Динамика вращения нейтронных звезд и гравитационное излучение

Technology

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքային բնակավայրերի և գյուղատնտեսական նշանակության տարածքների ստորերկրյա ջրերով ողողման կանխարգելման ու դրանց բացասական ազդեցություններից պաշտպանության ինժեներական, հիդրոերկրաբանական և բնապահպանական մեթոդների մշակմանը։ Քննարկվում են ստորերկրյա ջրերի մակարդակի բարձրացման հիմնական պատճառները, բնական և մարդածին գործոնների ազդեցությունը ջրային ռեժիմի փոփոխությունների վրա, ինչպես նաև տարածքների ջրակալման հետևանքով առաջացող տնտեսական և էկոլոգիական խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքային կառուցապատված տարածքներում շենքերի հիմքերի, ստորգետնյա հաղորդակցությունների, ճանապարհային ենթակառուցվածքների և ինժեներական կառույցների պաշտպանության անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսական հողերի գերխոնավացման, հողերի երկրորդային աղակալման, բերքատվության նվազման և հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման սահմանափակումների հնարավոր պատճառները։ Անդրադարձ է կատարվում ստորերկրյա ջրերի մակարդակի կարգավորման, դրենաժային համակարգերի նախագծման, ջրահեռացման կազմակերպման և ջրապաշտպան կառույցների կիրառման տեխնոլոգիական լուծումներին։ Կարևորվում են հիդրոերկրաբանական հետազոտությունների, ջրային հաշվեկշռի գնահատման, ֆիլտրացիոն գործընթացների մոդելավորման և տարածքների ինժեներաերկրաբանական պայմանների ուսումնասիրության մեթոդները։ Դիտարկվում են պաշտպանական միջոցառումների տեխնիկական ու տնտեսական արդյունավետության գնահատման, ջրահեռացման համակարգերի շահագործման և բնական միջավայրի վրա դրանց ազդեցության նվազեցման հնարավորությունները։ Աշխատությունն ընդգծում է քաղաքաշինական, գյուղատնտեսական և ջրատնտեսական միջոցառումների համատեղ պլանավորման նշանակությունը՝ տարածքների անվտանգ ու կայուն օգտագործման ապահովման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հիդրոերկրաբանների, հիդրոտեխնիկների, քաղաքաշինարարների, հողագետների, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, բնապահպանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Literature

Լաուրան՝ Պետրարկայի բանաստեղծական ստեղծագործությունների կենտրոնական կերպարը, ներկայացնում է իտալական ռենեսանսի սիրված թեման՝ սիրո, հոգևոր կատարելության և իդեալական գեղեցկության մարմնացումը։ Պետրարկայի համար Լաուրան եղել է իրական անձ, ով, ըստ պատմական տեղեկությունների, եղել է Ֆլորենցիայից, և որի նկատմամբ բանաստեղծը զգացել է վեհ և կրքոտ հիացմունք՝ կյանքի, գեղեցկության և հոգևոր բարոյականության նկատմամբ։ Նրա ոգեշնչումն արտացոլված է «Կանզոներո» ստեղծագործության բազմաթիվ սոնետներում, որտեղ Լաուրա դառնում է սիրո, ներքին տառապանքի և հոգևոր մաքրության խորհրդանիշ։ Լաուրան ոչ միայն առարկա է երկրային սիրո, այլև հոգևոր հասունության ու բարոյական կատարյալության խորհրդանիշ՝ պոետի համար դառնալով հավերժական ոգեշնչման աղբյուր։ Պետրարկայի գրական ոճը՝ նրբագեղ, զգացմունքային ու խորհրդանշական, թույլ է տալիս ընթերցողին զգալ Լաուրայի կերպարի բարդությունը՝ միաժամանակ արտահայտելով մարդու երազանքները և հոգու ներքին պայքարը։ Լաուրա դարձել է ոչ միայն Պետրարկայի ստեղծագործությունների լիրիկական հենասյունը, այլև ողջ եվրոպական պոեզիայի վրա ազդած իդեալական սիրո խորհրդանիշ, որտեղ սիրո, գեղեցկության և հոգևոր արժեքների միասնությունը ցուցաբերում է մարդու ներքին իդեալների հասնելու հավերժական ձգտումը։ Պետրարկայի համար Լաուրա ներառում է իրականության և իդեալի միասնություն, ինչն էլ դարձնում է նրա բանաստեղծությունները ժամանակակից ընթերցողին նույնքան ազդեցիկ և ուսուցողական։

History

Աշխատանքը նվիրված է Մոսկվայի Լազարյան ինստիտուտի՝ արևելյան լեզուների և արևելագիտության կարևոր կրթական կենտրոններից մեկի պատմությանը, գործունեությանը և նշանակությանը։ Ինստիտուտը ձևավորվել է Մոսկվայում Լազարյան ընտանիքի գործունեության հիման վրա և երկար ժամանակ կարևոր դեր է ունեցել արևելյան լեզուների ուսուցման, արևելագիտական գիտելիքի տարածման և հայ մշակութային ու կրթական կյանքի զարգացման գործում։ Հետազոտվող նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հաստատության կազմակերպական կառուցվածքի, կրթական նպատակների, ուսումնական ծրագրերի և այն միջավայրի մասին, որտեղ իրականացվել է արևելյան լեզուների ու մշակույթների ուսումնասիրությունը։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում հաստատության հայագիտական բաղադրիչը, քանի որ այն միաժամանակ կապված էր հայկական կրթության, լեզվի, պատմության և մշակույթի ուսումնասիրման ու տարածման հետ։ Լազարյան հաստատության գործունեությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ռուսահայ համայնքի մշակութային պատմության մեջ․ այն ծառայել է որպես կրթական և գիտական կենտրոն, որտեղ տարբեր ժամանակներում ձևավորվել են հայագիտության և արևելագիտության զարգացման համար նշանակալի պայմաններ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հաստատության հիմնադրման նախադրյալները, հովանավորության համակարգը, դասախոսական կազմը, ուսումնական առարկաները և ուսանողների պատրաստության ուղղությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի արևելյան լեզուների ուսուցումը, քանի որ այդպիսի կրթությունը կապված էր ոչ միայն լեզվական գիտելիքի ձեռքբերման, այլև արևելյան ժողովուրդների պատմության, գրականության, մշակույթի և հասարակական կյանքի ուսումնասիրության հետ։ Հաստատության գործունեությունը կարելի է դիտարկել նաև XIX դարի ռուսական և հայկական կրթական համակարգերի փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Լազարյանների նախաձեռնությունը կարևոր օրինակ է այն բանի, թե ինչպես մասնավոր հովանավորությունը կարող էր նպաստել կրթական հաստատության ձևավորմանն ու երկարատև զարգացմանը և միաժամանակ ծառայել ազգային մշակութային նպատակների իրականացմանը։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել նաև գրքի և հրատարակչական մշակույթի պատմության տեսանկյունից, քանի որ Լազարյան հաստատության հետ կապված կրթական և գիտական գործունեությունը նպաստել է արևելագիտական և հայագիտական գրականության ստեղծման ու տարածման գործընթացներին։ Հաստատության շուրջ ձևավորված գիտակրթական միջավայրը կարևոր դեր է ունեցել մասնագետների պատրաստման և արևելքի լեզուների ու մշակույթների վերաբերյալ գիտելիքի համակարգման գործում։ Այս պատմական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լայնորեն հասկանալու հայ կրթական հաստատությունների զարգացումը Ռուսական կայսրության տարածքում և հայկական համայնքների մշակութային ինքնակազմակերպման առանձնահատկությունները։ Հատկապես կարևոր է հաստատության դերը հայ երիտասարդների կրթության և մտավոր զարգացման գործում, ինչպես նաև դրա կապը Մոսկվայի հայկական համայնքի մշակութային կյանքի հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Լազարյան ինստիտուտը որպես կրթական, գիտական և մշակութային նշանակություն ունեցող հաստատություն, որի գործունեությունը միաժամանակ առնչվել է արևելյան լեզուների ուսումնասիրմանը, արևելագիտության զարգացմանը և հայկական կրթամշակութային ժառանգության պահպանմանն ու տարածմանը։ Այն կարող է կարևոր աղբյուր լինել XIX դարի հայկական կրթության, հայ-ռուսական մշակութային կապերի, արևելագիտության պատմության և Մոսկվայի հայ համայնքի մտավոր կյանքի ուսումնասիրության համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Ղարաբաղյան հիմնահարցի դերի ուսումնասիրությանը ադրբեջանական հասարակության պատմական հիշողության, ազգային ինքնագիտակցության և հավաքական ինքնության ձևավորման գործընթացներում՝ Ադրբեջանի պետական ազգային քաղաքականության գաղափարական և հայեցակարգային առանձնահատկությունների համատեքստում։ Քննարկվում են պատմական հիշողության և ազգային ինքնության փոխկապակցվածության տեսական հիմքերը, պատմական իրադարձությունների հասարակական ընկալման մեխանիզմները, ինչպես նաև պետական քաղաքականության ազդեցությունը ազգային պատմական պատկերացումների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ղարաբաղյան հակամարտության ներկայացմանը ադրբեջանական պաշտոնական պատմագրության, կրթական համակարգի, քաղաքական հռետորաբանության և զանգվածային լրատվամիջոցների շրջանակներում։ Ուսումնասիրվում են ազգային ինքնության կառուցման գործընթացում պատմական հիշողության, տարածքային պատկերացումների, մշակութային ժառանգության և քաղաքական խորհրդանիշների նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում պետական գաղափարախոսության ձևավորման, ազգային պատմական պատումների տարածման, հասարակական հիշողության պահպանման և վերարտադրման մեխանիզմներին։ Կարևորվում են պատմական իրադարձությունների մեկնաբանությունների, քաղաքական խոսույթի, հանրային հաղորդակցության և կրթական քաղաքականության ազդեցությունները հասարակության ազգային ինքնագիտակցության զարգացման վրա։ Դիտարկվում են նաև Ղարաբաղյան հիմնահարցի շուրջ ձևավորված քաղաքական և պատմագիտական մոտեցումները, դրանց փոփոխությունները տարբեր ժամանակաշրջաններում, ինչպես նաև հակամարտության ազդեցությունը հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել ադրբեջանական պետական փաստաթղթերը, պաշտոնական հայտարարությունները, պատմության դասագրքերը, գիտական հրապարակումները և տեղեկատվական նյութերը՝ բացահայտելու ազգային քաղաքականության հիմնական գաղափարական ուղղություններն ու պատմական հիշողության ձևավորման գործիքները։ Առանձնացվում են պատմական փաստերի և դրանց քաղաքական մեկնաբանությունների տարբերակման, հավաքական հիշողության ընտրողականության, ազգային ինքնության քաղաքականացման և հակամարտության վերաբերյալ տարբեր պատմական պատումների համեմատական ուսումնասիրության խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի պատմական հիշողության քաղաքականության, ազգային ինքնության ձևավորման, Ղարաբաղյան հակամարտության և Հարավային Կովկասի հասարակական-քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, ազգագրագետների, տարածաշրջանագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Culture

Այս գիրքը ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մատենագիտական տեղեկատվություն՝ ծառայելով որպես ընթացիկ տեղեկատու և տեղեկատվական աղբյուր ոլորտի մասնագետների ու ուսումնասիրողների համար։ Այն ներառում է մշակույթի, արվեստի, գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի և հարակից բնագավառների վերաբերյալ հրատարակությունների համակարգված նկարագրություններ՝ հնարավորություն տալով հետևել նոր գիտական և մշակութային նյութերին։ Գրքում ներկայացված տեղեկությունները նպաստում են հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությանը, հետազոտական աշխատանքի կազմակերպմանը և անհրաժեշտ գրականության արդյունավետ որոնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, մշակույթի ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և հայ մշակույթի ու արվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է տետրահիդրոպիրանային օղակ պարունակող նոր ացետամիդների և պրոպիոնամիդների սինթեզին, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը և կենսաբանական ակտիվության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են օրգանական միացությունների ստացման և քիմիական ձևափոխման եղանակները՝ նպատակ ունենալով ստանալ նոր կառուցվածքով միացություններ և բացահայտել դրանց կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տետրահիդրոպիրանային օղակի դերին մոլեկուլների ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկությունների ձևավորման գործում, ինչպես նաև ամիդային խմբի կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությանը ստացվող միացությունների ակտիվության վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սինթեզված միացությունների ստացման պայմանները, կառուցվածքի հաստատման մեթոդները և դրանց հիմնական բնութագրերը։ Ուսումնասիրվում են ստացված նյութերի կենսաբանական ազդեցությունները՝ հնարավորություն տալով գնահատել տարբեր կառուցվածքային հատվածների նշանակությունը կենսաբանական ակտիվության դրսևորման տեսանկյունից։ Համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են մոլեկուլային կառուցվածքի և կենսաբանական հատկությունների միջև առկա օրինաչափությունները, որոնք կարող են կարևոր լինել նոր կենսաակտիվ միացությունների նպատակային նախագծման համար։ Հետազոտությունը միավորում է օրգանական սինթեզի, կառուցվածքային վերլուծության և կենսաբանական փորձարկումների մոտեցումները՝ ձևավորելով նոր միացությունների ուսումնասիրման համալիր մեթոդաբանություն։ Ստացված արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել դեղագործական քիմիայի և կենսաօրգանական քիմիայի բնագավառներում՝ հատկապես նոր պոտենցիալ կենսաակտիվ նյութերի որոնման և կառուցվածքային օպտիմալացման խնդիրների տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական և դեղագործական քիմիայի մասնագետներին, կենսաքիմիկոսներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։