Fleeing Nagorno-Karabakh

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ազգային դպրոցի 4–7-րդ դասարանների աշակերտների երկխոսական խոսքի զարգացման մեթոդական խնդիրներին՝ տեքստը դիտարկելով որպես բանավոր հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման հիմնական հենարան։ Հետազոտության կենտրոնում այն մանկավարժական և լեզվադիդակտիկական միջոցներն են, որոնց օգնությամբ ընթերցված կամ ուսումնասիրված տեքստի բովանդակությունը կարող է ծառայել հարցուպատասխանի, զրույցի, քննարկման և հաղորդակցական տարբեր իրավիճակների կազմակերպման հիմք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սովորողների տարիքային առանձնահատկություններին, լեզվական պատրաստվածության մակարդակին և մայրենի լեզվի հնարավոր ազդեցությանը ուսումնասիրվող լեզվով խոսքային հմտությունների ձևավորման գործընթացում։ Տեքստի կիրառումը հնարավորություն է տալիս աշակերտներին տրամադրել թեմատիկ, բառապաշարային և քերականական նյութ, որի հիման վրա նրանք կարող են կառուցել սեփական արտահայտությունները, արձագանքել զրուցակցի խոսքին, ձևակերպել հարցեր և շարունակել երկխոսությունը։ Քննվում են տեքստի ընտրության սկզբունքները՝ դրա բովանդակային մատչելիության, հաղորդակցական արժեքի, լեզվական բարդության և սովորողների հետաքրքրություններին համապատասխանության տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում վարժությունների համակարգի կառուցումը՝ աստիճանական անցումով տեքստի ընկալումից և վերարտադրումից դեպի ավելի ինքնուրույն խոսքային գործունեություն։ Այդ գործընթացում կարող են կիրառվել տեքստի շուրջ հարցերի կազմում, դերային իրավիճակների ստեղծում, երկխոսության շարունակություն, բովանդակության քննարկում և տարբեր տեսակետների արտահայտում։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև ուսուցչի դերը հաղորդակցական միջավայրի կազմակերպման, սովորողների ակտիվ մասնակցության խթանման և լեզվական դժվարությունների հաղթահարման գործում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում երկխոսական խոսքի այնպիսի հատկանիշների զարգացմանը, ինչպիսիք են խոսքային արձագանքի արագությունը, տրամաբանական հաջորդականությունը, հարց տալու և պատասխանելու կարողությունը, զրուցակցի խոսքը հասկանալը և հաղորդակցական իրավիճակին համապատասխան լեզվական միջոցների ընտրությունը։ Տեքստային հենարանի աստիճանական նվազեցումը կարող է նպաստել սովորողների խոսքային ինքնուրույնության ձևավորմանը՝ նախապատրաստելով նրանց իրական հաղորդակցական իրավիճակներում լեզվի կիրառմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի, մանկավարժության, խոսքի զարգացման և հաղորդակցական ուսուցման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել միջին դպրոցական տարիքի աշակերտների երկխոսական խոսքի ձևավորման գործընթացը։

Literature

Այս հրատարակությունը պատկանում է քրիստոնեական հոգևոր և այլաբանական գրականության այն շրջանակին, որտեղ ճանապարհորդության պատկերի միջոցով ներկայացվում է մարդու հոգևոր կյանքը, հավատքի ուղին և դեպի փրկություն ձգտելու գաղափարը։ Վերնագրում հիշատակված «քրիստոնյայի ճանապարհորդությունը» խորհրդանշական իմաստ ունի․ այն կարող է ներկայացնել մարդու կյանքի ընթացքը՝ որպես փորձություններով, ընտրություններով և հոգևոր որոնումներով լի ճանապարհ, որի վերջնական նպատակը Աստծուն մոտենալն ու հավիտենական կյանքի հույսին հասնելն է։ «Հանդերձյալ քաղաք» արտահայտությունը քրիստոնեական գրականության մեջ կարող է խորհրդանշել երկնային քաղաքը, Աստծո արքայությունը կամ այն հոգևոր հանգրվանը, որին հավատացյալը ձգտում է երկրային կյանքի ընթացքում։ Այսպիսի պատկերային համակարգը թույլ է տալիս բարդ աստվածաբանական գաղափարները ներկայացնել ավելի մատչելի, պատմողական և խորհրդանշական ձևով՝ ընթերցողին հրավիրելով խորհելու հավատքի, բարոյական պատասխանատվության և կյանքի նպատակի շուրջ։ Վերնագրով այս աշխատությունը հիշեցնում է անգլիացի գրող Ջոն Բանյանի «Ուխտավորի ճանապարհորդությունը» (The Pilgrim’s Progress) հայտնի քրիստոնեական այլաբանական երկի թեմատիկ կառուցվածքը։ Բանյանի ստեղծագործության մեջ գլխավոր հերոսի ճանապարհը խորհրդանշում է քրիստոնյայի հոգևոր ընթացքը դեպի փրկություն, իսկ ճանապարհին հանդիպող դժվարություններն ու կերպարները ներկայացնում են հավատքի փորձությունները, գայթակղությունները և բարոյական ընտրությունները։ Սակայն միայն հայերեն վերնագրի և մատենագիտական տվյալների հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել, որ տվյալ հրատարակությունը հենց այդ երկի թարգմանությունն է, դրա համառոտ տարբերակը կամ որևէ այլ մշակումը։ Այդ կապը պետք է դիտարկել որպես վերնագրային և թեմատիկ նմանություն, որը վերջնականապես պարզելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել գրքի բնագիրը։ Ընդհանուր առմամբ, նման վերնագրով կրոնական աշխատությունը կարող է ընթերցողին ներկայացնել երկրային կյանքի և հանդերձյալ աշխարհի քրիստոնեական ընկալումը՝ շեշտադրելով հավատքի հաստատունությունը, բարոյական վարքը, գայթակղություններից խուսափելը, ապաշխարությունը և հոգևոր կատարելագործման ձգտումը։ Քրիստոնեական այլաբանական գրականության մեջ ճանապարհը հաճախ խորհրդանշում է մարդու ներքին փոփոխությունը, իսկ նպատակակետը՝ հոգևոր խաղաղությունը և Աստծո հետ միասնության հույսը։ Այս մոտեցման միջոցով ընթերցողը կարող է խորհել սեփական արարքների, արժեքների և կյանքի ուղղության մասին։ Հոգևոր ճանապարհորդության պատկերն ունի նաև դաստիարակչական նշանակություն, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս բարոյական սկզբունքները ներկայացնելու ոչ միայն ուղղակի խրատների, այլև խորհրդանշական իրավիճակների ու պատմողական պատկերների միջոցով։ Նման ստեղծագործությունները կարող էին օգտագործվել անձնական ընթերցանության, ընտանեկան հոգևոր դաստիարակության կամ քրիստոնեական ուսուցման նպատակներով։ Դրանք հատկապես կարևոր էին այն միջավայրերում, որտեղ կրոնական գրականությունը ծառայում էր ոչ միայն հավատքի գիտելիքների փոխանցմանը, այլև մարդու բարոյական նկարագրի ձևավորմանը։ Հրատարակության փոքր ծավալը կարող է հուշել, որ այն նախատեսված է եղել համառոտ ընթերցանության համար, սակայն էջերի քանակն ինքնին բավարար չէ դրա ժանրային ձևը կամ բովանդակության ամբողջականությունը որոշելու համար։ Հնարավոր է, որ գիրքը ներկայացնում է ամբողջական կարճ ստեղծագործություն, որևէ ավելի ընդարձակ երկի հատված կամ հարմարեցված տարբերակ, բայց այս տարբերակներից որևէ մեկը հաստատված չէ առանց բնագրի ուսումնասիրության։ Տասնիններորդ դարում հայերեն կրոնական գրականությունը կարևոր դեր ուներ հայ համայնքների հոգևոր և կրթական կյանքում։ Կրոնական ու բարոյախրատական աշխատությունների հրատարակումը նպաստում էր քրիստոնեական գաղափարների տարածմանը, ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը և հայերեն հոգևոր բառապաշարի պահպանմանը։ Զմյուռնիան այդ ժամանակաշրջանում հայերի բնակության և մշակութային գործունեության կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ հրատարակվում էին հայերեն գրքեր ու այլ տպագիր նյութեր։ Այդ միջավայրում լույս տեսած կրոնական գրքույկները կարող էին հասանելի լինել տարբեր կրթական մակարդակ ունեցող ընթերցողների և նպաստել հոգևոր գրականության շրջանառությանը։ Այս հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ կրոնական գրականության պատմությամբ, քրիստոնեական այլաբանության տարածմամբ, թարգմանական գրականության ուսումնասիրությամբ և տասնիններորդ դարի հայերեն տպագրական ժառանգությամբ զբաղվողներին։ Այն կարող է նաև արժեք ներկայացնել կրոնական գաղափարների հայերեն ներկայացման ձևերն ու հոգևոր դաստիարակության գրական միջոցներն ուսումնասիրելու համար։ Միաժամանակ, հեղինակի, բնագրային աղբյուրի և բովանդակության մասին լրացուցիչ տվյալների բացակայության պատճառով հնարավոր չէ հաստատել, թե գիրքը ինչ կերպարներ, դրվագներ կամ աստվածաբանական մեկնաբանություններ է պարունակում։ Հետևաբար, այս նկարագրությունը հիմնված է վերնագրի իմաստի, քրիստոնեական այլաբանական գրականության ընդհանուր ավանդույթի և մատենագիտական տվյալների վրա, իսկ աշխատության ճշգրիտ ժանրն ու աղբյուրը որոշելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել բնագիրը։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է քիմիական արդյունաբերության երկրորդային հումքի վերամշակման միջոցով որոշ օրգանական ռեագենտների ստացման սինթեզների ուսումնասիրությանը՝ ֆոտոքիմիական և թերմոքիմիական գործընթացների համակցված կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմքում ընկած է արտադրական երկրորդային հումքի և մնացորդային նյութերի արդյունավետ օգտագործման խնդիրը՝ նպատակ ունենալով դրանք վերածել կիրառական նշանակություն ունեցող օրգանական միացությունների։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են սկզբնական հումքի քիմիական բաղադրությունը, դրա նախապատրաստման և վերամշակման հնարավոր եղանակները, ինչպես նաև այն քիմիական փոխակերպումները, որոնց միջոցով հնարավոր է ստանալ անհրաժեշտ ռեագենտներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆոտոքիմիական և թերմոքիմիական ազդեցությունների փոխկապակցվածությանը, դրանց հաջորդական կամ համակցված կիրառման պայմաններին և այդ պայմանների ազդեցությանը սինթեզի ընթացքի, արտադրանքի ելքի ու մաքրության վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում վերլուծվում են ռեակցիաների մեխանիզմները, ջերմաստիճանային և լուսային պայմանների դերը, գործընթացների տևողությունը, հումքի և ռեագենտների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև ստացվող միացությունների նույնականացման ու բնութագրման հարցերը։ Համակցված տեխնոլոգիական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել այն դեպքերը, երբ ֆոտոքիմիական ակտիվացումը կարող է լրացնել կամ ուժեղացնել ջերմային փոխակերպումները՝ նպաստելով ավելի արդյունավետ սինթեզային սխեմաների ձևավորմանը։ Աշխատության կարևոր կողմերից է նաև երկրորդային հումքի օգտագործման բնապահպանական և տնտեսական նշանակության դիտարկումը, քանի որ թափոնների և արտադրական մնացորդների վերածումը արժեքավոր քիմիական նյութերի կարող է նվազեցնել հումքային ռեսուրսների սպառումը և նպաստել քիմիական արտադրության թափոնների ծավալի կրճատմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ նոր կամ կատարելագործված սինթեզային գործընթացների մշակման և դրանց տեխնոլոգիական արդյունավետության գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել օրգանական քիմիայի, ֆոտոքիմիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի և արդյունաբերական թափոնների վերամշակման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Mathematics

Գիրքը նախատեսված է դպրոցական կրթության ընթացքում թվաբանության տեսական գիտելիքների և գործնական հաշվարկային հմտությունների ուսուցման համար։ Այն միավորում է մաթեմատիկական կանոնների բացատրությունն ու դրանց կիրառությունը խնդիրների լուծման մեջ՝ նպաստելով սովորողների թվային մտածողության և հաշվարկներ կատարելու կարողությունների զարգացմանը։ Նման դասագրքերում սովորաբար ներկայացվում են թվերի հատկությունները, թվաբանական հիմնական գործողությունները, գործողությունների կատարման կանոնները, թվային հարաբերությունները և տարբեր գործնական իրավիճակներում հաշվարկների կիրառման եղանակները։ Տեսական նյութի և գործնական վարժությունների համադրությունը հնարավորություն է տալիս սովորողներին ոչ միայն յուրացնել մաթեմատիկական սկզբունքները, այլև կիրառել դրանք առօրյա խնդիրների լուծման ժամանակ։ Դասագիրքը կարող է կարևոր տեղեկություններ տրամադրել XIX դարի հայ դպրոցական կրթության, մաթեմատիկայի դասավանդման մոտեցումների և հայերեն մաթեմատիկական տերմինաբանության զարգացման ուսումնասիրության համար։

Medicine

Монография посвящена синдрому хронического простатита, его современным представлениям о патогенезе, клиническим проявлениям и дифференциальной диагностике, включая разграничение бактериальных и абактериальных форм заболевания; подробно рассматриваются критерии диагностики с использованием клинических шкал, лабораторных и микробиологических исследований, а также инструментальных методов оценки состояния предстательной железы; значительное внимание уделяется современным подходам к менеджменту, включая антибактериальную, противовоспалительную, симптоматическую терапию, физиотерапевтические методы и коррекцию образа жизни; отдельно анализируются факторы, влияющие на прогноз и эффективность лечения, а также методы оценки динамики состояния пациентов и предотвращения рецидивов.

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենում երկխոսության լեզվական կառուցվածքի, հաղորդակցական առանձնահատկությունների և գործառական դրսևորումների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Երկխոսությունը դիտարկվում է որպես խոսքային հաղորդակցության հիմնական ձևերից մեկը, որի ընթացքում երկու կամ ավելի հաղորդակիցների խոսքային գործողությունները փոխկապակցվում են և կազմում իմաստային ու կառուցվածքային ամբողջություն։ Հետազոտության կենտրոնում երկխոսական միավորների ձևավորման սկզբունքներն են, խոսակիցների հերթագայումը, հարցի և պատասխանի փոխհարաբերությունը, նախորդ և հաջորդ խոսքային միավորների իմաստային կապը, ինչպես նաև հաղորդակցական իրավիճակի ազդեցությունը արտահայտությունների կառուցվածքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հարցական նախադասություններին և հարցուպատասխանական կառույցներին, որոնք կարևոր դեր ունեն երկխոսական խոսքի կազմակերպման մեջ։ Ուսումնասիրվում են նաև թերի և զեղչված նախադասությունները, բառ-նախադասությունները, կրկնությունները, դիմելաձևերը, ձայնարկությունները, եղանակավորող բառերը և խոսակցական լեզվին բնորոշ այլ միջոցներ, որոնց շնորհիվ երկխոսությունը ձեռք է բերում բնականություն, շարժունություն և արտահայտչականություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հնչերանգի ուսումնասիրությունը, քանի որ նույն բառային կազմ ունեցող արտահայտությունը տարբեր հնչերանգային պայմաններում կարող է ունենալ տարբեր հաղորդակցական նշանակություն։ Քննության են առնվում առօրյա-խոսակցական, գեղարվեստական, հրապարակախոսական և այլ գործառական միջավայրերում հանդիպող երկխոսական կառույցները՝ բացահայտելով դրանց լեզվաոճական տարբերությունները։ Գեղարվեստական խոսքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սովորական հարցուպատասխանային կառուցվածքների հետ մեկտեղ ներքին, միակողմանի, անպատասխան և ոչ խոսքային արձագանքով ուղեկցվող երկխոսությունների առանձնահատկությունները։ Առանձին նշանակություն ունի ուղղակի խոսքի և հեղինակային խոսքի փոխհարաբերության քննությունը, քանի որ գեղարվեստական երկխոսությունը կարող է ծառայել կերպարների անհատականացմանը, նրանց մտածողության ու վերաբերմունքի բացահայտմանը և պատումի զարգացմանը։ Երկխոսական խոսքի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս նաև ուսումնասիրելու լեզվական միջոցների ընտրության կախվածությունը խոսակիցների հարաբերություններից, հաղորդակցության նպատակից և կոնկրետ իրադրությունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է շարահյուսական, ոճաբանական, գործաբանական և հաղորդակցական լեզվաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով երկխոսությունը որպես ժամանակակից հայերենի խոսքային համակարգի բազմաշերտ և դինամիկ երևույթ։