Հայաստանի Հանրապետության առողջապահության համակարգի ֆինանսավորման կատարելագործումը ծրագրային բյուջետավորման միջոցով

Culture

Հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի պարբերական աղբյուր է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականությունը և նպաստել անհրաժեշտ նյութերի արագ հայտնաբերմանը։ Այն նախատեսված է մշակույթի ու արվեստի ոլորտների մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների, գրադարանավարների, մատենագետների և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողների տեղեկատվական պահանջները բավարարելու համար։ Բովանդակային շրջանակը ներառում է մշակույթի պատմությանը, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, երաժշտությանը, թատերական արվեստին, կինոյին, մշակութային ժառանգությանը, թանգարանային գործունեությանը, պատմամշակութային հուշարձանների պահպանությանը, գրադարանագիտությանը, մատենագիտությանը և հարակից ոլորտներին վերաբերող հրապարակումներ։ Ներկայացվող նյութերը կարող են ընդգրկել առանձին գրքեր, գրքույկներ, ժողովածուներ, գիտական ուսումնասիրություններ, պարբերական մամուլում տպագրված հոդվածներ և այլ հրատարակություններ, որոնք արժեքավոր տեղեկություններ են հաղորդում հայկական մշակութային կյանքի և արվեստի տարբեր բնագավառների վերաբերյալ։ Մատենագիտական նկարագրությունների համակարգումը թեմատիկ և դասակարգային սկզբունքներով հնարավորություն է տալիս ընթերցողին կողմնորոշվել մեծածավալ տեղեկատվության մեջ և ընտրել իրեն անհրաժեշտ ոլորտին համապատասխան աղբյուրները։ Նման տեղեկատուների կարևոր առանձնահատկություններից է ընթացիկ հրապարակումների կանոնավոր հաշվառումը, որի շնորհիվ հնարավոր է հետևել որոշակի ժամանակահատվածում գիտական և մշակութային գրականության զարգացման ուղղություններին, առավել հաճախ ուսումնասիրվող թեմաներին և հրատարակչական ակտիվությանը։ Մատենագիտական տվյալները միաժամանակ նպաստում են գրադարանային ֆոնդերում համապատասխան նյութերի նույնականացմանն ու որոնմանը։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև հետազոտական տեսանկյունից, քանի որ տարբեր տարիների թողարկումների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել հայկական մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գիտական հետաքրքրությունների փոփոխությունները, նոր թեմաների առաջացումը և առանձին արվեստագիտական ուղղությունների զարգացման ընթացքը։ Այն ոչ միայն գործնական որոնողական միջոց է, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և գիտական կյանքի յուրատեսակ փաստագրական պատկերը պահպանող աղբյուր։ Մատենագիտական տեղեկատվության պարբերական հավաքագրումն ու դասակարգումը նպաստում են հայկական մշակութային ժառանգության վերաբերյալ հրատարակությունների պահպանմանը, գիտական շրջանառությանը և հետագա ուսումնասիրությանը։ Նյութը կարող է հատկապես օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, գրադարանագետների, մատենագետների, գիտաշխատողների և ուսանողների համար՝ որպես հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ համապատասխան ժամանակաշրջանի գրականության որոնման ու ուսումնասիրության սկզբնաղբյուր։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է ֆորմալ համակարգերում արտածումների բարդության ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն պայմանները, որոնց դեպքում տրամաբանական արտածումների կառուցումը, ստուգումը կամ օպտիմալացումը պահանջում է զգալի հաշվարկային և կառուցվածքային ռեսուրսներ։ Ֆորմալ համակարգը բաղկացած է հստակ սահմանված սիմվոլներից, արտահայտությունների կառուցման կանոններից, աքսիոմներից և արտածման կանոններից, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշակի սկզբնական դրույթներից ստանալ նոր դատողություններ։ Նման համակարգերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի մաթեմատիկական տրամաբանության և տեսական համակարգչային գիտության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե որքան արդյունավետ կարող են մեքենայացվել տրամաբանական ապացույցների կառուցման և ստուգման գործընթացները։ Հետազոտության հիմնական խնդիրը արտածման բարդության տարբեր ձևերի բացահայտումն ու դասակարգումն է։ Միևնույն տրամաբանական հետևությունը տարբեր ֆորմալ համակարգերում կարող է ստացվել էապես տարբեր երկարության կամ բարդության ապացույցով։ Այդ պատճառով ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է ոչ միայն որոշել՝ արդյոք տվյալ բանաձևը արտածելի է, այլև գնահատել դրա ապացույցի չափը, քայլերի քանակը, օգտագործվող միջանկյալ բանաձևերի թիվը և ապացույցի կառուցման համար անհրաժեշտ հաշվարկային ռեսուրսները։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել արտածման երկարության հասկացությունը։ Որոշ ֆորմալ համակարգերում գոյություն ունեն դատողություններ, որոնց ապացույցները կարող են լինել շատ երկար, նույնիսկ այն դեպքում, երբ համապատասխան մաթեմատիկական կամ տրամաբանական պնդումը ինքնին համեմատաբար պարզ է։ Այս երևույթը կարևոր է ապացույցների տեսության համար, քանի որ ցույց է տալիս ֆորմալ համակարգի արտահայտչական հնարավորությունների և ապացույցների արդյունավետության միջև եղած տարբերությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է տարբեր ֆորմալ համակարգերի համեմատությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել դասական և ոչ դասական տրամաբանական համակարգեր, աքսիոմատիկ տեսություններ, բնական արտածման համակարգեր, սեկվենտային հաշվարկներ և այլ ձևական ապացուցման համակարգեր։ Համեմատության նպատակն է պարզել, թե ինչպես է արտածման կանոնների ընտրությունը ազդում ապացույցների երկարության, կառուցման բարդության և ստուգման արդյունավետության վրա։ Այս համատեքստում կարևոր է նաև համակարգերի միջև սիմուլյացիաների ուսումնասիրությունը, երբ մի համակարգի ապացույցները փոխակերպվում են մեկ այլ համակարգում գործող ապացույցների։ Արտածումների բարդությունը սերտորեն կապված է հաշվարկային բարդության հետ։ Տրամաբանական խնդիրների մի մասը կարող է ունենալ որոշման արդյունավետ ալգորիթմներ, մինչդեռ մյուսների համար անհրաժեշտ հաշվարկային ռեսուրսները կարող են արագ աճել խնդրի չափի մեծացմանը զուգընթաց։ Այդ պատճառով հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել բարդության դասեր, ալգորիթմական սահմանափակումներ և արտածման խնդիրների լուծման ժամանակային ու տարածական բարդությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի արտածման կառուցման և արտածման ստուգման տարբերակումը։ Որոշ դեպքերում արդեն գոյություն ունեցող ապացույցի ճիշտությունը կարելի է ստուգել համեմատաբար արագ, մինչդեռ այդ ապացույցի ինքնուրույն կառուցումը կարող է պահանջել շատ ավելի մեծ հաշվարկային ռեսուրսներ։ Այս տարբերությունը կարևոր է ավտոմատացված ապացուցման համակարգերի նախագծման և արդյունավետության գնահատման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ապացույցների նորմալացումը և ապացույցների կառուցվածքի պարզեցումը։ Որոշ ֆորմալ համակարգերում հնարավոր է բարդ արտածումները վերափոխել ավելի կանոնավոր ձևի՝ պահպանելով դրանց տրամաբանական վավերականությունը։ Նորմալ ձևերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ ապացույցների ներքին կառուցվածքը, հեռացնել ավելորդ քայլերը և որոշ դեպքերում բարելավել ապացույցների ավտոմատ կառուցման գործընթացը։ Կարևոր ուղղություն է նաև արտածումների ավտոմատացումը։ Համակարգչային ծրագրերը կարող են որոնել տրամաբանական հետևությունների ապացույցներ՝ օգտագործելով նախապես սահմանված կանոններ և ռազմավարություններ։ Սակայն հնարավոր արտածումների տարածքի արագ աճը հաճախ առաջացնում է որոնման բարդության խնդիր։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է մշակել արդյունավետ որոնման ռազմավարություններ, էվրիստիկ մեթոդներ և ապացույցների տարածքի սահմանափակման եղանակներ։ Աշխատության մեջ կարող են քննարկվել նաև ավտոմատ թեորեմների ապացուցման համակարգերի, տրամաբանական ծրագրավորման և ֆորմալ վերիֆիկացիայի հետ կապված խնդիրները։ Ֆորմալ վերիֆիկացիայի դեպքում կարևոր է ստուգել ծրագրերի, ալգորիթմների կամ համակարգերի համապատասխանությունը նախապես սահմանված հատկություններին։ Այստեղ տրամաբանական արտածումները դառնում են համակարգի ճիշտության հիմնավորման միջոց, իսկ դրանց բարդությունը կարող է ուղղակիորեն ազդել վերիֆիկացիայի գործընթացի արդյունավետության վրա։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ արտածումների բարդության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս սահմանել ֆորմալ համակարգերի հնարավորությունների և սահմանափակումների ավելի հստակ պատկեր։ Այն կարող է բացահայտել այնպիսի դեպքեր, երբ որոշ համակարգերում պնդումների ապացույցները չափազանց երկար են, մինչդեռ ավելի հզոր կամ այլ կերպ կառուցված համակարգում նույն պնդումները հնարավոր է ապացուցել զգալիորեն կարճ եղանակով։ Այսպիսի համեմատությունները կարևոր են ապացույցների համակարգերի արդյունավետության գնահատման և նոր ֆորմալ մեխանիզմների մշակման համար։ Գործնական տեսանկյունից ստացված արդյունքները կարող են օգտակար լինել ավտոմատացված ապացուցման, ծրագրային ապահովման ֆորմալ ստուգման, տրամաբանական վերլուծության, արհեստական բանականության որոշ ուղղությունների և վստահելի ծրագրային համակարգերի մշակման համար։ Արտածումների բարդության նվազեցումը կարող է նպաստել ավելի արագ և արդյունավետ ապացույցների որոնմանն ու ստուգմանը, ինչպես նաև մեծացնել ֆորմալ մեթոդների կիրառելիությունը բարդ համակարգերում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ուսումնասիրում է ֆորմալ համակարգերում արտածումների կառուցման, չափման, ստուգման և օպտիմալացման հետ կապված բարդությունները։ Տարբեր տրամաբանական համակարգերի, ապացույցների կառուցվածքների և հաշվարկային մեթոդների համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել արտածումների բարդության հիմնական օրինաչափությունները և սահմանափակումները՝ միաժամանակ ձևավորելով տեսական հիմք ավելի արդյունավետ ապացուցման և ֆորմալ վերիֆիկացիայի մեթոդների մշակման համար։

Culture

Ժողովածուն նախատեսված է տղաների համար և միավորում է երգային տեքստեր ու դրանց կատարման երաժշտական եղանակներ։ Այն ներկայացնում է մանկապատանեկան երաժշտական կրթության ավանդույթը, որտեղ երգեցողությունը դիտվում է որպես երեխաների գեղագիտական դաստիարակության, լեզվական զարգացման և մշակութային գիտելիքների փոխանցման միջոց։ Երգի խոսքի և երաժշտական եղանակի համատեղ ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս նյութը կիրառելու ոչ միայն ընթերցանության, այլև գործնական երգեցողության ընթացքում։ Նման երգարանները կարող էին օգտակար լինել դպրոցական պարապմունքների, խմբային կատարումների և ինքնուրույն երաժշտական վարժությունների համար՝ զարգացնելով ռիթմի զգացումը, լսողական հիշողությունը և երաժշտական արտահայտչամիջոցների ընկալումը։ Ժողովածուն հետաքրքրություն է ներկայացնում XIX դարի հայալեզու մանկական հրատարակությունների, երաժշտական մանկավարժության և երգային մշակույթի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է ծառայել որպես աղբյուր՝ պարզելու, թե ինչպիսի նյութեր էին նախատեսվում երեխաների երաժշտական դաստիարակության համար, ինչպես էին երգերն ամրագրվում տպագիր ձևով և ինչ դեր կարող էին ունենալ կրթական միջավայրում։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հայ մանկական երգարանների մատենագիտական հավաքածուների, պատմական երաժշտական կրթության ուսումնասիրությունների և հայ տպագիր մշակույթի զարգացման վերաբերյալ հետազոտությունների համար։

Political Science

Հրատարակությունը պարունակում է Ազգային երեսփոխանական ընդհանուր ժողովի վաթսուներկուերորդ նիստի պաշտոնական ատենագրությունը՝ փաստագրելով ժողովի աշխատանքների ընթացքը, քննարկումների հաջորդականությունն ու նիստի ընթացքում բարձրացված հարցերը։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ ազգային ներկայացուցչական մարմինների գործունեության, համայնքային ինքնակառավարման և Կոստանդնուպոլսի հայ հասարակական-քաղաքական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Ատենագրության գրառումները հնարավորություն են տալիս հետևելու ժողովական աշխատանքների կազմակերպմանը, մասնակիցների ելույթներին, արտահայտված տեսակետներին և ներկայացված առաջարկությունների քննարկման ընթացքին։ Դրանք արժեքավոր նյութ են ժողովի ընթացակարգերը, երեսփոխանների մասնակցության ձևերը և որոշումների քննարկման ու ձևավորման գործընթացները ուսումնասիրելու համար։ Նման փաստաթղթերը լուսաբանում են ազգային ներկայացուցչության սկզբունքները, համայնքային կառավարման կառուցվածքը և հայ ազգային հաստատությունների դերը հասարակական կյանքի կազմակերպման գործում։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նաև համայնքի հավաքական խնդիրների քննարկման եղանակները և ներկայացուցչական մարմնի փոխհարաբերությունները ազգային կյանքի տարբեր կառույցների հետ։ Ատենագրության պաշտոնական լեզուն, վարչական ձևակերպումներն ու ժողովական բառապաշարը կարևոր նյութ են ժամանակաշրջանի հայերենի և փաստաթղթային մշակույթի հետազոտության համար։ Հրատարակությունն ունի պատմական ու վավերագրական արժեք՝ որպես հայ ազգային ինքնակառավարման և 19-րդ դարի համայնքային հասարակական կյանքի ուսումնասիրության սկզբնաղբյուր։

Psychology

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական առաջնորդի իմիջի ձևավորման գործընթացում առասպելի՝ որպես սոցիալ-հոգեբանական գործոնի, դերի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են քաղաքական առասպելների ծագումը, կառուցվածքը և գործառույթները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը հասարակական գիտակցության, քաղաքական ընկալումների և առաջնորդի հանրային կերպարի ձևավորման վրա։ Հեղինակը քննարկում է այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով քաղաքական գործիչների շուրջ ստեղծվում և տարածվում են խորհրդանշական պատկերացումներ, հերոսական կամ բացառիկ հատկանիշների մասին պատմություններ և հանրային ընկալումները ձևավորող նարատիվներ։ Ուսումնասիրվում են զանգվածային հաղորդակցության միջոցների, քաղաքական քարոզչության, մշակութային ավանդույթների և հասարակական սպասումների ազդեցությունը առաջնորդի կերպարի կառուցման գործընթացում։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական առաջնորդության հոգեբանական ընկալման առանձնահատկություններին, հասարակության կողմից լեգիտիմության ձևավորմանը և քաղաքական առասպելների կիրառմանը իշխանության ամրապնդման ու հանրային աջակցության ապահովման նպատակով։ Գիրքը հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել քաղաքագետների, հոգեբանների, հաղորդակցության մասնագետների, սոցիոլոգների և քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողների համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է հայ դասական գրականության մեջ աստվածաշնչյան ավանդույթի գեղարվեստական արտահայտությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով կրոնական պատկերների, խորհրդանիշների, սյուժետային տարրերի և բարոյափիլիսոփայական գաղափարների դերը գրողի ստեղծագործական աշխարհում։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն ստեղծագործությունները, որոնցում ուղղակի կամ անուղղակի կերպով արտահայտվում են աստվածաշնչյան պատմությունների, կերպարների, գաղափարների և պատկերային համակարգի ազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարու և չարի, մեղքի և հատուցման, արդարության, սիրո, գթասրտության, զոհաբերության, հավատի, ներողամտության, մարդկային արժանապատվության և բարոյական ընտրության խնդիրների գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են ավանդական կրոնական պատկերներն ու գաղափարները վերաիմաստավորվում ազգային մշակույթի, ժողովրդական աշխարհընկալման և հեղինակի մարդասիրական հայեցակարգի շրջանակում։ Քննության են առնվում աստվածաշնչյան ակնարկները, խորհրդանիշները, համեմատությունները, փոխաբերությունները և կերպարային զուգահեռները՝ պարզելու դրանց նշանակությունը ստեղծագործությունների գաղափարական ու գեղարվեստական կառուցվածքում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում քրիստոնեական բարոյական արժեքների և ժողովրդական մտածողության փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այն հարցին, թե համամարդկային բարոյական գաղափարներն ինչպիսի նոր արտահայտություն են ստանում ազգային գրական միջավայրում։ Ուսումնասիրվում են նաև մարդու և Աստծո, մարդու և հասարակության, անհատի և բարոյական պատասխանատվության հարաբերությունների գեղարվեստական ընկալումները։ Աստվածաշնչյան շերտի քննությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ բացահայտելու ստեղծագործությունների ենթատեքստը, խորհրդանշական իմաստները և փիլիսոփայական ընդհանրացումները։ Միաժամանակ դիտարկվում են ժողովրդական բանահյուսության և քրիստոնեական մշակույթի փոխազդեցությունները, որոնք կարող են միավորվել նույն գեղարվեստական համակարգում և ձևավորել յուրահատուկ ազգային պատկերաշխարհ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի գրողի աշխարհայացքի, գեղագիտական մտածողության և բարոյափիլիսոփայական գաղափարների առավել ամբողջական ընկալման համար՝ միաժամանակ հնարավորություն տալով գնահատել աստվածաշնչյան մշակութային ժառանգության դերը հայ գրականության զարգացման և ազգային գրական մտածողության ձևավորման գործընթացներում։