Բիտումի փրփրեցման տեխնոլոգիական նոր պարամետրերի մշակում և դրանց հիման վրա ասֆալտաբետոնային բաղադրակազմեր

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Մկրտիչ Սարգսյանի արձակ ստեղծագործությունների լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի արձակի գեղարվեստական լեզուն է՝ բառապաշարի, քերականական կառուցվածքների, շարահյուսական միջոցների, պատկերավորման եղանակների և արտահայտչական հնարների ամբողջությամբ։ Ուսումնասիրության միջոցով բացահայտվում են այն լեզվական սկզբունքները, որոնց շնորհիվ հեղինակը ձևավորում է իր անհատական գրական ոճը և ընթերցողին փոխանցում ստեղծագործությունների գաղափարական ու հուզական բովանդակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բառապաշարի ընտրությանը, ժողովրդախոսակցական և գրական լեզվի տարրերի փոխհարաբերությանը, բարբառային ու դարձվածաբանական միավորների կիրառությանը, ինչպես նաև տարբեր ոճական շերտերի համադրմանը։ Արձակի լեզուն դիտարկվում է նաև կերպարների ստեղծման համատեքստում, քանի որ հերոսների խոսքի անհատականացումը, բառային ընտրությունը և խոսքային վարքագիծը կարևոր դեր են կատարում նրանց բնավորության, սոցիալական միջավայրի և հոգեբանական վիճակի բացահայտման գործում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև շարահյուսական կառույցների առանձնահատկություններին՝ պարզ և բարդ նախադասությունների հարաբերակցությանը, կրկնություններին, զուգահեռ կառույցներին, խոսքի տարբեր տեմպերի ստեղծմանը և հեղինակային շարադրանքի ռիթմին։ Ոճական տեսանկյունից կարևոր տեղ է զբաղեցնում պատկերավորման համակարգը, որի միջոցով արձակագիրը նկարագրական, փոխաբերական, համեմատական և այլ արտահայտչական միջոցներով ձևավորում է ստեղծագործությունների գեղարվեստական մթնոլորտը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս լեզվական փաստերը կապել գրողի թեմատիկ և գաղափարական աշխարհին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են լեզուն և ոճը ծառայում պատմողականության, կերպարակերտման, հուզական ազդեցության և հեղինակային ասելիքի ամբողջականացման նպատակներին։ Աշխատանքի կարևորությունն այն է, որ այն Մկրտիչ Սարգսյանի արձակը դիտարկում է ոչ միայն գրականագիտական, այլև լեզվաբանական տեսանկյունից՝ բացահայտելով գրողի անհատական խոսքարվեստի առանձնահատկությունները և նրա տեղը հայ արձակի լեզվաոճական զարգացման համատեքստում։ Այն կարող է հետաքրքրել հայ գրականության, հայոց լեզվի, ոճագիտության և գրական լեզվի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Մկրտիչ Սարգսյանի արձակի լեզվական կառուցվածքի և գեղարվեստական ոճի առանձնահատկությունները՝ ցույց տալով, թե ինչ միջոցներով է հեղինակը ստեղծում ինքնատիպ խոսք, կենդանի կերպարներ և արտահայտիչ գեղարվեստական իրականություն։

Political Science

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պաշտպանական բարեփոխումներին ռազմաքաղաքական հիմնախնդիրների կարգավորման համատեքստում՝ ընդգծելով անվտանգության, զինված ուժերի արդիականացման և ռազմավարական պլանավորման դերակատարությունը տարածաշրջանային և ազգային անվտանգային համակարգերում։ Աշխատությունը վերլուծում է պաշտպանական համակարգի կառուցվածքային, կադրային և տեխնիկական փոփոխությունները, դրանց ազդեցությունը ռազմական կարողությունների զարգացումն ու զինված ուժերի մարտավարական պատրաստվածության մակարդակի բարձրացման վրա, ինչպես նաև համադրում է բարեփոխումների ռազմաքաղաքական և միջազգային իրավական պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանային անվտանգության մարտահրավերներին, պաշտպանական քաղաքականության ռազմավարական առաջնահերթություններին, ինչպես նաև անվտանգության և պաշտպանության ոլորտում պետական կառավարման արդյունավետության ապահովման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ռազմական գիտությունների, քաղաքականագիտության և պետական կառավարման ոլորտների մասնագետների համար՝ նպաստելով Հայաստանի պաշտպանական համակարգի զարգացման, ռազմավարական ինքնորոշման և տարածաշրջանային անվտանգության կայունության ապահովմանը։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է վահանաձև գեղձի հանգուցային ախտահարումների իմունաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և իմունային համակարգի հնարավոր մասնակցության գնահատմանը դրանց առաջացման ու զարգացման գործընթացներում։ Դիտարկվում են վահանաձև գեղձի կառուցվածքային և գործառութային փոփոխությունները, հանգուցային գոյացությունների ձևավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց և օրգանիզմի իմունաբանական ցուցանիշների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բջջային և հումորալ իմունային պատասխանին, իմունակարգավորիչ մեխանիզմներին, հակամարմինների և իմունային համակարգի այլ գործոնների նշանակությանը։ Վերլուծվում են տարբեր բնույթի հանգուցային ախտահարումների դեպքում իմունաբանական ցուցանիշների փոփոխությունները և դրանց հնարավոր ախտորոշիչ նշանակությունը։ Քննարկվում է իմունային գործընթացների կապը վահանաձև գեղձի հորմոնային գործունեության, հյուսվածքային փոփոխությունների և հիվանդության կլինիկական դրսևորումների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հանգուցային գոյացությունների տարբերակիչ ախտորոշման կատարելագործման հնարավորություններին՝ կլինիկական, լաբորատոր և իմունաբանական տվյալների համակցված գնահատման միջոցով։ Կարևորվում է իմունաբանական հետազոտությունների դերը հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունների ավելի ամբողջական բացահայտման, ռիսկերի գնահատման և բուժման մոտեցումների հիմնավորման գործում։ Աշխատությունը նպաստում է վահանաձև գեղձի հանգուցային ախտահարումների զարգացման մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը և կարող է օգտակար լինել էնդոկրինոլոգների, իմունաբանների, ախտաբանների, կլինիկական հետազոտողների և բժշկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի վերջից XX դարի սկզբին հայ կերպարվեստում սիմվոլիստական մտածողության և գեղարվեստական արտահայտությունների ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացներն են, որոնց միջոցով եվրոպական արվեստում ձևավորված նոր գեղագիտական գաղափարները ներթափանցեցին հայկական մշակութային միջավայր և ստացան ազգային պատմական, հոգևոր ու մշակութային առանձնահատկություններով պայմանավորված ինքնատիպ դրսևորումներ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է սիմվոլիզմի հիմնական գաղափարական հիմքը՝ տեսանելի իրականության միջոցով անտեսանելիի, ներքին ապրումների, հոգևոր վիճակների, երազային պատկերների և փիլիսոփայական գաղափարների արտահայտումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդանիշի գեղարվեստական նշանակությանը, քանի որ տվյալ ժամանակաշրջանի ստեղծագործություններում առարկաները, կերպարները, բնության երևույթները և գունային լուծումները կարող են հանդես գալ ոչ միայն իրենց անմիջական իմաստով, այլև ունենալ խորքային ու բազմաշերտ խորհրդանշական նշանակություն։ Հայ կերպարվեստի ուսումնասիրության համատեքստում կարևոր է ազգային մշակութային ժառանգության դերը, մասնավորապես՝ քրիստոնեական պատկերագրության, ժողովրդական ավանդույթների, առասպելաբանության, պատմական հիշողության և հայկական բնաշխարհի ազդեցությունը գեղարվեստական մտածողության վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ այն ձևերին, որոնց միջոցով հայ արվեստագետները համադրել են նորարարական եվրոպական գեղարվեստական սկզբունքները ազգային թեմատիկայի և պատկերային համակարգի հետ՝ ստեղծելով ինքնատիպ գեղարվեստական լեզու։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել կերպարների հոգեբանական մեկնաբանությունը, բնանկարի խորհրդանշական գործառույթը, գույնի և լուսաստվերի արտահայտչական նշանակությունը, կոմպոզիցիայի պայմանականությունը և դեկորատիվ տարրերի դերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ժամանակաշրջանի սոցիալ-քաղաքական և մշակութային միջավայրը, քանի որ XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի ազգային ու հասարակական փոփոխությունները, ինքնության որոնումները և պատմական իրադարձությունները նշանակալի ազդեցություն են ունեցել արվեստագետների թեմատիկ և գաղափարական ընտրությունների վրա։ Սիմվոլիստական գեղարվեստական մտածողությունը այս պայմաններում կարող էր դառնալ ոչ միայն անհատի ներաշխարհի արտահայտման միջոց, այլև ազգային հիշողության, հոգևոր արժեքների և պատմական փորձի վերաիմաստավորման ձև։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հայ կերպարվեստը համաեվրոպական արվեստի զարգացման ընդհանուր համատեքստում՝ բացահայտելով նմանություններն ու տարբերությունները և գնահատելով հայկական արվեստի ինքնատիպ ներդրումը ժամանակաշրջանի գեղարվեստական գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակույթի պատմաբանների, կերպարվեստի մասնագետների, ուսանողների և XIX–XX դարերի սահմանագծի հայկական մշակույթով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

History

Մեծ Հայքը՝ որպես հնագույն հայկական պետական կազմավորում, տարբեր ժամանակներում ունեցել է մի շարք մայրաքաղաքներ, որոնք դարձել են քաղաքական, մշակութային և տնտեսական կարևոր կենտրոններ։ Մայրաքաղաքների փոփոխությունը հաճախ կապված է եղել պատմական իրադարձությունների, արքայական դինաստիաների փոփոխության, ինչպես նաև ռազմաքաղաքական իրավիճակների հետ։ Մեծ Հայքի առաջին հայտնի մայրաքաղաքներից մեկը Արտաշատն է, որը հիմնադրվել է Արտաշես Ա արքայի կողմից մ.թ.ա. II դարում։ Այն երկար ժամանակ եղել է պետության գլխավոր կենտրոնը և ստացել է «Հայկական Կարթագեն» անվանումը՝ իր զարգացածության և հզորության պատճառով։ Հետագայում, որոշ ժամանակաշրջաններում մայրաքաղաք է դարձել Տիգրանակերտը, որը հիմնադրել է Տիգրան Մեծը մ.թ.ա. I դարում։ Տիգրանակերտը եղել է հզոր և գեղեցիկ քաղաք, կառուցված հելլենիստական մշակույթի ազդեցությամբ, և դարձել է Մեծ Հայքի քաղաքական ու ռազմական կենտրոններից մեկը։ Բացի այս քաղաքներից, տարբեր պատմական փուլերում որպես վարչական կամ արքայական կենտրոններ հանդես են եկել նաև Վաղարշապատը, որը հետագայում հայտնի է դարձել որպես Էջմիածին և դարձել է հոգևոր կենտրոն, ինչպես նաև Դվինը, որը վաղ միջնադարում եղել է կարևոր առևտրական և վարչական քաղաք։ Դվինը հատկապես զարգացել է Արշակունիների և հետագա ժամանակաշրջաններում՝ դառնալով տարածաշրջանի խոշոր քաղաքներից մեկը։ Մայրաքաղաքների ընտրությունը հաճախ պայմանավորված էր ռազմավարական դիրքով, ջրային ռեսուրսների հասանելիությամբ և տնտեսական հնարավորություններով։ Այս քաղաքները ոչ միայն քաղաքական կենտրոններ էին, այլև մշակույթի, գիտության, արհեստների և առևտրի զարգացման օջախներ։ Դրանց միջոցով ձևավորվել է հայկական պետականության պատմական ընթացքը և մշակութային ժառանգությունը։ Այսպիսով, Մեծ Հայքի պատմական մայրաքաղաքները՝ Արտաշատը, Տիգրանակերտը, Վաղարշապատը և Դվինը, մեծ դեր են ունեցել հայկական պետականության ձևավորման և զարգացման գործում՝ թողնելով հարուստ պատմամշակութային ժառանգություն։

Chemistry

Այս աշխատանքը նվիրված է սորբենտների քիմիական և լազերային մշակման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով ստեղծել արդյունավետ տեխնոլոգիաներ հազվագյուտ տարրերի բաժանման և խտացման համար։ Նյութում ներկայացվում են այն ֆիզիկաքիմիական գործընթացները, որոնց միջոցով լազերային ճառագայթումը և մակերեսային քիմիական փոփոխությունները փոխում են սորբենտների կառուցվածքը, մեծացնում նրանց ընտրողականությունը և կլանման կարողությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անալիտիկ քիմիայի մեթոդներին, որոնք թույլ են տալիս գնահատել տարրերի կոնցենտրացիաները բարդ խառնուրդներում, ինչպես նաև ուսումնասիրել սորբցիայի կինետիկան և հավասարակշռային պրոցեսները։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է այդ տեխնոլոգիաների կիրառական նշանակությունը հանքարդյունաբերության, նյութագիտության և բարձր մաքրության մետաղների ստացման ոլորտներում՝ առաջարկելով նոր մոտեցումներ ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործման համար։