Եգիպտոսի արաբական քաղաքականության առանցքային հիմնահարցերը Մուհամմեդ Հոսնի Մուբարաքի իշխանության առաջին տասնամյակում (1981-1991ԹԹ.)

Technology

Աշխատությունը նվիրված է Գազել ընտանիքի միկրոավտոբուսների արգելակային համակարգի հուսալիության համակողմանի գնահատմանը՝ հիմնական շեշտադրումը դնելով մեքենամասերի ռեսուրսային ցուցանիշների ուսումնասիրության վրա։ Արգելակային համակարգը տրանսպորտային միջոցի անվտանգության տեսանկյունից ամենակարևոր համակարգերից է, քանի որ դրա տեխնիկական վիճակից անմիջականորեն կախված են արգելակման արդյունավետությունը, կանգառի ճանապարհը, մեքենայի կառավարելիությունը և վարորդի ու ուղևորների անվտանգությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են արգելակային համակարգի հիմնական հանգույցներն ու մեքենամասերը, դրանց աշխատանքային պայմանները, մաշվածության գործընթացները, խափանումների առաջացման պատճառները և շահագործման ընթացքում տեխնիկական վիճակի փոփոխության օրինաչափությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի ռեսուրսային ցուցանիշների վերլուծությանը, ինչպիսիք են մեքենամասերի ծառայության ժամկետը, սահմանային վիճակին հասնելու ժամանակը կամ վազքը, խափանումների հաճախականությունը, միջխափանային աշխատանքը և տեխնիկական սպասարկման կամ վերանորոգման անհրաժեշտության առաջացման պարբերականությունը։ Նման ցուցանիշների միջոցով հնարավոր է ավելի օբյեկտիվորեն գնահատել արգելակային համակարգի հուսալիությունը և բացահայտել այն բաղադրիչները, որոնց մաշվածությունն առավել մեծ ազդեցություն ունի ամբողջ համակարգի աշխատանքի վրա։ Աշխատությունում կարող է ուսումնասիրվել արգելակային համակարգի առանձին տարրերի՝ արգելակային կոճղակների կամ բարձիկների, սկավառակների կամ թմբուկների, աշխատանքային և գլխավոր գլանների, խողովակաշարերի, միացումների, զսպանակների և այլ բաղադրիչների տեխնիկական վիճակը։ Դրանց ռեսուրսային բնութագրերի համադրումը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե շահագործման որ փուլերում է աճում խափանման հավանականությունը և ինչպիսի կանխարգելիչ միջոցառումներ կարող են նվազեցնել վթարային իրավիճակների առաջացման ռիսկը։ Կարևոր է նաև շահագործման պայմանների ազդեցության գնահատումը, քանի որ միկրոավտոբուսի հաճախակի կանգառները, քաղաքային երթևեկությունը, մեծ ծանրաբեռնվածությունը, ճանապարհային պայմանները, եղանակային գործոնները և վարելու առանձնահատկությունները կարող են զգալիորեն փոխել արգելակային մեքենամասերի մաշվածության արագությունը և դրանց իրական ռեսուրսը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել շահագործման տվյալների հավաքագրում և վիճակագրական մշակում, որի արդյունքում հնարավոր է գնահատել մեքենամասերի միջին ռեսուրսը, դրանց ռեսուրսների տարածվածությունը, խափանումների առաջացման հավանականությունը և տեխնիկական վիճակի փոփոխության միտումները։ Ստացված արդյունքների հիման վրա հնարավոր է մշակել արգելակային համակարգի տեխնիկական սպասարկման և ախտորոշման ավելի հիմնավորված պարբերականություն՝ հիմնված ոչ միայն սահմանված ժամանակային կամ վազքային միջակայքերի, այլև իրական շահագործման պայմանների և մեքենամասերի փաստացի ռեսուրսի վրա։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ հուսալիության գնահատման արդյունքները կարող են օգտագործվել տեխնիկական սպասարկման գործընթացների կատարելագործման, անսարքությունների վաղ հայտնաբերման, չնախատեսված վերանորոգումների կրճատման և շահագործման անվտանգության բարձրացման նպատակով։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս կապ հաստատել մեքենամասերի մաշվածության և ամբողջ արգելակային համակարգի հուսալիության միջև՝ ցույց տալով, թե առանձին բաղադրիչների ռեսուրսի ճիշտ գնահատումն ինչպես կարող է նպաստել տրանսպորտային միջոցի տեխնիկական պատրաստվածության բարձրացմանը։ Արդյունքում աշխատանքը ձևավորում է մեթոդական և գործնական մոտեցում, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել Գազել ընտանիքի միկրոավտոբուսների արգելակային համակարգի հուսալիությունը, կանխատեսել հիմնական մեքենամասերի ծառայության ռեսուրսը և հիմնավորել դրանց տեխնիկական սպասարկման, վերահսկման ու փոխարինման անհրաժեշտությունը։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը անդրադառնում է Լեռ Կամսարի օրագրային արձակին՝ որպես հայ գրականության մեջ սատիրիկ մտածողության և անհատական ինքնարտահայտման յուրահատուկ ձևի։ Օրագրային արձակը նրա մոտ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես կենսագրական գրանցումների ձև, այլև որպես գեղարվեստական-հրապարակախոսական տարածք, որտեղ հեղինակը անմիջականորեն արձագանքում է ժամանակի հասարակական-քաղաքական իրադարձություններին՝ հաճախ օգտագործելով սարկազմ, հեգնանք և կտրուկ քննադատական դիտարկումներ։ Ler Kamsar-ի ստեղծագործական աշխարհում օրագիրը դառնում է մտքի ազատության հարթակ, որտեղ անձնական փորձը միահյուսվում է հասարակական իրականության վերլուծությանը՝ ստեղծելով բազմաշերտ տեքստ, որը միաժամանակ և՛ վավերագրական է, և՛ գեղարվեստական։ Նրա արձակում առանձնահատուկ տեղ ունի ժամանակի քաղաքական իրողությունների քննադատական վերարտադրությունը, հատկապես խորհրդային իրականության պայմաններում անհատի և իշխանության հարաբերությունների բացահայտումը՝ հաճախ արտահայտված հեգնական և ալեգորիկ ձևերով։ Օրագրային ձևը թույլ է տալիս հեղինակին պահպանել խոսքի անմիջականությունը, ներքին ազատությունը և սուբյեկտիվ ընկալման ուժեղ ներկայությունը, ինչի շնորհիվ տեքստերը ձեռք են բերում կենդանի, հաճախ էմոցիոնալ լարված բնույթ։ Միևնույն ժամանակ, այդ գրություններում նկատվում է լեզվական խաղերի, կարճ ձևերի և հարվածային ձևակերպումների կիրառություն, որոնք ուժեղացնում են սատիրիկ ազդեցությունը և ընդգծում հեղինակային դիրքորոշման հստակությունը։

History

Աշխատությունը նվիրված է «անապատի օդապարուկներ» կոչվող հնագիտական կառույցների կառուցվածքային առանձնահատկությունների, տարածման ձևերի, թվագրման և հնարավոր գործառույթների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են այս յուրահատուկ հուշարձանների ճարտարապետական լուծումները, կառուցման մեթոդները, աշխարհագրական տարածվածությունը և դրանց կապը հնագույն հասարակությունների կենսակերպի, տնտեսության և շրջակա միջավայրի հետ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են տարբեր գիտական վարկածներ՝ կապված դրանց օգտագործման նպատակների հետ, ներառյալ կենդանիների որսի, կառավարման կամ այլ տնտեսական գործունեության հնարավոր կիրառությունները։ Քննարկվում են հնագիտական տվյալները, դաշտային հետազոտությունների արդյունքները, թվագրման մեթոդները և կառույցների նշանակությունը հին հասարակությունների պատմության վերականգնման գործում։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի հնագիտության, հնագույն տնտեսության, մարդու և շրջակա միջավայրի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով անցյալի մշակութային և տեխնոլոգիական ձեռքբերումների առավել խորքային ըմբռնմանը։

History

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Արցախի միջնադարյան արվեստի ձևավորման, զարգացման և առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությունը՝ լուսաբանելով տարածաշրջանի մշակութային ժառանգության կարևորագույն դրսևորումները։ Վերլուծվում են ճարտարապետական հուշարձանները, եկեղեցիները, վանքերը, խաչքարերը, որմնանկարները, ձեռագրերի մանրանկարները և դեկորատիվ արվեստի նմուշները՝ բացահայտելով դրանց գեղարվեստական, խորհրդանշական և պատմամշակութային արժեքը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արվեստի ոճական զարգացմանը, տեղական ավանդույթների և համաքրիստոնեական մշակութային ազդեցությունների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև վարպետների ստեղծագործական մոտեցումներին։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նաև տարբեր ժամանակաշրջանների արվեստագիտական առանձնահատկությունները, հուշարձանների կառուցողական և պատկերագրական լուծումները, դրանց պահպանության խնդիրներն ու պատմական նշանակությունը։ Հեղինակը հիմնվում է պատմական աղբյուրների, արվեստագիտական ուսումնասիրությունների և հուշարձանների համեմատական վերլուծության վրա՝ ստեղծելով Արցախի միջնադարյան մշակույթի ամբողջական պատկեր։ Գիրքը նախատեսված է արվեստաբանների, պատմաբանների, մշակութաբանների, ուսանողների և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է ռենիումի(VII), մոլիբդենի(VI), վանադիումի և վոլֆրամի(VI) իոնների տարանջատման և միկրոքանակների որոշման ժամանակակից անալիտիկ մեթոդների մշակմանը՝ կիրառելով հեղուկ քրոմատոգրաֆիայի մոտեցումներ և Հայաստանի բնական ծագման սորբենտներ։ Հետազոտության մեջ ուսումնասիրվում են բնական հանքանյութերի և սորբենտային նյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, դրանց ընտրողականությունը տարբեր մետաղական իոնների նկատմամբ, ինչպես նաև քրոմատոգրաֆիական տարանջատման արդյունավետության վրա ազդող գործոնները։ Ներկայացվում են փորձարարական մեթոդաբանությունը, անալիտիկ պայմանների օպտիմալացման արդյունքները, իոնների նույնականացման և քանակական որոշման զգայունության ու ճշգրտության գնահատականները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի բնական սորբենտների կիրառման առավելություններին, դրանց տնտեսական արդյունավետությանը և շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի, հանքարդյունաբերության, երկրաքիմիական, տեխնոլոգիական ու լաբորատոր հետազոտություններում օգտագործման հնարավորություններին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել անալիտիկ քիմիայի, քրոմատոգրաֆիայի, նյութագիտության, բնապահպանական վերահսկողության և երկրաքիմիայի ոլորտների գիտաշխատողների, մասնագետների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Աբիգ Ավագյանի արձակի լեզվի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործություններում կիրառվող լեզվական, ոճական, բառապաշարային և շարահյուսական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ցույց տալ, թե ինչպիսի լեզվական միջոցներով է գրողը կառուցում իր գեղարվեստական աշխարհը, ստեղծում կերպարներ, փոխանցում նրանց հոգեբանական վիճակները և արտահայտում պատմողական ու գաղափարական բովանդակությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող է քննության առնվել հեղինակի արձակի բառապաշարը՝ գրական լեզվի, խոսակցական արտահայտությունների, բարբառային տարրերի, դարձվածքների, օտարաբանությունների և տարբեր իմաստային շերտերի փոխհարաբերությունը։ Այդ լեզվական բազմազանությունը կարող է կարևոր դեր կատարել ստեղծագործությունների միջավայրի, ժամանակաշրջանի և կերպարների սոցիալական ու անհատական առանձնահատկությունների ներկայացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի կերպարների խոսքի ուսումնասիրությունը, քանի որ երկխոսությունների, մենախոսությունների և խոսքային անհատականացման միջոցով հեղինակը կարող է յուրաքանչյուր կերպարի հաղորդել սեփական լեզվական դիմագիծը։ Այս տեսանկյունից հետազոտությունը կարող է բացահայտել խոսքի կառուցվածքի, բառընտրության, արտահայտչամիջոցների և նախադասությունների ձևավորման այն առանձնահատկությունները, որոնք տարբերակում են հերոսներին միմյանցից և նպաստում նրանց հոգեբանական ու սոցիալական բնութագրմանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև շարահյուսական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Նախադասությունների երկարությունը, կառուցվածքային բարդությունը, կրկնությունները, զուգահեռությունները, ընդհատումները, հարցական և բացականչական ձևերը կարող են կապված լինել պատմողական ռիթմի, հուզական լարվածության և հեղինակի անհատական ոճի հետ։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոչ միայն լեզվական ձևերը, այլև դրանց գեղարվեստական գործառույթը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննվել նաև պատկերավորման և արտահայտչականության միջոցները՝ համեմատությունները, փոխաբերությունները, մակդիրները, խորհրդանշական պատկերները, դարձվածաբանական միավորները և այլ ոճական հնարքներ։ Դրանց միջոցով ստեղծվում է արձակի գեղարվեստական մթնոլորտը, ուժեղանում է նկարագրությունների ազդեցությունը և ընթերցողին փոխանցվում են հեղինակի կողմից ներկայացվող միջավայրի ու կերպարների առանձնահատկությունները։ Աբիգ Ավագյանի արձակի լեզվի ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև հեղինակային խոսքի և կերպարների խոսքի հարաբերակցության քննություն։ Պատմողի լեզվական դիրքավորումը, նկարագրությունների կառուցվածքը և երկխոսությունների ինտենսիվությունը ձևավորում են ստեղծագործությունների ընդհանուր ոճական պատկերը և հնարավորություն են տալիս հասկանալու հեղինակի պատմողական արվեստի առանձնահատկությունները։ Կարևոր է նաև դիտարկել գրողի լեզուն ժամանակի գրական-լեզվական միջավայրի համատեքստում՝ պարզելու համար, թե նրա արձակը որքանով է շարունակում հայ գրական լեզվի ավանդույթները և ինչ նոր առանձնահատկություններ է ներմուծում գեղարվեստական խոսքի մեջ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Աբիգ Ավագյանի ստեղծագործական ժառանգության ավելի ամբողջական գնահատմանը՝ ընդգծելով լեզվի դերը նրա արձակի գեղարվեստական ինքնատիպության ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, լեզվաբաններին, ոճագետներին, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչներին, ուսանողներին և ժամանակակից հայ արձակի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Աբիգ Ավագյանի արձակը դիտարկում է որպես լեզվական և գեղարվեստական ամբողջություն՝ վերլուծելով նրա բառապաշարի, շարահյուսության, խոսքային պատկերավորման, կերպարային լեզվի և հեղինակային ոճի առանձնահատկությունները և ցույց տալով, թե ինչպես է լեզուն դառնում գրողի գեղարվեստական մտածողության ու ստեղծագործական ինքնատիպության հիմնական արտահայտչամիջոցներից մեկը։