Հարկային ծառայության մարմինների և հարկ վճարողների իրավասուբյեկտության հիմնախնդիրները

Culture

Վերածննդի մշակույթը Իտալիայում ձևավորվել է XIV–XVI դարերում և համարվում է եվրոպական մշակույթի ամենակարևոր շրջադարձային փուլերից մեկը, երբ միջնադարյան կրոնակենտրոն աշխարհընկալումը աստիճանաբար փոխարինվեց մարդակենտրոն մտածողությամբ՝ հումանիզմով։ Այս ժամանակաշրջանում ուշադրության կենտրոնում հայտնվեց մարդը, նրա կարողությունները, անհատականությունը և ստեղծագործական ներուժը։ Իտալիան դարձավ Վերածննդի օրրան, քանի որ այստեղ կային զարգացած քաղաք-պետություններ, ինչպիսիք էին Ֆլորենցիան, Վենետիկը և Հռոմը, որտեղ առևտրի, բանկային գործի և մշակութային մրցակցության զարգացումը նպաստեց արվեստի և գիտության ծաղկմանը։ Վերածննդի արվեստում մեծ նշանակություն ունեցան անտիկ հույն և հռոմեական մշակույթի վերագտնումն ու ուսումնասիրությունը, ինչը ազդեց գրականության, ճարտարապետության և նկարչության վրա։ Այդ ժամանակաշրջանի հայտնի ներկայացուցիչներից են Լեոնարդո դա Վինչին, Միքելանջելոն և Ռաֆայել Սանտին, որոնց ստեղծագործություններում արտահայտված են մարդու գեղեցկությունը, բնության ներդաշնակությունը և իրականության ճշգրիտ պատկերումը։ Վերածննդի մշակույթը նաև խթանեց գիտական մտածողության զարգացումը՝ նպաստելով նոր հայտնագործությունների և աշխարհայացքի ընդլայնման։ Այսպիսով, Իտալական Վերածնունդը դարձավ անցումային փուլ միջնադարյան կրոնական աշխարհից դեպի նոր եվրոպական մշակույթ, որտեղ մարդը դարձավ կենտրոնական արժեք։

Other Subjects

Աշխատությունը ներկայացնում է «Մշակ» պարբերականի 1880 թվականի հրատարակություններին վերաբերող մատենագիտական նյութերի համակարգված նկարագրությունը՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել տվյալ տարվա ընթացքում պարբերականում տպագրված հոդվածների, գրական ստեղծագործությունների, հրապարակախոսական նյութերի, պատմական և հասարակական բնույթի գրությունների ու այլ հրապարակումների ամբողջությունը։ Մատենագիտական աշխատանքը կարևոր է ոչ միայն հրատարակված նյութերի որոնումն ու նույնականացումը հեշտացնելու, այլև ժամանակաշրջանի մտավոր, հասարակական, քաղաքական և մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ սկզբնաղբյուրների համակարգման տեսանկյունից։ Ներկայացվող նյութերում կարող են ընդգրկվել հրապարակումների հեղինակների անունները, վերնագրերը, համարների և էջերի վերաբերյալ տվյալները, ինչպես նաև թեմատիկ կամ այլ բնութագրիչներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ճշգրիտ կողմնորոշվել պարբերականի բովանդակության մեջ։ Հատուկ նշանակություն ունի «Մշակ»-ի 1880 թվականի նյութերի ուսումնասիրությունը, քանի որ պարբերականը կարևոր դեր է ունեցել ժամանակի հայ հասարակական մտքի, հրապարակախոսության, գրականության և ազգային-մշակութային քննարկումների ձևավորման ու տարածման գործում։ Մատենագիտությունը կարող է օգտակար լինել հայ մամուլի պատմությամբ, XIX դարի հայ գրականությամբ, հասարակական-քաղաքական մտքի զարգացմամբ և արևելահայ մշակութային կյանքով զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն նաև արժեքավոր գործիք է գիտական աշխատանքներ պատրաստելիս, քանի որ համակարգված մատենագիտական տվյալները հնարավորություն են տալիս արագ գտնել անհրաժեշտ հրապարակումները, համադրել տարբեր հեղինակների և թեմաների վերաբերյալ նյութերը և ուսումնասիրել պարբերականի բովանդակության փոփոխություններն ու առաջնահերթությունները։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տարածքային զարգացման արդիական հիմնախնդիրների, դրանց առաջացման պատճառների և հաղթահարման հնարավոր ուղիների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են երկրի մարզերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման մակարդակների տարբերությունները, տարածքային անհամաչափությունների ձևավորման գործոնները և դրանց ազդեցությունը բնակչության կենսամակարդակի, զբաղվածության, ներդրումային ակտիվության և ժողովրդագրական գործընթացների վրա։ Հեղինակը քննարկում է տարածաշրջանային քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, տեղական ինքնակառավարման համակարգի դերը, ենթակառուցվածքների զարգացման, տնտեսական ակտիվության խթանման և մարդկային կապիտալի արդյունավետ օգտագործման հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են քաղաքային և գյուղական բնակավայրերի զարգացման առանձնահատկությունները, ներքին միգրացիայի միտումները, սահմանամերձ տարածքների խնդիրները և դրանց լուծմանն ուղղված պետական ծրագրերի արդյունավետությունը։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև տարածքային պլանավորման, ներդրումային քաղաքականության, համայնքների խոշորացման, տարածքային կառավարման բարեփոխումների և կայուն զարգացման ռազմավարությունների մշակման հիմնահարցերին։ Հեղինակը համադրում է տեսական մոտեցումները, վիճակագրական տվյալների վերլուծությունը և միջազգային փորձը՝ առաջարկելով առաջարկություններ տարածաշրջանների միջև զարգացման անհավասարությունների կրճատման և երկրի համաչափ զարգացման ապահովման համար։

Economics

Ռազմավարական պլանավորումը կառավարման գործընթաց է, որի նպատակն է կազմակերպության երկարաժամկետ նպատակների սահմանումը և դրանց հասնելու ուղիների որոշումը՝ հաշվի առնելով ներքին հնարավորությունները և արտաքին միջավայրը։ Այն օգնում է կազմակերպություններին կանխատեսել ապագա զարգացումները, գնահատել ռիսկերը և ընդունել արդյունավետ որոշումներ, որոնք ապահովում են կայուն զարգացում և մրցունակություն։ Ռազմավարական պլանավորման էությունը կայանում է նրանում, որ կազմակերպությունը սահմանում է իր առաքելությունը, տեսլականը և հիմնական նպատակները, այնուհետև մշակում է գործողությունների համակարգված ծրագիր այդ նպատակներին հասնելու համար։ Այս գործընթացում մեծ նշանակություն ունի արտաքին միջավայրի վերլուծությունը, որտեղ ուսումնասիրվում են տնտեսական, քաղաքական, տեխնոլոգիական և սոցիալական գործոնները, որոնք կարող են ազդել կազմակերպության գործունեության վրա։ Միաժամանակ գնահատվում են նաև ներքին ռեսուրսները՝ մարդկային, ֆինանսական և նյութական հնարավորությունները։ Ռազմավարական պլանավորումը ներառում է մի քանի փուլեր՝ նպատակների սահմանում, իրավիճակի վերլուծություն, ռազմավարության ընտրություն, իրականացում և վերահսկում։ Այն հնարավորություն է տալիս կազմակերպությանը ճիշտ կողմնորոշվել փոփոխվող պայմաններում և արդյունավետ օգտագործել իր ռեսուրսները։ Ռազմավարական պլանավորումը տարբերվում է օպերատիվ պլանավորումից նրանով, որ այն վերաբերում է երկարաժամկետ ժամանակահատվածի և կենտրոնանում է ընդհանուր զարգացման ուղղությունների վրա, այլ ոչ թե առօրյա խնդիրների։ Այն կարևոր դեր ունի ինչպես պետական կառավարման, այնպես էլ բիզնեսի ոլորտում, քանի որ ապահովում է կայունություն, կանխատեսելիություն և զարգացման հստակ ուղղություն։ Այսպիսով, ռազմավարական պլանավորումը հանդիսանում է կառավարման համակարգի հիմնական գործիքներից մեկը, որը նպաստում է կազմակերպության նպատակային և արդյունավետ զարգացմանը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում ակտիվների որակի կարգավորման արդիականացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բանկային ակտիվների, հատկապես վարկային պորտֆելի որակի գնահատման, վերահսկման և կարգավորման գործող մեխանիզմներն են, ինչպես նաև դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարևորում է ակտիվների որակի կառավարման նշանակությունը բանկերի ֆինանսական կայունության, իրացվելիության, շահութաբերության և ռիսկերի արդյունավետ կառավարման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել բանկային ակտիվների կառուցվածքը, վարկային ռիսկի ձևավորման հիմնական աղբյուրները, խնդրահարույց և չաշխատող վարկերի առաջացման պատճառները, վարկային կորուստների գնահատման մոտեցումները և դրանց դիմաց անհրաժեշտ պահուստավորման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ակտիվների դասակարգման և որակի գնահատման չափանիշներին, բանկերի կողմից ռիսկերի բացահայտման ու կառավարման գործընթացներին, ինչպես նաև վերահսկողության արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությանը։ Աշխատանքում ակտիվների որակի կարգավորումը դիտարկվում է ոչ միայն առանձին բանկի ներքին կառավարման խնդիր, այլև ամբողջ բանկային համակարգի ֆինանսական կայունության ապահովման կարևոր բաղադրիչ։ Այդ տեսանկյունից կարևորվում են Կենտրոնական բանկի վերահսկողական գործիքները, բանկերի կապիտալի բավարարության և ռիսկերի կառավարման պահանջները, ֆինանսական հաշվետվողականության թափանցիկությունը և բանկային համակարգի նկատմամբ վստահության պահպանումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջազգային փորձին և բանկային վերահսկողության ժամանակակից սկզբունքներին՝ դրանց կիրառելիությունը գնահատելով Հայաստանի պայմաններում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ակտիվների որակի կարգավորման և միջազգային ֆինանսական ստանդարտների միջև համապատասխանության հարցը, քանի որ բանկային ոլորտի զարգացումը պահանջում է ռիսկերի գնահատման ավելի ճշգրիտ և կանխատեսելի մեխանիզմներ։ Աշխատանքի գործնական ուղղվածությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ակտիվների որակի արդյունավետ կարգավորումը կարող է նպաստել վարկային ռիսկերի նվազեցմանը, բանկերի ֆինանսական կորուստների կանխատեսմանը, կապիտալի արդյունավետ օգտագործմանը և ֆինանսական համակարգի կայունության ամրապնդմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել բանկային ոլորտի մասնագետներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, Կենտրոնական բանկի և այլ վերահսկող կառույցների աշխատակիցներին, տնտեսագետներին, ֆինանսների ոլորտի հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու Հայաստանի բանկային համակարգում ակտիվների որակի կարգավորման առկա մեխանիզմների ուժեղ և թույլ կողմերը և ներկայացնելու դրանց արդիականացման այնպիսի հնարավոր ուղղություններ, որոնք կարող են բարձրացնել բանկերի ռիսկակայունությունը, ֆինանսական կառավարման արդյունավետությունը և համակարգի ընդհանուր կայունությունը։