Հայ բանասիրութեան հեռանկարներ: Ուսումնասիրութեան եւ ուսուցման արդի խնդիրներ

Biology

Կենսաբանական և բժշկակենսաբանական գիտությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է սինապսային միջնորդանյութերի գերբարձր նոսրացումների կամ չափազանց փոքր չափաբաժինների մետաբոտրոպ ազդեցության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը նյարդային համակարգի բջջային և մոլեկուլային գործընթացների համատեքստում։ Քննության են առնվում սինապսային հաղորդակցության հիմնական սկզբունքները, նեյրոմեդիատորների ֆիզիոլոգիական գործառույթները և նյարդային բջիջների ազդանշանային համակարգերի կարգավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մետաբոտրոպ ընկալիչների կառուցվածքին, G սպիտակուցների միջոցով իրականացվող ազդանշանային փոխանցմանը և ներբջջային երկրորդային միջնորդների մասնակցությանը։ Վերլուծվում են նեյրոմեդիատորների չափազանց փոքր կոնցենտրացիաների պայմաններում ընկալիչների ակտիվացման, բջջային պատասխանների ձևավորման և ազդանշանային գործընթացների հնարավոր փոփոխությունները։ Քննարկվում են ընկալիչների զգայունության, ազդանշանի ուժեղացման, ներբջջային ֆերմենտային համակարգերի և իոնային անցուղիների կարգավորման փոխկապակցված մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել տարբեր սինապսային միջնորդանյութերի ազդեցությունների համեմատությունը, դեղաչափ–պատասխան կախվածությունները և փորձարարական պայմանների նշանակությունը դիտարկվող երևույթների գնահատման համար։ Անդրադարձ է կատարվում նյարդային բջիջների նյութափոխանակության, թաղանթային հատկությունների և ֆունկցիոնալ ակտիվության փոփոխությունների ուսումնասիրման կենսաքիմիական ու էլեկտրաֆիզիոլոգիական մեթոդներին։ Կարևորվում է չափումների զգայունության, արդյունքների վերարտադրելիության և վերահսկիչ փորձերի նշանակությունը՝ հատկապես չափազանց փոքր չափաբաժինների ազդեցությունների գիտական հիմնավորվածությունը գնահատելիս։ Աշխատանքը կարող է նպաստել նեյրոմեդիատորային ազդանշանային համակարգերի գործունեության վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը և մետաբոտրոպ կարգավորման հնարավոր օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել նեյրոֆիզիոլոգիայի, նեյրոքիմիայի, մոլեկուլային կենսաբանության, կենսաֆիզիկայի և փորձարարական դեղաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Literature

Մայրիկ աշխատությունը ինքնակենսագրական և հիշողագրական բնույթի ստեղծագործություն է, որը ներկայացնում է հայկական ընտանիքի ճակատագիրը ցեղասպանության և դրան հաջորդած արտագաղթի համատեքստում՝ կենտրոնանալով փրկվածների կյանքի դժվարությունների, օտար երկրում նորից սկսելու պայքարի և ընտանեկան կապերի ամրության վրա, այն բացահայտում է մոր կերպարի կենտրոնական դերը՝ որպես ընտանիքը միավորող, ցավը կրող և նոր կյանք կառուցելու ուժ տվող անձնավորություն, միաժամանակ ցույց է տալիս մշակութային ինքնության պահպանման դժվարությունները օտար միջավայրում, լեզվական ու սոցիալական ադապտացիայի խնդիրները և հիշողության միջոցով անցյալի հետ կապի պահպանումը, ստեղծագործությունը ընդգծում է կորուստի, կարոտի և դիմացկունության թեմաները՝ ներկայացնելով մարդկային հոգեբանական և պատմական փորձառության խոր շերտերը։

Pedagogy

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է խաղային մեթոդների կիրառման և արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդրին խնդրահարույց ուսուցման գործընթացում՝ հատկապես դպրոցում ռուսաց լեզվի դասավանդման օրինակով։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ ուսումնական գործընթացը առավել արդյունավետ է դառնում, երբ աշակերտը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես պատրաստի գիտելիք ստացող, այլև որպես խնդիրներ լուծող, հարցեր առաջադրող, տարբերակներ որոնող և սեփական եզրահանգումները ձևակերպող ակտիվ մասնակից։ Այս համատեքստում խաղային մեթոդները դիտարկվում են որպես սովորողների ճանաչողական ակտիվությունը խթանող և խնդրահարույց իրավիճակների ստեղծմանը նպաստող մանկավարժական գործիք։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են խաղային ուսուցման տեսական հիմքերը, դրա կապը խնդրահարույց ուսուցման սկզբունքների հետ, ինչպես նաև դպրոցականների տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկությունները, որոնք պետք է հաշվի առնվեն խաղերի ընտրության և կազմակերպման ժամանակ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռուսաց լեզվի դասերին խաղային առաջադրանքների կիրառմանը՝ քերականական, բառային, ուղղագրական և շարահյուսական նյութի յուրացումը առավել հետաքրքիր և գործնական դարձնելու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ճիշտ կազմակերպված խաղային իրավիճակները կարող են նպաստել աշակերտների ուշադրության, հիշողության, տրամաբանական մտածողության, հաղորդակցական կարողությունների և ինքնուրույնության զարգացմանը։ Միաժամանակ խաղային մեթոդների արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն խաղի հետաքրքրականությամբ, այլև դրա հստակ կրթական նպատակով, բովանդակության համապատասխանությամբ և ուսուցչի կողմից գործընթացի նպատակային կառավարմամբ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է խնդրահարույց իրավիճակների ստեղծումը, որոնց լուծման ընթացքում աշակերտները ստիպված են կիրառել արդեն ձեռք բերած գիտելիքները, համադրել փաստերը, բացահայտել լեզվական օրինաչափություններ և հիմնավորել իրենց պատասխանները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հաղթահարելու լեզվի ուսուցման մեխանիկական և վերարտադրողական բնույթը՝ դասը վերածելով ակտիվ ճանաչողական գործունեության։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռուսաց լեզվի ուսուցիչներին, մանկավարժներին, մեթոդիստներին, ուսուցիչների պատրաստման ծրագրերի ուսանողներին և կրթության ժամանակակից տեխնոլոգիաներով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է խաղային մեթոդների կիրառման մանկավարժական ներուժը՝ ընդգծելով դրանց նշանակությունը խնդրահարույց ուսուցման արդյունավետ կազմակերպման, աշակերտների հետաքրքրվածության բարձրացման և ռուսաց լեզվի գիտակցված ու ակտիվ յուրացման գործում։

History

Գիրքը նվիրված է Հայոց ցեղասպանությունից և Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների բռնություններից փրկված հայ փախստականների պատմությանը Անդրկովկասում 1914-1922 թվականներին։ Ուսումնասիրության առանցքում գտնվում են հայ փախստականների տեղաշարժերը, նրանց թվաքանակի փոփոխությունները, բնակության վայրերը, սոցիալ-տնտեսական և կենցաղային պայմանները, ինչպես նաև Անդրկովկասում նրանց տեղավորման և գոյատևման հետ կապված խնդիրները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն հսկայական մարդկային տեղաշարժերի մասին, որոնք տեղի ունեցան պատերազմի, զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների և ցեղասպանության հետևանքով, երբ հազարավոր հայեր ստիպված էին լքել իրենց բնակավայրերը և ապաստան փնտրել Անդրկովկասի տարբեր շրջաններում։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում փախստականների շարժի ուղղություններին և փուլերին՝ փորձելով վերականգնել նրանց տեղաշարժերի ընդհանուր պատկերը և պարզել, թե ինչպես էին քաղաքական ու ռազմական իրադարձությունները ազդում բնակչության վերաբաշխման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև փախստականների թվակազմի հարցը, որի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս գնահատել տեղի ունեցած ժողովրդագրական փոփոխությունների մասշտաբները և տարբեր ժամանակներում փախստականների թվի աճի կամ նվազման պատճառները։ Աշխատության մյուս կարևոր ուղղությունը նրանց կացության ուսումնասիրությունն է․ անդրադարձ է կատարվում բնակարանային պայմաններին, սննդի և հագուստի ապահովմանը, առողջապահական խնդիրներին, աշխատանքի հնարավորություններին, որբերի և անապաստան մարդկանց վիճակին, ինչպես նաև տեղական իշխանությունների, հասարակական կազմակերպությունների և բարեգործական կառույցների կողմից ցուցաբերված օգնությանը։ Ուսումնասիրությունը նաև ցույց է տալիս, որ փախստականների հիմնախնդիրը միայն մարդասիրական խնդիր չէր, այլ ուներ լուրջ քաղաքական, տնտեսական և ժողովրդագրական նշանակություն՝ կապված Անդրկովկասի տարածաշրջանի ընդհանուր անկայունության, պետական իշխանությունների փոփոխությունների և հետպատերազմյան իրադրության հետ։ 1914-1922 թվականների ժամանակահատվածի ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու գործընթացի զարգացմանը պատերազմի սկզբից մինչև հետպատերազմյան տարիները՝ ներառյալ Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ձևավորման և տարածաշրջանում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխությունների շրջանը։ Գիրքը կարևոր սկզբնաղբյուրային և գիտական նշանակություն ունի Հայոց ցեղասպանությունից փրկվածների, փախստականության պատմության, հայ ժողովրդի ժողովրդագրական տեղաշարժերի և XX դարի սկզբի Անդրկովկասի սոցիալ-քաղաքական իրականության ուսումնասիրության համար։ Այն հատկապես արժեքավոր է նրանով, որ մարդկային ողբերգությունը դիտարկում է նաև փաստական և ժողովրդագրական տեսանկյունից՝ ներկայացնելով փախստականների շարժի, թվաքանակի և կացության վերաբերյալ տվյալներ ու դրանց հիման վրա վերականգնելով պատմական ժամանակաշրջանի կարևորագույն գործընթացներից մեկը։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Ստեփան Զորյանի գրական հայացքների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա գեղագիտական, գաղափարական և ստեղծագործական պատկերացումների ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկությունները։ Գրքում ներկայացվում են գրողի ստեղծագործական աշխարհայացքի հիմնական սկզբունքները, նրա վերաբերմունքը գրականության հասարակական և գեղարվեստական նշանակության նկատմամբ, ինչպես նաև այն չափանիշները, որոնց միջոցով նա ընկալում և գնահատում էր գրական երկը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Զորյանի պատկերացումներին գրականության և իրականության փոխհարաբերության մասին՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես էր նա ընկալում կյանքի երևույթների գեղարվեստական վերարտադրության, կերպարների ստեղծման և մարդկային հարաբերությունների ներկայացման խնդիրները։ Աշխատության մեջ քննության են առնվում նրա վերաբերմունքը պատմական և ժամանակակից թեմաների նկատմամբ, մարդու ներաշխարհի, սոցիալական միջավայրի և բարոյական արժեքների գեղարվեստական արտացոլման սկզբունքները։ Հեղինակը վերլուծում է նաև Զորյանի ստեղծագործական մեթոդի առանձնահատկությունները՝ անդրադառնալով ռեալիստական պատկերմանը, կերպարակերտմանը, հոգեբանական դիտարկումներին, լեզվական պարզությանը և պատմողական արվեստին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրականության ազգային բնույթի վերաբերյալ նրա պատկերացումներին, հայ գրական ավանդույթների նկատմամբ վերաբերմունքին և գրականության զարգացման ընթացքի վերաբերյալ արտահայտած տեսակետներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են նաև գրողի գրական-քննադատական հոդվածները, հրապարակախոսական ելույթները և այլ նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու նրա գրականագիտական մտածողության ամբողջական պատկերը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ Զորյանի գրական հայացքները ձևավորվել են գեղարվեստական վարպետության, կյանքի ճշմարտացի պատկերման, մարդկային հոգեբանության բացահայտման և ազգային գրականության զարգացման խնդիրների փոխկապակցված ընկալման հիման վրա։ Գրքում ներկայացվող վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ավելի խորությամբ հասկանալու առանձին ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, այլև գնահատելու հեղինակի տեղն ու դերը XX դարի հայ գրականության պատմության մեջ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, գրականության ուսուցիչների, մշակութաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են Ստեփան Զորյանի ստեղծագործական ժառանգությամբ և հայ գրական մտքի զարգացման պատմությամբ։

Environmental Science

Մթնոլորտի աղտոտման խնդիրները համարվում են ժամանակակից աշխարհի ամենալուրջ բնապահպանական խնդիրներից, որոնք առաջանում են մարդու տնտեսական գործունեության հետևանքով և ազդում են ինչպես բնության, այնպես էլ մարդու առողջության վրա։ Աղտոտման հիմնական աղբյուրներն են արդյունաբերական ձեռնարկությունները, ավտոմոբիլային տրանսպորտը, ջերմաէլեկտրակայանները, վառելիքի այրումը, ինչպես նաև գյուղատնտեսական և կենցաղային թափոնների ոչ ճիշտ կառավարումը։ Այս գործընթացների արդյունքում մթնոլորտ են արտանետվում վնասակար գազեր և մասնիկներ՝ ածխաթթու գազ, ածխածնի մոնօքսիդ, ազոտի և ծծմբի օքսիդներ, փոշային նյութեր և այլ քիմիական միացություններ, որոնք փոխում են օդի բնական կազմը և նվազեցնում դրա որակը։ Մթնոլորտի աղտոտումը նպաստում է գլոբալ տաքացմանը, կլիմայի փոփոխությանը, օզոնային շերտի քայքայմանը և թթվային անձրևների առաջացմանը, որոնք վնասում են հողը, ջրային ռեսուրսները և բուսական աշխարհը։ Մարդու առողջության վրա այն ազդում է շատ բացասաբար՝ առաջացնելով շնչառական համակարգի հիվանդություններ, ասթմա, ալերգիաներ, սրտանոթային խնդիրներ և այլ քրոնիկ հիվանդություններ։ Բացի առողջապահական հետևանքներից, այն նաև տնտեսական վնասներ է պատճառում՝ նվազեցնելով աշխատանքի արտադրողականությունը և ավելացնելով առողջապահական ծախսերը։ Այս խնդիրների լուծման համար անհրաժեշտ է զարգացնել մաքուր էներգիայի աղբյուրներ, նվազեցնել վնասակար արտանետումները, խստացնել բնապահպանական օրենքները, իրականացնել կանաչապատում և բարձրացնել հասարակության էկոլոգիական գիտակցությունը։