Հայոց ցեղասպանության խնդրի ուսումնասիրությունը Ռաֆայել Լեմկինի կողմից

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է օտար լեզուներով լույս տեսած նոր գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և ուսանողներին տրամադրել արդի միջազգային հրատարակչական հոսքի վերաբերյալ ամբողջական և կազմակերպված տեղեկատվություն։ Ցանկում ընդգրկվում են տարբեր լեզուներով՝ անգլերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն և այլ լեզուներով հրատարակված գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական, տեխնիկական և մշակութային բնույթի նոր գրքեր, որոնք արտացոլում են համաշխարհային գիտական և մշակութային զարգացումների հիմնական ուղղությունները։ Այս տեղեկատվական ռեսուրսը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր օժանդակ գործիք միջազգային գրականության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել օտարալեզու գրականության մեջ, համեմատել տարբեր երկրների գիտական և մշակութային մոտեցումները և օգտագործել այդ նյութերը ուսումնական, հետազոտական և մասնագիտական նպատակներով։ Այն նաև նպաստում է լեզվական և միջմշակութային գիտելիքների ընդլայնմանը՝ ապահովելով օտար լեզուներով գրականության ավելի լայն հասանելիություն և խթանելով գիտական համագործակցությունը միջազգային մակարդակում։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հուշագրության ժանրում հետահայացության և առաջահայացության տեքստային կարգերի լեզվական դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն լեզվով ստեղծված նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակի և տեքստի կազմակերպման այն լեզվական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հեղինակը ներկայացնում է անցյալի իրադարձությունները, վերադառնում արդեն նկարագրված դրվագներին, կանխատեսում կամ ակնարկում հետագայում տեղի ունեցող իրադարձությունները և ձևավորում ընթերցողի ընկալման ժամանակային շրջանակը։ Հուշագրությունը առանձնահատուկ ժանր է, քանի որ դրանում պատմվող իրադարձությունները սովորաբար վերարտադրվում են անցյալից՝ հեղինակի հետագա գիտելիքի, հիշողության և գնահատականի տեսանկյունից։ Այդ պատճառով ժամանակային տարբեր հարթությունների փոխհարաբերությունը հուշագրական տեքստի կառուցվածքի և իմաստային կազմակերպման կարևորագույն առանձնահատկություններից է։ Հետահայացությունը տեքստում դրսևորվում է այն դեպքերում, երբ պատմողական ընթացքը ժամանակավորապես շեղվում է հիմնական ժամանակային հաջորդականությունից և վերադառնում ավելի վաղ տեղի ունեցած իրադարձությունների, հիշողությունների, իրավիճակների կամ անձնական փորձառությունների նկարագրությանը։ Նման հետադարձումները կարող են օգտագործվել հերոսների անցյալի, հարաբերությունների, իրադարձությունների պատճառների կամ պատմողի կենսափորձի վերաբերյալ լրացուցիչ տեղեկություն հաղորդելու նպատակով։ Դրանք ոչ միայն լրացնում են պատմությունը, այլև նպաստում են տարբեր դրվագների միջև պատճառահետևանքային և իմաստային կապերի բացահայտմանը։ Առաջահայացությունը, իր հերթին, կապված է պատմողական ժամանակի առաջ շարժվելու կամ ապագա իրադարձությունների նկատմամբ ընթերցողի ուշադրությունը նախապես ուղղորդելու հետ։ Տեքստում այն կարող է դրսևորվել ապագա գործողությունների ուղղակի ներկայացմամբ, կանխատեսումներով, ակնարկներով, նախազգուշացումներով կամ այնպիսի լեզվական ձևերով, որոնք հետագայում նկարագրվելիք իրադարձության վերաբերյալ նախնական տեղեկատվություն են հաղորդում։ Հուշագրության դեպքում առաջահայացությունը հետաքրքիր առանձնահատկություն ունի, քանի որ հեղինակը պատմում է արդեն ապրած իրադարձությունների մասին և հաճախ նախապես գիտի դրանց հետագա զարգացումն ու ավարտը։ Այդ պատճառով ապագային վերաբերող տեղեկատվությունը կարող է ներկայացվել ոչ միայն հերոսի տվյալ պահի սպասումների, այլև հետագայում ձևավորված հեղինակի գիտելիքի տեսանկյունից։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է հետահայացության և առաջահայացության լեզվական արտահայտման միջոցների դասակարգումը։ Ուսումնասիրվում են ժամանակային բայաձևերը, ժամանակային մակբայները, կապակցությունները, ժամանակային նշանակություն ունեցող բառային միավորները, բարդ նախադասությունների կառուցվածքները և այլ քերականական ու շարահյուսական միջոցներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բայային ժամանակների գործածությանը, քանի որ անգլերենում ժամանակային ձևերի ընտրությունը կարևոր դեր ունի իրադարձությունների հաջորդականության, միաժամանակության և ժամանակային հեռավորության արտահայտման գործում։ Հետահայացության ձևավորման ժամանակ կարող են կիրառվել այնպիսի կառուցվածքներ, որոնք ընթերցողին տեղափոխում են հիմնական պատմողական ժամանակից դեպի ավելի վաղ ժամանակային հարթություն։ Դրանք թույլ են տալիս տարբերակել պատմվող իրադարձության ժամանակը և դրանից ավելի վաղ տեղի ունեցած դեպքերը։ Այսպիսի միջոցների հետևողական կիրառումը նպաստում է հուշագրական պատմության ժամանակային կառուցվածքի հստակեցմանը և ընթերցողի համար տարբեր ժամանակային շերտերի տարանջատմանը։ Առաջահայացության դեպքում լեզվական միջոցները կարող են կապել տվյալ պահը հետագայում տեղի ունեցող իրադարձությունների հետ։ Ապագա ժամանակի ձևերը, համապատասխան բայական կառուցվածքները, մոդալ միջոցները և ժամանակային արտահայտությունները հնարավորություն են տալիս ստեղծել սպասման, կանխատեսման կամ հետագա զարգացումների վերաբերյալ ակնկալիքի ազդեցություն։ Միաժամանակ հեղինակը կարող է դիտավորյալ սահմանափակել կամ ընդլայնել ընթերցողի տեղեկացվածությունը՝ դրանով իսկ ձևավորելով պատմողական լարվածություն։ Հետազոտության մեջ կարևոր նշանակություն ունի նաև տեքստային կապակցվածության խնդիրը։ Հետահայաց և առաջահայաց ժամանակային անցումները պետք է ոչ միայն քերականորեն ճիշտ ձևակերպվեն, այլև ներդաշնակորեն կապվեն տեքստի մյուս հատվածների հետ։ Ժամանակային ցուցիչների, կրկնությունների, դերանունների, կապակցիչների և թեմատիկ շարունակականության միջոցով ապահովվում է տարբեր ժամանակային հատվածների փոխկապակցվածությունը։ Այսպիսով, ժամանակային հարաբերությունները հանդես են գալիս ոչ միայն որպես քերականական երևույթ, այլև որպես տեքստի ամբողջականության և իմաստային կազմակերպման կարևոր միջոց։ Հուշագրության ժանրում ժամանակային կառուցվածքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև հեղինակի սուբյեկտիվ դիրքորոշման դրսևորումները։ Հեղինակը կարող է անցյալի իրադարձություններին վերադառնալ արդեն ձևավորված փորձառության և հետագա գիտելիքի դիրքերից՝ վերագնահատելով նախկինում տեղի ունեցածը։ Այդ պատճառով հետահայաց հատվածները հաճախ ունեն ոչ միայն տեղեկատվական, այլև մեկնաբանական և գնահատողական գործառույթ։ Նույն կերպ առաջահայացությունը կարող է օգտագործվել ապագա իրադարձությունների նկատմամբ հեղինակի վերաբերմունքը, կանխատեսումները կամ հուզական արձագանքը փոխանցելու համար։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև պատմողի և ընթերցողի միջև հաղորդակցական հարաբերությունը։ Ժամանակային շեղումների միջոցով հեղինակը կարող է վերահսկել տեղեկատվության մատուցման հաջորդականությունը՝ որոշ տեղեկություններ ներկայացնելով դրանց բնական ժամանակագրական հերթականությունից առաջ կամ հետո։ Այդ մեխանիզմը կարևոր դեր ունի տեքստի կառուցվածքային կազմակերպման և ընթերցողի հետաքրքրության պահպանման գործում։ Հետահայացության և առաջահայացության համադրումը հնարավորություն է տալիս ստեղծել բազմաշերտ պատմողական կառուցվածք, որտեղ անցյալը, պատմելու ներկա պահը և ապագայի վերաբերյալ գիտելիքը փոխկապակցվում են։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է ստացված արդյունքների հնարավոր կիրառմամբ անգլերեն տեքստերի լեզվական և տեքստաբանական վերլուծության, թարգմանության, օտար լեզվի ուսուցման և գրական ստեղծագործությունների ուսումնասիրության գործընթացներում։ Ժամանակային կարգերի լեզվական առանձնահատկությունների բացահայտումը կարող է օգնել ավելի ճշգրիտ հասկանալ հուշագրական տեքստերի կառուցվածքը, պատմողական ռազմավարությունները և հեղինակի հաղորդակցական նպատակները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հետահայացությունն ու առաջահայացությունը հուշագրության մեջ ոչ միայն ժամանակային տեղեկության փոխանցման միջոցներ են, այլև տեքստի կառուցվածքը, իմաստային ամբողջականությունը, պատմողական ռիթմը և հեղինակի դիրքորոշումը ձևավորող կարևոր լեզվական գործիքներ։ Դրանց քերականական, շարահյուսական, բառային և տեքստային դրսևորումների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ բացահայտել անգլերեն հուշագրական տեքստերի ժամանակային կազմակերպման առանձնահատկությունները և դրանցում հիշողության ու պատմողականության փոխհարաբերությունը։

Mathematics

Այս աշխատությունը նվիրված է կիսահաղորդչային նանոկառուցվածքներում պոլարոնային քվանտային վիճակների տեսական ուսումնասիրությանը՝ էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի համատեղ ազդեցության պայմաններում։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն ֆիզիկական երևույթների վերլուծությունը, որոնք առաջանում են, երբ սահմանափակված չափերով կիսահաղորդչային համակարգերում լիցքակիրների շարժումը փոխազդում է բյուրեղային ցանցի տատանումների և արտաքին դաշտերի հետ։ Պոլարոնը դիտարկվում է որպես էլեկտրոնի կամ այլ լիցքակիրի և բյուրեղային ցանցի քվանտացված տատանումների փոխազդեցությամբ ձևավորվող քվազիմասնիկային վիճակ, որի հատկությունները կարող են էապես տարբերվել ազատ լիցքակրի հատկություններից։ Աշխատության շրջանակում տեսականորեն ուսումնասիրվում են նանոկառուցվածքի երկրաչափական և նյութական պարամետրերի, քվանտային սահմանափակման, էլեկտրական դաշտի լարվածության և մագնիսական դաշտի ազդեցությունը պոլարոնային վիճակների էներգետիկ սպեկտրի, ալիքային ֆունկցիաների և այլ քվանտային բնութագրերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ արտաքին էլեկտրական և մագնիսական դաշտերը կարող են փոփոխել լիցքակիրների շարժման դինամիկան, էներգետիկ մակարդակների կառուցվածքը և պոլարոնային փոխազդեցության դրսևորումները։ Տեսական մոտեցումների միջոցով հնարավորություն է ստեղծվում ուսումնասիրելու քվանտային վիճակների կախվածությունը համակարգի հիմնական պարամետրերից և բացահայտելու այն պայմանները, որոնց դեպքում դաշտային ազդեցությունները առավել նշանակալի են։ Աշխատությունը կարող է ներառել համապատասխան քվանտամեխանիկական մոդելների, մոտավոր մեթոդների և մաթեմատիկական հաշվարկների կիրառում՝ նանոկառուցվածքներում լիցքակիրների և ցանցային տատանումների փոխազդեցությունը նկարագրելու համար։ Ստացված տեսական արդյունքները կարևոր են նանոէլեկտրոնիկայի, քվանտային սարքերի, կիսահաղորդչային նյութերի և ցածրաչափ համակարգերի ֆիզիկայի հետագա ուսումնասիրությունների համար, քանի որ նման համակարգերում քվանտային վիճակների կառավարումը արտաքին դաշտերի միջոցով կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ նոր սերնդի էլեկտրոնային և օպտոէլեկտրոնային սարքերի մշակման տեսանկյունից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկոսներին, նանոֆիզիկայի և կիսահաղորդչային ֆիզիկայի մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան ոլորտներում մասնագիտացող ուսանողներին։

Political Science

Այս աշխատությունը ներկայացնում է ժամանակակից տարածաշրջանային հակամարտությունների ժամանակ հումանիտար ինտերվենցիաների դերը և դրանց արդյունավետության գնահատումը 1999-2008 թվականներին։ Նյութում վերլուծվում են միջազգային կազմակերպությունների, պետությունների և ոչ կառավարական կառույցների ներգրավվածությունը հակամարտությունների կարգավորման գործընթացներում՝ շեշտադրելով մարդասիրական օգնության տրամադրման, խաղաղապահ գործողությունների և բնակչության պաշտպանության մեխանիզմները։ Աշխատությունը ներկայացնում է կոնկրետ դեպքերի ուսումնասիրություն՝ անդրադառնալով ռազմական բախումների, տեղահանված բնակչության խնդիրների և տնտեսական ու սոցիալական հետևանքների վրա հումանիտար ինտերվենցիաների ազդեցությանը։ Նյութում քննարկվում են նաև իրավական հիմքերը, միջազգային իրավունքի և կազմակերպությունների կանոնակարգերի կիրառությունը, ինչպես նաև քաղաքական և անվտանգության գործոնները, որոնք ուղղորդում են կամ սահմանափակում ինտերվենցիաների արդյունավետությունը։ Աշխատությունը կարևոր է միջազգային հարաբերությունների, քաղաքական գիտությունների և անվտանգության ոլորտների մասնագետների համար՝ տրամադրելով համապարփակ վերլուծություն հումանիտար միջամտությունների գործառնական, քաղաքական և սոցիալական ասպեկտների վերաբերյալ։

Other Subjects

Այս աշխատությունը նվիրված է Երևանի քաղաքային կառուցապատման մեջ բարձրահարկ գերիշխող շենքերի ձևավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ճարտարապետական, քաղաքաշինական, տարածական, տեսողական և քաղաքային միջավայրի պահպանության տեսանկյուններից։ Ուսումնասիրության կենտրոնում բարձրահարկ կառույցների՝ որպես քաղաքի տարածական կերպարը ձևավորող առանցքային տարրերի, տեղադրման, ծավալատարածական կազմակերպման և շրջակա կառուցապատման հետ փոխհարաբերության խնդիրներն են։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել Երևանի քաղաքային կառուցվածքը, բնական ռելիեֆը, տեսողական առանցքները, պատմական կենտրոնի առանձնահատկությունները և այն պայմանները, որոնք ազդում են բարձրադիր շենքերի ընկալման ու քաղաքային համայնապատկերի ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձրահարկ գերիշխող կառույցների տեղադրման նպատակահարմարությանը, դրանց բարձրության և ծավալի հարաբերակցությանը հարակից շենքերի ու փողոցային տարածքների հետ, ինչպես նաև քաղաքի տարբեր հատվածների միջև տեսողական կապերի պահպանմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ այն հակասությանը, որը երբեմն առաջանում է ժամանակակից բարձրահարկ կառուցապատման պահանջների և Երևանի պատմական-ճարտարապետական կերպարի պահպանության անհրաժեշտության միջև։ Կարևոր տեղ է հատկացվում քաղաքային համայնապատկերի, պատմական հուշարձանների տեսանելիության, փողոցների տարածական ընկալման և բնական լանդշաֆտի հետ նոր կառուցապատման ներդաշնակեցման խնդիրներին։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև բարձրահարկ կառուցապատման ազդեցությունը տրանսպորտային հոսքերի, հետիոտնային միջավայրի, ինժեներական ենթակառուցվածքների, կանաչ տարածքների, բնական լուսավորության և միկրոկլիմայի վրա։ Առանձին կարևորություն ունի բարձրահարկ գերիշխողների ձևավորման չափորոշիչների մշակումը, որոնց միջոցով հնարավոր կլինի որոշել դրանց տեղադրման, բարձրության, ծավալային լուծումների և ճարտարապետական կերպարի համապատասխանությունը տվյալ քաղաքային միջավայրին։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել Երևանի տարբեր հատվածների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելու արդեն ձևավորված բարձրահարկ գերիշխողների ազդեցությունը և նոր կառուցապատման հնարավոր զարգացման սցենարները։ Աշխատանքի նպատակներից է առաջարկել քաղաքաշինական և ճարտարապետական լուծումներ, որոնք թույլ կտան համատեղել քաղաքի զարգացման, ժամանակակից կառուցապատման և ներդրումային պահանջները՝ Երևանի պատմական ու տարածական ինքնատիպության պահպանման հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է Երևանի կայուն և հավասարակշռված քաղաքային զարգացման, քաղաքային տեսարանի պահպանության և ապագա բարձրահարկ կառուցապատման առավել հիմնավորված պլանավորման տեսանկյունից։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է էկրանային մշակույթի և տեսալսողական հաղորդակցության միջոցների դերին գեղագիտական դաստիարակության գործընթացում, դրանց կրթական, մշակութային և հոգեբանական ազդեցության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են էկրանային արվեստի գեղագիտական բնույթը, կինոյի, հեռուստատեսության և տեսալսողական այլ միջոցների արտահայտչական հնարավորությունները, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը անհատի գեղարվեստական ճաշակի, ստեղծագործական մտածողության և մշակութային ընկալումների ձևավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատկերային լեզվի, գույնի, ձայնի, շարժման, մոնտաժի և գեղարվեստական կերպարի ազդեցությանը դիտողի հուզական ու գեղագիտական ընկալման վրա։ Ուսումնասիրվում են էկրանային ստեղծագործությունների դաստիարակչական ներուժը, արվեստի տարբեր տեսակների փոխազդեցությունը և տեսալսողական նյութերի կիրառման հնարավորությունները կրթական ու մշակութային միջավայրում։ Անդրադարձ է կատարվում գեղագիտական արժեքների փոխանցման, պատկերային տեղեկատվության քննադատական ընկալման, արվեստի նկատմամբ հետաքրքրության զարգացման և մշակութային ինքնագիտակցության ձևավորման խնդիրներին։ Կարևորվում են էկրանային նյութերի նպատակային ընտրությունը, դրանց բովանդակության և գեղարվեստական որակի գնահատումը, ինչպես նաև մանկավարժական մեթոդների մշակումը՝ տարբեր տարիքային խմբերի գեղագիտական զարգացման առանձնահատկությունները հաշվի առնելով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, կինոգետների, մեդիակրթության մասնագետների, հոգեբանների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։