ՀՀ կաթնամթերքի շուկայի կարգավորման հիմնախնդիրները

Biology

Աշխատությունը նվիրված է մանր եղջերավոր անասունների օրգանիզմում ազոտային նյութափոխանակության տեսակային և ցեղային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով սպիտակուցների յուրացման, փոխակերպման և օրգանիզմի կողմից ազոտ պարունակող նյութերի օգտագործման ֆիզիոլոգիական ու կենսաքիմիական մեխանիզմներին։ Հետազոտության շրջանակում համեմատականորեն դիտարկվում են ոչխարների և այծերի, ինչպես նաև դրանց տարբեր ցեղերի նյութափոխանակային առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ժառանգական, ֆիզիոլոգիական և սննդային գործոնների ազդեցությունը ազոտային հավասարակշռության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կերային սպիտակուցների մարսմանը, ազոտային միացությունների յուրացման արդյունավետությանը, ամինաթթուների փոխանակությանը և նյութափոխանակության վերջնական արգասիքների ձևավորման ու արտազատման գործընթացներին։ Քննվում է որոճողների մարսողական համակարգի առանձնահատուկ դերը, մասնավորապես նախաստամոքսներում բնակվող միկրոօրգանիզմների մասնակցությունը կերի ազոտային բաղադրիչների փոխակերպմանը և մանրէային սպիտակուցի առաջացմանը։ Կարևորվում է տարբեր կերաբաժինների կազմի, սպիտակուցի քանակի ու որակի և էներգետիկ ապահովվածության ազդեցությունը ազոտի յուրացման մակարդակի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել արյան, մարսողական համակարգի պարունակության և արտազատվող նյութերի կենսաքիմիական ցուցանիշները՝ նյութափոխանակության ընթացքի առավել ամբողջական բնութագրման նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ազոտի ընդունման, օրգանիզմում պահպանման և արտազատման հարաբերակցությանը, քանի որ այդ ցուցանիշները հնարավորություն են տալիս գնահատել կերային սպիտակուցի օգտագործման արդյունավետությունը։ Տեսակների և ցեղերի միջև հայտնաբերվող տարբերությունները դիտարկվում են կենդանիների գենետիկական առանձնահատկությունների, արտադրողական ուղղվածության, տարիքի, ֆիզիոլոգիական վիճակի և շրջակա միջավայրին հարմարվողականության համատեքստում։ Կարևորվում է նաև ազոտային նյութափոխանակության և կենդանիների աճի, մարմնի հյուսվածքների ձևավորման, բրդատվության, կաթնատվության ու ընդհանուր արտադրողականության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունը։ Նման համեմատական ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս ավելի հիմնավորված մոտենալ տարբեր ցեղերի սնուցման կազմակերպմանը և կերաբաժինների համապատասխանեցմանը նրանց կենսաբանական պահանջներին։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են գիտական նշանակություն ունենալ գյուղատնտեսական կենդանիների նյութափոխանակության օրինաչափությունների բացահայտման համար, ինչպես նաև կիրառական արժեք ունենալ անասնաբուծության մեջ կերային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և կենդանիների արտադրողականության գնահատման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել կենդանիների ֆիզիոլոգիայի, կենսաքիմիայի, անասնաբուծության, կերակրման և գյուղատնտեսական կենդանիների ցեղաբուծության ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Biology

Այս աշխատությունը նվիրված է կարգավորիչ սպիտակուցների գեների էքսպրեսիայի և օքսիդային գործընթացների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ օրգանիզմի ծերացման և ուղեղի իշեմիկ կաթվածի պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում այն մոլեկուլային և կենսաքիմիական փոփոխություններն են, որոնք տեղի են ունենում բջիջներում տարիքային գործընթացների և ուղեղային արյան շրջանառության խանգարման հետևանքով։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ ծերացումը և իշեմիկ վնասումը ուղեկցվում են բջջային հոմեոստազի խախտումներով, օքսիդային հավասարակշռության փոփոխությամբ և գեների կարգավորման բարդ վերափոխումներով։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է կարգավորիչ սպիտակուցների սինթեզը վերահսկող գեների ակտիվության փոփոխությունը և դրանց հնարավոր կապը բջջային պաշտպանական մեխանիզմների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օքսիդային գործընթացներին, մասնավորապես ակտիվ թթվածնային ձևերի առաջացմանը, հակաօքսիդանտային պաշտպանության համակարգերի գործունեությանը և օքսիդային սթրեսի ձևավորմանը։ Քննարկվում է այն հարցը, թե ինչպես կարող է օքսիդային հավասարակշռության խախտումը ազդել գեների էքսպրեսիայի և կարգավորիչ սպիտակուցների մակարդակի վրա, և հակառակ ուղղությամբ՝ ինչպես կարող են գենային կարգավորման փոփոխությունները ներգործել բջջի դիմադրողականության ու վնասման աստիճանի վրա։ Ծերացման համատեքստում ուսումնասիրվում են տարիքային փոփոխություններին բնորոշ մոլեկուլային գործընթացները, որոնք կարող են նվազեցնել բջիջների վերականգնողական և պաշտպանական հնարավորությունները։ Ուղեղի իշեմիկ կաթվածի դեպքում ուշադրությունը կենտրոնացվում է թթվածնի և սննդանյութերի անբավարար մատակարարման հետևանքով առաջացող կենսաքիմիական շղթաների, օքսիդային վնասման, բորբոքային արձագանքի և նյարդային բջիջների վնասման հետ կապված մեխանիզմների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարիքային և իշեմիկ փոփոխությունների մոլեկուլային առանձնահատկությունները և բացահայտել այն գործընթացները, որոնք կարող են ընդհանուր կամ փոխլրացնող նշանակություն ունենալ երկու վիճակների դեպքում։ Ստացված տվյալների վերլուծությունը կարող է կարևոր լինել տարիքային փոփոխությունների և ուղեղային իշեմիկ վնասման հիմքում ընկած կենսաքիմիական մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է նաև տեսական հիմք ստեղծել հետագա հետազոտությունների համար՝ ուղղված օքսիդային գործընթացների կարգավորմանը, բջջային պաշտպանության մեխանիզմների բացահայտմանը և հնարավոր կենսամարկերների ուսումնասիրմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, մոլեկուլային կենսաբաններին, նեյրոկենսաբաններին, ֆիզիոլոգներին, բժշկական հետազոտողներին, դեղագետներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին ու մասնագետներին։

Literature

Երկու արքաներն ու երկու լաբիրինթոսները-ը խոհափիլիսոփայական և ալեգորիկ բնույթի պատմվածք է, որը հաճախ վերագրվում է Խորխե Լուիս Բորխեսին և կառուցված է երկու տարբեր թագավորների ու նրանց լաբիրինթոսների հակադրության շուրջ՝ որպես իշխանության, խոնարհեցման և ճակատագրի խորհրդանշական մեկնաբանություն, ստեղծագործությունում լաբիրինթոսը հանդես է գալիս որպես բազմիմաստ պատկեր՝ միաժամանակ նշելով ինչպես մարդկային հպարտության և իշխանության բարդ կառուցվածքները, այնպես էլ ճակատագրի անխուսափելի և հաճախ անբացատրելի ընթացքը, պատմությունը համադրում է պատմական-առասպելական տարրեր և փիլիսոփայական մտորումներ՝ ընթերցողին մղելով խորհելու իշխանության սահմանների, արդարության և պատժի իմաստի մասին, տեքստը բնորոշ է Բորխեսի ստեղծագործությանը՝ իր սեղմ, խորհրդանշական և բազմաշերտ կառուցվածքով, որտեղ իրականությունն ու առասպելը միաձուլվում են մեկ գաղափարական ամբողջության մեջ։

Pedagogy

Գիտական աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում մաթեմատիկական կրթության շարունակականության և հաջորդականության ապահովման, ուսուցման տարբեր աստիճանների միջև բովանդակային ու մեթոդական կապերի ամրապնդման, ինչպես նաև տասներկուամյա կրթական համակարգում մաթեմատիկայի դասավանդման արդյունավետության բարձրացման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում մաթեմատիկայի ուսուցման կազմակերպման մանկավարժական և հոգեբանական հիմքերը, կրթության տարբեր մակարդակներում սովորողների գիտելիքների, կարողությունների և հմտությունների աստիճանական զարգացման օրինաչափությունները, ինչպես նաև ուսումնական նյութի կառուցվածքային ամբողջականության ապահովման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարրական, հիմնական և ավագ դպրոցներում մաթեմատիկական հասկացությունների ձևավորման հաջորդականությանը, նախկինում ձեռք բերված գիտելիքների ամրապնդման և նոր ուսումնական բովանդակության հետ դրանց կապակցման մեթոդներին։ Ուսումնասիրվում են մաթեմատիկայի ուսումնական ծրագրերի կառուցվածքը, առարկայական չափորոշիչների պահանջները, դասագրքերի բովանդակային համապատասխանությունը և կրթական աստիճանների միջև հնարավոր կրկնությունների, բացթողումների ու անհամապատասխանությունների հաղթահարման ուղիները։ Քննարկվում են թվաբանական, հանրահաշվական, երկրաչափական և ֆունկցիոնալ գիտելիքների զարգացման առանձնահատկությունները, մաթեմատիկական մտածողության ձևավորման փուլերը, վերացական և տրամաբանական դատողությունների զարգացման մեխանիզմները, ինչպես նաև խնդիրների լուծման կարողությունների աստիճանական կատարելագործման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը, ճանաչողական գործունեության կազմակերպմանը, ուսումնական մոտիվացիայի պահպանմանը և մաթեմատիկական գիտելիքների յուրացման ընթացքում առաջացող դժվարությունների հաղթահարմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կրթական աստիճանների միջև մեթոդական կապերի ուսումնասիրությունը, ուսուցման նպատակների և ակնկալվող արդյունքների համապատասխանեցումը, ինչպես նաև գիտելիքների փոխանցման և խորացման արդյունավետ մանկավարժական պայմանների բացահայտումը։ Դիտարկվում են մաթեմատիկայի ուսուցման ավանդական և ժամանակակից մեթոդների համադրման հնարավորությունները, խնդրահարույց ուսուցման, հետազոտական առաջադրանքների, գործնական աշխատանքների և միջառարկայական կապերի կիրառման նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ուսուցման տարբեր փուլերում մաթեմատիկական լեզվի, խորհրդանշական գրառումների, սահմանումների, թեորեմների և ապացուցումների ներկայացման աստիճանական բարդացման սկզբունքներին։ Քննության են առնվում սովորողների նախնական պատրաստվածության գնահատման, գիտելիքների բացերի հայտնաբերման, ընթացիկ և ամփոփիչ գնահատման մեթոդների կատարելագործման, ինչպես նաև ուսուցման արդյունքների շարունակական մշտադիտարկման հնարավորությունները։ Կարևորվում են նաև ուսուցիչների մասնագիտական համագործակցությունը, տարբեր դասարաններում դասավանդման մոտեցումների համաձայնեցումը, ուսումնական ծրագրերի համատեղ պլանավորումը և կրթական աստիճանների միջև արդյունավետ հաղորդակցության ապահովումը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում ուսումնասիրվում են մաթեմատիկական կրթության զարգացման միջազգային փորձը, տասներկուամյա կրթական համակարգերի կազմակերպման առանձնահատկությունները և դրանց մեթոդական մոտեցումների կիրառելիությունը Հայաստանի հանրակրթական միջավայրում։ Անդրադարձ է կատարվում տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների, ինտերակտիվ ուսումնական միջոցների, մաթեմատիկական ծրագրային ապահովման և թվային կրթական ռեսուրսների կիրառման հնարավորություններին՝ գիտելիքների շարունակական յուրացման և ուսումնական գործընթացի անհատականացման նպատակով։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել մաթեմատիկայի ուսուցման բովանդակության և մեթոդաբանության կատարելագործմանը, կրթական աստիճանների միջև տրամաբանական կապերի ամրապնդմանը, սովորողների մաթեմատիկական պատրաստվածության որակի բարձրացմանը և հանրակրթական համակարգում ուսուցման շարունակականության ապահովման արդյունավետ մոտեցումների մշակմանը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկայի ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, ուսումնական ծրագրեր և դասագրքեր մշակող մասնագետների, կրթության որակի գնահատման փորձագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և մանկավարժական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

Technology

Ուսումնասիրությունը նվիրված է միլիմետրանոց ալիքների տիրույթում անտենաների բնութագրերի որոշման համար նախատեսված ավտոմատ չափիչ համալիրների մշակմանը և կիրառմանը՝ մերձակա դաշտի մեթոդի հիման վրա։ Աշխատության կենտրոնում անտենաների էլեկտրամագնիսական պարամետրերի բարձր ճշգրտությամբ չափման խնդիրը և դրա ավտոմատացման տեխնիկական լուծումներն են։ Մերձակա դաշտի մեթոդը հնարավորություն է տալիս անտենայի շուրջ ձևավորվող էլեկտրամագնիսական դաշտի չափումների միջոցով գնահատել դրա հեռավոր դաշտի հիմնական բնութագրերը՝ առանց մեծ չափերի անէխոիկ տարածքների կամ հեռավոր չափման պայմանների լիարժեք ապահովման անհրաժեշտության։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են չափիչ համալիրի կառուցվածքը, չափիչ զոնդերը, ազդանշանի գեներացման և գրանցման հանգույցները, մեխանիկական դիրքավորման համակարգերը և չափումների ավտոմատ կառավարման միջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միլիմետրանոց ալիքների առանձնահատկություններին, որտեղ չափումների ճշգրտության վրա կարող են էապես ազդել սարքավորումների կայունությունը, դիրքավորման սխալները, ազդանշանի կորուստները, արտացոլումները և չափիչ համակարգի կալիբրացման որակը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նաև չափումների արդյունքների մշակման և անտենայի հիմնական պարամետրերի հաշվարկման ալգորիթմները, ինչպես նաև ավտոմատացված համակարգի աշխատանքի արդյունավետության և ճշգրտության գնահատման մեթոդները։ Նման համալիրների կիրառումը կարևոր է ժամանակակից ռադիոտեխնիկական և կապի համակարգերի համար նախատեսված անտենաների նախագծման, փորձարկման և կատարելագործման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել չափումների ժամանակի կրճատմանը, արդյունքների վերարտադրելիության բարձրացմանը և բարդ էլեկտրամագնիսական չափումների ավտոմատացմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ռադիոտեխնիկներին, անտենային համակարգերի նախագծողներին, միկրոալիքային և միլիմետրանոց տեխնիկայի մասնագետներին, էլեկտրամագնիսական համատեղելիության և չափագիտության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։

History

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունների, առանձնահատկությունների և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը Ղաջարական դինաստիայի առաջին երեք տիրակալների՝ Աղա Մոհամմադ խան Ղաջարի, Ֆաթհ Ալի շահի և Մոհամմադ շահի կառավարման ժամանակաշրջանում։ Քննարկվում են XVIII դարի վերջի և XIX դարի առաջին կեսի Իրանի միջազգային հարաբերությունները, տարածաշրջանային քաղաքականության ձևավորումը և հարևան պետությունների հետ դիվանագիտական ու ռազմական փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռուսաստանի և Մեծ Բրիտանիայի հետ Իրանի հարաբերություններին, Հարավային Կովկասում ազդեցության համար մղվող պայքարին, ռուս-պարսկական պատերազմներին և դրանց հետևանքով կնքված Գյուլիստանի ու Թուրքմենչայի պայմանագրերի քաղաքական և տարածքային հետևանքներին։ Ուսումնասիրվում են նաև Օսմանյան կայսրության հետ հարաբերությունները, եվրոպական տերությունների ազդեցության ընդլայնումը և Իրանի արտաքին քաղաքականության վրա ներքին քաղաքական ու տնտեսական գործոնների ներգործությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Ղաջարական Իրանի դիվանագիտական ռազմավարության, միջազգային դիրքի փոփոխությունների և տարածաշրջանի աշխարհաքաղաքական զարգացումների մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, իրանագետների, արևելագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների և Մերձավոր Արևելքի ու Հարավային Կովկասի պատմությամբ հետաքրքրվողների համար։