Գյումրի քաղաքի ճարտարապետական զարգացումը XIX դարասկզբից մինչև Երկրորդ աշխարհամարտը

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ազգային ավանդույթների կիրառմանը որպես դպրոցականների բարոյական դաստիարակության արդյունավետության բարձրացման միջոցի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ազգային մշակութային ժառանգության, ավանդույթների, սովորույթների և արժեքների կրթական ներուժը և հիմնավորել դրանց նպատակային օգտագործման հնարավորությունները դպրոցականների անձի բարոյական որակների ձևավորման գործընթացում։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են ազգային ավանդույթների դերը երեխաների աշխարհայացքի, արժեքային կողմնորոշումների, պատասխանատվության, փոխադարձ հարգանքի, հայրենասիրության, աշխատասիրության, բարության և հասարակական վարքագծի ձևավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտանիքի, դպրոցի և համայնքի համագործակցությանը, քանի որ ազգային արժեքների փոխանցումն առավել արդյունավետ է, երբ կրթական ազդեցությունները շարունակական են և փոխլրացնող։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել ժողովրդական ծեսերի, տոների, ավանդական արհեստների, բանահյուսության, ժողովրդական ստեղծագործության, ընտանեկան սովորույթների և հասարակական փոխօգնության մշակույթի կիրառման մանկավարժական հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այնպիսի մեթոդների մշակմանը, որոնք թույլ են տալիս ազգային ավանդույթները ներկայացնել ոչ միայն որպես պատմամշակութային տեղեկություն, այլև որպես սովորողների անձնական փորձի և բարոյական արժեքների ձևավորման կենդանի միջոց։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ դասաժամերին և արտադասարանական գործունեության ընթացքում թեմատիկ միջոցառումների, նախագծային աշխատանքների, քննարկումների, ստեղծագործական առաջադրանքների, հանդիպումների և մշակութային նախաձեռնությունների կազմակերպմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը, որպեսզի ազգային ավանդույթների փոխանցումը լինի հասկանալի, հետաքրքիր և համապատասխան նրանց զարգացման մակարդակին։ Միաժամանակ կարևորվում է ավանդույթների բովանդակության քննադատական և գիտակցված ընկալումը՝ խուսափելով ձևական կրկնությունից և նպաստելով դրանց արժեքային նշանակության ըմբռնմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել դպրոցականների բարոյական դաստիարակության համակարգի կատարելագործմանը, ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդմանը և մշակութային ժառանգության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ուսուցիչներին, դասղեկներին, մանկավարժներին, դպրոցների ղեկավարներին, կրթության մասնագետներին, ծնողներին, ինչպես նաև ազգային դաստիարակության և մանկավարժական մեթոդաբանության հարցերով զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքում ձևավորված հնագույն հավատալիքների, առասպելաբանական պատկերացումների և կրոնական աշխարհընկալման զարգացման ուսումնասիրությանը։ Քննության կենտրոնում են մարդու և բնության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ վաղ պատկերացումները, բնության ուժերի պաշտամունքը, ծիսական ավանդույթները, սրբազան վայրերի նշանակությունը և աստվածությունների ու առասպելական կերպարների մասին պատկերացումների ձևավորումը։ Հետազոտվում են արևի, լուսնի, կրակի, ջրի, լեռների, ծառերի, կենդանիների և բնական այլ երևույթների հետ կապված պաշտամունքային դրսևորումները՝ դրանք դիտարկելով հին հասարակությունների աշխարհընկալման և առօրյա կյանքի համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տոտեմական, բնապաշտական և նախնիների պաշտամունքի հետ կապված պատկերացումներին, ինչպես նաև պտղաբերության, կյանքի ու մահվան, բնության վերածննդի և տիեզերական կարգի մասին առասպելական ընկալումներին։ Քննության են առնվում հայկական դիցարանի ձևավորման առանձնահատկությունները, աստվածությունների գործառույթները, նրանց միջև հարաբերությունները և տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում կրոնական պատկերացումների կրած փոփոխությունները։ Ուսումնասիրության համար կարևոր աղբյուրներ կարող են հանդիսանալ հնագիտական գտածոները, ժայռապատկերները, պաշտամունքային կառույցները, հին հեղինակների հաղորդած տեղեկությունները, միջնադարյան գրավոր աղբյուրները, բանահյուսական նյութերը, ժողովրդական ավանդությունները և ծիսական սովորույթները։ Համեմատական-պատմական մեթոդի միջոցով հնարավոր է հայկական նյութը համադրել հարևան և հինարևելյան մշակույթների կրոնական ու դիցաբանական համակարգերի հետ՝ բացահայտելով ինչպես ընդհանրությունները, այնպես էլ տեղական առանձնահատկությունները։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում հին հավատալիքների տարրերի հետագա գոյատևումը ժողովրդական մշակույթում, տոներում, ծեսերում, հեքիաթներում, ավանդազրույցներում և խորհրդանշական պատկերացումներում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու նաև կրոնական պատկերացումների պատմական փոխակերպումներին և հասկանալու, թե ինչպես են ավելի վաղ հավատալիքների որոշ տարրեր նոր պայմաններում վերաիմաստավորվել կամ ստացել այլ գործառույթներ։ Աշխատությունն ունի կարևոր նշանակություն հայագիտության, կրոնագիտության, ազգագրության, բանագիտության և մշակույթի պատմության համար՝ նպաստելով Հայաստանի հնագույն բնակչության հոգևոր աշխարհի, առասպելական մտածողության և մշակութային ժառանգության ձևավորման գործընթացների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Linguistics

Լեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ամերիկյան սոցիալական տպագիր գովազդի լեզվական և գործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում սոցիալական գովազդային հաղորդագրությունների բառապաշարային, քերականական, ոճական և կառուցվածքային միջոցները, ինչպես նաև դրանց հաղորդակցական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասցեատիրոջ ուշադրությունը գրավելու, որոշակի հասարակական խնդրի նկատմամբ վերաբերմունք ձևավորելու և համապատասխան արձագանք խթանելու համար կիրառվող լեզվական ռազմավարություններին։ Վերլուծվում են կարգախոսների, կոչերի, գնահատողական բառապաշարի, հուզական արտահայտչամիջոցների և պատկերավոր լեզվի գործառույթները տպագիր գովազդային տեքստերում։ Քննարկվում են նաև խոսքային ակտերի, հաղորդակցական նպատակադրության, համատեքստի և հասցեատիրոջ գործոնի դերը գովազդային հաղորդագրության իմաստի ձևավորման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվական միջոցների և գործաբանական ռազմավարությունների փոխկապակցվածությունը սոցիալական գովազդի ազդեցության կառուցման համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանության, գործաբանության, գովազդային հաղորդակցության, մեդիա լեզվի և անգլերենի ոճագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Culture

Այս նախագիծը նվիրված է մասսայական, այսինքն՝ հանրային գրադարանների տարեկան աշխատանքի գնահատման համակարգի մշակմանը և դրա կիրառման համար միասնական մոտեցումների ձևավորմանը։ Աշխատության հիմնական նպատակը գրադարանի մեկ տարվա գործունեությունը ոչ միայն կատարված աշխատանքների թվային հաշվետվության տեսքով ներկայացնելն է, այլև դրա արդյունավետության, սպասարկման որակի, ընթերցողների հետ աշխատանքի, մշակութային և կրթական դերակատարության ու կազմակերպչական գործունեության համակողմանի գնահատումը։ Նախագիծը ենթադրում է այնպիսի չափորոշիչների և ցուցանիշների համակարգի ձևավորում, որը հնարավորություն կտա համեմատելի և ավելի օբյեկտիվ կերպով գնահատել տարբեր գրադարանների աշխատանքը՝ հաշվի առնելով դրանց գործունեության պայմանները, սպասարկվող բնակչության թվաքանակը, ֆոնդերի ծավալը և նյութատեխնիկական հնարավորությունները։ Գնահատման շրջանակում կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել գրադարանի այցելությունների թիվը, գրանցված և ակտիվ ընթերցողների քանակը, գրքերի և այլ տեղեկատվական ռեսուրսների շրջանառությունը, ընթերցողական պահանջարկի բավարարման աստիճանը, նոր գրականության համալրումը և ֆոնդերի օգտագործման արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև ընթերցողների սպասարկման որակին, քանի որ ժամանակակից գրադարանի գործունեության արդյունավետությունը չի սահմանափակվում միայն գրքային ֆոնդի պահպանմամբ և տրամադրմամբ։ Գնահատման համակարգը կարող է ներառել նաև մշակութային, կրթական և տեղեկատվական միջոցառումների կազմակերպումը՝ գրական երեկոներ, հանդիպումներ, ցուցահանդեսներ, քննարկումներ, ընթերցանության խթանման ծրագրեր և տարբեր տարիքային խմբերի համար նախատեսված նախաձեռնություններ։ Կարևոր բաղադրիչ է նաև գրադարանի աշխատանքի հասանելիության գնահատումը, ներառյալ տարբեր սոցիալական և տարիքային խմբերի սպասարկումը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառումը և էլեկտրոնային տեղեկատվական ռեսուրսների օգտագործումը։ Նախագծի կառուցվածքում կարող է նախատեսվել աշխատանքի արդյունքների ինչպես քանակական, այնպես էլ որակական գնահատում։ Քանակական ցուցանիշները հնարավորություն են տալիս ստանալ գործունեության չափելի պատկերը, մինչդեռ որակական գնահատումը կարող է հիմնվել ընթերցողների կարծիքների, հարցումների, առաջարկությունների, սպասարկման մակարդակի և գրադարանի ծրագրերի արդյունավետության վրա։ Այս համադրումը թույլ է տալիս խուսափել այն իրավիճակից, երբ մեծ թվով միջոցառումների կամ այցելությունների առկայությունը ինքնաբերաբար դիտարկվում է որպես բարձր արդյունավետության ապացույց՝ առանց դրանց իրական ազդեցությունը գնահատելու։ Աշխատությունը կարևորում է նաև գրադարանի անձնակազմի գործունեության գնահատումը, մասնագիտական պատրաստվածությունը, աշխատանքի կազմակերպումը և աշխատակիցների մասնակցությունը գրադարանի զարգացման ծրագրերին։ Տարեկան գնահատման արդյունքները կարող են օգտագործվել ոչ միայն հաշվետվություն կազմելու, այլև հաջորդ տարվա աշխատանքային պլանավորման, խնդիրների բացահայտման, ռեսուրսների ավելի արդյունավետ բաշխման և գրադարանի զարգացման առաջնահերթությունների սահմանման համար։ Քանի որ նախագիծը ներկայացված է քննարկման համար, այն կարելի է դիտարկել որպես մեթոդական հիմք, որը նախատեսված է հետագա մասնագիտական քննարկումների, առաջարկությունների և հնարավոր ճշգրտումների համար։ Ընդհանուր առմամբ, առաջարկվող մոտեցումը ձգտում է ձևավորել հանրային գրադարանների տարեկան գործունեության գնահատման ավելի համակարգված և բազմակողմանի մեխանիզմ, որը միավորում է վիճակագրական տվյալները, ընթերցողների սպասարկման արդյունքները, մշակութային և կրթական գործունեությունը, կազմակերպչական արդյունավետությունն ու գրադարանի զարգացման հեռանկարները։

Political Science

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կոնսոցիատիվ ժողովրդավարության մոտեցման արդյունավետության ուսումնասիրությանը խորհրդարանական կառավարման համակարգում՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել, թե որքանով կարող են կոնսոցիատիվ ժողովրդավարության սկզբունքներն ու մեխանիզմները նպաստել տարբեր քաղաքական, սոցիալական և հասարակական խմբերի շահերի ներկայացվածությանը, քաղաքական մասնակցությանը և որոշումների կայացման գործընթացում ներառմանը։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում են կոնսոցիատիվ ժողովրդավարության տեսական հիմքերը, դրա հիմնական սկզբունքները և ինստիտուցիոնալ առանձնահատկությունները, այդ թվում՝ իշխանության և քաղաքական ներկայացվածության համաչափ բաշխումը, կոալիցիոն կառավարման հնարավորությունները, տարբեր խմբերի շահերի պաշտպանության մեխանիզմները և փոխհամաձայնության վրա հիմնված քաղաքական մշակույթի ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության խորհրդարանական կառավարման համակարգի կառուցվածքին, քաղաքական ինստիտուտների փոխհարաբերություններին, կուսակցական համակարգին, խորհրդարանի դերին և քաղաքական ուժերի ներկայացվածության առանձնահատկություններին։ Հետազոտության ընթացքում կարող են վերլուծվել այն պայմանները, որոնց դեպքում կոնսոցիատիվ մոտեցումը կարող է նպաստել քաղաքական կայունությանը, հասարակական տարբեր խմբերի միջև երկխոսությանը և որոշումների կայացման գործընթացի լեգիտիմության բարձրացմանը, ինչպես նաև այն սահմանափակումներն ու դժվարությունները, որոնք կարող են առաջանալ դրա կիրառման դեպքում։ ՀՀ օրինակով իրականացվող ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե որքանով են գործող քաղաքական և սահմանադրական ինստիտուտները նպաստավոր տարբեր շահերի հավասարակշռված ներկայացվածության և փոխհամաձայնության վրա հիմնված կառավարման համար։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտակար լինել Հայաստանի ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման, խորհրդարանական կառավարման արդյունավետության բարձրացման, քաղաքական մասնակցության ընդլայնման և հասարակական տարբեր խմբերի միջև համագործակցության մեխանիզմների կատարելագործման տեսանկյունից։

History

Աշխատությունը նվիրված է 1877–1930 թվականների սիրիական արաբական պարբերական մամուլում Հայոց ցեղասպանությանը նախորդած բռնությունների, հայ բնակչության տեղահանությունների, 1915 թվականի ցեղասպանության և դրա հետևանքների լուսաբանման, ինչպես նաև այդ իրադարձությունների վերաբերյալ սիրիացի մտավորականների դիրքորոշումների պատմագիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում արաբալեզու մամուլը դիտարկվում է որպես կարևոր պատմական սկզբնաղբյուր, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել, թե ժամանակակից արաբ լրագրողները, գրողները և հասարակական գործիչներն ինչպես են ընկալել ու ներկայացրել Օսմանյան կայսրությունում հայերի վիճակը։ Ժամանակագրական լայն շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու թեմայի զարգացմանը՝ XIX դարի վերջին տասնամյակների հայկական հարցին վերաբերող հրապարակումներից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների իրադարձությունների և հետպատերազմյան շրջանում Սիրիայում հաստատված հայ տարագիրների խնդիրների քննարկումը։ Ուսումնասիրվում են Դամասկոսում, Հալեպում և սիրիական մտավոր ու հասարակական շրջանակների հետ կապված այլ կենտրոններում հրատարակված պարբերականների նյութերը, ինչպես նաև սիրիական սփյուռքի մամուլի արձագանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հրապարակումների բովանդակությանը, օգտագործված եզրաբանությանը, տեղեկատվության աղբյուրներին և հեղինակների մեկնաբանություններին՝ մամուլի նյութերը համադրելով ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների հետ։ Քննվում են նաև սիրիացի մտավորականների, լրագրողների և հասարակական գործիչների վկայություններն ու գնահատականները, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայկական հարցի ընկալումը արաբական հասարակական մտքում։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ Սիրիայի տարածքը դարձավ բռնի տեղահանված հայ բնակչության հիմնական հանգրվաններից մեկը, ինչի հետևանքով տեղի հասարակությունը և մամուլը անմիջականորեն առնչվեցին հայ տարագիրների վիճակին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայ գաղթականների հետպատերազմյան բնակեցմանը, տեղական բնակչության հետ հարաբերություններին և այդ գործընթացների մամուլի արձագանքներին։ Մամուլի հրապարակումների համեմատական և աղբյուրագիտական քննությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց տեղեկատվական արժեքը, հեղինակային դիրքորոշումները և ժամանակաշրջանի հասարակական միջավայրի ազդեցությունը ներկայացվող նյութերի վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ցեղասպանագիտության, արաբագիտության, մամուլի պատմության և աղբյուրագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայոց ցեղասպանության և դրա հետևանքների ընկալումը սիրիական արաբական տեղեկատվական ու մտավոր միջավայրում XIX դարի վերջից մինչև XX դարի առաջին տասնամյակները։