Հայաստանի վարչական կառուցվածքը, իրավական կարգավիճակն ու նախարարական համակարգը 387-630-ական թթ.

Linguistics

Գրքում ուսումնասիրվում են անգլերեն լեզվի պատճառական կառույցները՝ ինտեգրելով իմացաբանական և գործաբանական մոտեցումները, վերլուծվում է, թե ինչպես սուբյեկտները և ենթակառուցվածքային տարրերը ներկայացնում են պատճառական հարաբերություններ խոսքային և գրավոր տեսքերում, ներկայացվում են հիմնական սինտաքսիկ ձևերը, գործածական տարբերակները և կապակցությունները, դիտարկվում է պատճառական կապի արտահայտման մեթոդները՝ ներառյալ կից հանգամանքները, հրամայական և ենթական կառուցվածքները, ուսումնասիրվում է պատճառական կառույցների դերը իմացաբանական պրոցեսներում՝ հասկանալու և կանխատեսելու համար նախադասության իմաստային հետևանքները, գիրքը համադրում է տեսական լեզվաբանական վերլուծությունը և գործնական օրինակները՝ ընդգծելով կառուցվածքների կիրառելիությունը գրավոր և բանավոր հաղորդակցությունում, առաջարկվում են դասակարգման և մեկնաբանման մոտեցումներ՝ նպաստելու ուսանողների, լեզվաբանների և թարգմանիչների խորացված ուսումնասիրմանը, աշխատանքը ծառայում է որպես ուղեցույց պատճառական կապի ուսումնասիրության, անգլերենի կառուցվածքային ճշգրտության և իմացաբանական-գործաբանական ինտեգրացման համար։

History

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Լազարյանների տոհմի տնտեսական, քաղաքական և մշակութային գործունեության համակողմանի ուսումնասիրությանը Ռուսաստանի պատմության կարևոր ժամանակաշրջաններից մեկում՝ XVIII դարի երկրորդ կեսին։ Հեղինակը ներկայացնում է ընտանիքի մասնակցությունը առևտրի, արդյունաբերության և ֆինանսական հարաբերությունների զարգացմանը, ինչպես նաև նրանց ազդեցությունը պետական և հասարակական կյանքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթության, մշակույթի, բարեգործության և հայ համայնքի զարգացման գործում նրանց ունեցած նշանակալի ներդրմանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է այդ գործունեությունը նպաստել հայ-ռուսական կապերի ամրապնդմանը և հայկական ինքնության պահպանմանը Ռուսաստանի կայսրության պայմաններում։ Աշխատությունը հիմնված է պատմական փաստաթղթերի, արխիվային նյութերի և գիտական աղբյուրների վերլուծության վրա՝ ներկայացնելով Լազարյանների բազմակողմանի դերակատարությունը հասարակական և քաղաքական գործընթացներում։ Գիրքը հետաքրքրություն կներկայացնի պատմաբանների, հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ուսումնասիրում են Ռուսաստանի և հայկական սփյուռքի պատմությունը, ինչպես նաև XVIII դարի հասարակական ու մշակութային զարգացումները։

History

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի 1870–1880-ական թվականների ռուսական հեղափոխական նարոդնիկական շարժման գաղափարների արձագանքների և ազդեցությունների ուսումնասիրությանը հայկական հասարակական իրականության մեջ։ Հետազոտության առանցքում այն գաղափարական, քաղաքական և մշակութային ուղիներն են, որոնց միջոցով նարոդնիկական հայացքները տարածվել, ընկալվել և վերաիմաստավորվել են հայ մտավորականության ու հասարակական շրջանակների կողմից։ Քննվում են ժամանակաշրջանի սոցիալ-քաղաքական պայմանները, Ռուսական կայսրության հասարակական շարժումների զարգացումը և դրանց կապերը հայկական միջավայրում ձևավորվող գաղափարական որոնումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երիտասարդ մտավորականության, ուսանողության, մամուլի և հասարակական խմբերի դերին նոր գաղափարների տարածման գործում։ Նարոդնիկական շարժման գաղափարական համակարգը դիտարկվում է գյուղացիության հասարակական դերի, սոցիալական անհավասարության, հասարակության վերափոխման, ժողովրդական լուսավորության և քաղաքական պայքարի վերաբերյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ պատկերացումների համատեքստում։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է, թե այդ գաղափարներն ինչպիսի փոփոխությունների էին ենթարկվում հայկական հասարակության առանձնահատուկ սոցիալական, ազգային և մշակութային պայմաններում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ռուսական հասարակական մտքի և հայ մտավորականության միջև գաղափարական փոխազդեցության ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով կրթական կենտրոնների, գրականության, մամուլի և անձնական կապերի նշանակությունը։ Քննության առարկա կարող են դառնալ հրապարակախոսական նյութերը, նամակագրությունը, հուշագրությունները, մամուլի հրապարակումները և այլ պատմական սկզբնաղբյուրներ, որոնք արտացոլում են ժամանակակիցների վերաբերմունքը սոցիալական ու քաղաքական փոփոխությունների վերաբերյալ գաղափարներին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու գաղափարական ազդեցությունը կազմակերպված քաղաքական գործունեությունից և պարզելու, թե ռուսական հեղափոխական շարժումների առանձին գաղափարներ որքանով էին ընդունվում, քննադատվում կամ հարմարեցվում հայկական իրականության պահանջներին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սոցիալական ազատագրության և ազգային խնդիրների փոխհարաբերությանը, քանի որ հայկական հասարակական մտքի զարգացման ընթացքում այդ հարցերը հաճախ հանդես էին գալիս փոխկապակցված ձևով։ Նյութը դիտարկվում է նաև XIX դարի երկրորդ կեսի հայ հասարակական-քաղաքական մտքի ընդհանուր զարգացման շրջանակում՝ հնարավորություն տալով բացահայտել եվրոպական և ռուսական գաղափարական հոսանքների հետ նրա փոխազդեցությունը։ Աշխատությունը կարևոր է ժամանակաշրջանի գաղափարական բազմազանությունը, մտավորականության հասարակական դերակատարությունը և հայ հասարակական մտքի ձևավորման արտաքին ու ներքին գործոնները հասկանալու համար՝ միաժամանակ ներկայացնելով հեղափոխական նարոդնիկության ազդեցությունը որպես պատմական ուսումնասիրության առարկա, այլ ոչ թե որպես քաղաքական գնահատական։

Linguistics

Այս աշխատությունը նվիրված է անգլերեն գիտական դիսկուրսում տեղեկատվական և խոսքարկման գործառույթների փոխհարաբերության ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում գիտական հաղորդակցության առանձնահատկություններն են և այն լեզվական միջոցները, որոնց միջոցով հեղինակը միաժամանակ ներկայացնում է փաստեր, գաղափարներ ու գիտական տեղեկություններ և արտահայտում է իր դիրքորոշումը, գնահատականը կամ վերաբերմունքը քննարկվող խնդրի նկատմամբ։ Աշխատանքում տեղեկատվական գործառույթը դիտարկվում է որպես գիտական տեքստի բովանդակային հիմք, որի միջոցով փոխանցվում, համակարգվում և մեկնաբանվում է մասնագիտական գիտելիքը, մինչդեռ խոսքարկման գործառույթը կապված է ընթերցողի վրա ազդեցության, հեղինակի տեսակետի հիմնավորման, համոզման և հաղորդակցական նպատակի իրականացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն լեզվական և շարահյուսական միջոցներին, որոնք ապահովում են այս երկու գործառույթների համատեղ իրականացումը՝ մոդալության, գնահատողական բառապաշարի, կապակցիչների, փաստարկման կառուցվածքների, հղումների, վերապահումների և այլ դիսկուրսային ռազմավարությունների միջոցով։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ գիտական տեքստը չի սահմանափակվում միայն օբյեկտիվ տեղեկատվության փոխանցմամբ․ գիտական հաղորդակցության ընթացքում հեղինակը նաև կառուցում է իր հեղինակային դիրքը, գնահատում ներկայացվող փաստերը, կանխատեսում ընթերցողի հնարավոր արձագանքը և ձևավորում փաստարկված համոզչականություն։ Այս համատեքստում տեղեկատվական և խոսքարկման գործառույթները հանդես են գալիս ոչ թե որպես միմյանցից անջատ երևույթներ, այլ որպես փոխկապակցված բաղադրիչներ, որոնք միասին ապահովում են գիտական դիսկուրսի հաղորդակցական արդյունավետությունը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբանների, թարգմանիչների, անգլերեն լեզվի և կիրառական լեզվաբանության մասնագետների, ինչպես նաև գիտական գրության և դիսկուրսի վերլուծությամբ զբաղվող հետազոտողների։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի գրական ժառանգության մեջ հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական գաղափարների, պատմական ճակատագրի և հայրենիքի ազատության թեմաների գեղարվեստական արտահայտության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի պոեզիայում, արձակում և հրապարակախոսական ժառանգության մեջ ազգային ինքնության, հայրենասիրության, պատմական հիշողության, ազատության ձգտման և ժողովրդի ապագայի վերաբերյալ գաղափարների դրսևորումներն են։ Քննության են առնվում այն ստեղծագործական մոտիվներն ու պատկերները, որոնց միջոցով ներկայացվում են հայրենի հողի նկատմամբ կապվածությունը, ազգային արժանապատվության գիտակցումը, օտարության և հայրենազրկման զգացողությունը, ինչպես նաև ժողովրդի պատմական փորձության գեղարվեստական ընկալումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անհատական ապրումների և ազգային խնդիրների փոխկապակցվածությանը, քանի որ գրողի ստեղծագործություններում անձնական ցավը, կարոտը և ազատության ձգտումը հաճախ ձեռք են բերում ավելի լայն հասարակական ու ազգային իմաստ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված գործերի համեմատական քննություն՝ բացահայտելով ազգային թեմատիկայի զարգացման ընթացքը և պատմական իրադարձությունների ազդեցությունը հեղինակի աշխարհայացքի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում խորհրդանիշների, պատմական հիշողության, հայրենի բնաշխարհի պատկերների և ժողովրդական մշակույթից եկող տարրերի վերլուծությունը, որոնց միջոցով ձևավորվում է հայրենիքի գեղարվեստական կերպարը։ Քննվում են նաև ազգային ազատության և համամարդկային ազատության գաղափարների հարաբերակցությունը, անհատի բարոյական պատասխանատվության խնդիրը և պատմական արդարության որոնումը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե ինչպես են հասարակական ու պատմական խնդիրները վերափոխվում գրական նյութի՝ պահպանելով գեղարվեստական ինքնուրույնությունն ու քնարական խորությունը։ Միաժամանակ գրողի ստեղծագործական ժառանգությունը դիտարկվում է XIX դարի վերջի և XX դարի հայ գրական ու պատմամշակութային գործընթացների համատեքստում՝ բացահայտելով ազգային թեմատիկայի տեղը նրա աշխարհայացքային համակարգում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը նպաստում է Իսահակյանի ստեղծագործության ազգային-պատմական շերտերի խորքային մեկնաբանությանը և հայ գրականության մեջ ազատության ու հայրենիքի գաղափարների գեղարվեստական զարգացման առանձնահատկությունների բացահայտմանը։

Culture

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատու՝ նպատակ ունենալով համակարգել և տարածել ոլորտին վերաբերող տեղեկատվությունը։ Այն ներառում է տարբեր բնագավառների՝ գրականության, կերպարվեստի, երաժշտության, թատրոնի, ճարտարապետության, մշակութային պատմության և այլ ուղղությունների վերաբերյալ հրատարակությունների մատենագիտական նկարագրություններ։ Նյութերը դասակարգված և ներկայացված են այնպես, որ ընթերցողներին ու մասնագետներին հնարավորություն ընձեռեն արագ գտնել անհրաժեշտ աղբյուրները և հետևել մշակութային կյանքի վերաբերյալ նոր ուսումնասիրություններին։ Հրատարակությունը կարևոր տեղեկատվական գործիք է գրադարանավարների, մշակույթի ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրվում են հայկական մշակույթի և արվեստի զարգացման պատմությամբ ու գիտական գրականությամբ։