Иммунологические аспекты узлового поражения щитовидной железы

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ալկոհոլային խմիչքներ արտադրող ձեռնարկություններում ներբիզնես կառավարման արդյունավետության բարձրացման ռազմավարությունների մշակմանը և դրանց գործնական կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ձեռնարկության ներքին կառավարման համակարգի կատարելագործման խնդիրը՝ հաշվի առնելով արտադրական, ֆինանսական, կազմակերպական և շուկայական պայմանների փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ձեռնարկությունների կառավարման կառուցվածքը, որոշումների ընդունման մեխանիզմները, ստորաբաժանումների փոխգործակցությունը, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը և կառավարման համակարգի ազդեցությունը կազմակերպության տնտեսական արդյունքների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ալկոհոլային խմիչքների արտադրության ոլորտի առանձնահատկություններին, որտեղ արդյունավետ կառավարումը կապված է հումքի մատակարարման, արտադրական հզորությունների օգտագործման, արտադրանքի որակի վերահսկման, պահեստավորման, իրացման և ֆինանսական ռեսուրսների կառավարման հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ձեռնարկության ներքին միջավայրի գնահատումը՝ ուժեղ և թույլ կողմերի, առկա ռեսուրսների, կառավարչական խնդիրների և զարգացման հնարավորությունների բացահայտման նպատակով։ Աշխատությունում կարող են դիտարկվել կառավարման արդյունավետության գնահատման չափանիշներ, աշխատանքի արտադրողականության և ծախսերի օպտիմալացման մեխանիզմներ, ֆինանսական ցուցանիշների բարելավման հնարավորություններ և կազմակերպական կառուցվածքի կատարելագործման մոտեցումներ։ Կարևորվում է նաև ռազմավարական կառավարման և ընթացիկ կառավարչական որոշումների փոխկապակցվածությունը, քանի որ երկարաժամկետ զարգացման նպատակների իրականացումը պահանջում է ձեռնարկության բոլոր ներքին գործընթացների համակարգված կազմակերպում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ կառավարման տեղեկատվական ապահովմանը, վերահսկողության և պլանավորման մեխանիզմներին, աշխատակիցների մոտիվացմանը և մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը՝ որպես ձեռնարկության մրցունակության բարձրացման կարևոր պայմանների։ Առաջարկվող ռազմավարական մոտեցումները նպատակ ունեն բարձրացնել արտադրական և ֆինանսական գործունեության արդյունավետությունը, նվազեցնել անարդյունավետ ծախսերը, բարելավել կառավարչական որոշումների որակը և ուժեղացնել ձեռնարկությունների դիրքերը շուկայում։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ տեսական դրույթներն ու կառավարման մեթոդները դիտարկվում են Հայաստանի ալկոհոլային խմիչքների արտադրության ոլորտի իրական ձեռնարկությունների նյութերի հիման վրա՝ հնարավորություն տալով դրանք կապել կոնկրետ կազմակերպատնտեսական խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, կառավարման մասնագետների, ձեռնարկությունների ղեկավարների, ռազմավարական պլանավորման և բիզնեսի կազմակերպման ոլորտի հետազոտողների, ինչպես նաև տնտեսագիտության և կառավարման համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Economics

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տեղական ինքնակառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղղություններին՝ ընդգծելով վարչական կառավարման, համայնքային զարգացման և քաղաքացիների մասնակցության խթանման կարևորությունը։ Աշխատությունը վերլուծում է տեղական ինքնակառավարման համակարգի արդյունավետության գնահատման մեթոդները, որոշման ընդունման գործընթացում թափանցիկության և հաշվետվողականության ապահովման մեխանիզմները, ինչպես նաև ֆինանսական և ռեսուրսային կառավարման բարելավման ռազմավարությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքների համագործակցային կառուցվածքի զարգացմանը, նորարարական տեխնոլոգիաների և էլեկտրոնային կառավարման կիրառմանը, ինչպես նաև քաղաքացիների ակտիվ ներգրավմանը քաղաքական և տնտեսական գործընթացներում՝ ապահովելու ինքնակառավարման նպատակների իրականացումը։ Ուսումնասիրությունը նաև համադրում է միջազգային փորձը և առաջարկում քաղաքական, իրավական և կառավարման լուծումներ՝ ուղղված տեղական ինքնակառավարման արդյունավետության բարձրացմանը և կայուն համայնքային զարգացման ապահովմանը։ Աշխատությունը կարևոր է պետական կառավարիչների, քաղաքագետների և համայնքային ղեկավարների համար՝ նպաստելով տեղական ինքնակառավարման համակարգի բարելավմանը և հանրային ծառայությունների որակի բարձրացմանը։

Psychology

Այս գիրքը նվիրված է զինվորների հոգեկան առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը, գնահատման գործիքներին և անձնական ու խմբային հոգեբանական պատրաստվածության զարգացման մեթոդներին։ Աշխատությունում ներկայացվում են զինծառայողի հոգեկան կայունության, սթրեսակայունության, ուշադրության, կամային հատկանիշների, հուզական վերահսկման և հաղորդակցման ունակությունների ձևավորման սկզբունքները։ Հեղինակը անդրադառնում է ինչպես տեսական հոգեբանական հիմքերին, այնպես էլ գործնական մեթոդներին, որոնք կիրառվում են զինվորական միջավայրում՝ մարտական պատրաստվածությունը բարձրացնելու, ճնշման պայմաններում արդյունավետ որոշումներ կայացնելու և հոգեբանական ծանրաբեռնվածությունը հաղթահարելու համար։ Գրքում քննարկվում են նաև առաջնորդության հոգեբանական կողմերը, խմբային համախմբվածության կարևորությունը, կոնֆլիկտների կանխարգելումը և զինվորների մոտ պատասխանատվության ու կարգապահության ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հոգեբանական ախտորոշման մեթոդներին, հարցաշարերին, դիտարկման ձևերին և ուսումնական վարժանքներին, որոնք նպաստում են զինծառայողների անհատական կարողությունների բացահայտմանը և զարգացմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ռազմական հոգեբանների, սպաների, հրամանատարների, ինչպես նաև հոգեբանությամբ և մարդու վարքային առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Ֆրանսիայի միջև հարաբերությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը 1991–2001 թվականներին՝ Հայաստանի անկախության վերականգնումից հետո ձևավորված նոր միջազգային և քաղաքական պայմանների համատեքստում։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակն ընդգրկում է Հայաստանի Հանրապետության անկախացման առաջին տասնամյակը, երբ երկիրը ձգտում էր հաստատել երկկողմ դիվանագիտական կապեր, ամրապնդել իր միջազգային դիրքերը և ձևավորել արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունները։ Այս գործընթացում Ֆրանսիան առանձնահատուկ դեր է ունեցել՝ հաշվի առնելով երկու երկրների միջև պատմական, մշակութային և հասարակական կապերը, ինչպես նաև Ֆրանսիայում ձևավորված հայկական համայնքի նշանակությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումը, պետական և քաղաքական մակարդակներում իրականացված փոխայցելությունները, պաշտոնական շփումների զարգացումը և երկկողմ հարաբերությունների իրավաքաղաքական հիմքի ձևավորումը։ Առանձին կարևորություն ունի տնտեսական համագործակցության ուսումնասիրությունը, ներառյալ առևտրային կապերը, ներդրումները, ֆինանսատնտեսական փոխգործակցությունը և Հայաստանի շուկայում ֆրանսիական կառույցների ներգրավվածությունը։ Մշակութային և կրթական կապերը ևս առանցքային ուղղություն են, քանի որ Ֆրանսիայի հետ հարաբերություններում նշանակալի տեղ են զբաղեցրել ֆրանսերեն լեզվի տարածումը, կրթական ծրագրերը, գիտական ու մշակութային փոխանակումները և հայկական մշակույթի ներկայացումը Ֆրանսիայում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Ֆրանսիայի դիրքորոշմանը Հայաստանի անվտանգության, տարածաշրջանային հակամարտությունների և Հարավային Կովկասի քաղաքական զարգացումների նկատմամբ։ Այս համատեքստում կարևորվում է նաև Ֆրանսիայի գործունեությունը եվրոպական և միջազգային կառույցներում, որտեղ այն կարող էր նպաստել Հայաստանի շահերի ներկայացմանը և երկկողմ հարաբերությունների միջազգային բաղադրիչի ընդլայնմանը։ 1990-ականների ընթացքում Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական դժվարությունները, տարածաշրջանային անկայունությունը և արտաքին քաղաքական բարդությունները լրացուցիչ նշանակություն են հաղորդում Ֆրանսիայի հետ համագործակցության զարգացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատության վերջին ժամանակային սահմանը՝ 2001 թվականը, կարևոր է նաև այն պատճառով, որ այդ շրջանում հայ-ֆրանսիական հարաբերությունները մտնում էին նոր փուլ, իսկ Ֆրանսիայում Հայոց ցեղասպանության ճանաչման գործընթացը ստանում էր առանձնահատուկ քաղաքական նշանակություն։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտության մասնագետներին, քաղաքագետներին, տարածաշրջանային քաղաքականությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև հայ-ֆրանսիական կապերի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացնելու, թե ինչպես են անկախ Հայաստանի առաջին տասնամյակում ձևավորվել և զարգացել Ֆրանսիայի հետ քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և հասարակական կապերը, և ինչ դեր են դրանք ունեցել Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ու միջազգային հարաբերությունների համակարգում։

Literature

Այս ժողովածուն նվիրված է Իվան Բալակիրևին՝ ռուս կայսր Պետրոս Մեծի արքունիքի հետ կապվող հայտնի պալատական կատակասերին, որի անունը հետագայում լայնորեն տարածվել է զվարճալի պատմությունների և սրամիտ խոսքերի շնորհիվ։ Պալատական կատակասերների կերպարները կարևոր տեղ են զբաղեցրել եվրոպական և ռուսական մշակութային ավանդույթներում․ նրանց վերագրվող պատմություններում հումորը հաճախ ծառայել է հասարակական հարաբերությունները ներկայացնելու, իշխանավորների վարքագծի շուրջ ակնարկներ անելու և մարդկային թերությունները ծաղրելու նպատակին։ Բալակիրևի անվան շուրջ ձևավորված զվարճապատումները կապվում են Պետրոս Մեծի ժամանակաշրջանի արքունական կյանքի մասին հետագա պատկերացումների հետ և արտացոլում են հետաքրքրությունը կայսերական միջավայրի սովորույթների ու կատակային մշակույթի նկատմամբ։ Այսպիսի պատմություններում սրամտությունը, բառախաղը և անսպասելի պատասխանները դառնում են պատմողական հիմնական միջոցներ՝ ընթերցողին զվարճացնելու և միաժամանակ մարդկային բնավորության տարբեր կողմերը բացահայտելու համար։ Ժողովածուն հետաքրքրություն է ներկայացնում ռուսական ժողովրդական ու պալատական անեկդոտների պատմության, Պետրոս Մեծի դարաշրջանի մշակութային ընկալումների և հումորային գրականության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև հայերեն թարգմանական գրականության պատմությամբ և 19-րդ դարի ընթերցանության մշակույթով հետաքրքրվողներին։

Culture

Հրատարակությունը ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված և պարբերական ձևով ներկայացնել Հայկական ՍՍՀ մշակույթի և արվեստի բնագավառներում նոր լույս տեսած ու գրադարանային հավաքածուներում համալրված գրականության վերաբերյալ տեղեկատվություն։ Այն նախատեսված է գիտնականների, մշակույթի և արվեստի մասնագետների, գրադարանավարների, մատենագետների, համապատասխան կազմակերպությունների աշխատակիցների և ընթերցողների լայն շրջանակի համար՝ հնարավորություն տալով հետևելու տվյալ ժամանակաշրջանի նոր հրատարակություններին և արագ գտնելու մասնագիտական հետաքրքրություն ներկայացնող նյութերը։ Մատենագիտական գրառումներում ընդգրկվում են հայերեն և ռուսերեն գրքեր, ինչպես նաև հանրապետական ու կենտրոնական պարբերական մամուլում հրապարակված հոդվածներ և մշակութային կյանքին առնչվող այլ նյութեր։ Տեղեկատվությունը համակարգվում է թեմատիկ դասակարգման սկզբունքով, իսկ առանձին բաժինների ներսում մատենագիտական նկարագրությունները կազմակերպվում են այբբենական հաջորդականությամբ՝ նպաստելով նյութերի նպատակային որոնմանը։ Ներկայացվող գրականությունը կարող է ընդգրկել մշակույթի ընդհանուր խնդիրները, մշակութային հաստատությունների գործունեությունը, գրադարանային և թանգարանային գործը, երաժշտությունը, թատրոնը, կերպարվեստը, ճարտարապետությունը, ժողովրդական ստեղծագործությունը և արվեստագիտական ուսումնասիրությունների այլ ուղղություններ։ Գրադարանային օգտագործումը հեշտացնելու նպատակով մատենագիտական նկարագրությունները կարող են ուղեկցվել համապատասխան գրադարանային շիֆրերով, ինչը տեղեկատուն դարձնում է ոչ միայն տեղեկատվական, այլև գործնական որոնողական միջոց։ Պարբերաբար հրատարակվելու շնորհիվ այն արտացոլում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության շարունակական համալրումը և հնարավորություն տալիս ուսումնասիրելու տարբեր ժամանակահատվածներում մասնագիտական հրատարակությունների թեմատիկ կառուցվածքն ու զարգացման միտումները։ Այսպիսի մատենագիտական աղբյուրները կարևոր նշանակություն ունեն նաև հետադարձ ուսումնասիրությունների համար, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային տեղեկատվական դաշտը, պարզել շրջանառվող գրականության շրջանակը և ուսումնասիրել գրադարանային-մատենագիտական սպասարկման կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ծառայում է որպես մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ ընթացիկ մասնագիտական տեղեկատվության համակարգման, պահպանման և տարածման գործիք՝ միաժամանակ ունենալով աղբյուրագիտական արժեք հայկական մշակութային կյանքի և մատենագիտության պատմության ուսումնասիրության համար։