Հիշարժան տարեթվերի օրացույց 1950 (Մայիս)

History

Աշխատությունը նվիրված է 1878-1914 թվականներին Օսմանյան կայսրության տարածքում, մասնավորապես Արևմտյան Հայաստանի վեց հիմնական նահանգներում՝ Վանի, Բիթլիսի, Էրզրումի, Խարբերդի, Դիարբեքիրի և Սեբաստիայի վիլայեթներում, հայ բնակչության թվաքանակի վերաբերյալ առկա վիճակագրական տվյալների ուսումնասիրությանը և համեմատական վերլուծությանը։ Հետազոտության առանցքում Օսմանյան կառավարության և Կոստանդնուպոլսի Հայոց պատրիարքարանի կողմից հավաքագրված ու հրապարակված ժողովրդագրական տվյալներն են, դրանց ձևավորման մեթոդաբանությունը, հավաստիության աստիճանը, տարբերությունների պատճառները և քաղաքական նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է նրանով, որ տվյալ ժամանակաշրջանում հայ բնակչության թվաքանակի և դրա հարաբերակցության հարցը մյուս էթնիկ ու կրոնական խմբերի նկատմամբ դուրս էր գալիս զուտ ժողովրդագրական վիճակագրության շրջանակներից և անմիջականորեն առնչվում էր Հայկական հարցին, միջազգային դիվանագիտությանը և Օսմանյան կայսրության արևելյան նահանգներում բարեփոխումների իրականացման խնդրին։ Աշխատանքը ներկայացնում է այն հանգամանքները, որոնց պայմաններում բնակչության թվաքանակի վերաբերյալ վիճակագրական տվյալները կարող էին դառնալ քաղաքական ու դիվանագիտական պայքարի կարևոր գործիք։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Բեռլինի պայմանագրից հետո ձևավորված իրավիճակին, երբ արևմտահայաբնակ նահանգներում բնակչության ժողովրդագրական պատկերի վերաբերյալ տվյալները կարևոր նշանակություն ստացան բարեփոխումների անհրաժեշտության և դրանց տարածքային ու քաղաքական հիմնավորման քննարկումներում։ Հետազոտության կարևոր բաժիններից է Օսմանյան պաշտոնական վիճակագրության և Հայոց պատրիարքարանի տվյալների համադրումը։ Ուսումնասիրության մեջ մանրամասն անդրադարձ է կատարվում պատրիարքարանի կողմից 1878-1880 և 1913-1914 թվականներին կազմակերպված մարդահամարներին, դրանց անցկացման ընթացքին, հարցաթերթերի բովանդակությանը, տեղական հոգևոր և վարչական կառույցների մասնակցությանը, ինչպես նաև այն դժվարություններին ու խոչընդոտներին, որոնց հանդիպել են տվյալների հավաքագրման ընթացքում։ Միաժամանակ վերլուծվում են Օսմանյան վիճակագրության առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք կարող էին ազդել բնակչության հաշվառման ամբողջականության ու արդյունքների վրա։ Համեմատական տվյալները ցույց են տալիս, որ երկու կառույցների ներկայացրած թվերը էականորեն տարբերվում էին միմյանցից, հատկապես վեց նահանգների հայ բնակչության հաշվարկներում, ինչն ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում է ոչ միայն որպես վիճակագրական մեթոդների տարբերության, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադրության համատեքստում։ Աշխատանքը փորձում է պարզել, թե որքանով կարող էին վարչական սահմանները, հաշվառման մեթոդները, կրոնական պատկանելության հիմքով բնակչության դասակարգումը, տեղական իշխանությունների գործունեությունը, միգրացիաները և այլ ժողովրդագրական գործընթացներ ազդել վերջնական թվերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև այն հարցին, թե ինչպես էր բնակչության թվաքանակի խնդիրը ներկայացվում միջազգային դիվանագիտական գործընթացներում, հատկապես այն ժամանակաշրջաններում, երբ հայկական բարեփոխումների հարցը կրկին ակտիվորեն հայտնվում էր միջազգային օրակարգում։ Հետազոտությունը կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունի, քանի որ ոչ միայն ներկայացնում է վիճակագրական թվերը, այլև փորձում է գնահատել դրանց՝ որպես պատմական աղբյուրների արժեքը, սահմանափակումները և փոխադարձ համադրելիությունը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս խուսափել որևէ մեկ վիճակագրական համակարգի տվյալները մեխանիկորեն ընդունելուց և խնդիրը դիտարկել ավելի լայն՝ քաղաքական, վարչական, ժողովրդագրական և աղբյուրագիտական համատեքստում։ Աշխատանքի կարևորությունը հատկապես ընդգծվում է Հայոց ցեղասպանության նախօրյակի ժողովրդագրական պատկերը վերականգնելու տեսանկյունից, քանի որ նախապատերազմյան հայ բնակչության թվաքանակի վերաբերյալ տարբեր տվյալները հետագայում նշանակալի դեր են ունեցել ինչպես պատմագիտական ուսումնասիրություններում, այնպես էլ զոհերի թվաքանակի և ցեղասպանության ժողովրդագրական հետևանքների վերաբերյալ քննարկումներում։ Ուսումնասիրությունը նաև հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել Օսմանյան կայսրության բազմազգ և բազմակրոն հասարակության ժողովրդագրական կառուցվածքի մասին՝ ուշադրություն դարձնելով ոչ միայն հայերի բացարձակ թվաքանակին, այլև նրանց տեսակարար կշռին տվյալ տարածքների ընդհանուր բնակչության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է պատմական ժողովրդագրության, աղբյուրագիտության, վիճակագրական վերլուծության և Հայկական հարցի պատմության մոտեցումները՝ բացահայտելու համար արևմտահայության թվաքանակի վերաբերյալ տվյալների ձևավորման, ներկայացման և քաղաքական օգտագործման առանձնահատկությունները 1878-1914 թվականներին։ Այն արժեքավոր է հայոց պատմությամբ, Օսմանյան կայսրության պատմությամբ, Հայկական հարցով, արևմտահայության ժողովրդագրությամբ և Հայոց ցեղասպանության նախապատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է ստորին ծնոտի հրազենային վնասվածքների կլինիկական առանձնահատկությունների, ախտորոշման և բուժման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ստորին ծնոտի վնասվածքների առաջացման մեխանիզմները, վնասվածքների տարբեր տեսակները, դրանց ծանրության աստիճանը և հարակից հյուսվածքների ու օրգանների հնարավոր ախտահարումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վնասվածքների կլինիկական պատկերի գնահատմանը, ախտորոշման ժամանակակից մոտեցումներին և վնասվածքի բնույթի ու տարածվածության որոշմանը, ինչը կարևոր նշանակություն ունի բուժական մարտավարության ճիշտ ընտրության համար։ Աշխատության մեջ կարող են քննարկվել շտապ բժշկական օգնության, վերքի առաջնային մշակման, արյունահոսության վերահսկման, ոսկրային բեկորների դիրքի վերականգնման և կայունացման, ինչպես նաև փափուկ հյուսվածքների վերականգնման հիմնական սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բարդությունների կանխարգելմանը, այդ թվում՝ վարակային բարդությունների, ոսկրային միացման խանգարումների, ֆունկցիոնալ խնդիրների և դեմքի կառուցվածքի հետվնասվածքային փոփոխությունների կանխարգելմանն ու բուժմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև վերականգնողական բուժման տեսանկյունից, քանի որ ստորին ծնոտի ծանր վնասվածքները կարող են անդրադառնալ ծամելու, խոսելու և բերանի խոռոչի բնականոն ֆունկցիաների վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել դիմածնոտային վիրաբույժներին, վնասվածքաբաններին, ատամնաբույժներին, շտապ բժշկական օգնության մասնագետներին, կլինիկական հետազոտողներին և բժշկական բուհերի ուսանողներին՝ ստորին ծնոտի ծանր վնասվածքների ախտորոշման, բուժման և հետագա վերականգնման սկզբունքներն ուսումնասիրելու համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է վերջին սառցադաշտային ժամանակաշրջանի ընթացքում Փոքր Կովկասի՝ որպես կենդանի օրգանիզմների պահպանման հնարավոր ապաստարանային տարածքի ուսումնասիրությանը՝ մոլեկուլային տվյալների և գենետիկական վերլուծությունների միջոցով։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ռեֆուգիումի, այսինքն՝ սառցադաշտային անբարենպաստ պայմանների ժամանակ տեսակների պահպանման համար նպաստավոր աշխարհագրական տարածքի, վարկածը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են այն հնարավոր գործընթացները, որոնց արդյունքում Փոքր Կովկասի որոշ տարածքներում բուսական և կենդանական տեսակներ կարող էին պահպանվել այն ժամանակաշրջանում, երբ ավելի հյուսիսային կամ բարձրադիր շրջաններում կլիմայական պայմանները զգալիորեն խստացել էին։ Մոլեկուլային տվյալների կիրառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ժամանակակից պոպուլյացիաների գենետիկական բազմազանությունը, դրանց միջև ազգակցական կապերը և պատմական տարածման հնարավոր ուղիները։ Գենետիկական կառուցվածքի և տարածական բաշխվածության համադրումը կարող է բացահայտել հնագույն պոպուլյացիաների մեկուսացման, պահպանման, ընդլայնման կամ հետագա տարածման հետքեր։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հարցի պարզաբանումը, թե արդյոք տարածաշրջանի ներկայիս կենսաբազմազանության որոշ առանձնահատկություններ կարող են կապված լինել սառցադաշտային ժամանակաշրջանում գոյություն ունեցած ապաստարանային պոպուլյացիաների հետ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս կապել ժամանակակից մոլեկուլային տվյալները տարածաշրջանի երկրաբանական, կլիմայական և պալեոէկոլոգիական պատմության հետ՝ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տեսակների էվոլյուցիոն պատմության վերաբերյալ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Կովկասի կենսաբազմազանության ձևավորման և պահպանման պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ տարածաշրջանը գտնվում է տարբեր կենսաաշխարհագրական գոտիների շփման տարածքում և առանձնանում է բարձր էկոլոգիական ու գենետիկական բազմազանությամբ։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել տեսակների տարածման պատմության վերականգնման, պոպուլյացիաների գենետիկական կառուցվածքի գնահատման, կենսաբազմազանության պահպանության և կլիմայական փոփոխությունների նկատմամբ տեսակների արձագանքի ուսումնասիրման ոլորտներում։ Այն հատկապես հետաքրքիր է էվոլյուցիոն կենսաբանությամբ, մոլեկուլային գենետիկայով, կենսաաշխարհագրությամբ, պալեոէկոլոգիայով և Կովկասի բնական պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Pedagogy

Մանկավարժական և առողջապահական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է դպրոցականների գիտելիքների գնահատման գործընթացի և նրանց առողջության պահպանման միջև առկա փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ուսումնական առաջադիմության գնահատման ձևերը, չափանիշներն ու մեթոդները՝ դրանց հնարավոր ազդեցությունը դիտարկելով սովորողների ֆիզիկական և հոգեբանական բարեկեցության համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գնահատման ընթացքում առաջացող ուսումնական ծանրաբեռնվածությանը, հուզական լարվածությանը, անհանգստությանը և դպրոցական միջավայրին հարմարվելու հետ կապված գործոններին։ Վերլուծվում են գնահատման համակարգի կազմակերպման, սովորողների անհատական առանձնահատկությունների հաշվառման և առողջապահպան կրթական միջավայրի ձևավորման սկզբունքները։ Քննարկվում են նաև գիտելիքների օբյեկտիվ գնահատման և սովորողների առողջության պահպանման պահանջների համադրման հնարավորությունները, ինչպես նաև մանկավարժական այն մոտեցումները, որոնք նպաստում են ուսուցման արդյունավետության ու բարենպաստ կրթական պայմանների ապահովմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատման գործընթացը դիտարկել ոչ միայն որպես կրթական արդյունքների չափման միջոց, այլև որպես դպրոցականի ընդհանուր բարեկեցության վրա ազդեցություն ունեցող գործոն։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, դպրոցական հոգեբանների և առողջապահական կրթության ոլորտի մասնագետների համար։

Chemistry

Հրատարակությունը հանձնարարական-մատենագիտական բնույթի ձեռնարկ է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է Հայաստանում քիմիական գիտության, քիմիական արդյունաբերության և դրանց հետ կապված արտադրական ու գիտատեխնիկական ուղղությունների վերաբերյալ ընտրված գրականությունը։ Այն նախատեսված է ընթերցողների լայն շրջանակի, գրադարանավարների, ուսանողների, մասնագետների և ոլորտի պատմությամբ հետաքրքրվողների համար՝ հնարավորություն տալով կողմնորոշվել համապատասխան գրքային, հոդվածային և այլ տեղեկատվական նյութերի մեջ։ Մատենագիտական ցանկի առանցքում կարող են ընդգրկվել քիմիական գիտության տարբեր ճյուղերի զարգացումը, գիտահետազոտական հաստատությունների գործունեությունը, արդյունաբերական ձեռնարկությունների ձևավորումը, հանքային և այլ բնական հումքի օգտագործումը, նոր նյութերի ստեղծումը, արտադրական տեխնոլոգիաների կատարելագործումը և քիմիական արտադրության տնտեսական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրականության թեմատիկ դասակարգմանը, որի շնորհիվ ընթերցողը կարող է անհրաժեշտ նյութերը գտնել ըստ առանձին գիտական կամ արտադրական ուղղությունների։ Հանձնարարական բնույթը ենթադրում է ոչ միայն հրատարակությունների գրանցում, այլև ընթերցանության համար առավել նպատակահարմար նյութերի ընտրություն՝ համապատասխան տեղեկատվական և կրթական խնդիրներին։ Նման ցանկերը կարևոր դեր են կատարում գրադարանային տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկման մեջ՝ օգնելով կազմակերպել թեմատիկ գրքային ցուցահանդեսներ, գրականության դիտումներ, զեկուցումներ և ճանաչողական միջոցառումներ։ Միաժամանակ հրատարակությունը կարող է դիտարկվել որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գիտատեխնիկական և արդյունաբերական զարգացման պատկերացումները արտացոլող աղբյուր։ Դրանում ներկայացված գրականության կազմի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե քիմիական գիտության և արդյունաբերության որ ուղղություններն են առավել ընդգծվել տվյալ ժամանակաշրջանի մասնագիտական ու հանրամատչելի հրատարակություններում։ Կարևոր է նաև գիտության և արտադրության փոխադարձ կապի ներկայացումը, քանի որ քիմիական հետազոտությունների արդյունքները կապված են եղել արդյունաբերական տեխնոլոգիաների, նյութագիտության, գյուղատնտեսության և տնտեսության այլ ոլորտների զարգացման հետ։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համադրում է հանձնարարական մատենագիտության, գիտատեխնիկական տեղեկատվության և գրադարանային սպասարկման գործառույթները՝ ծառայելով որպես Հայաստանում քիմիայի ու քիմիական արդյունաբերության վերաբերյալ գրականության որոնման, ընտրության և թեմատիկ ուսումնասիրության օժանդակ միջոց։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առողջապահության համակարգի պետական ֆինանսավորման առանձնահատկությունների և բնակչության առողջական վիճակը բնութագրող ցուցանիշների վրա դրա ազդեցության տնտեսական, սոցիալական ու կառավարչական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են առողջապահության ոլորտում պետական ծախսերի ձևավորման և բաշխման սկզբունքները, ֆինանսավորման հիմնական մեխանիզմները, ինչպես նաև առողջապահական ծառայությունների մատչելիության և որակի ապահովման գործում պետական մասնակցության նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական ֆինանսավորման ծավալների և կառուցվածքի փոխկապակցվածությանը բնակչության կյանքի սպասվող տևողության, հիվանդացության, մահացության, մայրական և մանկական առողջության ու հանրային առողջության այլ ցուցանիշների հետ։ Ուսումնասիրվում են առողջապահական ծախսերի արդյունավետության գնահատման մեթոդները, ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման անհամաչափությունները, բժշկական ծառայությունների տարածքային հասանելիության և սոցիալական հավասարության ապահովման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի առողջապահական համակարգի ֆինանսավորման կազմակերպական առանձնահատկություններին, պետական ծրագրերի իրականացմանը, կանխարգելիչ բժշկության զարգացմանը և առողջապահական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Կարևորվում են առողջապահական ֆինանսավորման և բնակչության առողջության ցուցանիշների միջև կապերի վիճակագրական ու տնտեսագիտական վերլուծությունը, պետական միջոցների նպատակային օգտագործումը և առողջապահական համակարգի կայուն զարգացման պայմանների ձևավորումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել առողջապահության տնտեսագետների, հանրային առողջության մասնագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, առողջապահական քաղաքականության հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։