Հայ նկարիչների մատենանիշեր : Երկրորդ ցուցահանդեսի պատկերացանկ 1976 թ. հոկտեմբեր

Literature

Աշխատությունը նվիրված է հայ պարբերական մամուլի պատմության ուսումնասիրությանը, դրա ձևավորման, զարգացման և հայ հասարակական, քաղաքական ու մշակութային կյանքում ունեցած նշանակության լուսաբանմանը։ Դիտարկվում են հայկական թերթերի և ամսագրերի առաջացման պատմական նախադրյալները, հայ մամուլի զարգացման հիմնական փուլերը և պարբերական հրատարակությունների դերը ազգային ինքնագիտակցության, լուսավորության ու հասարակական մտքի ձևավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված հայկական պարբերականների գաղափարական ուղղվածությանը, թեմատիկ առանձնահատկություններին, խմբագրական գործունեությանը և ընթերցողական լսարանի ձևավորմանը։ Քննարկվում են հայ պարբերական մամուլի կապերը ազգային-ազատագրական շարժումների, կրթական նախաձեռնությունների, գրականության, գիտության և մշակութային կյանքի զարգացման հետ։ Անդրադարձ է կատարվում հայ լրագրության նշանավոր ներկայացուցիչների գործունեությանը, մամուլի միջոցով հասարակական գաղափարների տարածմանը, ազգային հիմնախնդիրների արծարծմանը և հայալեզու տեղեկատվական միջավայրի ձևավորմանը։ Կարևորվում են Հայաստանի և հայկական սփյուռքի պարբերական հրատարակությունների փոխառնչությունները, տարբեր հասարակական ու քաղաքական պայմաններում մամուլի գործունեության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև գրաքննության և հրատարակչական սահմանափակումների ազդեցությունը լրագրության զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հայ պարբերական մամուլի պատմական ժառանգության արժևորմանը, լրագրության ազգային ավանդույթների բացահայտմանը և մամուլի՝ որպես պատմական սկզբնաղբյուրի նշանակության առավել խորքային ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, լրագրության հետազոտողների, բանասերների, մշակութաբանների, գրադարանագետների և հայ մամուլի պատմությամբ հետաքրքրվողների համար։

Philosophy

Գեղեցիկի ընկալումները հետմոդեռնիստական փիլիսոփայության մեջ ձևավորվում են այն գաղափարի շուրջ, որ գեղեցիկը չունի մեկ միասնական, համընդհանուր և մշտական սահմանում, այլ կախված է լեզվից, մշակույթից, պատմական համատեքստից և դիտողի անձնական փորձից։ Հետմոդեռնիզմը քննադատում է դասական և մոդեռնիստական մոտեցումները, որոնք փորձում էին գեղեցիկը բացատրել որպես օբյեկտիվ չափանիշների համակարգ կամ համընդհանուր էսթետիկական կանոնների ամբողջություն, և փոխարենը ընդգծում է բազմազանությունը, տարբերությունները և իմաստների հարաբերականությունը։ Այս մոտեցման մեջ արվեստը և գեղեցկությունը դիտվում են որպես բաց համակարգեր, որտեղ իմաստը մշտապես փոփոխվում է և կախված է մեկնաբանությունից։ Հետմոդեռնիստական մտածողությունը նաև շեշտում է, որ գեղեցիկը կարող է լինել հակասական, պարադոքսալ և նույնիսկ «անհարթ»՝ ներառելով այնպիսի ձևեր, որոնք նախկինում համարվել են ոչ գեղեցիկ կամ անընդունելի։ Օրինակ՝ զանգվածային մշակույթի, փոփ արվեստի, կոլաժային և դեկոնստրուկտիվիստական մոտեցումները ցույց են տալիս գեղեցիկի նոր ընկալումներ, որտեղ կարևոր է ոչ թե ներդաշնակությունը, այլ խաղը, վերաիմաստավորումը և հղումների բազմաշերտությունը։ Այսպիսով, Գեղագիտություն-ում հետմոդեռնիզմը գեղեցիկը դիտարկում է որպես փոփոխական, բազմիմաստ և սոցիալ-մշակութային կառուցվածք, այլ ոչ թե կայուն և համընդհանուր կատեգորիա։

Literature

Ստեղծագործությունը կենտրոնանում է մարդկային փոխհարաբերությունների, փոխադարձ վստահության, նվիրվածության և հոգևոր մտերմության թեմաների վրա՝ բացահայտելով մարդկանց միջև ձևավորվող ամուր կապերի նշանակությունը տարբեր կենսական իրավիճակներում։ Պատմության ընթացքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն արժեքներին, որոնց վրա կառուցվում են անկեղծ հարաբերությունները՝ ազնվությանը, փոխօգնությանը, պատասխանատվությանը, հարգանքին և դժվարությունների ժամանակ միմյանց աջակցելու պատրաստակամությանը։ Կերպարների հարաբերությունների և նրանց ապրումների միջոցով ներկայացվում է, թե ինչպես կարող են ընդհանուր փորձությունները, ուրախությունները, հակասությունները և համատեղ որոշումները նպաստել մարդկանց մերձեցմանը կամ, ընդհակառակը, փորձության ենթարկել արդեն ձևավորված կապերը։ Կարևորվում է վստահության խնդիրը, քանի որ իրական մտերմությունը պահանջում է ոչ միայն ընդհանուր հետաքրքրություններ, այլև դիմացինի զգացմունքներն ու ընտրությունները հասկանալու և ընդունելու կարողություն։ Ստեղծագործության մեջ կարող են արտացոլվել նաև անհատական շահերի և բարոյական պարտավորությունների միջև հակասությունները, որոնք հերոսներին կանգնեցնում են ընտրության առաջ և բացահայտում նրանց բնավորության տարբեր կողմերը։ Մարդկային հարաբերությունները ներկայացվում են որպես անհատի հոգևոր ու բարոյական զարգացման կարևոր միջավայր, որտեղ նա սովորում է պատասխանատվություն ստանձնել սեփական գործողությունների համար, գնահատել ուրիշի աջակցությունը և հաղթահարել անձնական տարաձայնությունները։ Միաժամանակ անդրադարձ է կատարվում միայնության, փոխըմբռնման անհրաժեշտության, ներողամտության և համերաշխության հարցերին։ Կերպարների փոխհարաբերությունների զարգացումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ, որ ամուր մարդկային կապերը ձևավորվում են ժամանակի ընթացքում և հաճախ առավել հստակ դրսևորվում են բարդ իրավիճակներում։ Գեղարվեստական պատումը կարող է համադրել առօրյա կյանքի դրվագները, հոգեբանական ապրումները և բարոյական խնդիրները՝ ընթերցողին մղելով խորհելու մարդկանց միջև անկեղծ հարաբերությունների արժեքի մասին։ Ստեղծագործությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես մարդկային բնավորության, միջանձնային հարաբերությունների և բարոյական արժեքների գեղարվեստական արտացոլման տեսանկյունից։

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Յոզեֆ Կարստի լեզվաբանական հայացքներին՝ առանձնապես ընդգծելով նրա ներդրումը հայագիտության և համեմատական լեզվաբանության ոլորտում։ Նյութում վերլուծվում են նրա մոտեցումները հայերենը հնդեվրոպական լեզուների համակարգում դիտարկելու, լեզվական կառուցվածքների պատմական զարգացման և ստուգաբանական հետազոտությունների վերաբերյալ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա փորձերին՝ բացահայտելու հայերենի հնչյունաբանական, ձևաբանական և բառապաշարային առանձնահատկությունները՝ համադրելով դրանք հարակից լեզվական համակարգերի տվյալների հետ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է Կարստի գիտական մեթոդաբանությունը՝ հիմնված համեմատական-պատմական վերլուծության վրա, ինչպես նաև նրա ազդեցությունը եվրոպական հայագիտական դպրոցի ձևավորման վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են նրա ուսումնասիրությունների սահմանափակումներն ու հետագա լեզվաբանական քննադատական գնահատականները։

Geography

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության միջսահմանային գետերի՝ կայուն քլորօրգանական միացություններով աղտոտվածության ուսումնասիրությանը և դրա մակարդակի գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ջրային էկոհամակարգերում երկար ժամանակ պահպանվող քիմիական աղտոտիչների առկայությունը, որոշել դրանց տարածվածությունն ու կոնցենտրացիաները, գնահատել աղտոտվածության հնարավոր աղբյուրներն ու տարածման ուղիները և վերլուծել դրանց ազդեցության հավանական ռիսկերը ջրային միջավայրի ու դրա կենսաբանական բաղադրիչների համար։ Ուսումնասիրության կարևորությունը պայմանավորված է միջսահմանային գետերի առանձնահատկությամբ․ դրանց ջրերը բնականորեն տեղափոխվում են վարչական և պետական սահմանների միջև, ուստի վերին հոսանքներում առաջացած աղտոտումը կարող է անդրադառնալ ստորին հոսանքների ջրերի որակի վրա և ստեղծել համատեղ բնապահպանական խնդիրներ։ Կայուն քլորօրգանական միացությունները առանձնահատուկ նշանակություն ունեն իրենց քիմիական կայունության, շրջակա միջավայրում երկար պահպանվելու և կենդանի օրգանիզմներում կուտակվելու հնարավորության պատճառով։ Դրանց մի մասը կարող է ունենալ բարձր թունավորություն և կենսաբանական համակարգերում առաջացնել երկարաժամկետ բացասական ազդեցություններ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ջրի, գետային նստվածքների և անհրաժեշտության դեպքում կենսաբանական նմուշների մեջ այդ միացությունների առկայությունը։ Նմուշառման տարբեր կետերի ընտրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատել գետերի վերին և ստորին հոսանքները, բնակավայրերին ու արդյունաբերական տարածքներին հարակից հատվածները և բացահայտել աղտոտվածության տարածական փոփոխությունները։ Լաբորատոր վերլուծությունների միջոցով կարող են որոշվել տարբեր քլորօրգանական աղտոտիչների որակական և քանակական ցուցանիշները։ Ստացված տվյալների համադրումը թույլ է տալիս գնահատել առանձին գետերի աղտոտվածության աստիճանը և պարզել, թե որ հատվածներում են աղտոտիչների կոնցենտրացիաները առավել բարձր։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է աղտոտման հնարավոր աղբյուրների բացահայտումը։ Դրանք կարող են կապված լինել գյուղատնտեսական գործունեության, արդյունաբերական արտադրության, նախկինում օգտագործված քիմիական նյութերի մնացորդների, թափոնների ոչ պատշաճ կառավարման, կենցաղային և արտադրական արտահոսքերի կամ գետավազաններում այլ մարդածին ազդեցությունների հետ։ Քանի որ կայուն քլորօրգանական միացությունները կարող են պահպանվել երկար ժամանակ, դրանց առկայությունը կարող է վկայել ոչ միայն ներկայիս, այլև նախկինում գոյություն ունեցած աղտոտման մասին։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև աղտոտիչների վարքը ջրային միջավայրում։ Ջրում հայտնված որոշ միացություններ կարող են կուտակվել հատակային նստվածքներում, իսկ որոշ պայմաններում կրկին անցնել ջրային փուլ։ Դրանց տարածումը կախված է ջրի հոսքից, ջերմաստիճանից, նստվածքների բնութագրերից, օրգանական նյութի պարունակությունից և այլ ֆիզիկաքիմիական գործոններից։ Այդ պատճառով միայն ջրի նմուշների ուսումնասիրությունը կարող է ամբողջությամբ չարտացոլել էկոհամակարգում աղտոտիչների իրական բաշխվածությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսակուտակման և կենսամեծացման հնարավոր երևույթներին։ Որոշ կայուն օրգանական աղտոտիչներ կարող են կուտակվել ջրային օրգանիզմներում և սննդային շղթայի միջոցով փոխանցվել ավելի բարձր տրոֆիկ մակարդակների։ Այս հանգամանքը կարևոր է ինչպես ջրային էկոհամակարգերի կենսաբազմազանության պահպանության, այնպես էլ մարդու առողջության համար, հատկապես այն դեպքերում, երբ գետային ռեսուրսները կապված են ձկնորսության, գյուղատնտեսական օգտագործման կամ խմելու ջրի աղբյուրների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող է իրականացվել աղտոտվածության մակարդակների համեմատություն գործող բնապահպանական չափանիշների և թույլատրելի սահմանային արժեքների հետ։ Այդպիսի գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշելու ուսումնասիրված ջրային համակարգերի էկոլոգիական վիճակը և առանձնացնելու այն տարածքները, որտեղ անհրաժեշտ է լրացուցիչ մոնիթորինգ կամ աղտոտման աղբյուրների վերահսկում։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տվյալների տարածական և ժամանակային վերլուծությունը։ Տարբեր եղանակներին իրականացված նմուշառումների համադրումը կարող է ցույց տալ աղտոտիչների սեզոնային փոփոխությունները և դրանց կապը տեղումների, գետային հոսքի, գյուղատնտեսական աշխատանքների կամ այլ մարդածին գործոնների հետ։ Միջսահմանային բնույթը ուսումնասիրությանը տալիս է նաև տարածաշրջանային համագործակցության նշանակություն։ Ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարումը պահանջում է հարակից տարածքների և պետությունների միջև տվյալների փոխանակում, համատեղ մոնիթորինգ և աղտոտման կանխարգելման համակարգված մոտեցումներ։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտագործվել գետերի էկոլոգիական վիճակի գնահատման, ջրային ռեսուրսների կառավարման, աղտոտման աղբյուրների հայտնաբերման և բնապահպանական մոնիթորինգի կատարելագործման նպատակով։ Դրանք կարող են նաև հիմք հանդիսանալ ռիսկերի նվազեցման և կայուն քլորօրգանական աղտոտիչների տարածման կանխարգելման միջոցառումների մշակման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է էկոլոգիական մոնիթորինգի, հիդրոքիմիայի, քիմիական անալիզի և շրջակա միջավայրի ռիսկերի գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով պարզել Հայաստանի միջսահմանային գետերում կայուն քլորօրգանական միացությունների առկայության և տարածվածության օրինաչափությունները։ Թեման ունի կարևոր գիտական և գործնական նշանակություն, քանի որ նման աղտոտիչների ժամանակին հայտնաբերումն ու տարածման վերահսկումը կարևոր նախապայման են ջրային էկոհամակարգերի, կենսաբազմազանության և ջրային ռեսուրսներից օգտվող բնակչության անվտանգության պահպանման համար։

Technology

Մետալուրգիական, քիմիատեխնոլոգիական և հանքահումքային ռեսուրսների վերամշակման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պղինձ-մոլիբդենային միասնական խտանյութի համալիր հիդրոմետալուրգիական վերամշակման և դրանից արժեքավոր մետաղների արդյունավետ կորզման տեխնոլոգիայի մշակման գիտական ու տեխնոլոգիական հիմունքների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պղինձ-մոլիբդենային խտանյութերի հանքաբանական և քիմիական առանձնահատկությունները, դրանցում պարունակվող մետաղական բաղադրիչների փոխկապակցվածությունը և համալիր վերամշակման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիդրոմետալուրգիական գործընթացների տեսական հիմքերին, մետաղների լուծահանման օրինաչափություններին, լուծույթներում դրանց վարքագծին և նպատակային բաղադրիչների ընտրողական առանձնացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են խտանյութի վերամշակման տեխնոլոգիական փուլերի փոխկապակցվածությունը, քիմիական փոխակերպումների ընթացքի վրա ազդող գործոնները և արժեքավոր մետաղների կորզման արդյունավետության գնահատման հիմնական չափանիշները։ Քննարկվում են պղնձի, մոլիբդենի և խտանյութում հնարավոր այլ արժեքավոր բաղադրիչների տարանջատման, մաքրման ու հետագա օգտագործման տեխնոլոգիական հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել նյութական հաշվեկշռի կազմման, տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման, ռեագենտների օգտագործման արդյունավետության և ստացվող արտադրանքի որակական բնութագրերի գնահատման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում հանքային հումքի համալիր օգտագործման տնտեսական ու բնապահպանական նշանակությանը, արտադրական մնացորդների նվազեցմանը և մետալուրգիական տեխնոլոգիաների կատարելագործման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գունավոր մետալուրգիայի, հիդրոմետալուրգիայի, հանքանյութերի վերամշակման, քիմիական տեխնոլոգիաների և հանքահումքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։