Электрофизиологическое и морфогистохимическое исследование нейропротекторной эффективности Sinestrol и Teucrium polium при нейродегенеративных расстройствах, вызванных овариэктомией

History

Աշխատությունը նվիրված է 1878-1914 թվականներին Օսմանյան կայսրության տարածքում, մասնավորապես Արևմտյան Հայաստանի վեց հիմնական նահանգներում՝ Վանի, Բիթլիսի, Էրզրումի, Խարբերդի, Դիարբեքիրի և Սեբաստիայի վիլայեթներում, հայ բնակչության թվաքանակի վերաբերյալ առկա վիճակագրական տվյալների ուսումնասիրությանը և համեմատական վերլուծությանը։ Հետազոտության առանցքում Օսմանյան կառավարության և Կոստանդնուպոլսի Հայոց պատրիարքարանի կողմից հավաքագրված ու հրապարակված ժողովրդագրական տվյալներն են, դրանց ձևավորման մեթոդաբանությունը, հավաստիության աստիճանը, տարբերությունների պատճառները և քաղաքական նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է նրանով, որ տվյալ ժամանակաշրջանում հայ բնակչության թվաքանակի և դրա հարաբերակցության հարցը մյուս էթնիկ ու կրոնական խմբերի նկատմամբ դուրս էր գալիս զուտ ժողովրդագրական վիճակագրության շրջանակներից և անմիջականորեն առնչվում էր Հայկական հարցին, միջազգային դիվանագիտությանը և Օսմանյան կայսրության արևելյան նահանգներում բարեփոխումների իրականացման խնդրին։ Աշխատանքը ներկայացնում է այն հանգամանքները, որոնց պայմաններում բնակչության թվաքանակի վերաբերյալ վիճակագրական տվյալները կարող էին դառնալ քաղաքական ու դիվանագիտական պայքարի կարևոր գործիք։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Բեռլինի պայմանագրից հետո ձևավորված իրավիճակին, երբ արևմտահայաբնակ նահանգներում բնակչության ժողովրդագրական պատկերի վերաբերյալ տվյալները կարևոր նշանակություն ստացան բարեփոխումների անհրաժեշտության և դրանց տարածքային ու քաղաքական հիմնավորման քննարկումներում։ Հետազոտության կարևոր բաժիններից է Օսմանյան պաշտոնական վիճակագրության և Հայոց պատրիարքարանի տվյալների համադրումը։ Ուսումնասիրության մեջ մանրամասն անդրադարձ է կատարվում պատրիարքարանի կողմից 1878-1880 և 1913-1914 թվականներին կազմակերպված մարդահամարներին, դրանց անցկացման ընթացքին, հարցաթերթերի բովանդակությանը, տեղական հոգևոր և վարչական կառույցների մասնակցությանը, ինչպես նաև այն դժվարություններին ու խոչընդոտներին, որոնց հանդիպել են տվյալների հավաքագրման ընթացքում։ Միաժամանակ վերլուծվում են Օսմանյան վիճակագրության առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք կարող էին ազդել բնակչության հաշվառման ամբողջականության ու արդյունքների վրա։ Համեմատական տվյալները ցույց են տալիս, որ երկու կառույցների ներկայացրած թվերը էականորեն տարբերվում էին միմյանցից, հատկապես վեց նահանգների հայ բնակչության հաշվարկներում, ինչն ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում է ոչ միայն որպես վիճակագրական մեթոդների տարբերության, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադրության համատեքստում։ Աշխատանքը փորձում է պարզել, թե որքանով կարող էին վարչական սահմանները, հաշվառման մեթոդները, կրոնական պատկանելության հիմքով բնակչության դասակարգումը, տեղական իշխանությունների գործունեությունը, միգրացիաները և այլ ժողովրդագրական գործընթացներ ազդել վերջնական թվերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև այն հարցին, թե ինչպես էր բնակչության թվաքանակի խնդիրը ներկայացվում միջազգային դիվանագիտական գործընթացներում, հատկապես այն ժամանակաշրջաններում, երբ հայկական բարեփոխումների հարցը կրկին ակտիվորեն հայտնվում էր միջազգային օրակարգում։ Հետազոտությունը կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունի, քանի որ ոչ միայն ներկայացնում է վիճակագրական թվերը, այլև փորձում է գնահատել դրանց՝ որպես պատմական աղբյուրների արժեքը, սահմանափակումները և փոխադարձ համադրելիությունը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս խուսափել որևէ մեկ վիճակագրական համակարգի տվյալները մեխանիկորեն ընդունելուց և խնդիրը դիտարկել ավելի լայն՝ քաղաքական, վարչական, ժողովրդագրական և աղբյուրագիտական համատեքստում։ Աշխատանքի կարևորությունը հատկապես ընդգծվում է Հայոց ցեղասպանության նախօրյակի ժողովրդագրական պատկերը վերականգնելու տեսանկյունից, քանի որ նախապատերազմյան հայ բնակչության թվաքանակի վերաբերյալ տարբեր տվյալները հետագայում նշանակալի դեր են ունեցել ինչպես պատմագիտական ուսումնասիրություններում, այնպես էլ զոհերի թվաքանակի և ցեղասպանության ժողովրդագրական հետևանքների վերաբերյալ քննարկումներում։ Ուսումնասիրությունը նաև հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել Օսմանյան կայսրության բազմազգ և բազմակրոն հասարակության ժողովրդագրական կառուցվածքի մասին՝ ուշադրություն դարձնելով ոչ միայն հայերի բացարձակ թվաքանակին, այլև նրանց տեսակարար կշռին տվյալ տարածքների ընդհանուր բնակչության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է պատմական ժողովրդագրության, աղբյուրագիտության, վիճակագրական վերլուծության և Հայկական հարցի պատմության մոտեցումները՝ բացահայտելու համար արևմտահայության թվաքանակի վերաբերյալ տվյալների ձևավորման, ներկայացման և քաղաքական օգտագործման առանձնահատկությունները 1878-1914 թվականներին։ Այն արժեքավոր է հայոց պատմությամբ, Օսմանյան կայսրության պատմությամբ, Հայկական հարցով, արևմտահայության ժողովրդագրությամբ և Հայոց ցեղասպանության նախապատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Psychology

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է կրտսեր դեռահասների ոչ ադապտացված վարքի ձևավորման հոգեբանական նախադրյալները և դրանց վաղ կանխարգելման հնարավոր ուղիները՝ ընդգծելով անձի զարգացման այս փուլին բնորոշ ներքին և արտաքին գործոնների փոխազդեցությունը։ Նշվում է, որ նման վարքային դրսևորումները հաճախ կապված են հուզական անկայունության, ինքնակարգավորման հմտությունների դեռևս ոչ բավարար զարգացման, ինքնագնահատականի տատանումների և իմպուլսիվ արձագանքների հետ, որոնք բնորոշ են դեռահասության անցումային շրջանին։ Կարևորվում են նաև ընտանեկան հարաբերությունների որակը, ծնողական վերահսկողության ձևը, դպրոցական միջավայրի սոցիալ-հոգեբանական մթնոլորտը և հասակակիցների ազդեցությունը, որոնք կարող են ինչպես մեղմել, այնպես էլ խորացնել վարքային դժվարությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական հմտությունների պակասին, կոնֆլիկտային իրավիճակներում արդյունավետ վարքագծի բացակայությանը և հուզական փորձառությունների չճանաչվածությանը, որոնք հաճախ դառնում են ոչ ադապտացված վարքի հիմք։ Վաղ կանխարգելման համատեքստում ընդգծվում է համալիր մոտեցման անհրաժեշտությունը՝ ներառյալ հոգեբանական խորհրդատվություն, դպրոցական միջավայրում աջակցող ծրագրեր, ծնողական կրթություն և դեռահասի ինքնագիտակցության ու հուզական ինտելեկտի զարգացում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ կրտսեր դեռահասների վարքային շեղումները պայմանավորված են բազմագործոնային համակարգով և արդյունավետ կանխարգելումը հնարավոր է միայն ընտանիքի, դպրոցի և հոգեբանական ծառայությունների համակարգված համագործակցության դեպքում։

Medicine

Սա կլինիկական-ռեանիմատոլոգիական և վիրաբուժական հետազոտություն է, որը նվիրված է լայնածավալ հետվիրահատական պերիտոնիտով հիվանդների մոտ զարգացող էնտերալ անբավարարության համախտանիշի ուսումնասիրությանը, որտեղ վերլուծվում են աղիքային ֆունկցիայի խանգարման պաթոֆիզիոլոգիական մեխանիզմները, սննդանյութերի կլանման և մարսողական գործընթացների խաթարումը, ինչպես նաև համակարգային բորբոքային արձագանքի ազդեցությունը աղիքային պատի թափանցելիության և միկրոցիրկուլյացիայի վրա, աշխատանքը ընդգրկում է նաև ծանր վիճակում գտնվող հիվանդների ինտենսիվ թերապիայի մոտեցումները՝ ներառյալ պարենտերալ և էնտերալ սնուցման ռազմավարությունները, դետոքսիկացիոն մեթոդները և օրգանային անբավարարության կանխարգելման միջոցառումները, միաժամանակ քննարկվում են կլինիկական գնահատման չափանիշները և կանխատեսման գործոնները՝ կապված հիվանդության ծանրության և ելքի հետ, ընդգծելով վաղ ախտորոշման և համալիր բուժման կարևորությունը՝ մահացության նվազեցման և վերականգնման բարելավման նպատակով։

History

Գիրքը նվիրված է Բուլղարիայի թուրք փոքրամասնության հասարակական-քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրությանը XX դարի երկրորդ կեսից մինչև XXI դարի սկիզբ ընկած ժամանակաշրջանում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ազգային փոքրամասնության ձևավորման, ինքնության պահպանման, քաղաքական մասնակցության և հասարակական ինտեգրման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Բուլղարիայի ներքաղաքական զարգացումների ազդեցությունը թուրքական համայնքի կարգավիճակի, իրավունքների, մշակութային ինքնության և կազմակերպական գործունեության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում պետական քաղաքականության փոփոխություններին, ժողովրդավարական անցումային գործընթացներին, փոքրամասնությունների պաշտպանության մեխանիզմներին և համայնքային կառույցների դերին։ Գիրքը բացահայտում է ազգային, սոցիալական և քաղաքական գործոնների փոխազդեցությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են պատմական իրադարձություններն ու քաղաքական վերափոխումները ազդել Բուլղարիայի թուրքական համայնքի զարգացման ընթացքի վրա։ Այն արժեքավոր աղբյուր է քաղաքագետների, պատմաբանների, սոցիոլոգների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ազգային փոքրամասնությունների, ինքնության քաղաքականության և ժամանակակից Եվրոպայի հասարակական գործընթացների ուսումնասիրությամբ։

Medicine

Բժշկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ոչ թոքային հիվանդություններով պացիենտների վիրահատական միջամտությունների ընթացքում կանխարգելիչ բրոնխոսկոպիայի կիրառման հնարավորությունների և կլինիկական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում շնչուղիների վիճակի գնահատման, վիրահատության ընթացքում առաջացող շնչառական բարդությունների կանխարգելման և բրոնխային համակարգի վերահսկման հիմնական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բրոնխոսկոպիկ հետազոտության իրականացման ցուցումներին, դրա տեղին վիրահատական և անեսթեզիոլոգիական գործընթացում, ինչպես նաև տարբեր կլինիկական իրավիճակներում կիրառման նպատակահարմարությանը։ Վերլուծվում են շնչուղիների անցանելիության պահպանման, բրոնխային արտազատուկների հեռացման և հետվիրահատական շնչառական բարդությունների ռիսկի նվազեցման հետ կապված հարցերը։ Քննարկվում են նաև կանխարգելիչ միջամտության արդյունավետության գնահատման չափանիշները, պացիենտների ընտրության սկզբունքները և կլինիկական հսկողության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու բրոնխոսկոպիայի դերը ոչ թոքային վիրահատությունների ժամանակ շնչառական համակարգի բարդությունների կանխարգելման համալիր միջոցառումներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անեսթեզիոլոգների, վիրաբույժների, թոքաբանների և էնդոսկոպիկ ախտորոշման ոլորտի մասնագետների համար։

Economics

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանում անշարժ գույքի գնահատման համակարգի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է անշարժ գույքի արժեքի որոշման տեսական և գործնական հիմքերին, գնահատման մեթոդների կիրառությանը, ոլորտի իրավական ու կազմակերպական կարգավորմանը և գնահատման համակարգի փոխկապակցվածությանը անշարժ գույքի շուկայի ու կադաստրային կառավարման հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են անշարժ գույքի շուկայական, կադաստրային և այլ տեսակի արժեքների որոշման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև գնահատման հիմնական՝ համեմատական, ծախսային և եկամտային մոտեցումների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևորվում է գնահատման գործընթացի օբյեկտիվության, ճշգրտության և թափանցիկության ապահովումը, քանի որ անշարժ գույքի արժեքի ճիշտ որոշումը կարևոր նշանակություն ունի գույքի առքուվաճառքի, վարկավորման, ներդրումային որոշումների, հարկման, ապահովագրության և այլ տնտեսական գործընթացների համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ Հայաստանում անշարժ գույքի գնահատման համակարգի զարգացման տարբեր փուլերին, ոլորտում իրականացված բարեփոխումներին, մասնագիտական գործունեության կազմակերպմանը և գնահատողների աշխատանքի նկատմամբ ներկայացվող պահանջներին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում անշարժ գույքի շուկայում տեղի ունեցող փոփոխությունների, շուկայական տեղեկատվության հասանելիության և դրա հավաստիության ազդեցությանը գնահատման արդյունքների վրա։ Ուսումնասիրությունը նաև հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գործող համակարգի հիմնական խնդիրները, գնահատման մեթոդների կատարելագործման անհրաժեշտությունը և ժամանակակից տեղեկատվական ու թվային տեխնոլոգիաների կիրառման հեռանկարները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանում անշարժ գույքի գնահատման համակարգի հետագա զարգացմանը, գնահատման գործընթացների արդյունավետության և հուսալիության բարձրացմանը, շուկայական արժեքների ավելի ճշգրիտ որոշմանը և անշարժ գույքի շուկայի կառավարման մեխանիզմների կատարելագործմանը։