Ихтиофауна озера Севан в различные периоды понижения его уровня

Economics

Ասլանյան Ա., հանդիսանում է գիտահետազոտական և վերլուծական աշխատություն, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն մասնագիտական կրթության համակարգի շուկայական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է կրթական ծառայությունների շուկայի ձևավորման և զարգացման արդի միտումները, բարձրագույն կրթության առաջարկի և պահանջարկի փոխազդեցությունները, ինչպես նաև կրթության և աշխատանքի շուկաների միջև կապերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Գրքում մանրամասն վերլուծվում են շրջանավարտների զբաղվածության խնդիրները, մասնագիտական պատրաստվածության համապատասխանությունը աշխատաշուկայի պահանջներին, ինչպես նաև կրթական հաստատությունների մրցունակության գործոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված կրթական ծառայությունների գնագոյացման մեխանիզմներին, ֆինանսավորման աղբյուրներին, պետական և մասնավոր հատվածների դերակատարությանը բարձրագույն կրթության զարգացման մեջ։ Ներառված են նաև կրթական քաղաքականության արդյունավետության գնահատման մոտեցումներ և բարեփոխումների հնարավոր ուղղություններ՝ ուղղված կրթության որակի բարձրացմանը և աշխատաշուկայի պահանջներին համապատասխանեցմանը։ Այս աշխատությունը նախատեսված է կրթության կառավարման, տնտեսագիտության, պետական քաղաքականության և բարձրագույն կրթության ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով կրթական համակարգի և աշխատաշուկայի փոխհարաբերությունների խորքային ընկալմանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական հարցի քաղաքական և միջազգային-դիվանագիտական կողմերի քննությանը՝ այն դիտարկելով Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության դրության, հայկական բարենորոգումների պահանջների և մեծ տերությունների քաղաքական շահերի փոխազդեցության համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է խնդրի առաջացման պատմական նախադրյալների, դրա միջազգային բնույթ ստանալու գործընթացի և հնարավոր կարգավորման վերաբերյալ ձևավորված քաղաքական մոտեցումների վրա։ Քննության են առնվում հայ բնակչության իրավունքների և անվտանգության ապահովման, վարչական բարեփոխումների իրականացման, քաղաքական ներկայացվածության և ազգային պահանջների հետ կապված հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում եվրոպական տերությունների և Ռուսաստանի դիրքորոշումներին, նրանց դիվանագիտական նախաձեռնություններին և Օսմանյան կայսրության նկատմամբ իրականացվող քաղաքականությանը՝ ցույց տալով, որ հայկական խնդիրը սերտորեն կապված էր ժամանակաշրջանի միջազգային հարաբերությունների և աշխարհաքաղաքական մրցակցության հետ։ Անդրադարձ է կատարվում միջազգային պայմանագրերի, դիվանագիտական բանակցությունների և բարենորոգումների ծրագրերի նշանակությանը, ինչպես նաև դրանց իրականացման ընթացքում առաջացած հակասություններին և սահմանափակումներին։ Ուսումնասիրվում են հայկական քաղաքական ու հասարակական շրջանակներում ձևավորված տեսակետները, խնդրի կարգավորման վերաբերյալ տարբեր պատկերացումները և արտաքին քաղաքական պայմանների ազդեցությունը հայկական ազգային նպատակների վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ խնդրի լուծման տարբեր ծրագրեր կարող էին հիմնվել քաղաքական ինքնավարության, բարենորոգումների, միջազգային երաշխիքների կամ այլ քաղաքական մեխանիզմների վրա՝ կախված տվյալ ժամանակաշրջանի պատմական պայմաններից և հեղինակային դիրքորոշումից։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես էր հայկական խնդիրը ներկայացվում քաղաքական և հրապարակախոսական մտքում և ինչպիսի լուծումներ էին առաջարկվում տարբեր պատմական փուլերում։ Միաժամանակ աշխատությունը կարող է դիտարկվել որպես իր ստեղծման ժամանակաշրջանի քաղաքական մտածողությունն արտացոլող սկզբնաղբյուր, ուստի դրա դրույթները կարևոր է գնահատել համապատասխան պատմական միջավայրի և հեղինակի քաղաքական հայացքների հաշվառմամբ։ Այն արժեքավոր է Հայկական հարցի պատմության, հայ ժողովրդի ազգային-քաղաքական շարժումների, Օսմանյան կայսրության քաղաքականության և XIX–XX դարերի միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմությամբ, դիվանագիտության պատմությամբ, միջազգային հարաբերություններով, Հայկական հարցով և քաղաքական մտքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, պատմաբանների և ուսանողների համար։

Sociology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հաշմանդամություն ունեցող անձանց սոցիալական պաշտպանության արդիական մոտեցումների ուսումնասիրությանը և դրանց արդյունավետ իրագործման հնարավորությունների ու հեռանկարների վերլուծությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել սոցիալական պաշտպանության այնպիսի համակարգերի և մեխանիզմների անհրաժեշտությունը, որոնք հաշմանդամություն ունեցող անձանց կապահովեն ոչ միայն սոցիալական աջակցության որոշակի ձևերով, այլև հասարակական կյանքին լիարժեք և հավասար մասնակցության իրական հնարավորություններով։ Աշխատության հիմքում ընկած է հաշմանդամության նկատմամբ ժամանակակից մոտեցումը, որի շրջանակում շեշտը տեղափոխվում է միայն բժշկական կամ խնամակալական ընկալումներից դեպի մարդու իրավունքների, սոցիալական ներառման, հավասար հնարավորությունների և անկախ կյանքի սկզբունքները։ Այս տեսանկյունից հաշմանդամություն ունեցող անձը դիտարկվում է ոչ թե պարզապես սոցիալական աջակցության ստացող, այլ հասարակության լիարժեք անդամ, որի իրավունքների իրացման համար անհրաժեշտ է վերացնել ֆիզիկական, տեղեկատվական, կրթական, տնտեսական և սոցիալական խոչընդոտները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է սոցիալական պաշտպանության գործող համակարգի վերլուծությունը՝ ներառելով պետական նպաստները, սոցիալական ծառայությունները, վերականգնողական ծրագրերը, զբաղվածությանն աջակցող միջոցառումները, առողջապահական և կրթական ծառայությունների հասանելիությունը և սոցիալական աջակցության այլ ձևերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական պաշտպանության հասցեականության, արդյունավետության և մատչելիության խնդիրներին, ինչպես նաև այն հանգամանքին, թե որքանով են գործող մեխանիզմները համապատասխանում հաշմանդամություն ունեցող անձանց իրական կարիքներին։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ներառական կրթության, մասնագիտական ուսուցման և զբաղվածության հիմնախնդիրը, քանի որ տնտեսական ինքնուրույնությունը և աշխատանքային շուկայում հավասար մասնակցությունը սոցիալական ներառման առանցքային պայմաններից են։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են մատչելի միջավայրի ստեղծման, հասարակական տրանսպորտի, շենքերի և տեղեկատվական համակարգերի հասանելիության հարցերը, որոնք անմիջականորեն ազդում են մարդու ինքնուրույնության և հասարակական կյանքում մասնակցության հնարավորությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ընտանիքի, համայնքի, հասարակական կազմակերպությունների և պետական կառույցների դերերն ու փոխգործակցությունը սոցիալական պաշտպանության համակարգում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի սոցիալական ծառայությունների ապակենտրոնացման և համայնքային մակարդակում դրանց հասանելիության հարցը, քանի որ արդյունավետ աջակցությունը պետք է հնարավորինս մոտ լինի անձի բնակության և առօրյա կյանքի միջավայրին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև խտրականության, սոցիալական մեկուսացման, աղքատության, գործազրկության և հասարակական կարծրատիպերի խնդիրներին, որոնք հաճախ սահմանափակում են հաշմանդամություն ունեցող անձանց լիարժեք ինտեգրումը հասարակության մեջ։ Հեռանկարային ուղղությունների շարքում կարևոր են անհատականացված սոցիալական ծառայությունների զարգացումը, անկախ կյանքի հնարավորությունների ընդլայնումը, անձի ինքնորոշման և որոշումների կայացման իրավունքի ապահովումը, թվային և ֆիզիկական հասանելիության բարելավումը, ինչպես նաև պետական և հասարակական կառույցների համագործակցության ամրապնդումը։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են օգտագործվել սոցիալական քաղաքականության կատարելագործման, սոցիալական ծառայությունների արդյունավետության բարձրացման և ներառական հասարակության ձևավորմանն ուղղված ծրագրերի մշակման ընթացքում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել սոցիալական քաղաքականության մասնագետներին, սոցիալական աշխատողներին, իրավաբաններին, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, հասարակական կազմակերպություններին, հետազոտողներին և սոցիալական պաշտպանության ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հաշմանդամություն ունեցող անձանց սոցիալական պաշտպանությունը դիտարկում է որպես մարդու իրավունքների և սոցիալական արդարության ապահովման համակարգային խնդիր՝ ընդգծելով պետական քաղաքականության, ծառայությունների, ներառական միջավայրի և հասարակական վերաբերմունքի փոխկապակցված բարեփոխումների անհրաժեշտությունը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հողային հարաբերությունների վերափոխման և գյուղացիական տնտեսությունների տնտեսական գործունեության արդյունավետության միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հողի սեփականության և օգտագործման ձևերի փոփոխությունները, գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման նոր պայմանները և դրանց ազդեցությունն են գյուղացիական տնտեսությունների արտադրական ու ֆինանսական արդյունքների վրա։ Քննության են առնվում հողային բարեփոխումների տնտեսական նախադրյալները, գյուղատնտեսական նշանակության հողերի մասնավորեցման հետևանքով ձևավորված տնտեսավարման համակարգը, հողօգտագործման կառուցվածքը և գյուղացիական տնտեսությունների գործունեության կազմակերպական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հողակտորների չափերի և մասնատվածության, արտադրական ռեսուրսների հասանելիության, գյուղատնտեսական տեխնիկայի օգտագործման, ոռոգման, աշխատանքի կազմակերպման և արտադրանքի իրացման հնարավորությունների ազդեցությանը տնտեսական արդյունավետության վրա։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել գյուղացիական տնտեսությունների արտադրողականության, եկամտաբերության, ինքնարժեքի և ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության գնահատում՝ բացահայտելով դրանց տարբերությունները տնտեսությունների չափերի, մասնագիտացման և արտադրական պայմանների համատեքստում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հողի՝ որպես սահմանափակ արտադրական ռեսուրսի արդյունավետ օգտագործման խնդիրը և այն տնտեսական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը, որոնք կարող են նպաստել հողային ռեսուրսների առավել նպատակահարմար կառավարմանը։ Քննության են առնվում նաև գյուղատնտեսական վարկավորման, ներդրումների, կոոպերացիայի, ենթակառուցվածքների և պետական աջակցության հնարավոր ազդեցությունները գյուղացիական տնտեսությունների տնտեսական կայունության վրա։ Հողային հարաբերությունների և գյուղատնտեսական արտադրության փոխկապակցված վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոչ միայն բարեփոխումների անմիջական տնտեսական հետևանքները, այլև գյուղական բնակավայրերի զբաղվածության, եկամուտների և սոցիալ-տնտեսական զարգացման հետ կապված ավելի լայն գործընթացները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հողօգտագործման արդյունավետության բարձրացման և գյուղացիական տնտեսությունների գործունեության կազմակերպական ու տնտեսական պայմանների բարելավման վերաբերյալ գիտական մոտեցումների ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, հողային հարաբերությունների և գյուղական զարգացման ուսումնասիրության մոտեցումները՝ Հայաստանի գյուղատնտեսության կառուցվածքային վերափոխումների արդյունքները գնահատելու նպատակով։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է միջային վեստիբուլյար կորիզի նեյրոնների իմպուլսային ակտիվության առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը վիբրացիոն ազդեցության և վեստիբուլյար համակարգի ծայրամասային օղակի գործառական փոփոխությունների պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում վեստիբուլյար նյարդային համակարգի կենտրոնական կառույցներում տեղի ունեցող ֆունկցիոնալ վերափոխումներն են, որոնք կապված են հավասարակշռության, տարածական կողմնորոշման և շարժումների նյարդային վերահսկման հետ։ Միջային վեստիբուլյար կորիզը դիտարկվում է որպես զգայական տեղեկատվության մշակման կարևոր կենտրոն, որը մասնակցում է ներքին ականջից ստացվող ազդակների ինտեգրմանը և դրանց փոխանցմանը շարժողական ու այլ նյարդային համակարգերին։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում նեյրոնների իմպուլսային ակտիվության բնութագրերի փոփոխություններին տարբեր ֆունկցիոնալ վիճակներում՝ գնահատելով նյարդային պատասխանների հաճախականությունը, կայունությունը և ընդհանուր դինամիկան։ Վիբրացիոն ազդեցությունը հնարավորություն է տալիս հետազոտական մակարդակում դիտարկել մեխանիկական գրգռման նկատմամբ վեստիբուլյար համակարգի արձագանքը և պարզել, թե ինչպես են փոխվում կենտրոնական նյարդային կառույցների պատասխանները զգայական ներհոսքի փոփոխության դեպքում։ Միաժամանակ վեստիբուլյար ծայրամասային ազդակների նվազման կամ բացակայության հետ կապված պայմանների ուսումնասիրությունը կարևոր է կենտրոնական փոխհատուցման մեխանիզմների ըմբռնման համար։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նյարդային համակարգի պլաստիկության ուսումնասիրությունը, քանի որ զգայական տեղեկատվության փոփոխությունից հետո կենտրոնական կառույցներում կարող են ձևավորվել հարմարվողական գործընթացներ, որոնք նպաստում են ֆունկցիոնալ հավասարակշռության աստիճանական վերականգնմանը։ Հետազոտությունը կարող է համեմատել տարբեր վիճակներում գրանցված նեյրոնային ակտիվության ընդհանուր օրինաչափությունները՝ բացահայտելով վեստիբուլյար ազդակների և կենտրոնական նյարդային պատասխանների փոխկապակցվածությունը։ Ստացված գիտական պատկերացումները կարևոր են հավասարակշռության և շարժողական վերահսկման նյարդաֆիզիոլոգիական հիմքերի, ինչպես նաև վեստիբուլյար համակարգի հարմարվողական հնարավորությունների ավելի ամբողջական ըմբռնման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաֆիզիոլոգիայի, վեստիբուլյար ֆիզիոլոգիայի և զգայական համակարգերի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ կենտրոնանալով փոփոխված զգայական պայմաններում նեյրոնային ակտիվության և կենտրոնական փոխհատուցման գործընթացների վրա։

Technology

Материал посвящён исследованию влияния грунтовых условий на характер распространения сейсмических волн, интенсивность проявления землетрясений на поверхности и степень сейсмического воздействия на здания и сооружения. Особое внимание уделяется тому, что одинаковое по энергетике землетрясение может вызывать существенно различающиеся последствия на территориях с разными инженерно-геологическими условиями. При прохождении сейсмических волн через земную толщу их параметры изменяются в зависимости от состава, плотности, влажности, мощности и механических свойств грунтов, а также от особенностей геологического строения участка. Мягкие и рыхлые грунты способны усиливать определённые компоненты сейсмических колебаний, изменять их продолжительность и частотный состав, тогда как плотные грунты и скальные основания, как правило, характеризуются иными условиями передачи энергии. Существенное значение имеет явление локального грунтового усиления, при котором характеристики колебаний на поверхности могут заметно отличаться от параметров движения на коренной породе. Исследование подобных эффектов необходимо для корректной оценки сейсмической опасности и определения расчётных воздействий, которые должны учитываться при проектировании и строительстве сооружений. Важным направлением является анализ динамических свойств грунтов, включая их деформируемость, прочность, скорость распространения сейсмических волн и способность изменять амплитуду колебаний. Отдельное внимание может уделяться насыщенным водой рыхлым грунтам, для которых при сильных землетрясениях возникает риск разжижения, сопровождающегося резким снижением несущей способности основания и увеличением вероятности повреждения сооружений. Степень сейсмического воздействия зависит также от характеристик самого сооружения: его массы, высоты, жёсткости, конструктивной схемы, собственных периодов колебаний и качества строительных материалов. Поэтому оценка сейсмического риска требует комплексного рассмотрения системы «грунт — фундамент — сооружение», а не анализа грунтового основания и конструкции по отдельности. Материал может включать методы инженерно-геологических исследований, сейсмического районирования, инструментальных измерений и расчётного моделирования, позволяющие определить особенности поведения конкретного грунтового массива при сейсмических воздействиях. Полученные данные используются при выборе типа фундамента, расчёте конструктивных элементов, определении требований к сейсмостойкости и разработке мероприятий по снижению потенциального ущерба. Особое практическое значение имеет учёт локальных грунтовых условий при составлении карт сейсмической опасности, поскольку общая характеристика сейсмичности региона не всегда отражает реальный уровень воздействия на конкретной строительной площадке. Изучение связи между грунтовыми условиями и интенсивностью сейсмических колебаний позволяет повысить точность прогнозирования возможных повреждений, рациональнее выбирать конструктивные решения и совершенствовать нормы сейсмостойкого строительства. В целом тема подчёркивает, что надёжная оценка сейсмической безопасности сооружений невозможна без детального изучения инженерно-геологических условий участка, поскольку свойства грунтов непосредственно влияют на распространение и трансформацию сейсмической энергии и тем самым могут существенно определять характер воздействия землетрясения на расположенные на поверхности здания и инфраструктурные объекты.