Хирургическая тактика при огнестрельных проникающих ранениях груди

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով երիտասարդ ընթերցողներին, ծնողներին, ուսուցիչներին և գրադարանային աշխատողներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն պատանեկան գրականության նոր հրատարակությունների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են գեղարվեստական, ճանաչողական, գիտահանրամատչելի և կրթական բնույթի գրքեր, որոնք ուղղված են պատանիների աշխարհայացքի ձևավորմանը, ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը և ստեղծագործական մտածողության խթանմանը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ընտրել տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան գրքեր և օգտագործել դրանք ինչպես ինքնուրույն ընթերցանության, այնպես էլ ուսումնական գործընթացի շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրության բարձրացմանը և երիտասարդ սերնդի մտավոր զարգացմանը՝ ապահովելով որակյալ գրականության հասանելիություն։

History

Այս աշխատանքը նվիրված է Իրանի և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների միջև հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրությանը 1942–1960 թվականներին՝ ընդգրկելով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո ձևավորված նոր աշխարհաքաղաքական իրավիճակը և Սառը պատերազմի սկզբնական փուլը։ Նյութում վերլուծվում են քաղաքական, տնտեսական և ռազմական համագործակցության հիմնական ուղղությունները, ԱՄՆ-ի ազդեցությունը Իրանի ներքին քաղաքական գործընթացների վրա, ինչպես նաև նավթային քաղաքականության և էներգետիկ շահերի դերը երկկողմ հարաբերությունների ձևավորման մեջ։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում 1953 թվականի պետական հեղաշրջման շուրջ զարգացումներին, դրանց միջազգային հետևանքներին և տարածաշրջանային ուժերի փոխազդեցությանը։ Նյութում նաև դիտարկվում են ԱՄՆ-ի օգնության ծրագրերը, ռազմական խորհրդատվական առաքելությունները և Իրանի արդիականացման փորձերը այդ ժամանակաշրջանում։ Աշխատությունը կարևոր է միջազգային հարաբերությունների, Մերձավոր Արևելքի պատմության և քաղաքական գիտությունների մասնագետների համար՝ տրամադրելով համալիր պատկեր երկու պետությունների հարաբերությունների ձևավորման վաղ փուլերի վերաբերյալ։

Economics

Արժեթղթերը ֆինանսական փաստաթղթեր են, որոնք հաստատում են դրանց տիրոջ գույքային իրավունքները և հնարավորություն են տալիս ստանալ եկամուտ կամ մասնակցել որոշակի ընկերության կառավարմանը։ Դրանք համարվում են կապիտալի շուկայի հիմնական գործիքներից և կարևոր դեր ունեն տնտեսության ֆինանսավորման և ներդրումների կազմակերպման մեջ։ Արժեթղթերի հիմնական տեսակներն են բաժնետոմսերը, պարտատոմսերը, բորսայական վկայագրերը և ածանցյալ ֆինանսական գործիքները։ Բաժնետոմսերը վկայում են ընկերության սեփականության մի մասի մասին և տալիս են իրավունք ստանալ դիվիդենտներ, ինչպես նաև մասնակցել կառավարմանը, մինչդեռ պարտատոմսերը ներկայացնում են պարտքային հարաբերություն, երբ թողարկողը պարտավորվում է վերադարձնել ներդրված գումարը և վճարել տոկոսներ որոշակի ժամկետում։ Ածանցյալ արժեթղթերը կախված են այլ ակտիվների արժեքից և օգտագործվում են հիմնականում ռիսկերի կառավարման կամ շահույթ ստանալու նպատակով։ Տնտեսագիտական տեսանկյունից արժեթղթերը նպաստում են կապիտալի արդյունավետ բաշխմանը, ներդրումային հնարավորությունների ընդլայնմանը և տնտեսական աճի խթանմանը, քանի որ դրանք կապ են ստեղծում խնայողների և ներդրողների միջև։ Իրավական առումով արժեթղթերը կարգավորվում են հատուկ օրենքներով, որոնք սահմանում են դրանց թողարկման, շրջանառության և սեփականության փոխանցման կանոնները, ինչպես նաև պաշտպանում են ներդրողների իրավունքները և ապահովում շուկայի թափանցիկությունը։ Այսպիսով, արժեթղթերը միաժամանակ ունեն և՛ տնտեսական, և՛ իրավական բնույթ, քանի որ դրանք ոչ միայն ֆինանսական գործիքներ են, այլ նաև իրավական հարաբերությունների հաստատման միջոցներ։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է օրթոգոնալ համակարգերի նկատմամբ գրիդի՝ ագահ ընտրության սկզբունքով գործող ալգորիթմների զուգամիտության տեսական ուսումնասիրությանը և ֆունկցիաների ու տարրերի մոտարկման խնդիրներում դրանց կիրառման մաթեմատիկական հիմնավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն իտերացիոն գործընթացներն են, որոնց յուրաքանչյուր քայլում տվյալ համակարգից ընտրվում է ընթացիկ մնացորդի հետ առավել նշանակալի կապ ունեցող տարրը, ինչի արդյունքում աստիճանաբար կառուցվում է սկզբնական օբյեկտի մոտարկումը։ Օրթոգոնալ համակարգերի հատկությունները հնարավորություն են տալիս ավելի հստակ վերլուծելու ընտրված տարրերի ներդրումը, մոտարկման սխալի փոփոխությունը և ալգորիթմի հաջորդական քայլերի վարքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն պայմաններին, որոնց դեպքում կառուցվող մոտարկումների հաջորդականությունը զուգամիտում է սկզբնական ֆունկցիային կամ դիտարկվող տարածության տարրին, ինչպես նաև զուգամիտության արագության և սխալի գնահատման հարցերին։ Քննվում են օրթոգոնալ համակարգերի լրիվության, գործակիցների վարքի, մնացորդների նորմերի և մոտարկումների կայունության միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ագահ ընտրության մեխանիզմի համեմատությունը դասական օրթոգոնալ շարքերի և լավագույն մոտարկման մոտեցումների հետ, քանի որ նման ալգորիթմների հիմնական առավելություններից մեկը մեծ համակարգից սահմանափակ թվով առավել նշանակալի բաղադրիչների հաջորդական ընտրության հնարավորությունն է։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել Հիլբերտյան և այլ ֆունկցիոնալ տարածություններում ձևակերպված խնդիրներ, օրթոգոնալ բազիսների և համակարգերի կառուցվածքային հատկություններ, ինչպես նաև ալգորիթմի արդյունավետության տեսական սահմաններ։ Զուգամիտության ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս պարզել, թե ինչ պայմաններում իտերացիաների թվի աճին զուգընթաց մնացորդը նվազում է և ստացված ներկայացումը մոտենում է ցանկալի օբյեկտին։ Նման արդյունքները նշանակություն ունեն մոտարկումների տեսության, ֆունկցիոնալ անալիզի և հաշվողական մաթեմատիկայի համար՝ հատկապես այն խնդիրներում, որտեղ անհրաժեշտ է կառուցել սակավաթիվ բաղադրիչներով արդյունավետ ներկայացումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օրթոգոնալ համակարգերի տեսությունը, մոտարկումների մեթոդները և իտերացիոն ալգորիթմների մաթեմատիկական վերլուծությունը՝ կենտրոնանալով ագահ ընտրության մեթոդների զուգամիտության պայմանների և դրանց տեսական հատկությունների բացահայտման վրա։

Agriculture

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության արտադրական ներուժի օգտագործման տնտեսավիճակագրական վերլուծությանը և ոլորտի առկա ռեսուրսների արդյունավետության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսության արտադրական ներուժը ձևավորող հիմնական գործոնները՝ հողային, աշխատանքային, նյութական, տեխնիկական և ֆինանսական ռեսուրսները, ինչպես նաև դրանց օգտագործման մակարդակն ու արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական արտադրության ծավալների և կառուցվածքի, մշակաբույսերի բերքատվության, անասնաբուծական արտադրանքի, գյուղատնտեսական հողերի օգտագործման, աշխատուժի և հիմնական արտադրական միջոցների ցուցանիշների դինամիկայի ուսումնասիրությանը։ Տնտեսավիճակագրական մեթոդների կիրառմամբ կարող են վերլուծվել ոլորտի զարգացման միտումները, արտադրողականության փոփոխությունները, առանձին ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը և արտադրական արդյունքների վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև տարբեր ժամանակահատվածների վիճակագրական տվյալների համեմատություն, ցուցանիշների կառուցվածքային և դինամիկ վերլուծություն, հարաբերական և միջին մեծությունների հաշվարկ, ինչպես նաև գյուղատնտեսության արտադրական ներուժի օգտագործման վրա ազդող գործոնների գնահատում։ Հետազոտության կարևոր նպատակներից է բացահայտել առկա ներուժի լիարժեք օգտագործմանը խոչընդոտող տնտեսական և կազմակերպական խնդիրները և գնահատել արտադրության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ ՀՀ գյուղատնտեսության օրինակով իրականացված վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ոլորտի զարգացման մակարդակի, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության և առկա չօգտագործված հնարավորությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառվել գյուղատնտեսության զարգացման ռազմավարությունների մշակման, պետական ագրարային քաղաքականության կատարելագործման, արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման և գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների տնտեսական գործունեության բարելավման նպատակներով։

Economics

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պարենային անվտանգության կառավարման համակարգի կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսական, գյուղատնտեսական, սոցիալական և աշխարհաքաղաքական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ պարենային անվտանգությունը միայն անհրաժեշտ քանակությամբ սննդամթերքի արտադրության կամ ներմուծման ապահովման խնդիր չէ, այլ բազմաբաղադրիչ համակարգ, որը ներառում է պարենի առկայությունը, բնակչության համար դրա տնտեսական և ֆիզիկական մատչելիությունը, սննդի պատշաճ օգտագործումը և մատակարարման կայունությունը։ ՀՀ կառավարության կողմից հաստատված պարենային անվտանգության համակարգի զարգացման ռազմավարությունը նույնպես հիմնվում է այս չորս հիմնական ուղղությունների վրա և նախատեսում է համապատասխան միջոցառումներ՝ բնակչության տարբեր խմբերի համար պարենային ապահովվածության բարելավման նպատակով։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի պարենային անվտանգության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, այդ թվում՝ գյուղատնտեսական արտադրության ծավալները, բնական և կլիմայական ռիսկերը, ներմուծումից կախվածությունը, գյուղատնտեսական հումքի և պարենային ապրանքների գների փոփոխությունները, բնակչության եկամուտների մակարդակը, ենթակառուցվածքների վիճակը և միջազգային շուկաներում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսապես կարևոր պարենային ապրանքների ինքնաբավության մակարդակին, քանի որ որոշ ապրանքների արտադրության սահմանափակ հնարավորությունները կարող են մեծացնել արտաքին շուկաների նկատմամբ կախվածությունը և բարձրացնել մատակարարման խափանումների ռիսկը։ Պարենային անվտանգության ռազմավարական մոտեցումներում որպես կարևոր խնդիրներ առանձնացվում են նաև բնական աղետների հետևանքները, պահուստների և պաշարների ձևավորման արդյունավետությունը, պահեստավորման ենթակառուցվածքների զարգացումը և ցածր ինքնաբավություն ունեցող ապրանքների ներմուծման արտաքին ռիսկերի կառավարումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պետական կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը, քանի որ պարենային անվտանգության ապահովումը պահանջում է գյուղատնտեսության, տնտեսության, սոցիալական պաշտպանության, առողջապահության, արտակարգ իրավիճակների և այլ ոլորտների քաղաքականությունների համակարգված իրականացում։ Այդ շրջանակում կարևոր են պետական պարենային պահուստների ձևավորումն ու կառավարումը, ռազմավարական պաշարների բավարար մակարդակի պահպանումը, ճգնաժամային իրավիճակներում արագ արձագանքման մեխանիզմների զարգացումը և պարենային մատակարարման շղթաների շարունակականության ապահովումը։ ՀՀ ռազմավարական փաստաթղթերում որպես առաջնահերթություն նշվում են նաև բավարար պարենային պաշարների և կենսապես կարևորագույն պարենամթերքի նյութական պահուստի առկայությունը, անհրաժեշտ ենթակառուցվածքների զարգացումը և պարենային արժեշղթաներում կորուստների նվազեցումը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև գյուղատնտեսության արտադրողականության բարձրացման, ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրման, ոռոգման և պահեստավորման համակարգերի բարելավման, գյուղատնտեսական ապահովագրության, արտադրողների ֆինանսավորման և շուկաների հասանելիության ընդլայնման խնդիրներին։ Այս միջոցառումները կարևոր են ոչ միայն ներքին պահանջարկի բավարարումն ապահովելու, այլև տեղական արտադրողների մրցունակությունը բարձրացնելու և գյուղատնտեսական արտադրության նկատմամբ արտաքին ցնցումների ազդեցությունը նվազեցնելու համար։ Պարենային անվտանգության մեկ այլ կարևոր բաղադրիչ է բնակչության տնտեսական հասանելիությունը․ նույնիսկ սննդամթերքի բավարար ֆիզիկական առկայության պայմաններում դրա բարձր գները կամ բնակչության եկամուտների ցածր մակարդակը կարող են սահմանափակել տարբեր սոցիալական խմբերի լիարժեք սննդով ապահովվածությունը։ Այդ պատճառով կառավարման համակարգի կատարելագործումը ենթադրում է նաև սոցիալական քաղաքականության, գնային միջավայրի, զբաղվածության և եկամուտների հետ կապված գործոնների համատեղ դիտարկում։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է նաև պարենի որակի և անվտանգության ապահովումը, քանի որ պարենային ապահովվածությունը չի կարող սահմանափակվել սննդամթերքի քանակական հասանելիությամբ։ ՀՀ սննդամթերքի անվտանգության համակարգի զարգացման ռազմավարությունը նախատեսում է օրենսդրության կատարելագործում, սննդի ամբողջ շղթայի վերահսկելիության ապահովում, լաբորատոր կարողությունների զարգացում, հետագծելիության համակարգերի ներդրում և վտանգների վերլուծության ու հսկման կրիտիկական կետերի սկզբունքների կիրառում։ Հետազոտության շրջանակում կարող է կարևորվել նաև տեղեկատվական և վերլուծական համակարգերի զարգացումը, քանի որ արդյունավետ կառավարումը պահանջում է պարենային շուկաների, արտադրության, ներմուծման, պահուստների, գների և սպառման վերաբերյալ հավաստի ու ժամանակին տվյալներ։ Նման համակարգերի կատարելագործումը հնարավորություն է տալիս ավելի վաղ հայտնաբերել հնարավոր ճգնաժամերը, գնահատել ռիսկերը և պետական միջոցները նպատակաուղղել առավել խոցելի ուղղություններին։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ դրա շրջանակում առաջարկվող մոտեցումները կարող են օգտագործվել պարենային անվտանգության պետական քաղաքականության կատարելագործման, գյուղատնտեսական արտադրության խթանման, ռազմավարական պաշարների կառավարման, ներմուծման ռիսկերի նվազեցման և բնակչության համար սննդամթերքի մատչելիության բարձրացման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը պարենային անվտանգությունը դիտարկում է որպես տնտեսական, սոցիալական, գյուղատնտեսական և կառավարչական գործոնների փոխկապակցված համակարգ և նպատակ ունի բացահայտելու Հայաստանի Հանրապետությունում դրա կառավարման հիմնական խոչընդոտները՝ առաջարկելով համակարգի կայունության, ճկունության և դիմակայունության բարձրացման հնարավոր ուղղություններ։