ՀՀ մանկավարժական բուհում «Սահմանադրական իրավունք» առարկայի դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործման հիմնախնդիրը

History

«Կենսագրություն Պասկալի» աշխատությունը, ըստ վերնագրի, նվիրված է Պասկալ անունով հայտնի անձի կյանքի և գործունեության ներկայացմանը։ Եթե խոսքը ֆրանսիացի մտածող, մաթեմատիկոս, ֆիզիկոս և գրող Բլեզ Պասկալի մասին է, ապա գիրքը կարող է անդրադառնալ նրա կյանքի կարևոր իրադարձություններին, գիտական հետաքրքրություններին, փիլիսոփայական հայացքներին և կրոնական մտորումներին։ Պասկալը հայտնի է մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի բնագավառներում ունեցած իր ներդրումներով, հավանականությունների տեսության զարգացման գործում ունեցած դերակատարությամբ, ինչպես նաև մարդու բնության, բանականության, հավատի և բարոյականության վերաբերյալ իր մտքերով։ Նրա կյանքի ու գաղափարների մասին կենսագրական աշխատությունը կարող էր ընթերցողին ծանոթացնել գիտության և փիլիսոփայության միջև կապին, մտավոր աշխատանքի նշանակությանը և մարդու աշխարհայացքի ձևավորմանը։ Նման հրատարակությունը կարող էր ունենալ նաև կրթական նշանակություն՝ ներկայացնելով նշանավոր մտածողի կենսագրությունը որպես գիտելիքի, մտավոր որոնումների և ինքնուրույն մտածողության օրինակ։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել 19-րդ դարի հայերեն կենսագրական գրականության և եվրոպական գիտական ու փիլիսոփայական մտքի հայերեն ներկայացման պատմության ուսումնասիրության համար։ Սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել, որ գիրքը հենց Բլեզ Պասկալի մասին է, ինչպես նաև որոշել՝ այն նրա կյանքի համառոտ շարադրանք է, նրա գաղափարների վերլուծություն, թե մեկ այլ՝ Պասկալ անունով անձի կենսագրություն։

Literature

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 21-րդ դարասկզբի հայ գրականության զարգացման հիմնական միտումների և ժամանակակից հայագիտության առջև ծառացած խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակակից գրական գործընթացների փոփոխություններն են, դրանց ձևավորման հասարակական, մշակութային և պատմական նախադրյալները, ինչպես նաև այն մեթոդաբանական ու գիտական խնդիրները, որոնք առաջանում են նորագույն հայ գրականության ուսումնասիրության ընթացքում։ Աշխատանքում 21-րդ դարասկզբի գրական զարգացումները դիտարկվում են նախորդ ժամանակաշրջանների գրական ժառանգության շարունակականության և նոր գեղարվեստական որոնումների համատեքստում։ Ուշադրություն է դարձվում գրական մտածողության փոփոխությանը, թեմատիկ և ժանրային նոր միտումների ձևավորմանը, հեղինակային անհատականության դրսևորումներին և ժամանակակից գրականության՝ հասարակական իրականության հետ ունեցած կապերին։ Ժամանակակից հայ գրականությունը ներկայացվում է որպես բազմաշերտ և փոփոխվող համակարգ, որի վրա ազդեցություն են ունենում ինչպես ազգային պատմամշակութային փորձը, այնպես էլ համաշխարհային գրական գործընթացները, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացումը, գլոբալացման երևույթները և հասարակական արժեքների փոփոխությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ժամանակակից գրականության թեմատիկ շրջանակի ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են ազգային ինքնության, պատմական հիշողության, պատերազմի և հետպատերազմյան իրականության, անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունների, արտագաղթի, հայրենիքի և սփյուռքի, սոցիալական փոփոխությունների, սերունդների հարաբերությունների և ժամանակակից մարդու ներաշխարհի թեմաները։ Այս թեմաների միջոցով գրականությունը ոչ միայն արտացոլում է հասարակական իրականությունը, այլև ձևակերպում է դրա նկատմամբ վերաբերմունքի, գնահատման և վերաիմաստավորման տարբեր ձևեր։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժանրային զարգացումներին։ Ժամանակակից հայ գրականության մեջ նկատվում են արձակի, պոեզիայի, դրամատուրգիայի և այլ ձևերի փոխակերպումներ, ժանրային սահմանների առավել շարժուն դառնալու միտումներ և տարբեր գեղարվեստական մեթոդների համադրում։ Նոր արտահայտչամիջոցների որոնումը կարող է դրսևորվել լեզվական, կառուցվածքային և կոմպոզիցիոն լուծումների բազմազանությամբ, ինչպես նաև ավանդական գրական ձևերի վերաիմաստավորմամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է նաև գրականության լեզվական և ոճական փոփոխությունների դիտարկումը։ Ժամանակակից հեղինակները կարող են համադրել գրական լեզվի տարբեր շերտեր, խոսակցական արտահայտություններ, բարբառային տարրեր և նորագույն բառապաշար՝ ստեղծելով ժամանակակից իրականությանը համապատասխան գեղարվեստական խոսք։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվի և գրականության փոխազդեցության նոր ձևերը և գնահատելու ժամանակակից գրական լեզվի զարգացման միտումները։ Աշխատանքի երկրորդ առանցքային ուղղությունը հայագիտության խնդիրների ուսումնասիրությունն է։ Ժամանակակից հայագիտությունը ներառում է ոչ միայն դասական և միջնադարյան ժառանգության ուսումնասիրություն, այլև նորագույն գրականության, մշակույթի և հասարակական գործընթացների գիտական վերլուծություն։ Այս ընդլայնվող հետազոտական դաշտը պահանջում է նոր մեթոդաբանությունների կիրառում, միջգիտակարգային մոտեցումների զարգացում և ժամանակակից գիտական գործիքների արդյունավետ օգտագործում։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրական ժառանգության պահպանման և գիտական շրջանառության խնդիրը։ Թվային միջավայրի զարգացումը նոր հնարավորություններ է ստեղծում գրական տեքստերի հավաքագրման, թվայնացման, պահպանման, համակարգման և հասանելիության ընդլայնման համար։ Միաժամանակ առաջանում են հեղինակային իրավունքի, աղբյուրների հավաստիության, թվային արխիվների պահպանման և գիտական տեղեկատվության որակի վերահսկման խնդիրներ։ Աշխատանքում հայագիտության զարգացման կարևոր նախապայմաններից է դիտարկվում Հայաստանի և սփյուռքի գիտական ու մշակութային ներուժի համատեղ օգտագործումը։ Սփյուռքի գրական և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությունը, տարբեր համայնքներում ստեղծված գրական նյութերի գիտական շրջանառության մեջ ներգրավումը և հայագիտական հետազոտությունների միջազգային համագործակցության ընդլայնումը կարող են նպաստել հայ գրականության ամբողջական պատկերի ձևավորմանը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ժամանակակից հայ գրականության թարգմանության և միջազգային ներկայացվածության խնդրին։ Հայ գրականության տարածումը այլալեզու ընթերցողների շրջանում կարևոր է ոչ միայն մշակութային ճանաչելիության բարձրացման, այլև համաշխարհային գրական գործընթացներում դրա տեղն ու առանձնահատկությունները ներկայացնելու տեսանկյունից։ Այս ուղղությամբ անհրաժեշտ են որակյալ թարգմանություններ, գիտական ուսումնասիրություններ և ժամանակակից գրականության համակարգված ներկայացում միջազգային մշակութային դաշտում։ Աշխատանքը նաև անդրադառնում է հայագիտության մեթոդաբանական մարտահրավերներին։ Ժամանակակից գրական երևույթների ուսումնասիրությունը պահանջում է համադրել ավանդական գրականագիտական մեթոդները նոր տեսական ուղղությունների, մշակութաբանական, սոցիոլոգիական, պատմական և միջգիտակարգային մոտեցումների հետ։ Այդպիսի համադրումը հնարավորություն է տալիս ժամանակակից գրականությունը դիտարկել ոչ միայն որպես գեղարվեստական տեքստերի ամբողջություն, այլև որպես հասարակական հիշողության, ինքնության և մշակութային փոփոխությունների արտահայտման կարևոր ձև։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը նպատակ ունի ներկայացնելու 21-րդ դարասկզբի հայ գրականության զարգացման բազմազան գործընթացները, բացահայտելու դրա հիմնական թեմատիկ, ժանրային, լեզվական և գեղարվեստական միտումները և միաժամանակ գնահատելու ժամանակակից հայագիտության զարգացման առաջնահերթ խնդիրները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, գրականության ուսուցիչներին, թարգմանիչներին և ժամանակակից հայ գրականության ու ազգային մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններում դարձվածային միավորների (ֆրազեոլոգիզմների) կիրառության, դրանց տիպաբանության և ոճական գործառույթների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են հայերեն դարձվածքների կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները, դրանց դասակարգման հիմնական սկզբունքները՝ ըստ ծագման, կառուցվածքի և գործառական դերի։ Հեղինակը վերլուծում է Թումանյանի լեզվական արվեստը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դարձվածները ծառայում որպես կերպարների խոսքի բնութագրման, հումորի, սարկազմի և ժողովրդական իմաստության փոխանցման միջոցներ։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդախոսակցական լեզվի և գրական լեզվի փոխազդեցությանը, ինչպես նաև բանահյուսական տարրերի ներգործությանը Թումանյանի ոճի ձևավորման վրա։ Ներկայացվում է դարձվածքների ոճական բազմազանությունը՝ դրանց օգտագործումը պատմողական, քնարական և հումորային համատեքստերում։ Գիրքը նաև ընդգծում է Թումանյանի լեզվամտածողության ժողովրդական հիմքը և նրա ստեղծագործության լեզվական հարուստ համակարգը, որը ձևավորում է ազգային գրական լեզվի զարգացման կարևոր փուլերից մեկը։ Աշխատությունը նախատեսված է գրականագետների, լեզվաբանների, ուսանողների, ուսուցիչների և հայ դասական գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Այս աշխատանքը ներկայացնում է Հայաստանի պատմության համառոտ ակնարկը՝ սկսած հին պետական կազմավորումներից մինչև ժամանակակից հանրապետության ձևավորումը, ինչպես նաև հավելված բաժին՝ «Հայերը Ռուսաստանում» թեմայով, որտեղ դիտարկվում է հայկական սփյուռքի ձևավորումն ու զարգացումը ռուսական տարածքում։ Հիմնական պատմական գիծը ընդգրկում է Ուրարտուի քաղաքակրթական ժառանգությունը, հայկական թագավորությունների ձևավորումը հելլենիստական և վաղ միջնադարյան շրջանում, քրիստոնեության ընդունումը որպես պետական կրոն և միջնադարյան պետականության տարբեր փուլերը՝ Բագրատունիների թագավորությունից մինչև Կիլիկիայի հայկական պետություն։ Հետագայում ներկայացվում են օսմանյան և պարսկական տիրապետության պայմաններում հայ ժողովրդի սոցիալ-մշակութային զարգացումները, ազգային ինքնության պահպանման մեխանիզմները և եկեղեցու դերը որպես միավորող ինստիտուտ։ Նորագույն շրջանում ընդգծվում են ազգային ազատագրական շարժումները, Առաջին Հանրապետությունը, խորհրդային շրջանը և 1991 թվականին անկախ պետականության վերականգնումը՝ որպես պատմական շարունակականության կարևոր հանգրվան։ Հավելված բաժնում «Հայերը Ռուսաստանում» առանձնացվում է հայ համայնքների ձևավորման գործընթացը սկսած միջնադարից և հատկապես ռուս-պարսկական պատերազմներից հետո ակտիվացած վերաբնակեցումները, որոնք հանգեցրին մեծ և ազդեցիկ հայկական համայնքների ստեղծմանը Ռուսաստանի տարբեր քաղաքներում։ Այստեղ ընդգծվում է հայերի ներդրումը առևտրի, գիտության, ռազմական ծառայության, մշակույթի և ճարտարապետության ոլորտներում, ինչպես նաև համայնքային կառույցների, դպրոցների և եկեղեցական կյանքի զարգացումը, որոնք նպաստել են ազգային ինքնության պահպանմանը սփյուռքային պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է պատմական զարգացման շարունակական պատկեր՝ կապելով Հայաստանի պետականության ձևավորումը և սփյուռքի գոյությունը մեկ ամբողջական քաղաքակրթական գործընթացի մեջ։

Environmental Science

Ալավերդին հաճախ բնութագրվում է որպես «բաց երկնքի տակ գտնվող գործարանային քաղաք», քանի որ նրա քաղաքային տարածքը սերտորեն կապված է ծանր արդյունաբերության, հատկապես պղնձաձուլության և մետալուրգիայի հետ։ Քաղաքի էկոլոգիական կերպարը ձևավորվել է երկար տարիներ գործող արդյունաբերական ձեռնարկությունների ազդեցությամբ, որոնք արտանետումներ են ունեցել օդ, հող և ջրային միջավայր։ Այս պատճառով Ալավերդին երբեմն նկարագրվում է որպես բաց երկնքի տակ գտնվող արտադրական համալիր, որտեղ արդյունաբերական գործընթացները տեսանելի և զգալի ազդեցություն ունեն շրջակա միջավայրի վրա։ Քաղաքը գտնվում է Դեբեդ գետի կիրճում, ինչը ստեղծում է յուրահատուկ աշխարհագրական պայմաններ, սակայն նաև նպաստում է աղտոտիչների կուտակմանը լեռնային փակ տարածքում։ Արդյունաբերական գործունեությունը, հատկապես պատմական շրջանում, բերել է օդի աղտոտման, հողի թթվայնության փոփոխության և ջրային ռեսուրսների վրա ճնշման։ Միևնույն ժամանակ Ալավերդին ունի հարուստ պատմամշակութային ժառանգություն և գտնվում է գեղեցիկ լեռնային միջավայրում, ինչը վերջին տարիներին նպաստում է նաև զբոսաշրջության զարգացմանը։ Վերջին շրջանում իրականացվում են բնապահպանական և արդիականացման ծրագրեր, որոնք ուղղված են աղտոտման նվազեցմանը և արտադրական գործընթացների ավելի անվտանգ դարձնելուն։ Այսպիսով, Ալավերդին կարելի է դիտարկել որպես քաղաք, որտեղ ուժեղ արդյունաբերական անցյալը և բնական միջավայրը սերտորեն փոխկապակցված են, իսկ «բաց երկնքի տակ գտնվող գործարան» բնութագրումը ընդգծում է նրա էկոլոգիական առանձնահատկություններն ու խնդիրները։

Other Subjects

Գյուղատնտեսական և մատենագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանում խաղողագործության զարգացման, գիտական ուսումնասիրության և արտադրական փորձի վերաբերյալ հրատարակված գրականության համակարգմանը և մատենագիտական ներկայացմանը։ Ցանկի հիմնական նպատակն է ապահովել խաղողագործության ոլորտին առնչվող գիտական, ուսումնական և մասնագիտական աղբյուրների որոնման ու ուսումնասիրության հնարավորությունը՝ նպաստելով Հայաստանի խաղողագործական ժառանգության և գիտատեխնիկական փորձի պահպանմանը։ Մատենագիտական ցանկում կարող են ընդգրկված լինել խաղողի մշակության պատմությանը, Հայաստանի հողակլիմայական պայմաններին, խաղողի տեղական և ներմուծված սորտերին, սելեկցիային ու ամպելոգրաֆիային վերաբերող աշխատություններ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն խաղողի այգիների հիմնադրման, հողի մշակության, ոռոգման, պարարտացման, վազերի էտի և ձևավորման, ինչպես նաև հիվանդությունների ու վնասատուների ուսումնասիրությանը նվիրված հրապարակումները։ Դիտարկվում են խաղողագործության արտադրողականության բարձրացման, բերքի որակի բարելավման և տարբեր բնակլիմայական գոտիներում մշակության առանձնահատկությունների վերաբերյալ մասնագիտական աղբյուրների թեմատիկ խմբավորման հնարավորությունները։ Մատենագիտական նկարագրությունները կարող են ներառել հեղինակների անունները, աշխատությունների վերնագրերը, հրատարակության վայրն ու տարեթիվը և աղբյուրների նույնականացման համար անհրաժեշտ այլ տեղեկություններ։ Ցանկը կարևոր տեղեկատվական աղբյուր է Հայաստանի խաղողագործության պատմության, գիտական մտքի զարգացման և գյուղատնտեսական հետազոտությունների հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսության մասնագետներին, խաղողագործներին, ագրոնոմներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին, գրադարանավարներին և գյուղատնտեսական գրականության մատենագիտական ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։