանոնները նախատեսում են նաև հիվանդ կամ կասկածելի կենդանիների մեկուսացում և հակահամաճարակային սահմանափակումների իրականացում։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կայանում է նոր կամ կատարելագործված միջոցների հայտնաբերման և դրանց կիրառման գիտական հիմնավորման մեջ, ինչը կարող է նպաստել կենդանիների հիվանդացության ու անկման նվազեցմանը, տնտեսությունների արտադրողականության պահպանմանը և հակապաստերելյոզային միջոցառումների արդյունավետության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է անասնաբուժական մանրէաբանության, իմունաբանության, դեղաբանության և էպիզոոտոլոգիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել պաստերելյոզի դեմ կանխարգելման և բուժման ավելի արդյունավետ համակարգ և գիտականորեն գնահատել նոր միջոցների գործնական կիրառելիությունը։