Հայաստանի Հանրապետության մեքենաշինական ձեռնարկությունների վերապրոֆիլավորման տնտեսական հիմնահարցերը

History

Աշխատությունը նվիրված է հայագիտության՝ որպես բազմաճյուղ գիտական բնագավառի հիմնական խնդիրների, հետազոտական ուղղությունների և զարգացման հեռանկարների քննարկմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայ ժողովրդի պատմության, լեզվի, գրականության, մշակույթի, արվեստի, կրոնական ժառանգության, հասարակական մտքի և նյութական մշակույթի գիտական ճանաչման հետ կապված հարցերն են։ Հայագիտությունը ներկայացվում է որպես փոխկապակցված գիտակարգերի համակարգ, որի շրջանակում պատմագիտական, լեզվաբանական, բանասիրական, հնագիտական, ազգագրական, արվեստաբանական և աղբյուրագիտական ուսումնասիրությունները լրացնում են միմյանց և հնարավորություն տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական քաղաքակրթական ժառանգության ձևավորման ու զարգացման մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սկզբնաղբյուրների հայտնաբերման, հավաքման, նկարագրման, հրատարակման և գիտական մեկնաբանության խնդիրներին։ Կարևորվում են ձեռագրական նյութերի, վիմագրական արձանագրությունների, պատմական փաստաթղթերի, հնատիպ գրքերի, բանահյուսական նյութերի և այլ սկզբնաղբյուրների քննությունը, դրանց հավաստիության գնահատումը և պատմական համատեքստի վերականգնումը։ Լեզվաբանական ուղղությամբ դիտարկվում են հայերենի պատմության, բարբառների, բառապաշարի, ստուգաբանության և պատմահամեմատական ուսումնասիրությունների նշանակությունը, իսկ գրականագիտական ոլորտում՝ հին, միջնադարյան և նոր շրջանի գրական ժառանգության տեքստաբանական ու պատմամշակութային քննության անհրաժեշտությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև Հայաստանի և հայության պատմությունը հարևան ժողովուրդների ու տարածաշրջանային գործընթացների համատեքստում ուսումնասիրելու կարևորությանը, քանի որ միջմշակութային կապերը, լեզվական փոխազդեցությունները և քաղաքական ու տնտեսական հարաբերությունները հայագիտական բազմաթիվ խնդիրների անբաժանելի մասն են։ Կարևոր խնդիր է գիտական ժառանգության համակարգումը, մատենագիտական տեղեկությունների ամբողջացումը և տարբեր երկրներում պահպանվող հայագիտական նյութերի հասանելիության ընդլայնումը։ Միաժամանակ կարևորվում են հետազոտական մեթոդների զարգացումը, տարբեր գիտակարգերի համագործակցությունը և նոր աղբյուրների ներգրավումը գիտական շրջանառության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հայագիտության խնդիրները դիտարկում է լայն գիտամշակութային համատեքստում՝ ընդգծելով սկզբնաղբյուրների քննադատական ուսումնասիրության, գիտական ժառանգության պահպանման և հայ ժողովրդի պատմամշակութային զարգացման բազմակողմանի հետազոտության նշանակությունը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Պոնտոսի հույների ամուսնաընտանեկան սովորույթների և ծեսերի ուսումնասիրությանը՝ հատկապես հայկական միջավայրում դրանց պահպանման, վերափոխման և արդիականացման գործընթացների տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում ընտանիքի ձևավորման, ամուսնության կնքման, հարսանեկան արարողությունների և ընտանեկան կյանքի հետ կապված ավանդական մշակութային պատկերացումների համակարգն է։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Պոնտոսի հույն համայնքի ինքնատիպ մշակութային ժառանգությունը, որի կարևոր բաղադրիչներից են ամուսնության նախապատրաստման, նշանադրության, հարսանիքի, նորապսակների ընդունման և հետհարսանեկան շրջանի հետ կապված սովորույթներն ու ծիսական գործողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են այս ավանդույթները փոփոխվել հայկական սոցիալ-մշակութային միջավայրում՝ տարբեր մշակութային ազդեցությունների, բնակության նոր պայմանների, միջհամայնքային շփումների և հասարակական փոփոխությունների հետևանքով։ Աշխատության մեջ ավանդական սովորույթները դիտարկվում են ոչ թե որպես անփոփոխ համակարգ, այլ որպես մշակութային երևույթներ, որոնք ժամանակի ընթացքում կարող են պահպանել իրենց հիմնական խորհրդանշական իմաստները՝ միաժամանակ փոխելով արտահայտման ձևերը։ Հետազոտվում են հարսանեկան ծեսերի կառուցվածքը, մասնակիցների դերերը, ծիսական առարկաների և գործողությունների նշանակությունը, բարեմաղթանքները, երգերը, ընտանեկան հարաբերությունների կարգավորման ձևերը և սերնդեսերունդ փոխանցվող պատկերացումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ավանդույթի և արդիականության փոխհարաբերությանը՝ պարզելու համար, թե ժամանակակից կենսակերպը, քաղաքայնացումը, կրթությունը, միջմշակութային ամուսնությունները և սոցիալական արժեքների փոփոխությունն ինչպես են ազդել ավանդական ծեսերի պահպանման կամ վերափոխման վրա։ Հայկական միջավայրի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև մշակութային փոխազդեցության գործընթացները, որոնց արդյունքում որոշ սովորույթներ կարող են պահպանվել գրեթե անփոփոխ, մյուսները՝ հարմարվել նոր պայմաններին, իսկ որոշ ծիսական տարրեր՝ աստիճանաբար դուրս գալ գործածությունից։ Աշխատությունը կարևոր է նաև էթնիկ ինքնության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ ընտանեկան ծեսերն ու սովորույթները հաճախ հանդիսանում են համայնքային հիշողության, մշակութային շարունակականության և ինքնության փոխանցման կարևոր միջոցներ։ Հետազոտության միջոցով հնարավոր է ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Պոնտոսի հույների մշակութային ժառանգության, հայկական միջավայրում դրա փոխակերպման և երկու մշակութային ավանդույթների փոխազդեցության մասին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, մշակութային մարդաբաններին, բանահավաքներին, պատմաբաններին, սոցիոլոգներին, հույն և հայ համայնքների մշակույթն ուսումնասիրող հետազոտողներին, ինչպես նաև ընտանեկան ծեսերի և ավանդական մշակույթի պահպանման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Other Subjects

Բաժնետիրական ընկերությունների լուծարումը իրավական և տնտեսական գործընթաց է, որի ընթացքում բաժնետիրական ընկերությունը դադարեցնում է իր գործունեությունը, կատարում է պարտավորությունների վերջնական կարգավորում և իր ակտիվները վերածում դրամական միջոցների՝ դրանք բաշխելով պարտատերերի և բաժնետերերի միջև օրենքով սահմանված հերթականությամբ, այս գործընթացը կարող է լինել կամավոր, երբ բաժնետերերի ժողովը որոշում է դադարեցնել ընկերության գործունեությունը, կամ հարկադիր՝ դատարանի կամ պետական մարմինների որոշմամբ՝ օրինակ սնանկության, օրենքի խախտումների կամ գործունեության անհնարինության դեպքում, լուծարման ընթացքում ձևավորվում է լուծարային հանձնաժողով, որը իրականացնում է ընկերության գույքի հաշվառումը, պարտքերի մարումը, պահանջների կարգավորումը և մնացած միջոցների բաշխումը բաժնետերերի միջև, առաջնահերթությամբ վճարվում են պարտատերերի պահանջները, այնուհետև՝ պետության նկատմամբ հարկային պարտավորությունները, և միայն վերջում՝ բաժնետերերին հասանելիք բաժնեմասերը, լուծարման գործընթացը նաև ներառում է հաշվետվությունների ներկայացում պետական ռեգիստրին և հարկային մարմիններին, ինչպես նաև ընկերության իրավաբանական անձի վերջնական դադարեցում, և ընդհանուր առմամբ այն ծառայում է որպես մեխանիզմ տնտեսական շրջանառության կարգավորման և շուկայի առողջացման համար՝ թույլ տալով դուրս բերել ոչ արդյունավետ կամ պարտքային ծանրաբեռնված կազմակերպությունները տնտեսական համակարգից։

Mathematics

Պյութագորասը անտիկ Հունաստանի ամենահայտնի փիլիսոփաներից և մաթեմատիկոսներից մեկն է, որի անունը կապված է ինչպես գիտական, այնպես էլ փիլիսոփայական մտածողության զարգացման հետ։ Նա ծնվել է Սամոս կղզում և երիտասարդ տարիներին ճանապարհորդել է տարբեր երկրներ՝ ուսումնասիրելով Եգիպտոսի և Բաբելոնի գիտական ու կրոնական ուսմունքները, որոնք մեծ ազդեցություն են ունեցել նրա աշխարհայացքի ձևավորման վրա։ Պյութագորասը հիմնադրել է փիլիսոփայական-կրոնական դպրոց, որտեղ ուսմունքը համադրում էր մաթեմատիկան, երաժշտությունը և բարոյական ապրելակերպը՝ ընդգծելով, որ աշխարհը կարելի է հասկանալ թվերի և հարաբերությունների միջոցով։ Նրա ամենահայտնի գիտական ներդրումը Պյութագորասի թեորեմն է, որը կապում է ուղղանկյուն եռանկյան կողմերի երկարությունները և մինչ օրս օգտագործվում է մաթեմատիկայի ու ինժեներական գիտությունների մեջ։ Պյութագորասի փիլիսոփայության մեջ կարևոր դեր ուներ ներդաշնակության գաղափարը, ըստ որի ամբողջ տիեզերքը կառուցված է կարգի և թվային հարաբերությունների վրա, իսկ երաժշտությունը նույնպես արտահայտում է այդ համընդհանուր ներդաշնակությունը։ Նրա հետևորդները վարում էին խիստ կարգապահ կյանք, կարևորում էին հոգու մաքրությունը, ինքնազսպումը և գիտական ուսումնասիրությունը որպես հոգևոր կատարելության ճանապարհ։ Պյութագորասը նաև հավատում էր հոգու վերամարմնավորմանը՝ համարելով, որ հոգին անցնում է տարբեր մարմինների միջով՝ կատարելագործվելու նպատակով։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա փիլիսոփաների, հատկապես Պլատոնի և նեոպլատոնականների վրա՝ ձևավորելով արևմտյան մետաֆիզիկայի և մաթեմատիկական մտածողության հիմքերից մի մասը։

Geography

Проектирование и редакционная подготовка общегеографических региональных карт աշխատությունը քարտեզագրության և աշխարհագրական ինֆորմացիոն համակարգերի ոլորտի ուսումնական և մեթոդական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է տարածաշրջանային ընդհանուր աշխարհագրական քարտեզների նախագծման և խմբագրական պատրաստման հիմնական սկզբունքներն ու փուլերը, այն բացատրում է քարտեզագրական նախագծման գործընթացը՝ սկզբնական տվյալների հավաքագրումից մինչև վերջնական քարտեզի ստեղծում, գիրքը անդրադառնում է քարտեզագրական ընդհանրացման մեթոդներին, մասշտաբի ընտրությանը, նշանների և սիմվոլների համակարգի ձևավորմանը, ինչպես նաև տարածքային տեղեկատվության ճշգրիտ ներկայացման խնդիրներին, միաժամանակ ընդգրկելով խմբագրական աշխատանքի կազմակերպումը և քարտեզների որակի վերահսկման չափանիշները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր աշխարհագրության, քարտեզագրության և գեոինֆորմատիկայի ուսանողների և մասնագետների համար։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է օրթոգոնալ համակարգերի նկատմամբ գրիդի՝ ագահ ընտրության սկզբունքով գործող ալգորիթմների զուգամիտության տեսական ուսումնասիրությանը և ֆունկցիաների ու տարրերի մոտարկման խնդիրներում դրանց կիրառման մաթեմատիկական հիմնավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն իտերացիոն գործընթացներն են, որոնց յուրաքանչյուր քայլում տվյալ համակարգից ընտրվում է ընթացիկ մնացորդի հետ առավել նշանակալի կապ ունեցող տարրը, ինչի արդյունքում աստիճանաբար կառուցվում է սկզբնական օբյեկտի մոտարկումը։ Օրթոգոնալ համակարգերի հատկությունները հնարավորություն են տալիս ավելի հստակ վերլուծելու ընտրված տարրերի ներդրումը, մոտարկման սխալի փոփոխությունը և ալգորիթմի հաջորդական քայլերի վարքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն պայմաններին, որոնց դեպքում կառուցվող մոտարկումների հաջորդականությունը զուգամիտում է սկզբնական ֆունկցիային կամ դիտարկվող տարածության տարրին, ինչպես նաև զուգամիտության արագության և սխալի գնահատման հարցերին։ Քննվում են օրթոգոնալ համակարգերի լրիվության, գործակիցների վարքի, մնացորդների նորմերի և մոտարկումների կայունության միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ագահ ընտրության մեխանիզմի համեմատությունը դասական օրթոգոնալ շարքերի և լավագույն մոտարկման մոտեցումների հետ, քանի որ նման ալգորիթմների հիմնական առավելություններից մեկը մեծ համակարգից սահմանափակ թվով առավել նշանակալի բաղադրիչների հաջորդական ընտրության հնարավորությունն է։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել Հիլբերտյան և այլ ֆունկցիոնալ տարածություններում ձևակերպված խնդիրներ, օրթոգոնալ բազիսների և համակարգերի կառուցվածքային հատկություններ, ինչպես նաև ալգորիթմի արդյունավետության տեսական սահմաններ։ Զուգամիտության ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս պարզել, թե ինչ պայմաններում իտերացիաների թվի աճին զուգընթաց մնացորդը նվազում է և ստացված ներկայացումը մոտենում է ցանկալի օբյեկտին։ Նման արդյունքները նշանակություն ունեն մոտարկումների տեսության, ֆունկցիոնալ անալիզի և հաշվողական մաթեմատիկայի համար՝ հատկապես այն խնդիրներում, որտեղ անհրաժեշտ է կառուցել սակավաթիվ բաղադրիչներով արդյունավետ ներկայացումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օրթոգոնալ համակարգերի տեսությունը, մոտարկումների մեթոդները և իտերացիոն ալգորիթմների մաթեմատիկական վերլուծությունը՝ կենտրոնանալով ագահ ընտրության մեթոդների զուգամիտության պայմանների և դրանց տեսական հատկությունների բացահայտման վրա։