Գյուղատնտեսական նշանակության հողերի շուկայի ձևավորման տնտեսագիտական հիմնախնդիրները ՀՀ-ում

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է ձեռնարկության էկոնոմիկայի հիմունքներին, կառուցվածքին և գործունեության արդյունավետության գնահատման մեխանիզմներին ժամանակակից շուկայական տնտեսության պայմաններում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչ է ձեռնարկությունը որպես տնտեսական միավոր՝ որն իրականացնում է արտադրական կամ ծառայությունների գործունեություն՝ շահույթ ստանալու նպատակով, և ինչպես է կազմակերպվում նրա ներքին տնտեսական համակարգը։ Հեղինակը անդրադառնում է ձեռնարկության հիմնական ռեսուրսներին՝ աշխատանք, կապիտալ, նյութական և ֆինանսական միջոցներ, ինչպես նաև դրանց արդյունավետ օգտագործման ցուցանիշներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրական գործընթացների կազմակերպմանը, ծախսերի կառուցվածքին, ինքնարժեքի ձևավորմանը և շահութաբերության բարձրացման գործոններին։ Գրքում քննարկվում են նաև պլանավորման, գնագոյացման, ներդրումային գործունեության և ֆինանսական կառավարման հիմնական սկզբունքները։ Վերլուծվում է ձեռնարկության մրցունակության ապահովման, արտադրողականության բարձրացման և երկարաժամկետ զարգացման ռազմավարությունների դերը։ Աշխատությունը համադրում է տեսական հիմքերը և գործնական մոտեցումները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, կառավարման մասնագետների, ֆինանսիստների և ուսանողների համար։

Other Subjects

Գյուղատնտեսական գիտությունների, բուսաբուծության և ագրոքիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պարարտացման ազդեցության ուսումնասիրությանը կորթինի (Satureja hortensis L.) աճի, զարգացման, կենսազանգվածի ձևավորման և եթերայուղերի քանակական ու որակական ցուցանիշների վրա Իրանի Իսլամական Հանրապետության Արաքի շրջանի բնակլիմայական պայմաններում։ Քննության են առնվում կորթինի կենսաբանական առանձնահատկությունները, մշակության ագրոտեխնիկական պահանջները և դրա նշանակությունը որպես եթերայուղատու, համեմունքային ու դեղաբուսական մշակաբույս։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հողի սննդատարրերով ապահովվածությանը, պարարտանյութերի տեսակներին, կիրառման չափաքանակներին և դրանց ազդեցությանը բույսերի աճի ու զարգացման փուլերի վրա։ Վերլուծվում են բույսերի բարձրության, ճյուղավորման, տերևային մակերեսի, կանաչ և չոր կենսազանգվածի ձևավորման հնարավոր փոփոխությունները տարբեր պարարտացման պայմաններում։ Քննարկվում են հանքային և օրգանական սնուցման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց հնարավոր ազդեցությունը բույսերի ֆիզիոլոգիական գործընթացների և արտադրողականության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել եթերայուղերի պարունակության որոշման, դրանց քիմիական բաղադրության վերլուծության և առանձին բաղադրիչների հարաբերակցության գնահատման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում Արաքի շրջանի հողակլիմայական գործոնների, ոռոգման պայմանների և սննդատարրերի հասանելիության փոխազդեցությանը կորթինի աճի ու եթերայուղերի կուտակման գործընթացներում։ Կարևորվում է պարարտացման տարբերակների համեմատական գնահատումը՝ բերքատվության, եթերայուղերի որակի, արտադրական ծախսերի և շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր ազդեցությունների տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է նպաստել կորթինի մշակության գիտականորեն հիմնավորված պարարտացման համակարգերի կատարելագործմանը և բարձրորակ եթերայուղային հումքի ստացման համար նպաստավոր պայմանների բացահայտմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ագրոնոմիայի, ագրոքիմիայի, դեղաբույսերի մշակության, բույսերի ֆիզիոլոգիայի և եթերայուղատու մշակաբույսերի արտադրության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Աշխատությունը գիտական ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է Հայաստանի Հանրապետությունում աշխատանքային միգրացիայի ձևավորման, զարգացման և դրա սոցիալ-մշակութային հետևանքների համակողմանի վերլուծության վրա։ Այն դիտարկում է աշխատանքային միգրացիան ոչ միայն որպես տնտեսական կամ ժողովրդագրական գործընթաց, այլև որպես հասարակական կյանքի, ընտանիքի, համայնքային հարաբերությունների, արժեքային համակարգի և անհատի սոցիալական վարքագծի վրա ազդեցություն ունեցող բազմաշերտ երևույթ։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ աշխատանքի որոնման նպատակով երկրից դուրս մեկնելը փոխում է ոչ միայն միգրանտի տնտեսական վիճակը, այլև նրա սոցիալական կարգավիճակը, ընտանեկան դերերը, միջանձնային հարաբերությունները, մշակութային պատկերացումները և հայրենիքի հետ կապերի բնույթը։ Հատուկ նշանակություն ունի միգրացիայի ազդեցության դիտարկումը անհատի, ընտանիքի, համայնքի և հասարակության տարբեր մակարդակներում․ արտագնա աշխատանքի հետևանքով առաջացող ֆինանսական փոխանցումները կարող են բարելավել ընտանիքների նյութական պայմանները, սակայն միաժամանակ երկարատև բաժանումը կարող է հանգեցնել ընտանիքի ներսում դերերի վերափոխման, սերունդների միջև հարաբերությունների փոփոխության և սոցիալական որոշակի խնդիրների առաջացման։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ աշխատանքային միգրացիայի երևույթը ներկայացնում է հայկական հասարակության սոցիալ-մշակութային փոփոխությունների ավելի լայն համատեքստում՝ անդրադառնալով ավանդական և նոր ձևավորվող վարքագծային ու արժեքային մոդելների փոխազդեցությանը։ Հետազոտության հեղինակը Միհրան Վարդգեսի Գալստյանն է, իսկ աշխատանքը պաշտպանվել է ՀՀ ԳԱԱ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտում՝ պատմական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանի հայցմամբ, «Ազգագրություն» մասնագիտությամբ, 2016 թվականին։ Աշխատանքի թեմատիկ շրջանակը հետագայում շարունակվում է նաև հեղինակի միգրացիային նվիրված ուսումնասիրություններում, որտեղ ընդգրկվում են միգրացիայի սոցիալ-մշակութային և էթնոժողովրդագրական հետևանքները, ինքնության փոփոխությունները, սոցիալ-մշակութային նոր պրակտիկաների փոխանցումը, միգրանտների ադապտացիան և վերադարձողների վերաինտեգրման հիմնախնդիրները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը արժեքավոր է Հայաստանի միգրացիոն գործընթացները հասարակական և մշակութային տեսանկյունից հասկանալու համար, քանի որ ցույց է տալիս, որ աշխատանքային միգրացիայի ազդեցությունը չի սահմանափակվում աշխատուժի տեղաշարժով կամ տնտեսական արդյունքներով․ այն կարող է երկարաժամկետ փոփոխություններ առաջացնել ընտանիքի կառուցվածքում, սոցիալական հարաբերություններում, մշակութային վարքագծում, ինքնության ընկալումներում և հասարակության զարգացման միտումներում։

Psychology

Նյութը բացատրում է, թե ինչպես է ուսուցիչ–աշակերտ, աշակերտ–աշակերտ և ընդհանուր կրթական միջավայրում տեղի ունեցող հաղորդակցությունը ազդում ուսուցման որակի, մթնոլորտի և սովորողների զարգացման վրա։ Հիմնական գաղափարները․ Միջանձնային հաղորդակցություն Կրթական գործընթացի հիմքում ընկած է մարդկանց միջև փոխհարաբերությունը՝ խոսքի, վարքի, ժեստերի և հուզական արձագանքների միջոցով։ Ուսուցչի հաղորդակցման դերը Ուսուցիչը ոչ միայն փոխանցում է գիտելիք, այլ նաև ձևավորում է վստահության, հարգանքի և համագործակցության մթնոլորտ։ Հաղորդակցության ձևեր և միջոցներ Վերբալ (խոսք) և ոչ վերբալ (դիմախաղ, շարժումներ, ձայնի տոն) հաղորդակցությունը և դրանց ազդեցությունը աշակերտների վրա։ Արդյունավետ հաղորդակցության պայմաններ ակտիվ լսում հարգալից վերաբերմունք հստակ և հասկանալի արտահայտում հետադարձ կապ Խոչընդոտներ հաղորդակցման մեջ Թյուրըմբռնում, կանխակալ վերաբերմունք, հաղորդակցման սխալ ոճ, որոնք կարող են խանգարել ուսուցման գործընթացին։ Հաղորդակցության ազդեցությունը սովորողների վրա Այն նպաստում է ինքնավստահության, համագործակցության, քննադատական մտածողության և սոցիալական հմտությունների զարգացմանը։

Law

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է Խիզանի ուսումնասիրաց ընկերության կանոնագիրքը՝ կազմակերպության գործունեությունը կարգավորող փաստաթուղթ, որը սկզբնապես հաստատվել է 1877 թվականի մարտի 1-ին և վերանայվել 1881 թվականի մարտի 1-ին։ Վերնագիրը ցույց է տալիս, որ ընկերությունը կապված էր ուսումնասիրության, գիտելիքի ձեռքբերման և կրթական գործունեության հետ։ Նման ընկերությունները 19-րդ դարում կարևոր դեր կարող էին ունենալ հայ համայնքների կրթական ու մտավոր կյանքի զարգացման, ուսման խրախուսման և գիտելիքի տարածման գործում։ Կանոնագիրքը կարող էր սահմանել ընկերության նպատակները, անդամակցության պայմանները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, կառավարման մարմինների կազմավորման կարգը, ժողովների անցկացման ձևը և ֆինանսական միջոցների տնօրինման սկզբունքները։ Հնարավոր է, որ դրանում ներառված էին նաև կրթական նախաձեռնությունների կազմակերպման, ուսանողներին կամ սովորողներին աջակցելու և ընկերության գործունեության արդյունավետությունն ապահովելու վերաբերյալ դրույթներ, սակայն դրանք հնարավոր չէ հաստատել առանց փաստաթղթի ամբողջական տեքստի։ Կանոնագրքի վերանայման մասին տեղեկությունը կարևոր է, քանի որ ցույց է տալիս, որ ընկերության գործունեության կանոնները հետագայում վերամշակվել կամ փոփոխվել են։ Այս հանգամանքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել կազմակերպության զարգացման, կառավարման սկզբունքների փոփոխության և ժամանակի ընթացքում առաջացած կարիքների ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը պատմական աղբյուր է Խիզանի հայ համայնքի հասարակական ու կրթական կյանքի, հայ ուսումնասիրաց ընկերությունների գործունեության և 19-րդ դարի հայերի ինքնակազմակերպման ձևերի ուսումնասիրման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև կրթական հաստատությունների պատմությամբ, համայնքային նախաձեռնություններով և հայ հասարակական մտքի զարգացմամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Միաժամանակ, միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ որոշել ընկերության անդամների ճշգրիտ շրջանակը, գործունեության կոնկրետ ուղղությունները կամ 1881 թվականի վերանայմամբ կատարված փոփոխությունների բովանդակությունը։

Sociology

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հետխորհրդային Հայաստանում ձևավորված միգրացիոն գործընթացների համակողմանի ուսումնասիրությանը, դրանց առաջացման պատճառների, զարգացման հիմնական փուլերի, սոցիալ-տնտեսական և ժողովրդագրական հետևանքների, ինչպես նաև պետական կարգավորման հնարավոր ուղղությունների և հեռանկարների վերլուծությանը։ Հետխորհրդային ժամանակաշրջանում Հայաստանի միգրացիոն պատկերը կտրուկ փոխվել է․ խորհրդային համակարգի փլուզումը, տնտեսական ճգնաժամը, գործազրկությունը, կենսամակարդակի անկումը, տարածաշրջանային հակամարտությունները և սոցիալական անորոշությունը նպաստել են բնակչության լայնածավալ արտագաղթին։ Պաշտոնական քաղաքականության մակարդակում միգրացիայի կառավարումը հետագայում ձևավորվել է որպես առանձին պետական ուղղություն, իսկ երկարաժամկետ արտահոսքը դիտարկվել է նաև ժողովրդագրական և զարգացման խնդիրների համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքային խնդիրներից է միգրացիոն գործընթացների պատճառահետևանքային կապերի բացահայտումը։ Հայաստանից բնակչության արտահոսքը պայմանավորվել է ոչ միայն տնտեսական գործոններով, այլև աշխատանքի և եկամուտների ավելի բարձր հնարավորություններ որոնելու, ընտանիքի անդամների միավորման, սոցիալական և քաղաքական անորոշության, կրթական ու մասնագիտական հեռանկարների, ինչպես նաև միջազգային միգրացիոն ցանցերի ձևավորման ազդեցությամբ։ Հատկապես կարևոր է այն հանգամանքը, որ մեկնելու որոշումը հաճախ պայմանավորված է միաժամանակ մի քանի գործոններով․ տնտեսական դժվարությունները կարող են զուգակցվել ընտանիքի անդամների նախկին միգրացիայով, արտերկրում աշխատանքի հնարավորությունների առկայությամբ և տվյալ երկրի հետ ձևավորված սոցիալական կապերով։ Հետխորհրդային Հայաստանում միգրացիոն գործընթացների առանձնահատկություններից է դրանց բազմաձև բնույթը։ Արտագաղթի կողքին գոյություն են ունեցել ժամանակավոր և սեզոնային աշխատանքային միգրացիաներ, վերադարձի հոսքեր, ներքին տեղաշարժեր, փախստականների և հարկադիր տեղահանվածների շարժեր, ինչպես նաև օտարերկրյա քաղաքացիների ներհոսք։ Հայաստանի պետական միգրացիոն քաղաքականության փաստաթղթերը 1990-ականներից ի վեր առանձնացրել են փախստականների ընդունման և պաշտպանության, արտագաղթի կարգավորման, սեզոնային աշխատանքային միգրանտների իրավունքների պաշտպանության, վերադարձողների վերաինտեգրման և այլ ուղղություններ։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է միգրացիայի ժողովրդագրական ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Երկարատև բնակչության արտահոսքը կարող է ազդել բնակչության թվաքանակի, տարիքային և սեռային կառուցվածքի, ծնելիության, աշխատունակ բնակչության մասնաբաժնի և տարածքային բնակեցման վրա։ Առանձնահատուկ խնդիր է երիտասարդ և բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների արտահոսքը, որը կարող է թուլացնել երկրի մարդկային կապիտալը և սահմանափակել տնտեսական զարգացման ներուժը։ «Ուղեղների արտահոսքի» կանխարգելումն ու ժողովրդագրական իրավիճակի բարելավումը վաղուց ընդգրկվել են Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության նպատակների շրջանակում։ Միգրացիան, սակայն, ունի ոչ միայն բացասական հետևանքներ։ Արտերկրում աշխատող քաղաքացիների դրամական փոխանցումները կարող են նշանակալի դեր ունենալ տնային տնտեսությունների եկամուտների, սպառման, կրթության, բնակարանային պայմանների և որոշ դեպքերում նաև ներդրումների համար։ Արտաքին աշխատանքային փորձը կարող է նպաստել մասնագիտական հմտությունների ձեռքբերմանը, որոնք վերադարձի դեպքում հնարավոր է օգտագործել Հայաստանի տնտեսության մեջ։ Այդ պատճառով արդյունավետ քաղաքականությունը պետք է ոչ թե միայն փորձի սահմանափակել բնակչության շարժունակությունը, այլ ստեղծի անվտանգ, օրինական և փոխշահավետ միգրացիայի պայմաններ։ Միգրացիայի կարգավորման կարևոր ուղղություն է աշխատանքային միգրացիայի կառավարումը։ Հայաստանի քաղաքացիների արտագնա աշխատանքի դեպքում անհրաժեշտ է ապահովել նրանց իրավունքների և շահերի պաշտպանությունը, օրինական աշխատանքի հնարավորությունների ընդլայնումը, օտարերկրյա աշխատաշուկաների վերաբերյալ տեղեկատվության հասանելիությունը և անօրինական միջնորդությունների ու շահագործման ռիսկերի նվազեցումը։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս միգրացիան դիտարկել ոչ միայն որպես սոցիալական խնդիր, այլև որպես աշխատաշուկայի և տնտեսական զարգացման կառավարման բաղադրիչ։ Պետական քաղաքականության մյուս կարևոր ուղղությունը վերադարձի և վերաինտեգրման խթանումն է։ Արտերկրից վերադարձած անձանց համար աշխատանքի, բնակության, կրթության, սոցիալական ծառայությունների և ձեռնարկատիրական գործունեության հասանելիության ապահովումը կարող է մեծացնել վերադարձի կայունությունը։ Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության ավելի նոր հայեցակարգային փաստաթղթերում վերադարձի և հայրենադարձության խրախուսումը կապվում է նաև ժողովրդագրական իրավիճակի բարելավման նպատակների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև ներգաղթի և օտարերկրյա քաղաքացիների ինտեգրման հարցը։ Հայաստանի համար միգրացիոն գործընթացների փոփոխվող բնույթը նշանակում է, որ երկիրը աստիճանաբար պետք է հաշվի առնի ոչ միայն քաղաքացիների արտագաղթի, այլև օտարերկրյա քաղաքացիների մուտքի, կացության, աշխատանքի և հասարակության մեջ ինտեգրման խնդիրները։ Միգրացիայի կառավարման արդի մոտեցումները ներառում են օտարերկրացիների հետ կապված վարչական ընթացակարգերի կատարելագործում, ծառայությունների մատուցման արդյունավետության բարձրացում, միգրացիոն տվյալների բարելավում և պետական կառույցների միջև համակարգված համագործակցություն։ Միգրացիոն գործընթացների կարգավորման համար առանցքային նշանակություն ունի նաև վիճակագրական և տեղեկատվական համակարգերի կատարելագործումը։ Միգրացիայի իրական ծավալների և կառուցվածքի գնահատումը բարդ է, քանի որ ժամանակավոր և մշտական տեղաշարժերը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ արտացոլվում են պաշտոնական վիճակագրության մեջ։ Հետևաբար արդյունավետ քաղաքականության համար անհրաժեշտ է ունենալ հնարավորինս ամբողջական տվյալներ՝ ըստ տարիքային, սեռային, կրթական, մասնագիտական և տարածքային հատկանիշների։ Հայաստանի գործող միգրացիոն քաղաքականության փաստաթղթերում ևս ընդգծվում է միգրացիոն հոսքերի և գործընթացների վիճակագրության բարելավման անհրաժեշտությունը և քաղաքականության ձևավորման ավելի մեծ փաստահենությունը։ Կարևոր ուղղություն է միգրացիայի և տնտեսական զարգացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Եթե երկրում ստեղծվում են բարձր արտադրողականությամբ աշխատատեղեր, մրցունակ աշխատավարձեր, մասնագիտական առաջխաղացման հնարավորություններ և ձեռնարկատիրական բարենպաստ միջավայր, կարող է նվազել հարկադիր կամ տնտեսական դրդապատճառներով արտագաղթի ճնշումը։ Միաժամանակ տնտեսական քաղաքականությունը կարող է օգտագործել միգրացիոն կապիտալը՝ վերադարձողների գիտելիքները, սփյուռքի մասնագիտական ցանցերը, դրամական փոխանցումները և ներդրումային ներուժը երկրի զարգացման նպատակներով ուղղորդելու համար։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ ունի նաև միգրացիայի սոցիալական կողմը։ Միգրացիան կարող է փոխել ընտանիքի կառուցվածքը, երեխաների դաստիարակության պայմանները, համայնքային հարաբերությունները և սոցիալական կապերը։ Երկարատև բաժանումը կարող է առաջացնել ընտանիքի անդամների միջև սոցիալական և հոգեբանական խնդիրներ, մինչդեռ վերադարձը միշտ չէ, որ ինքնաբերաբար նշանակում է լիարժեք վերաինտեգրում։ Հետևաբար միգրացիոն քաղաքականությունը պետք է ներառի ոչ միայն վարչական և տնտեսական, այլև սոցիալական աջակցության մեխանիզմներ։ Հետխորհրդային Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության զարգացման ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ոլորտը աստիճանաբար անցել է առանձին խնդիրների լուծումից դեպի ավելի համապարփակ կառավարման մոտեցում։ 2000 թվականից ի վեր ընդունվել են մի շարք հայեցակարգային և ռազմավարական փաստաթղթեր, որոնք տարբեր փուլերում սահմանել են միգրացիոն քաղաքականության առաջնահերթությունները։ Դրանցում ընդգրկվել են անկանոն միգրացիայի կանխարգելումը, սահմանների և օտարերկրացիների կացության կառավարումը, վերադարձողների վերաինտեգրումը, աշխատուժի միջազգային շարժունակությունը, ապաստանի համակարգը և միգրացիոն տվյալների բարելավումը։ Արդի փուլում կարգավորման հեռանկարներից մեկը ինստիտուցիոնալ համակարգի հետագա ամրապնդումն է։ 2026 թվականին Հայաստանի ՆԳ նախարարության ներկայացմամբ՝ միգրացիայի կառավարումը շարունակում է մնալ երկրի կարևոր օրակարգային ուղղություններից, իսկ առաջնահերթությունների շարքում նշվում են ինստիտուցիոնալ դիմակայունությունը, քաղաքացիակենտրոն ծառայությունները, թվային փոխակերպումը, բնակչության պետական ռեգիստրի կատարելագործումը և աշխատանքի ու կեցության թույլտվությունների թվայնացումը։ Նշվել է նաև նոր միգրացիոն ռազմավարության մշակման առաջնահերթությունը։ Այս ամենը վկայում է այն մասին, որ միգրացիայի կառավարման ապագա համակարգը պետք է հիմնված լինի տվյալների վրա, արագ արձագանքի միգրացիոն հոսքերի փոփոխություններին և միաժամանակ համադրի ժողովրդագրական, տնտեսական, սոցիալական և անվտանգության նպատակները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միգրացիան ներկայացնում է որպես Հայաստանի հետխորհրդային զարգացման ամենաբարդ և բազմաշերտ խնդիրներից մեկը։ Դրա կարգավորումը չի կարող սահմանափակվել արտագաղթի կանխարգելմամբ․ անհրաժեշտ է միաժամանակ զարգացնել աշխատաշուկան, բարձրացնել կյանքի որակը, պաշտպանել արտագնա աշխատողների իրավունքները, խթանել վերադարձն ու հայրենադարձությունը, աջակցել վերադարձողների վերաինտեգրմանը, կատարելագործել օտարերկրյա քաղաքացիների ընդունման և ինտեգրման համակարգերը, զարգացնել միգրացիոն վիճակագրությունը և օգտագործել սփյուռքի մարդկային ու տնտեսական ներուժը։ Այս մոտեցման դեպքում միգրացիան կարող է աստիճանաբար վերածվել ոչ միայն ժողովրդագրական մարտահրավերի, այլև մարդկային կապիտալի, միջազգային շարժունակության և տնտեսական զարգացման կառավարվող ռեսուրսի։