Հայոց ցեղասպանության և հրեական հոլոքոստի պատմաքննական համեմատություն

Culture

Հրատարակությունը մշակութային և արվեստագիտական թեմատիկայի վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկատու է, որը ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի ոլորտին առնչվող նոր գրականության վերաբերյալ համակարգված տեղեկատվություն։ Այն նախատեսված է ընթերցողին, հետազոտողին, գրադարանավարին, մշակույթի և արվեստի մասնագետին արագ կողմնորոշելու համար՝ տվյալ ժամանակահատվածում լույս տեսած կամ շրջանառության մեջ մտած համապատասխան գրականության շրջանակում։ Նյութը կարող է ընդգրկել մշակույթի պատմությանը, արվեստի տարբեր ճյուղերին, գրականությանը, թատրոնին, երաժշտությանը, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը և մշակութային կյանքին վերաբերող հրատարակությունների մատենագիտական նկարագրություններ։ Որպես ընթացիկ տեղեկատու՝ այն կարևոր է հատկապես նոր հրատարակությունների մասին պարբերաբար տեղեկություն ստանալու տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով հետևելու թեմատիկ գրականության համալրմանը և անհրաժեշտ աղբյուրների հայտնաբերմանը։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև որպես իր ժամանակաշրջանի մշակութային ու գիտական տեղեկատվական միջավայրի արտացոլում, քանի որ մատենագիտական գրառումների միջոցով պատկերացում է տալիս, թե որ ուղղություններով էին կատարվում ուսումնասիրություններ, ինչպիսի աշխատանքներ էին հրատարակվում և ինչ թեմաներ էին ներկայացվում մշակույթի ու արվեստի ոլորտում։ Այն կարող է ծառայել որպես սկզբնական որոնողական աղբյուր գիտական ուսումնասիրությունների, կուրսային և ավարտական աշխատանքների, գրականության ցանկերի կազմման, գրադարանային-տեղեկատու աշխատանքի և մշակութաբանական հետազոտությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը ոչ թե առանձին մշակութային կամ արվեստագիտական թեմայի վերլուծություն է, այլ տեղեկատվական-մատենագիտական գործիք, որի հիմնական նպատակն է մեկտեղել և հասանելի դարձնել ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մասին տվյալները՝ նպաստելով համապատասխան աղբյուրների արագ հայտնաբերմանը, ուսումնասիրությանը և հետագա օգտագործմանը։

History

Գիրքը ներկայացնում է հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակությունների վերաբերյալ ընթացիկ մատենագիտական տեղեկություններ՝ ծառայելով որպես գիտական, մշակութային և տեղեկատվական կարևոր աղբյուր։ Աշխատանքում համակարգված ձևով ներկայացվում են հայ գրականության, կերպարվեստի, երաժշտության, թատրոնի, ճարտարապետության, ժողովրդական արվեստի և մշակութային այլ ոլորտների վերաբերյալ լույս տեսած գրքերը, հոդվածները, ժողովածուները և այլ հրատարակչական նյութերը։ Տեղեկատուն նպատակ ունի ապահովել ընթերցողներին, հետազոտողներին և մասնագետներին արդի գրականության մասին ամբողջական պատկերացում՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումն ու օգտագործումը։ Գրքում ընդգրկված նյութերը դասակարգվում և ներկայացվում են ըստ թեմատիկ ուղղությունների՝ հնարավորություն տալով հետևելու հայ մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրության նոր միտումներին, գիտական հրապարակումների զարգացմանը և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրման ընթացքին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի մատենագիտական տեղեկատվության պահպանման, տարածման և գիտահետազոտական աշխատանքների կազմակերպման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մշակույթի և արվեստի ոլորտի մասնագետների, գիտնականների, ուսանողների, հետազոտողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ մշակույթի վերաբերյալ նորագույն գրականությամբ և գիտական աղբյուրներով։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Աբիյանեի բարբառի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել դրա լեզվական առանձնահատկությունները, ձևավորման նախադրյալները և հայերենի բարբառային համակարգում ունեցած տեղը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել բարբառի հնչյունական և հնչույթաբանական համակարգը, ձայնավորների ու բաղաձայնների արտասանական առանձնահատկությունները, շեշտադրությունը, հնչյունափոխական երևույթները, ինչպես նաև բառապաշարի և բառաձևերի յուրահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քերականական կառուցվածքին՝ ուսումնասիրելով գոյականների, դերանունների, բայերի և խոսքի այլ մասերի ձևաբանական առանձնահատկությունները, հոլովական ու խոնարհման համակարգերը և դրանց կիրառությունը կենդանի խոսքում։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է նաև շարահյուսական կառուցվածքի քննությունը, որի միջոցով բացահայտվում են նախադասությունների կազմության, բառերի կապակցության և խոսքի կազմակերպման տեղային առանձնահատկությունները։ Բարբառային բառապաշարի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու տեղական կենցաղին, մշակույթին, ավանդույթներին և պատմական միջավայրին վերաբերող բառերին ու արտահայտություններին՝ ցույց տալով լեզվի և համայնքի մշակութային կյանքի փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև համեմատական դիտարկումներ՝ Աբիյանեի բարբառի առանձնահատկությունները հայերենի այլ բարբառների և գրական լեզվի հետ համադրելու նպատակով։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնելու բարբառի ինքնատիպ գծերը, պատմական զարգացումները և լեզվական փոխազդեցությունների հետևանքները։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է ոչ միայն լեզվաբանական, այլև ազգագրական ու մշակութաբանական տեսանկյունից, քանի որ բարբառը կարևոր դեր ունի տվյալ համայնքի լեզվական հիշողության և մշակութային ինքնության պահպանման գործում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել բարբառագետներին, հայերենագետներին, լեզվաբաններին, բանահյուսության և ազգագրության մասնագետներին, ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Economics

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության աշխատաշուկայում զբաղվածության ձևավորման, գործազրկության, աշխատուժի օգտագործման արդյունավետության և ավելցուկային աշխատուժի առաջացման հիմնախնդիրներին։ Աշխատության շրջանակում քննարկվում են զբաղվածության մակարդակի վրա ազդող տնտեսական, սոցիալական և ժողովրդագրական գործոնները, աշխատուժի առաջարկի և պահանջարկի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև աշխատաշուկայում առկա կառուցվածքային անհամապատասխանությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավիճակներին, երբ տնտեսության առանձին ոլորտներում կամ տարածքներում աշխատուժի առաջարկը գերազանցում է առկա աշխատատեղերի պահանջարկը՝ հանգեցնելով թաքնված կամ բացահայտ գործազրկության, թերզբաղվածության և մարդկային ռեսուրսների ոչ լիարժեք օգտագործման։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու Հայաստանի աշխատաշուկայի զարգացման առանձնահատկությունները, զբաղվածության կառուցվածքի փոփոխությունները և աշխատուժի տեղաբաշխման հետ կապված խնդիրները։ Քննարկվում են նաև մասնագիտական պատրաստվածության և աշխատաշուկայի պահանջների անհամապատասխանությունը, աշխատուժի տարածքային և ոլորտային շարժունակությունը, աշխատանքի արտադրողականությունը և նոր աշխատատեղերի ստեղծման հնարավորությունները։ Ավելցուկային աշխատուժի խնդիրը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տնտեսական, այլև որպես սոցիալական կարևորություն ունեցող երևույթ, քանի որ այն կարող է ազդել բնակչության եկամուտների, կենսամակարդակի, աղքատության, միգրացիոն գործընթացների և հասարակության սոցիալական կայունության վրա։ Աշխատության ուսումնասիրությունները կարող են հիմք ծառայել զբաղվածության պետական քաղաքականության կատարելագործման, աշխատուժի վերապատրաստման և վերաորակավորման ծրագրերի մշակման, աշխատաշուկայի հավասարակշռության բարելավման և մարդկային կապիտալի արդյունավետ օգտագործման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, սոցիալական քաղաքականության մասնագետներին, աշխատանքի շուկայի հետազոտողներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև սոցիալ-տնտեսական խնդիրներով զբաղվող ուսանողներին և հետազոտողներին։

History

Աշխատությունը նվիրված է մ.թ.ա. III-II հազարամյակներում Հայաստանի տարածքում պատրաստված կերամիկական նյութի տեխնիկական և տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հնագիտական պեղումներից հայտնաբերված խեցեղենի պատրաստման եղանակներն են, օգտագործված հումքի բնույթը, կավի մշակման գործընթացը, խառնուրդների կիրառումը, ձևավորման տեխնիկան, մակերեսի մշակումը, զարդարման եղանակները և թրծման պայմանները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի վաղ բրոնզի և միջին բրոնզի դարաշրջանների նյութական մշակույթի վերակազմության համար, քանի որ կերամիկական առարկաները ոչ միայն կենցաղային նշանակություն ունեցող իրեր են, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի տեխնոլոգիական գիտելիքների, արտադրական ավանդույթների և մշակութային կապերի կարևոր վկայություններ։ Աշխատանքում տեխնոլոգիական հատկանիշների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե ինչպիսի հմտություններ էին անհրաժեշտ տարբեր տեսակի անոթների պատրաստման համար, ինչպիսի արտադրական փուլերով էր իրականացվում դրանց ստեղծումը և ինչպես էին վարպետները հարմարեցնում տեխնոլոգիաները տարբեր գործառույթներ ունեցող առարկաների համար։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել կավի բաղադրությանը և դրա նախապատրաստմանը, քանի որ հումքի ընտրությունն ու մշակումը մեծապես ազդում էին պատրաստի արտադրանքի ամրության, կառուցվածքի, գույնի և արտաքին տեսքի վրա։ Կարևոր է նաև թրծման տեխնոլոգիայի ուսումնասիրությունը, որը կարող է տեղեկություններ տալ օգտագործված վառարանների, ջերմային պայմանների և արտադրական գործընթացի վերահսկման մակարդակի մասին։ Կերամիկական նյութի տեխնիկատեխնոլոգիական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել տեղական արտադրական ավանդույթները, բացահայտել հնարավոր տեխնոլոգիական ընդհանրություններն ու տարբերությունները և ուսումնասիրել տարբեր հնագիտական մշակույթների միջև փոխազդեցությունները։ Նման մոտեցումը կարող է նաև նպաստել արտադրության մասնագիտացման, արհեստագործական հմտությունների փոխանցման և տնտեսական կյանքի որոշ առանձնահատկությունների վերականգնմանը։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն հնագիտական կերամիկան դիտարկում է ոչ միայն ձևաբանական կամ գեղարվեստական տեսանկյունից, այլև որպես տեխնոլոգիական գործընթացների արդյունք՝ ուսումնասիրելով առարկաների ստեղծման ամբողջ շղթան։ Այսպիսի հետազոտությունը կարող է կարևոր նյութ տրամադրել Հայաստանի տարածքի հնագույն բնակչության կենցաղի, արհեստագործության, նյութերի մշակման գիտելիքների և տարածաշրջանային մշակութային կապերի վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու մ.թ.ա. III-II հազարամյակների Հայաստանի կերամիկական արտադրության տեխնիկական մակարդակը, արտադրական ավանդույթները և տեխնոլոգիական զարգացումը՝ միաժամանակ լրացնելով Հայաստանի հնագույն պատմության և նյութական մշակույթի վերաբերյալ գիտական պատկերացումները։

History

ՍՍՀՄ և ՀՍՍՀ պետական մրցանակները 1965–1977 թվականներին հանդիսանում էին խորհրդային գիտական, մշակութային և տեխնիկական առաջընթացի ամենաբարձր պետական գնահատականներից մեկը, որոնք շնորհվում էին գիտության, արվեստի, գրականության, ճարտարագիտության և արտադրական ոլորտներում նշանակալի ձեռքբերումների համար։ Այս ժամանակաշրջանում մրցանակների համակարգը առանձնահատուկ կարևորություն ուներ Հայկական ՍՍՀ-ում, քանի որ այն նպաստում էր հանրապետության գիտական ներուժի զարգացմանը և ազգային մտավորականության միջազգային ճանաչմանը։ Մրցանակակիրների թվում կային ականավոր գիտնականներ, ինժեներներ, գրողներ, կոմպոզիտորներ, դերասաններ և հասարակական գործիչներ, որոնց աշխատանքները ոչ միայն բարձրացնում էին ՀՍՍՀ-ի հեղինակությունը, այլև ներդրվում էին համամիութենական գիտական և մշակութային գործընթացներում։ 1965–1977 թվականների ընթացքում պետական մրցանակները հաճախ շնորհվում էին նաև կոլեկտիվներին՝ գիտահետազոտական ինստիտուտներին, նախագծային բյուրոներին և արտադրական ձեռնարկություններին, որոնք մշակել էին նոր տեխնոլոգիաներ կամ իրականացրել էին կարևոր ինժեներական լուծումներ։ Այս մրցանակային համակարգը խթանում էր նորարարությունը, գիտական համագործակցությունը և ստեղծագործական մրցակցությունը, միաժամանակ ձևավորելով խորհրդային մշակութային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչը, որտեղ գիտական և արվեստային ձեռքբերումները դիտարկվում էին որպես պետության առաջընթացի ցուցիչ։