Հայկական հարցը

Literature

Ստեղծագործության կենտրոնում սովորաբար հայտնվում են մարդու ներքին ծանրաբեռնվածության, բարոյական ընտրության և կյանքի սոցիալական պայմանների ազդեցության թեմաները։ «Հոգսը» վերնագիրը ինքնին ընդգծում է հոգեբանական լարվածություն և պատասխանատվության կամ ներքին ճնշման զգացողություն, որը կարող է վերաբերել թե՛ անհատի անձնական խնդիրներին, թե՛ հասարակական պարտականությունների բեռին։ Զուդերմանի գրական ոճին բնորոշ է ռեալիստական պատկերումը՝ ուժեղ հոգեբանական վերլուծությամբ։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ ընդգծվում են մարդկային հարաբերությունների բարդությունները, սոցիալական անհավասարությունները և այն ներքին հակասությունները, որոնք ձևավորում են կերպարների վարքագիծը։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս ընթերցողին ոչ միայն հետևել սյուժեին, այլ նաև խորությամբ հասկանալ կերպարների հոգեբանական վիճակները։

Culture

Ճարտարապետության հիմունքներ-ը ճարտարապետական կրթության հիմքային ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է ճարտարապետության տեսական և գործնական հիմունքները՝ սկսած տարածքի ընկալումից և ձևավորման սկզբունքներից մինչև շենքերի նախագծման հիմնական կանոններ, աշխատությունում բացատրվում են կոմպոզիցիայի, մասշտաբի, համամասնության և ձևի կազմակերպման սկզբունքները, ինչպես նաև ճարտարապետական լուծումների կապը ֆունկցիայի և գեղագիտական պահանջների հետ, միաժամանակ դիտարկվում են շինարարական նյութերի և կոնստրուկտիվ համակարգերի հիմնական տեսակները, քաղաքաշինական միջավայրի ձևավորման սկզբունքները և տարածական կազմակերպման մեթոդները, հատուկ ուշադրություն է դարձվում նախագծային մտածողության զարգացմանը և էսքիզավորման հմտություններին, աշխատությունը նաև ներառում է օրինակներ պատմական և ժամանակակից ճարտարապետությունից՝ օգնելով հասկանալ ճարտարապետության զարգացման տրամաբանությունը և կիրառական մոտեցումները, նպատակ ունենալով ձևավորել ճարտարապետական մտածողություն և նախագծային կարողություններ։

Economics

Գիտական աշխատանքը նվիրված է փոքր և միջին ձեռնարկությունների տնտեսական գործունեության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Փոքր և միջին ձեռնարկությունները ժամանակակից տնտեսության կարևորագույն բաղադրիչներից են, քանի որ էական դեր ունեն զբաղվածության ապահովման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման, մրցակցության խթանման, տեղական շուկաների զարգացման, նորարարությունների տարածման և տնտեսական ակտիվության պահպանման գործում։ Միաժամանակ այս ձեռնարկությունները հաճախ գործում են սահմանափակ ֆինանսական, մարդկային և տեխնոլոգիական ռեսուրսների պայմաններում, ինչի պատճառով նրանց գործունեության արդյունավետության բարձրացումը պահանջում է կառավարման և զարգացման համապատասխան մեխանիզմների կիրառում։ Աշխատանքի շրջանակում տնտեսական արդյունավետությունը կարող է դիտարկվել որպես ձեռնարկության կողմից առկա ռեսուրսների օգտագործման արդյունք՝ հաշվի առնելով արտադրության կամ վաճառքի ծավալները, եկամուտները, շահույթը, ծախսերը, աշխատուժի արտադրողականությունը, ակտիվների և կապիտալի օգտագործման արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է այն գործոնների բացահայտումը, որոնք ազդում են փոքր և միջին ձեռնարկությունների արդյունավետության վրա։ Դրանց շարքում կարող են լինել ֆինանսավորման հասանելիությունը, կառավարման որակը, աշխատակիցների մասնագիտական կարողությունները, տեխնոլոգիական հագեցվածությունը, արտադրության կազմակերպման մակարդակը, շուկայավարման արդյունավետությունը, մրցակցային միջավայրը և պահանջարկի փոփոխությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակությանը, որը փոքր և միջին բիզնեսի զարգացման հիմնական խոչընդոտներից մեկն է։ Վարկերի և ներդրումային միջոցների հասանելիությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ արտադրության ընդլայնման, նոր սարքավորումների ձեռքբերման, տեխնոլոգիական վերազինման և նոր շուկաներ մուտք գործելու համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ծախսերի կառավարման և արտադրողականության բարձրացման խնդիրներին։ Ձեռնարկության արդյունավետությունը մեծապես կախված է նյութական, աշխատանքային և ֆինանսական ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործումից, կորուստների նվազեցումից և արտադրական գործընթացների օպտիմալացումից։ Ժամանակակից տեխնոլոգիաների և թվային գործիքների կիրառումը կարող է նպաստել գործառնական ծախսերի նվազեցմանը, հաշվապահական և կառավարչական գործընթացների ավտոմատացմանը, հաճախորդների սպասարկման բարելավմանը և որոշումների կայացման արագացմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև մարքեթինգային գործունեության կատարելագործումը։ Փոքր և միջին ձեռնարկությունների համար շուկայի պահանջարկի ճիշտ գնահատումը, թիրախային հաճախորդների բացահայտումը, ապրանքի կամ ծառայության արդյունավետ դիրքավորումը և թվային մարքեթինգի կիրառումը կարող են նպաստել վաճառքի ծավալների և մրցունակության աճին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ներկայացվել ձեռնարկությունների արդյունավետության գնահատման տարբեր ցուցանիշներ և մեթոդներ, ինչպես նաև դրանց ֆինանսատնտեսական գործունեության վերլուծության գործիքներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է բացահայտել ձեռնարկության ուժեղ և թույլ կողմերը, գնահատել առկա ռեսուրսների օգտագործման մակարդակը և որոշել զարգացման առավել նպատակահարմար ուղղությունները։ Աշխատանքի գործնական հատվածը կարող է ներառել արդյունավետության բարձրացման առաջարկություններ՝ ֆինանսական կառավարման բարելավում, արտադրական գործընթացների օպտիմալացում, աշխատուժի մասնագիտական զարգացում, նոր տեխնոլոգիաների ներդրում, շուկայի ընդլայնում, արտադրանքի դիվերսիֆիկացում և կառավարման ժամանակակից մեթոդների կիրառում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու փոքր և միջին ձեռնարկությունների տնտեսական արդյունավետության սահմանափակող հիմնական գործոնները և առաջարկելու դրանց հաղթահարման ուղիներ։ Թեման ունի կարևոր տնտեսական և գործնական նշանակություն, քանի որ փոքր և միջին բիզնեսի արդյունավետության բարձրացումը կարող է նպաստել ոչ միայն առանձին ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունությանը և մրցունակությանը, այլև զբաղվածության աճին, ներդրումային ակտիվության խթանմանը և տնտեսության ընդհանուր զարգացմանը։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է 1920-ական թվականներին հայ նորագույն թատրոնում տեղի ունեցած գեղարվեստական և ձևային կարևոր փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով բեմական արտահայտչամիջոցների նորացմանն ու պայմանական թատերական լեզվի ձևավորմանը։ Հետազոտությունը դիտարկում է այն ժամանակաշրջանը, երբ հայ թատրոնը ձգտում էր հաղթահարել ավանդական բեմական մտածողության սահմանափակումները և ստեղծել ժամանակակից թատերական արտահայտչաձևեր։ Այդ որոնումները կապված էին ոչ միայն բեմադրական նոր սկզբունքների, այլև դերասանական խաղի, բեմանկարչության, տարածության, շարժման, ռիթմի, խոսքի և թատերական նշանի վերաիմաստավորման հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է պայմանականության և իրապաշտության փոխհարաբերության քննությունը, քանի որ 20-րդ դարի սկզբի թատրոնում այդ երկու գեղագիտական սկզբունքների հակադրությունը դարձել էր բեմարվեստի զարգացման առանցքային խնդիրներից մեկը։ Հետազոտության համատեքստում պայմանական թատրոնը ներկայացվում է որպես այնպիսի գեղարվեստական համակարգ, որտեղ բեմը պարտադիր չէ, որ կրկնօրինակի իրականությունը․ այն կարող է ստեղծել ինքնուրույն գեղարվեստական աշխարհ՝ նշանների, շարժումների, դիմակների, խորհրդանշական ձևերի, պայմանական դեկորների և դերասանական արտահայտչականության միջոցով։ Այս տեսանկյունից կարևոր է դառնում նաև դերասանի դերի վերափոխումը․ դերասանը ոչ միայն կերպարի հոգեբանական ապրումների կրող է, այլև բեմական գործողության ակտիվ ստեղծող, որը կարող է օգտագործել մարմնի պլաստիկան, շարժումը, խոսքի ռիթմը և հանդիսատեսի հետ անմիջական հարաբերությունը։ Աշխատությունը հայ թատրոնի զարգացումը դիտարկում է ժամանակի եվրոպական և ռուսական թատերական փորձի ընդհանուր համապատկերում, որտեղ առանձնահատուկ նշանակություն ունեին նորարարական ռեժիսուրան, պայմանական բեմականությունը և դերասանի խաղի վերաիմաստավորումը։ Այս համատեքստում կարևոր տեսական հենակետերից են այնպիսի թատերական ուղղություններն ու դպրոցները, որոնք հակադրվում էին բեմական իրականության պարզ պատրանքի ստեղծմանը և ձգտում էին ընդգծել թատրոնի պայմանական, խաղային ու գեղարվեստական բնույթը։ 1920-ական թվականների հայ թատրոնի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես էին այդ ընդհանուր գեղագիտական գործընթացները յուրացվում հայկական մշակութային միջավայրում և ինչպիսի առանձնահատուկ դրսևորումներ էին ստանում տեղական բեմարվեստում։ Հետազոտության արժեքը նաև այն է, որ այն հայ նորագույն թատրոնի պատմությունը ներկայացնում է ոչ միայն առանձին ներկայացումների կամ թատերական գործիչների գործունեության նկարագրության միջոցով, այլև թատրոնի լեզվի ձևավորման և գեղարվեստական մտածողության փոփոխության տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել թատերագետների, արվեստաբանների, ռեժիսորների, դերասանների, բեմանկարիչների, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, ինչպես նաև թատերական արվեստն ուսումնասիրող ուսանողների և հետազոտողների համար։ Այն հատկապես կարևոր է հայ թատրոնի արդիականացման գործընթացը, 1920-ականների մշակութային միջավայրը և բեմական արտահայտչամիջոցների նորարարական որոնումները հասկանալու համար։ Աշխատանքը Վասիլի Գևորգյանի գիտական հետազոտությունն է, որը ներկայացվել է որպես գիտությունների թեկնածուի աստիճանի հայցման ատենախոսություն և պաշտպանվել է 2003 թվականին ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտում:

History

Գիրքը նվիրված է Ղարաբաղի կամավորական շարժման վաղ շրջանի պատմությանը և այն անձանց ու խմբերին, որոնք մասնակցել են տարածաշրջանում ռուսական իշխանության հաստատման ժամանակաշրջանի քաղաքական ու ռազմական գործընթացներին։ Հեղինակը հիմնվելով արխիվային փաստաթղթերի, հուշագրությունների, պաշտոնական գրագրությունների և պատմական աղբյուրների վրա՝ ներկայացնում է XVIII դարի վերջի և XIX դարի սկզբի իրադարձությունները, երբ Հարավային Կովկասում տեղի էին ունենում խոշոր աշխարհաքաղաքական փոփոխություններ։ Աշխատության մեջ լուսաբանվում են տեղական բնակչության, հատկապես հայերի ներգրավվածությունը ռազմական գործողություններին, նրանց համագործակցության ձևերը ռուսական բանակի հետ, ինչպես նաև այն շարժառիթներն ու պայմանները, որոնք նպաստեցին կամավորական ջոկատների ձևավորմանը։ Քննարկվում են տարածաշրջանի քաղաքական իրավիճակը, տարբեր ուժերի շահերի բախումները, տեղական առաջնորդների գործունեությունը և ռուսական վարչակարգի հաստատման հետևանքները Ղարաբաղի հասարակական ու քաղաքական կյանքի համար։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է տարածաշրջանի պատմության, ռուս-կովկասյան հարաբերությունների և ազգային-ազատագրական շարժումների ուսումնասիրման տեսանկյունից՝ ընթերցողին առաջարկելով փաստագրական հարուստ նյութ և պատմական իրադարձությունների բազմակողմանի մեկնաբանություն։

Geography

Աշխատությունը նվիրված է տարածաշրջանի էկոլոգիական իրավիճակի գնահատման համար տեղեկատվական համակարգի մշակման տեսական և գործնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են շրջակա միջավայրի վիճակի գնահատման մեթոդները, էկոլոգիական տվյալների հավաքագրման, մշակման, պահպանման և վերլուծության ժամանակակից տեխնոլոգիաները։ Քննարկվում են տեղեկատվական համակարգերի նախագծման սկզբունքները, տվյալների բազաների կիրառումը, մոնիթորինգի գործընթացների ավտոմատացումը և բնապահպանական որոշումների կայացմանն աջակցող գործիքները։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև էկոլոգիական ցուցանիշների գնահատման, տարածքային վերլուծության, շրջակա միջավայրի փոփոխությունների վերահսկման և կանխատեսման հնարավորություններին։ Մշակված մոտեցումները կարող են նպաստել բնապահպանական կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը և էկոլոգիական խնդիրների վերաբերյալ հիմնավորված որոշումների ընդունմանը։ Գիրքը նախատեսված է բնապահպանների, էկոլոգների, տեղեկատվական համակարգերի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։