Гражданско-правовое регулирование информации

Biology

Աշխատությունը նվիրված է միկոտոքսինների և դրանց տարբեր համակցությունների գենոտոքսիկ, մոլեկուլային-ցիտոգենետիկական և էպիգենետիկական ազդեցությունների համալիր ուսումնասիրությանը կենդանի օրգանիզմներում և լաբորատոր բջջային համակարգերում։ Քննության են առնվում միկրոսկոպիկ սնկերի կողմից արտադրվող թունավոր նյութերի ազդեցությամբ գենետիկական նյութում և բջջային կարգավորման համակարգերում առաջացող հնարավոր փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ԴՆԹ-ի վնասման, քրոմոսոմային փոփոխությունների, գենոմային անկայունության և բջջային գործընթացների խանգարման ցուցանիշների գնահատմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև էպիգենետիկական մեխանիզմները, որոնց միջոցով միկոտոքսինները կարող են ազդել գեների ակտիվության կարգավորման վրա՝ առանց ԴՆԹ-ի սկզբնական հաջորդականության փոփոխության։ Համեմատվում են առանձին միկոտոքսինների և դրանց համակցված ազդեցությունները՝ պարզելու համար, թե միաժամանակյա ներգործության դեպքում դրանց կենսաբանական ազդեցությունները կարող են ինչպես ուժեղանալ, այնպես էլ փոփոխվել։ Կարևորվում է in vivo և in vitro փորձարարական մոտեցումների համադրումը, որը հնարավորություն է տալիս տարբեր մակարդակներում գնահատել ուսումնասիրվող նյութերի ազդեցության բնույթը և բացահայտել հնարավոր փոխազդեցությունները։ Վերլուծվում են ազդեցության չափաբաժնի, տևողության և կենսաբանական համակարգի առանձնահատկությունների նշանակությունը դիտվող փոփոխությունների ձևավորման գործում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել միկոտոքսինների կենսաբանական վտանգների առավել ամբողջական գնահատմանը, դրանց համակցված ազդեցության մեխանիզմների պարզաբանմանը և թունաբանական ռիսկերի գնահատման գիտական մոտեցումների կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գենետիկայի, մոլեկուլային կենսաբանության, ցիտոգենետիկայի, էպիգենետիկայի, թունաբանության և սննդային անվտանգության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է միջին դպրոցում անգլերենի ուսուցման գործընթացում միջմշակութային հաղորդակցության գաղափարների ներկայացման և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով դասագրքերի բովանդակությունը, կառուցվածքը և ուսումնական առաջադրանքների համակարգը։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե օտար լեզվի ուսուցումը որքանով է նպաստում ոչ միայն լեզվական գիտելիքների ու հաղորդակցական հմտությունների ձևավորմանը, այլև տարբեր մշակույթների ներկայացուցիչների հետ արդյունավետ, հարգալից և համատեքստին համապատասխան հաղորդակցվելու կարողության զարգացմանը։ Միջմշակութային հաղորդակցությունը դիտարկվում է որպես լեզվական, սոցիալ-մշակութային և հաղորդակցական կարողությունների փոխկապակցված համակարգ, որի ձևավորման համար սովորողը պետք է ճանաչի ինչպես ուսումնասիրվող լեզվի մշակութային միջավայրը, այնպես էլ կարողանա գիտակցել սեփական մշակույթի առանձնահատկությունները և դրանք համեմատել այլ մշակութային երևույթների հետ։ Ուսումնասիրվում են դասագրքերում ներկայացված թեմաները, տեքստերը, երկխոսությունները, պատկերային նյութերը և առաջադրանքները՝ պարզելու, թե ինչպիսի մշակութային տեղեկություններ են փոխանցվում դրանց միջոցով և ինչ հնարավորություններ են ստեղծվում մշակութային տարբերությունների ու ընդհանրությունների քննարկման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում առօրյա վարքագծին, հաղորդակցական նորմերին, տոներին, ավանդույթներին, արժեքներին, սոցիալական հարաբերություններին և տարբեր ժողովուրդների կենսակերպին վերաբերող նյութերին։ Կարևորվում է նաև այն հանգամանքը, թե դասագրքային նյութը որքանով է խուսափում մշակույթների պարզեցված կամ կարծրատիպային ներկայացումից և հնարավորություն տալիս սովորողին ձևավորել բազմակողմանի պատկերացումներ տարբեր հասարակությունների մասին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայկական մշակութային նյութի և անգլախոս կամ այլ մշակույթների վերաբերյալ բովանդակության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Դրանց համադրումը կարող է նպաստել սովորողի՝ սեփական մշակույթը օտար լեզվով ներկայացնելու և այլ մշակութային փորձառությունները հասկանալու կարողության զարգացմանը։ Քննվում են նաև համեմատական, քննարկումային, դերային և իրավիճակային առաջադրանքների հնարավորությունները, որոնք խթանում են սովորողների քննադատական մտածողությունը, տարբեր տեսակետների ընկալումը և հաղորդակցական իրավիճակներին համապատասխան լեզվական միջոցների ընտրությունը։ Դասագրքերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու լեզվի և մշակույթի փոխկապակցվածության արտահայտումը ուսումնական նյութերում և բացահայտելու միջմշակութային կարողությունների զարգացման մեթոդական հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի անգլերենի դասավանդման մեթոդիկայի և հանրակրթական դասագրքերի ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով լեզվական կրթության այնպիսի մոտեցումների զարգացմանը, որոնք սովորողին պատրաստում են բազմամշակութային միջավայրում գիտակցված և արդյունավետ հաղորդակցության։

Religion

Աշխատությունը վարքագրական բնույթի պատմակրոնական երկ է՝ նվիրված հայ քրիստոնեական ավանդության կարևոր սրբերից մեկի՝ Սուրբ Գրիգորի կյանքին, գործունեությանը և հոգևոր ժառանգությանը։ Շարադրանքում ներկայացվում են սրբի կենսագրության հիմնական դրվագները, քրիստոնեական հավատքի տարածմանն ուղղված գործունեությունը, կրոնական փորձությունները և եկեղեցական ավանդության մեջ նրա կերպարի ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քրիստոնեության հաստատման գործընթացին, քարոզչական գործունեությանը, հավատքի պաշտպանության գաղափարին և հոգևոր առաջնորդի դերին հասարակության կրոնական վերափոխման պայմաններում։ Վարքագրությանը բնորոշ ձևով պատմական տեղեկությունները համադրվում են կրոնական ավանդությունների, բարոյական մեկնաբանությունների և սրբի առաքինությունները ներկայացնող պատմությունների հետ։ Երկում կարևորվում են հավատարմության, նվիրվածության, համբերության, հոգևոր տոկունության և քրիստոնեական ծառայության գաղափարները։ Միաժամանակ աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում որպես հայկական քրիստոնեական պատմության և դրա՝ այլալեզու գրական միջավայրերում ներկայացման ուսումնասիրության աղբյուր։ Լատիներեն շարադրանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու հայկական սրբերի վարքերի տարածումը եվրոպական գիտական և եկեղեցական գրականության շրջանակներում, ինչպես նաև ուսումնասիրելու հայկական և արևմտյան քրիստոնեական ավանդույթների մշակութային փոխառնչությունները։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից այն կարող է կիրառվել տարբեր ձեռագրային և տպագիր տարբերակների, թարգմանությունների ու խմբագրությունների համեմատական ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը արժեքավոր նյութ է հայագիտության, եկեղեցու պատմության, քրիստոնեական վարքագրության, կրոնագիտության, աղբյուրագիտության և միջնադարյան մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Մ. Վոլոշինի քննադատական արձակի առանձնահատկությունների, գրական-գեղագիտական հայացքների և մշակութային մտածողության քննությանը՝ բացահայտելով նրա տեղը XX դարասկզբի ռուսական գրական և մտավոր կյանքում։ Վոլոշինի քննադատական ժառանգությունը կարևոր է նրանով, որ այն չի սահմանափակվում միայն գրական ստեղծագործությունների գնահատմամբ․ նրա հոդվածներում, ակնարկներում և գրականագիտական բնույթի անդրադարձներում միահյուսվում են արվեստի փիլիսոփայությունը, մշակույթի պատմությունը, գեղագիտությունը, հասարակական կյանքի նկատմամբ վերաբերմունքը և ստեղծագործական անհատի դերի մասին պատկերացումները։ Նրա համար գրականությունը և արվեստը հասարակությունից առանձնացված երևույթներ չեն, այլ մարդու և ժամանակաշրջանի հոգևոր կյանքի արտահայտություններ, որոնց միջոցով հնարավոր է հասկանալ տվյալ դարաշրջանի ներքին հակասությունները։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի քննադատական մեթոդին։ Վոլոշինը գրական ստեղծագործությունը դիտարկում է ոչ միայն նրա ձևական հատկանիշների կամ սյուժետային կառուցվածքի տեսանկյունից, այլև փորձում է բացահայտել դրա ներքին գաղափարական և հոգեբանական հիմքերը։ Նրան հետաքրքրում է ստեղծագործության և հեղինակի աշխարհայացքի կապը, արվեստագետի անհատականությունը, ստեղծագործական որոնումների բնույթը և գրական երևույթի տեղը ընդհանուր մշակութային գործընթացում։ Այդ պատճառով նրա քննադատական արձակը հաճախ ձեռք է բերում էսսեիստական բնույթ՝ միավորելով վերլուծությունը, փիլիսոփայական խորհրդածությունը և գեղարվեստական դիտարկումը։ Վոլոշինի քննադատական մտածողության կարևոր առանձնահատկություններից է տարբեր գրական ուղղությունների և գեղարվեստական երևույթների նկատմամբ բաց վերաբերմունքը։ Նա հետաքրքրված էր իր ժամանակի նորարարական գրականությամբ և ձգտում էր հասկանալ նոր գեղարվեստական ձևերի առաջացման պատճառները։ Մոդեռնիստական որոնումները նրա համար միայն ավանդական գրականության մերժում չէին․ դրանք կապված էին մարդու աշխարհընկալման փոփոխության և նոր ժամանակի հոգևոր պահանջների հետ։ Այդ պատճառով քննադատը կարևորում էր գրականության մեջ նոր արտահայտչական միջոցների որոնումը և արվեստագետի անհատական ձայնի պահպանումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև արվեստի և իրականության փոխհարաբերության խնդիրը։ Վոլոշինի համար արվեստը իրականության պարզ պատճենը չէ։ Այն վերափոխում է իրականությունը, բացահայտում նրա անտեսանելի կողմերը և մարդուն հնարավորություն տալիս նոր կերպով ընկալելու սեփական գոյությունը։ Այս մոտեցումը նրա քննադատական արձակին հաղորդում է փիլիսոփայական խորություն, քանի որ գրական ստեղծագործության գնահատումը վերածվում է իրականության ճանաչման և մարդու հոգևոր աշխարհի ուսումնասիրության։ Մեծ նշանակություն ունի նաև արվեստագետի պատասխանատվության հարցը։ Վոլոշինի քննադատական հայացքներում ստեղծագործողը դիտվում է որպես իր ժամանակի նկատմամբ պատասխանատվություն կրող անհատ։ Գրականությունն ու արվեստը կարող են արձագանքել հասարակական և քաղաքական ցնցումներին, սակայն արվեստագետի առաքելությունը չի սահմանափակվում անմիջական արձագանքով։ Նա պետք է կարողանա պահպանել ստեղծագործական ազատությունը, ինքնուրույն մտածողությունը և հոգևոր արժեքների նկատմամբ հավատարմությունը։ Այս գաղափարը հատկապես կարևոր է պատմական ճգնաժամերի և մշակութային հակասությունների պայմաններում։ Վոլոշինի քննադատական արձակում կարևոր տեղ ունի նաև մշակութային հիշողության խնդիրը։ Տարբեր ժամանակաշրջանների արվեստագետներին և գրական երևույթներին անդրադառնալով՝ նա ձգտում է դրանք դիտարկել ավելի լայն պատմական համատեքստում։ Անցյալը նրա համար ոչ թե փակ և անփոփոխ համակարգ է, այլ ներկայի մշակութային գիտակցության բաղկացուցիչ մասը։ Դասական և ժամանակակից գրականության երկխոսությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մշակութային ավանդույթի շարունակականությունը և միաժամանակ հասկանալու նոր գեղարվեստական երևույթների առանձնահատկությունները։ Նրա քննադատական արձակին բնորոշ է նաև լեզվի պատկերավորությունը։ Վերլուծական միտքը հաճախ արտահայտվում է փոխաբերությունների, համեմատությունների և ընդարձակ փիլիսոփայական դիտարկումների միջոցով, ինչի շնորհիվ քննադատական տեքստը մոտենում է գրական էսսեի ձևին։ Այս առանձնահատկությունը Վոլոշինի քննադատությունը դարձնում է ոչ միայն վերլուծական, այլև ինքնուրույն գեղարվեստական արժեք ունեցող արձակ։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Վոլոշինի քննադատական արձակը կարևոր դեր ունի XX դարասկզբի ռուսական գրական-գեղագիտական մտքի պատմության մեջ։ Նրա աշխատություններում գրական քննադատությունը միավորվում է մշակույթի փիլիսոփայության, արվեստի տեսության և ժամանակակից հասարակության նկատմամբ մտավոր արձագանքի հետ։ Նա գրական ստեղծագործությունը դիտարկում է որպես մարդու հոգևոր կյանքի, պատմական ժամանակի և մշակութային փոփոխությունների արտահայտություն՝ միաժամանակ պահպանելով ստեղծագործական անհատականության և արվեստի ինքնուրույնության արժեքը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ռուս գրականությամբ, մոդեռնիզմով, գրական քննադատության պատմությամբ և XX դարի գեղագիտական մտածողությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ օգնելով ավելի խորությամբ հասկանալ Վոլոշինի քննադատական ժառանգության առանձնահատկություններն ու նրա դերը ռուսական մշակույթի զարգացման մեջ։

Economics

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Դանիայի հիպոթեքային համակարգի կառուցվածքը, դրա պատմական ձևավորումը և ժամանակակից գործարկման մեխանիզմները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն յուրահատուկ ֆինանսական մոդելին, որը համարվում է աշխարհի ամենակայուն և թափանցիկ հիպոթեքային համակարգերից մեկը։ Գրքում մանրամասնորեն բացատրվում է, թե ինչպես են գործում հիպոթեքային պարտատոմսերը, ինչ դեր ունեն ֆինանսական միջնորդները, ինչպես է կարգավորվում ռիսկերի բաշխումը և ինչու է Դանիայի մոդելը հաճախ դիտարկվում որպես օրինակելի այլ երկրների համար։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև այն տնտեսական և իրավական հիմքերին, որոնք ապահովում են շուկայի կայունությունը, ինչպես նաև քննարկում է ճգնաժամերի ազդեցությունը և դրանցից դուրս գալու մեխանիզմները։ Ներկայացված են նաև վերլուծություններ բնակարանային ֆինանսավորման հասանելիության, տոկոսադրույքների ձևավորման և ներդրումային միջավայրի վերաբերյալ՝ ընթերցողին տալով ամբողջական պատկերացում համակարգի աշխատանքի մասին։ Տեքստը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ դարձնելով այն օգտակար ինչպես տնտեսագետների, այնպես էլ ֆինանսական ոլորտի մասնագետների համար։

Technology

Տեխնիկական և սարքաշինական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մետաղօքսիդային կիսահաղորդչային և պիեզոռեզոնանսային գազային սենսորների հիման վրա գազավերլուծիչ սարքի ստեղծման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարբեր տեսակի գազային տվիչների աշխատանքի ֆիզիկական սկզբունքները, զգայուն տարրերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և գազային միջավայրի բաղադրության փոփոխությունների նկատմամբ դրանց արձագանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մետաղօքսիդային կիսահաղորդիչների էլեկտրական հատկությունների փոփոխությանը գազերի ազդեցության պայմաններում, ինչպես նաև պիեզոռեզոնանսային սենսորներում զանգվածային և հաճախականային փոփոխությունների գրանցման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են զգայունության, ընտրողականության, արձագանքման արագության, կայունության և չափումների վերարտադրելիության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Քննարկվում են տարբեր սկզբունքներով գործող սենսորների համատեղ կիրառման, ազդանշանների մշակման և գազային բաղադրիչների հայտնաբերման ու տարբերակման արդյունավետության բարձրացման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բազմասենսորային գազավերլուծական համակարգերի նախագծման և կատարելագործման հեռանկարները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սենսորային տեխնիկայի, կիսահաղորդչային էլեկտրոնիկայի, չափիչ սարքաշինության և գազային միջավայրերի վերահսկման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։