Իմպրեսիոնիզմի գեղարվեստական ժառանգությունը և հայ գեղանկարչությունը (XIXդ. երկրորդ-XXդ. առաջին կես)

Medicine

Ուսումնասիրությունը նվիրված է մանկական տարիքում հանդիպող գլոմերուլոպաթիաների կլինիկական և հյուսվածքաբանական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են գլոմերուլային ապարատի ախտահարումների տարբեր ձևերը, դրանց առաջացման և զարգացման մեխանիզմները, կլինիկական դրսևորումները և հյուսվածքային փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդությունների տարբերակմանն ու ախտորոշմանը՝ հաշվի առնելով մանկական օրգանիզմի առանձնահատկությունները և հիվանդության ընթացքի հնարավոր տարիքային տարբերությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է կլինիկական տվյալների և երիկամային հյուսվածքի մորֆոլոգիական պատկերի համադրությունը, որը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ բնութագրել ախտաբանական գործընթացը և գնահատել դրա ծանրությունը։ Քննարկվում են այնպիսի դրսևորումներ, ինչպիսիք են պրոտեինուրիան, հեմատուրիան, այտուցային համախտանիշը, զարկերակային ճնշման փոփոխությունները և երիկամային ֆունկցիայի խանգարումները, ինչպես նաև դրանց կապը հյուսվածքաբանական փոփոխությունների հետ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև գլոմերուլոպաթիաների վաղ հայտնաբերման և տարբերակիչ ախտորոշման տեսանկյունից, քանի որ մանկական տարիքում հիվանդության ժամանակին ճանաչումը կարող է էական նշանակություն ունենալ հետագա ընթացքի և երիկամների ֆունկցիայի պահպանման համար։ Հյուսվածքաբանական տվյալների ուսումնասիրությունը լրացնում է կլինիկական պատկերը՝ հնարավորություն տալով տարբերակել հիվանդության ձևերը և գնահատել ախտաբանական փոփոխությունների բնույթը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել մանկական նեֆրոլոգներին, մանկաբույժներին, պաթոլոգանատոմներին, կլինիկական բժիշկներին, բժշկական հետազոտողներին, ինչպես նաև բժշկական բուհերի ուսանողներին և ասպիրանտներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես մանկական գլոմերուլային հիվանդությունների կլինիկական բազմազանության, մորֆոլոգիական առանձնահատկությունների և ախտորոշման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրության համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում քաղցկեղով հիվանդների պալիատիվ խնամքի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հիվանդության առաջադեմ փուլերում հիվանդների և նրանց ընտանիքների կյանքի որակի պահպանման ու բարելավման համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են Հայաստանում քաղցկեղի տարածվածության և հիվանդության ծանրաբեռնվածության հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև այն սոցիալական, բժշկական, կազմակերպական և տնտեսական պայմանները, որոնք ազդում են պալիատիվ ծառայությունների հասանելիության և արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծանր հիվանդների ցավի և այլ ախտանշանների կառավարմանը, հոգեբանական և սոցիալական աջակցության անհրաժեշտությանը, հիվանդների արժանապատվության պահպանմանը և ընտանիքի անդամների ներգրավվածությանը խնամքի գործընթացում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանում պալիատիվ խնամքի համակարգի ձևավորման պատմությանը, բժշկական ծառայությունների կազմակերպման առանձնահատկություններին, մասնագիտացված բուժանձնակազմի պատրաստվածությանը և անհրաժեշտ դեղամիջոցների հասանելիության խնդիրներին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն խոչընդոտների ուսումնասիրությանը, որոնք կարող են սահմանափակել հիվանդների՝ համապատասխան օգնություն ստանալու հնարավորությունը, այդ թվում՝ ֆինանսական, աշխարհագրական, տեղեկատվական, իրավական և սոցիալ-մշակութային գործոններին։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել նաև ընտանիքի վրա հիվանդության ազդեցությունը, տնային խնամքի կազմակերպումը և բժշկական համակարգի ու սոցիալական աջակցության ծառայությունների փոխգործակցությունը։ Հայաստանի պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պալիատիվ խնամքի առկա համակարգի ուժեղ և թույլ կողմերը և գնահատելու դրա հետագա զարգացման անհրաժեշտ ուղղությունները։ Հետազոտությունը կարևոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ պալիատիվ խնամքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես բժշկական միջամտությունների ամբողջություն, այլև որպես հիվանդի կյանքի որակի, արժանապատվության և հոգեսոցիալական բարեկեցության պահպանման համալիր մոտեցում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանում պալիատիվ ծառայությունների կազմակերպման, հասանելիության և որակի բարելավմանը, բուժաշխատողների պատրաստվածության բարձրացմանը և հիվանդների ու նրանց ընտանիքների կարիքներին ավելի համապատասխան խնամքի մոդելների զարգացմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել ուռուցքաբաններին, պալիատիվ բժշկության մասնագետներին, հանրային առողջապահության հետազոտողներին, սոցիալական աշխատողներին, բուժքույրերին, առողջապահության կազմակերպիչներին և բժշկական ոլորտի ուսանողներին։

Psychology

Գիրքը բացահայտում է, թե ինչպես է ձևավորվում հեղինակային գաղափարը, ինչպիսի հոգեբանական մեխանիզմներ են ներգրավված ստեղծագործական մտքի առաջացման և զարգացման մեջ, ինչպես նաև ինչ դեր ունեն էմոցիաները, երևակայությունը, փորձը և ներքին մոտիվացիաները գրականության ստեղծման մեջ։ Հետազոտությունը տալիս է խորաթափանց մոտեցում գրականության և հոգեբանության հատման կետերին՝ բացահայտելով հեղինակային ստեղծագործական «աշխարհը», ստեղծագործական ճգնաժամերը, ներշնչման գործընթացը և ստեղծագործական ինքնություն ձևավորելու առանձնահատկությունները։ Գիրքը նախատեսված է գրականության, հոգեբանության, մանկավարժության և մշակույթի ոլորտների մասնագետների, ինչպես նաև գրական ստեղծագործությամբ հետաքրքրված ընթերցողների համար։

Sociology

Աշխատությունը նվիրված է ժողովրդավարական անցման գործընթացների սոցիոլոգիական ուսումնասիրման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերի վերլուծությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով հասարակությունների քաղաքական ու սոցիալական վերափոխումների բացատրության համար կիրառվող հասկացություններին, հետազոտական մոտեցումներին և գնահատման չափանիշներին։ Ժողովրդավարական անցումը դիտարկվում է որպես բազմաշերտ հասարակական գործընթաց, որը չի սահմանափակվում միայն քաղաքական իշխանության կամ պետական կառավարման ձևերի փոփոխությամբ, այլ ներառում է սոցիալական ինստիտուտների, հասարակական հարաբերությունների, քաղաքական մշակույթի, արժեքային համակարգերի և քաղաքացիների վարքագծի վերափոխումներ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մեթոդաբանական խնդիրների վրա, որոնք առաջանում են տարբեր հասարակություններում ժողովրդավարացման ընթացքը նկարագրելու, համեմատելու և գնահատելու ժամանակ։ Քննության են առնվում ժողովրդավարություն, ժողովրդավարացում, քաղաքական անցում, ինստիտուցիոնալ փոփոխություն, քաղաքացիական հասարակություն, քաղաքական մասնակցություն և հասարակական վստահություն հասկացությունների սահմանման ու գործառնականացման խնդիրները։ Կարևորվում է ժողովրդավարական գործընթացների գնահատման համար տեսական հասկացությունները չափելի սոցիոլոգիական ցուցանիշների վերածելու անհրաժեշտությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպիսի չափանիշներով կարելի է գնահատել ժողովրդավարական վերափոխումների խորությունը, կայունությունը և հասարակական ազդեցությունը։ Այդ նպատակով կարող են դիտարկվել քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության մակարդակը, ընտրական վարքագիծը, պետական և հասարակական ինստիտուտների նկատմամբ վստահությունը, քաղաքական հանդուրժողականությունը, հասարակական կազմակերպությունների գործունեությունը, տեղեկատվության հասանելիությունը, հասարակական երկխոսությունը և քաղաքացիների ազդեցությունը որոշումների ընդունման գործընթացների վրա։ Ժողովրդավարացումը ներկայացվում է ոչ թե որպես միագիծ և բոլոր հասարակությունների համար նույնական ընթացք, այլ որպես պատմական, մշակութային, տնտեսական և քաղաքական պայմաններից կախված գործընթաց։ Այս մոտեցումը կարևորում է տարբեր երկրների զարգացման փորձի մեխանիկական համեմատությունից խուսափելու և յուրաքանչյուր հասարակության առանձնահատկությունները հաշվի առնելու անհրաժեշտությունը։ Քննության են առնվում կառուցվածքային և գործակալակենտրոն մոտեցումների փոխհարաբերությունները։ Մի դեպքում ժողովրդավարական փոփոխությունները բացատրվում են հասարակության տնտեսական կառուցվածքով, սոցիալական շերտավորմամբ, կրթության մակարդակով, ինստիտուցիոնալ համակարգով և պատմական զարգացման առանձնահատկություններով, իսկ մյուս դեպքում առաջնային նշանակություն է տրվում քաղաքական ու հասարակական դերակատարների ընտրություններին, ռազմավարություններին և փոխհարաբերություններին։ Մեթոդաբանական կարևոր խնդիր է այս երկու մակարդակների համադրումը՝ հասկանալու համար, թե ինչպես են ընդհանուր կառուցվածքային պայմանները սահմանափակում կամ ընդլայնում մարդկանց և կազմակերպությունների գործողությունների հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքական մշակույթի և արժեքային փոփոխությունների ուսումնասիրմանը։ Ժողովրդավարական ինստիտուտների արդյունավետ գործունեությունը կապվում է ոչ միայն դրանց իրավական ամրագրման, այլև հասարակության անդամների վերաբերմունքների, քաղաքական նորմերի ընդունման, փոխադարձ վստահության, հանդուրժողականության և քաղաքացիական պատասխանատվության զարգացման հետ։ Այդ պատճառով սոցիոլոգիական հետազոտության կարևոր ուղղություն է հասարակական կարծիքի ուսումնասիրությունը՝ հարցումների, հարցազրույցների և այլ մեթոդների միջոցով։ Դիտարկվում են քանակական և որակական հետազոտական մեթոդների հնարավորություններն ու սահմանափակումները։ Զանգվածային հարցումները հնարավորություն են տալիս բացահայտել հասարակական դիրքորոշումների տարածվածությունը և դրանց փոփոխության միտումները, մինչդեռ խորքային հարցազրույցները, ֆոկուս խմբերը, դեպքերի ուսումնասիրությունը և որակական այլ մեթոդները կարող են ավելի մանրամասն բացահայտել մարդկանց պատկերացումների, քաղաքական փորձի և վարքագծի հիմքում ընկած պատճառները։ Կարևորվում է տարբեր մեթոդների համակցված կիրառումը, քանի որ ժողովրդավարական անցման նման բարդ գործընթացը միայն մեկ տեսակի տվյալներով ամբողջականորեն ուսումնասիրելը դժվար է։ Քննության է առնվում նաև համեմատական սոցիոլոգիական վերլուծության խնդիրը։ Տարբեր երկրների և ժամանակաշրջանների ժողովրդավարացման փորձի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ընդհանուր օրինաչափություններ և առանձնահատկություններ, սակայն պահանջում է համադրելի ցուցանիշների և հստակ ընտրված չափանիշների կիրառում։ Հակառակ դեպքում տարբեր պատմական ու մշակութային միջավայրերում ձևավորված երևույթները կարող են սխալ կերպով նույնացվել։ Առանձին նշանակություն է տրվում ժամանակային գործոնին, քանի որ ժողովրդավարական փոփոխությունների արդյունքները հաճախ հնարավոր չէ գնահատել միայն կարճաժամկետ դիտարկումների միջոցով։ Երկարաժամկետ ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս հետևել հասարակական արժեքների, քաղաքական մասնակցության, վստահության և ինստիտուցիոնալ վարքագծի փոփոխություններին և տարբերակել ժամանակավոր տատանումները կայուն միտումներից։ Քաղաքացիական հասարակությունը դիտարկվում է որպես ժողովրդավարացման սոցիոլոգիական վերլուծության կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրվում են հասարակական կազմակերպությունների, մասնագիտական միավորումների, նախաձեռնությունների, զանգվածային հաղորդակցության միջոցների և քաղաքացիների ոչ ֆորմալ համագործակցության դերը հանրային շահերի արտահայտման ու հասարակական վերահսկողության ձևավորման գործում։ Միաժամանակ քննության է առնվում պետության և հասարակության փոխհարաբերությունը՝ ուշադրություն դարձնելով իշխանության նկատմամբ վստահության, քաղաքական մասնակցության և հանրային որոշումների ընդունման գործընթացներում քաղաքացիների ներգրավվածության խնդիրներին։ Կարևորվում է նաև սոցիալական անհավասարության ազդեցությունը ժողովրդավարական մասնակցության վրա։ Տնտեսական հնարավորությունների, կրթության, սոցիալական կարգավիճակի և տեղեկատվական ռեսուրսների անհավասար բաշխումը կարող է տարբեր հասարակական խմբերի համար ստեղծել քաղաքական մասնակցության անհավասար հնարավորություններ։ Հետևաբար ժողովրդավարական անցման սոցիոլոգիական գնահատումը պահանջում է ուսումնասիրել ոչ միայն պաշտոնական քաղաքական ինստիտուտները, այլև այն սոցիալական պայմանները, որոնց շրջանակում քաղաքացիներն իրականացնում են իրենց իրավունքները և մասնակցում հասարակական կյանքին։ Մեթոդաբանական առումով կարևոր է նաև հետազոտողի դիրքի և գնահատողական մոտեցումների խնդիրը։ Ժողովրդավարության վերաբերյալ նախապես ընդունված պատկերացումները կարող են ազդել հետազոտական չափանիշների ընտրության և արդյունքների մեկնաբանության վրա, ուստի կարևորվում են հասկացությունների հստակ սահմանումը, տվյալների ստուգելիությունը և տարբեր տեսական մոտեցումների համադրումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված կերպով դիտարկել ժողովրդավարացման ուսումնասիրության հիմնական սոցիոլոգիական գործիքները, բացահայտել դրանց ճանաչողական հնարավորություններն ու սահմանափակումները և ձևավորել հասարակական անցումների բազմագործոն վերլուծության մեթոդաբանական հիմք։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգիայի, քաղաքական սոցիոլոգիայի, քաղաքագիտության, ժողովրդավարացման տեսության և հասարակական վերափոխումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է ստորին ծնոտի հրազենային վնասվածքների կլինիկական առանձնահատկությունների, ախտորոշման և բուժման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ստորին ծնոտի վնասվածքների առաջացման մեխանիզմները, վնասվածքների տարբեր տեսակները, դրանց ծանրության աստիճանը և հարակից հյուսվածքների ու օրգանների հնարավոր ախտահարումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վնասվածքների կլինիկական պատկերի գնահատմանը, ախտորոշման ժամանակակից մոտեցումներին և վնասվածքի բնույթի ու տարածվածության որոշմանը, ինչը կարևոր նշանակություն ունի բուժական մարտավարության ճիշտ ընտրության համար։ Աշխատության մեջ կարող են քննարկվել շտապ բժշկական օգնության, վերքի առաջնային մշակման, արյունահոսության վերահսկման, ոսկրային բեկորների դիրքի վերականգնման և կայունացման, ինչպես նաև փափուկ հյուսվածքների վերականգնման հիմնական սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բարդությունների կանխարգելմանը, այդ թվում՝ վարակային բարդությունների, ոսկրային միացման խանգարումների, ֆունկցիոնալ խնդիրների և դեմքի կառուցվածքի հետվնասվածքային փոփոխությունների կանխարգելմանն ու բուժմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև վերականգնողական բուժման տեսանկյունից, քանի որ ստորին ծնոտի ծանր վնասվածքները կարող են անդրադառնալ ծամելու, խոսելու և բերանի խոռոչի բնականոն ֆունկցիաների վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել դիմածնոտային վիրաբույժներին, վնասվածքաբաններին, ատամնաբույժներին, շտապ բժշկական օգնության մասնագետներին, կլինիկական հետազոտողներին և բժշկական բուհերի ուսանողներին՝ ստորին ծնոտի ծանր վնասվածքների ախտորոշման, բուժման և հետագա վերականգնման սկզբունքներն ուսումնասիրելու համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկայի դպրոցական դասընթացում ոչ ստանդարտ խնդիրների և դրանց լուծման տարբեր մեթոդների կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ցույց տալ, թե ինչպես կարող են սովորական ուսումնական խնդիրներից տարբերվող, ստեղծագործական և բազմաքայլ առաջադրանքները նպաստել սովորողների մաթեմատիկական մտածողության, տրամաբանության, վերլուծական կարողությունների և ինքնուրույն խնդիրներ լուծելու հմտությունների զարգացմանը։ Աշխատանքում ոչ ստանդարտ խնդիրները դիտարկվում են ոչ միայն որպես լրացուցիչ բարդ վարժություններ, այլև որպես ուսուցման արդյունավետ միջոց, որը հնարավորություն է տալիս սովորողին կիրառել արդեն ձեռք բերած գիտելիքները նոր և անսովոր իրավիճակներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում այնպիսի մեթոդների կիրառմանը, ինչպիսիք են խնդրի պայմանների վերլուծությունը, տարբերակների համակարգված դիտարկումը, հակասության մեթոդը, ինդուկտիվ և դեդուկտիվ դատողությունները, մաթեմատիկական մոդելավորումը, գրաֆիկական պատկերումը, համեմատությունը, ընդհանրացումը և լուծման տարբեր եղանակների որոնումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ուսուցչի դերին՝ խնդիրների ընտրության, դրանց բարդության աստիճանի որոշման և սովորողների տարիքային ու անհատական առանձնահատկություններին համապատասխանեցման գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև դասի տարբեր փուլերում ոչ ստանդարտ խնդիրների կիրառմանը՝ նոր նյութի յուրացման, գիտելիքների ամրապնդման, կրկնության, ստուգման և ստեղծագործական կարողությունների զարգացման նպատակով։ Առանձին ուշադրության է արժանի սովորողների ակտիվ մասնակցության խթանումը, քանի որ նման խնդիրները հաճախ պահանջում են ոչ թե պատրաստի ալգորիթմի մեխանիկական կիրառում, այլ ինքնուրույն գաղափարի ձևակերպում և հիմնավորում։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև սխալների վերլուծությունը և տարբեր լուծումների համեմատությունը, քանի որ դրանք սովորողին օգնում են գիտակցել սեփական մտածողության ընթացքը և զարգացնել մաթեմատիկական հիմնավորման կարողությունը։ Ոչ ստանդարտ առաջադրանքների համակարգված կիրառությունը կարող է նպաստել մաթեմատիկայի նկատմամբ հետաքրքրության բարձրացմանը, սովորելու մոտիվացիայի ամրապնդմանը և այն ընկալմանը, որ մաթեմատիկան միայն բանաձևերի ու կանոնների ամբողջություն չէ, այլ տրամաբանական մտածողություն և ստեղծագործական մոտեցում պահանջող գիտություն։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկայի ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, ուսուցիչների վերապատրաստման ծրագրերի մասնակիցների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների և մաթեմատիկական կրթության արդյունավետության հարցերով զբաղվող հետազոտողների համար։