Էլեկտրոնային վճարումներ, դրանց հեռանկարները Հայաստանի Հանրապետությունում

History

Աշխատանքը նվիրված է Արևելյան Հայաստանում բանվոր դասակարգի ձևավորման և զարգացման գործընթացի ուսումնասիրությանը 1861-1914 թվականներին։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական փոփոխությունները, որոնք նպաստեցին տարածաշրջանում արդյունաբերական արտադրության ընդլայնմանը, վարձու աշխատանքի տարածմանը և բանվորական սոցիալական խավի աստիճանական ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսական և արհեստագործական ավանդական տնտեսությունից դեպի արդյունաբերական արտադրության անցման առանձնահատկությունները, գործարանների և արտադրամասերի ստեղծումը, հանքարդյունաբերության, պղնձաձուլության, գինու-կոնյակի արտադրության և այլ ճյուղերի զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքների, հատկապես արդյունաբերական կենտրոնների տնտեսական վերափոխմանը և դրանցում բանվորական բնակչության թվաքանակի աճին։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել բանվորների սոցիալական կազմը, աշխատանքի պայմանները, աշխատաժամանակը, աշխատավարձի մակարդակը, կենցաղային վիճակը և սոցիալական ապահովության խնդիրները։ Կարևորվում է նաև գյուղական բնակչության մի մասի աստիճանական ներգրավումը վարձու աշխատանքի ոլորտ, ինչպես նաև Արևելյան Հայաստանի տարածքում աշխատանքային միգրացիայի և աշխատուժի շարժունակության ազդեցությունը բանվորական միջավայրի ձևավորման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բանվորների սոցիալական գիտակցության զարգացումը և աշխատավորական շարժման առաջացումը։ Ուսումնասիրվում են գործադուլների, բողոքի գործողությունների, աշխատանքային կազմակերպվածության և քաղաքական գաղափարների տարածման գործընթացները, ինչպես նաև սոցիալ-դեմոկրատական և այլ քաղաքական հոսանքների ազդեցությունը բանվորական միջավայրի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կանանց և անչափահասների աշխատանքի առանձնահատկություններին, աշխատանքային շահագործման դրսևորումներին և դրանց շուրջ ձևավորված հասարակական վերաբերմունքին։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու բանվոր դասակարգի ձևավորումը ոչ միայն որպես տնտեսական գործընթաց, այլև որպես հասարակական կառուցվածքի փոփոխության կարևոր բաղադրիչ, որը նպաստեց նոր սոցիալական հարաբերությունների և քաղաքային հասարակության զարգացմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Արևելյան Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական պատմության, արդյունաբերականացման ընթացքի և հայ հասարակության սոցիալական կառուցվածքի փոփոխությունների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը՝ նախանշելով այն հիմնական գործընթացները, որոնք ձևավորեցին բանվորական խավի դիրքն ու դերը մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկիզբը։

Other Subjects

Բազմանպատակ կադաստրային համակարգի քարտեզագրական հիմքի բովանդակության կատարելագործումը ուղղված է տարածքային տվյալների ճշգրտության բարձրացմանը, տեղեկատվության ամբողջականության ապահովմանը և կադաստրային համակարգի կիրառական հնարավորությունների ընդլայնմանը՝ հողօգտագործման, քաղաքաշինության, բնապահպանության և տնտեսական պլանավորման ոլորտներում։ Բազմանպատակ կադաստրը ենթադրում է ոչ միայն հողամասերի իրավական գրանցում, այլև դրանց ֆիզիկական, տնտեսական և էկոլոգիական բնութագրերի ինտեգրված ներկայացում, ինչը պահանջում է քարտեզագրական հիմքի բարձր ճշգրտություն և բազմաշերտ տեղեկատվական կառուցվածք։ Քարտեզագրական հիմքի կատարելագործման հիմնական ուղղություններից է գեոդեզիական տվյալների արդիականացումը՝ բարձր ճշգրտության GPS/GNSS չափումների, օդալուսանկարահանման և արբանյակային հեռազննման տեխնոլոգիաների կիրառմամբ, որոնք թույլ են տալիս նվազեցնել տարածական սխալները և ապահովել օբյեկտների ճշգրիտ տեղադիրքավորումը։ Կարևոր բաղադրիչ է նաև GIS տեխնոլոգիաների ներդրումը, որը հնարավորություն է տալիս ստեղծել բազմաշերտ քարտեզներ՝ միավորելով հողային, ինժեներական, բնական և վարչական տվյալները մեկ միասնական համակարգում։ Բովանդակային կատարելագործումը ներառում է նաև կադաստրային տեղեկատվության ստանդարտացում, դասակարգման միասնական համակարգերի կիրառում և տվյալների պարբերական թարմացում՝ փոփոխությունների արագ արտացոլման նպատակով։ Բացի այդ, մեծ նշանակություն ունի կադաստրային տվյալների ինտեգրումը պետական այլ տեղեկատվական համակարգերի հետ, ինչը ապահովում է կառավարման արդյունավետություն և որոշումների ընդունման գիտական հիմնավորվածություն։ Ընդհանուր առմամբ, բազմանպատակ կադաստրային համակարգի քարտեզագրական հիմքի կատարելագործումը հանդիսանում է ժամանակակից տարածքային կառավարման կարևոր ուղղություն, որը միավորում է գեոդեզիայի, քարտեզագրության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նվաճումները՝ ապահովելով հողի և տարածքի ռեսուրսների արդյունավետ և կայուն կառավարում։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է խոսքի զարգացման դժվարություններ ունեցող երեխաների բառապաշարի ընդլայնման և դպրոցական ուսուցմանը նրանց պատրաստվածության միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում բառապաշարային կարողությունների ձևավորումն է՝ որպես հաղորդակցման, մտածողության, բանավոր խոսքի ընկալման և հետագա գրավոր խոսքի յուրացման կարևոր հիմք։ Բառապաշարի սահմանափակությունը կարող է դժվարացնել երեխայի կողմից ուսումնական հրահանգների ընկալումը, սեփական մտքերի արտահայտումը, առարկաների և երևույթների հատկանիշների նկարագրումը, իմաստային կապերի հաստատումը և նոր հասկացությունների յուրացումը։ Այդ պատճառով բառապաշարի հարստացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես խոսքային զարգացման առանձին ուղղություն, այլև որպես դպրոցական պատրաստվածության կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել երեխաների ակտիվ և պասիվ բառապաշարի առանձնահատկությունները, բառերի իմաստների ընկալումը, ընդհանրացնող հասկացությունների յուրացումը, հոմանիշային և հականիշային հարաբերությունների ճանաչումը, ինչպես նաև բառերը համապատասխան հաղորդակցական իրավիճակներում կիրառելու կարողությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի բառապաշարային աշխատանքի կապը քերականական կառուցվածքների, կապակցված խոսքի և հնչյունաբանական կարողությունների զարգացման հետ, քանի որ լեզվական համակարգի տարբեր բաղադրիչները փոխկապակցված են և միասին են ապահովում լիարժեք հաղորդակցությունը։ Մանկավարժական տեսանկյունից կարող են քննության առնվել խաղային, պատկերային, պատմողական և առարկայական գործունեության վրա հիմնված ուսուցողական միջոցները, որոնք նպաստում են նոր բառերի իմաստավորված յուրացմանը և դրանց գործնական կիրառմանը։ Կարևորվում է նաև աշխատանքի անհատականացումը՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր երեխայի խոսքային զարգացման մակարդակը, ճանաչողական առանձնահատկությունները և առաջընթացի դինամիկան։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նախադպրոցական և դպրոցական կրթության միջև շարունակականության ապահովման անհրաժեշտությամբ։ Բավարար բառապաշարային կարողությունները կարող են նպաստել ընթերցանության և գրավոր խոսքի հետագա յուրացմանը, ուսուցչի խոսքի ավելի լավ ընկալմանը, դասարանում հաղորդակցմանը և տարբեր ուսումնական առարկաների հասկացությունների յուրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լոգոպեդիայի, հատուկ մանկավարժության, խոսքի զարգացման և դպրոցական պատրաստվածության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ կարևորելով երեխայի լեզվական կարողությունների հետևողական զարգացումը որպես կրթական գործընթացին արդյունավետ մասնակցության նախապայման։

Linguistics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հեղինակի մտադրության՝ որպես տեքստաբանական քննության կարևորագույն օբյեկտի ուսումնասիրությանը և դրա բացահայտման տեսական ու մեթոդաբանական խնդիրներին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ինչպես է հեղինակի սկզբնական գաղափարը, հաղորդակցական նպատակը և ասելիքը դրսևորվում ստեղծագործության կառուցվածքում, լեզվական միջոցներում, պատկերային համակարգում և տեքստի իմաստային կազմակերպման տարբեր մակարդակներում։ Ուսումնասիրության հիմքում այն գաղափարն է, որ գրական կամ այլ տիպի տեքստի ամբողջական ընկալումը հաճախ պահանջում է հաշվի առնել ոչ միայն տեքստում ուղղակիորեն արտահայտված տեղեկությունը, այլև այն նպատակը, որի հիման վրա հեղինակը ընտրել և կազմակերպել է լեզվական ու կառուցվածքային նյութը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հեղինակի մտադրության ձևավորման և տեքստում դրա իրացման փոխհարաբերությունները։ Մտադրությունը կարող է դրսևորվել թեմայի ընտրության, սյուժեի կառուցման, կերպարների համակարգի, կոմպոզիցիայի, շարադրանքի եղանակի, բառապաշարի, շարահյուսական կառուցվածքների, ոճական հնարների և ենթատեքստային իմաստների միջոցով։ Այդ պատճառով տեքստաբանական քննությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ստեղծագործությունը որպես փոխկապակցված ամբողջություն, որտեղ յուրաքանչյուր բաղադրիչ կարող է որոշակի դեր ունենալ ընդհանուր գաղափարական և հաղորդակցական նպատակի իրականացման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի մտադրության և ընթերցողի ընկալման հարաբերակցությանը։ Տեքստի ստեղծման պահին հեղինակի ունեցած նպատակը և ընթերցողի կողմից տեքստից ստացված մեկնաբանությունը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ համընկնում են, քանի որ ընկալման վրա ազդում են պատմական ժամանակաշրջանը, մշակութային միջավայրը, ընթերցողի գիտելիքները և անձնական փորձը։ Այս հանգամանքը առաջ է բերում կարևոր տեսական հարց՝ որքանով է հնարավոր տեքստաբանական մեթոդներով վերականգնել հեղինակի սկզբնական մտադրությունը և որտեղ են դրա մեկնաբանության սահմանները։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են համադրվել լեզվաբանական, գրականագիտական, կառուցվածքային, ոճաբանական և իմաստաբանական մոտեցումները։ Տեքստի տարբեր շերտերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կրկնվող թեմատիկ միավորները, առանցքային բառերը, իմաստային հակադրությունները, ակնարկները, միջտեքստային կապերը և այլ տարրեր, որոնք կարող են վկայել հեղինակի հաղորդակցական ռազմավարության մասին։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տեքստի տարբերակների, ձեռագրերի, խմբագրությունների և հրապարակումների համեմատական ուսումնասիրությունը, քանի որ հեղինակի կողմից կատարված փոփոխությունները կարող են լրացուցիչ տեղեկություններ հաղորդել ստեղծագործական մտադրության զարգացման մասին։ Աշխատության մեջ կարող է քննարկվել նաև հեղինակի մտադրության և հեղինակի կերպարի տարբերությունը․ դրանք նույնական հասկացություններ չեն, քանի որ իրական հեղինակի կենսագրական, հոգեբանական կամ հասարակական դիրքորոշումները չեն կարող ինքնաբերաբար նույնացվել տեքստում արտահայտված յուրաքանչյուր գաղափարի հետ։ Այս տարբերակումը կարևոր է տեքստաբանական մեկնաբանության օբյեկտիվության պահպանման համար։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը կայանում է հեղինակի մտադրության բացահայտման համար կիրառվող մեթոդների համակարգման և տեքստի ներքին կառուցվածքի ու իմաստային կազմակերպման միջոցով դրա հնարավոր դրսևորումների վերլուծության մեջ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տեքստաբաններին, գրականագետներին, լեզվաբաններին, բանասիրության մասնագետներին և գրական ստեղծագործությունների մեկնաբանությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հեղինակի մտադրությունը դիտարկում է որպես տեքստի կառուցվածքային և իմաստային կազմակերպման կարևոր սկզբունք՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է տեքստի լեզվական, կոմպոզիցիոն և գաղափարական առանձնահատկությունների համակողմանի քննության միջոցով ավելի խորությամբ հասկանալ ստեղծագործության հաղորդակցական նպատակն ու ներքին իմաստային համակարգը։

Other Subjects

Հանձնարարական գրականության այս ցանկը նախատեսված է էլեկտրամոնտյորների մասնագիտական ինքնակրթությունն ու տեխնիկական գիտելիքների խորացումը խթանելու համար։ Այն կազմվել է որպես գործնական կողմնորոշիչ մասնագետների համար՝ օգնելով ընտրել էլեկտրատեխնիկայի և հարակից ոլորտների վերաբերյալ անհրաժեշտ գրականություն։ Ցանկում ներառված նյութերը կարող են վերաբերել էլեկտրական սարքավորումներին, էլեկտրական ցանցերի և կայանքների կառուցվածքին ու շահագործմանը, մոնտաժային աշխատանքների կազմակերպմանը, տեխնիկական սպասարկմանը, սարքավորումների նորոգմանը, աշխատանքի առաջավոր մեթոդներին և էլեկտրատեխնիկայի ոլորտում կիրառվող նորարարություններին։ Հրատարակության հիմնական նշանակությունն այն է, որ այն ոչ միայն առաջարկում է մասնագիտական գրքեր, այլև ուղղորդում է աշխատողին շարունակաբար լրացնել իր գիտելիքները, կատարելագործել գործնական հմտությունները և ծանոթանալ ժամանակակից տեխնիկական լուծումներին։ Նմանատիպ ցանկերը խորհրդային շրջանում կարևոր դեր էին կատարում արտադրության աշխատողների գիտատեխնիկական կրթության կազմակերպման գործում և նախատեսված էին մասնագիտական գրականությունը հասանելի ու նպատակային դարձնելու համար։ Ազգային գրադարանի մատենագիտական աղբյուրները հաստատում են, որ այս 57 էջանոց ցանկը հրատարակվել է 1958 թվականին՝ որպես տեխնիկական գրականության մասնագիտացված հանձնարարական ցանկ։

Technology

Այս աշխատությունը նվիրված է գյուղմեքենաների մեքենամասերի շրջատաշման և ռանդման գործընթացներում մետաղահատ հաստոցների թրթռակայունության (vibration stability) տեսական և տեխնոլոգիական հիմունքների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով մեքենաշինության ճշգրիտ մշակման գործընթացների որակի և արտադրողականության բարձրացման խնդիրները։ Գրքում վերլուծվում են կտրող գործընթացների ընթացքում առաջացող ինքնաթրթռումների և հարկադրված տատանումների ֆիզիկական մեխանիզմները, դրանց ազդեցությունը մակերեսի որակի, գործիքի մաշվածության և մշակման ճշգրտության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգի դինամիկ կայունության մաթեմատիկական մոդելավորմանը, որտեղ դիտարկվում են «մեքենա–գործիք–դետալ» համակարգի թրթռային բնութագրերը, սեփական հաճախականությունները և դամփֆինգի գործակիցները։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև տեխնոլոգիական լուծումներ՝ կտրող ռեժիմների օպտիմալ ընտրություն, գործիքային համակարգերի կոշտության բարձրացում, հակաթրթռային սարքերի կիրառություն և կառավարման ադապտիվ մեթոդներ, որոնք նպաստում են գործընթացի կայունացմանը։ Վերլուծվում են փորձարարական հետազոտությունների արդյունքները, որոնք հաստատում են առաջարկվող մոտեցումների արդյունավետությունը տարբեր մշակման պայմաններում։ Գրքի նպատակն է ձևավորել համալիր գիտական և ինժեներական հիմք գյուղմեքենաշինության մեջ մետաղահատ գործընթացների թրթռակայունության բարելավման համար։