Discover other interesting and useful materials
Here is a collection of other files that may interest you and help in your studies or creative work. To see more, you can go to the materials sectionHistory
Основные тенденции искажения ключевых вопросов истории Армении и «Азербайджана» в азербайджанской историографии 1945-2011 гг.
Աշխատությունը նվիրված է 1945–2011 թվականների ադրբեջանական պատմագրության մեջ Հայաստանի և Ադրբեջանի պատմության առանցքային հարցերի ներկայացման հիմնական միտումների քննությանը՝ կենտրոնանալով պատմական փաստերի մեկնաբանման, աղբյուրների ընտրության և պատմագիտական գաղափարների ձևավորման առանձնահատկությունների վրա։ Ուսումնասիրության առանցքում այն պատմագրական մոտեցումներն են, որոնք հեղինակի գնահատմամբ հանգեցրել են առանձին պատմական իրադարձությունների, տարածքների, ժողովուրդների ծագման, մշակութային ժառանգության և քաղաքական գործընթացների վիճահարույց կամ միակողմանի մեկնաբանությունների։ Քննվող ժամանակահատվածը հնարավորություն է տալիս հետևելու պատմագիտական մոտեցումների փոփոխություններին ուշ խորհրդային շրջանից մինչև հետխորհրդային ժամանակաշրջան՝ հաշվի առնելով տարբեր քաղաքական և գաղափարական միջավայրերում պատմության շարադրման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պատմական աղբյուրների օգտագործման մեթոդաբանության վերլուծությունը՝ պարզելու, թե տարբեր աշխատություններում ինչպես են ընտրվել, մեկնաբանվել և համադրվել գրավոր աղբյուրները, հնագիտական նյութերը, տեղանունները, քարտեզագրական տվյալները և մշակութային ժառանգությանը վերաբերող տեղեկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմական տարածքների և բնակչության էթնիկական կազմի վերաբերյալ տեսակետներին, պետական կազմավորումների պատմական պատկանելության մեկնաբանություններին, ինչպես նաև հայկական և ադրբեջանական մշակութային ժառանգության ծագման շուրջ ձևավորված պատմագիտական բանավեճերին։ Քննվում է նաև Լեռնային Ղարաբաղի պատմության ներկայացումը, քանի որ այդ թեմայի շուրջ պատմագիտական շարադրանքները սերտորեն առնչվել են քաղաքական հակամարտությանը, ազգային հիշողությանը և ինքնության ձևավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է տարբերակել ստուգելի պատմական տվյալները, աղբյուրների գիտական մեկնաբանությունները և ազգային պատմագրություններին բնորոշ գաղափարական կամ քաղաքական դիրքավորումներն ու պնդումները։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոչ միայն ադրբեջանական հեղինակների աշխատություններում հանդիպող տեսակետները, այլև դրանց նկատմամբ հայկական և միջազգային պատմագիտական գրականության արձագանքները՝ առանց հակադիր պատմագրական դիրքորոշումներից որևէ մեկը ինքնաբերաբար ընդունելու որպես ապացուցված փաստ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև պատմական տերմինաբանության կիրառմանը, ժամանակակից ազգային և պետական հասկացությունների՝ ավելի վաղ պատմական ժամանակաշրջանների նկատմամբ հետադարձ կիրառման խնդրին և այդպիսի մոտեցումների մեթոդաբանական սահմանափակումներին։ Հատուկ նշանակություն ունի պատմագրության և ազգային ինքնության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են պատմական պատումները մասնակցել հասարակական հիշողության և քաղաքական պատկերացումների ձևավորմանը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը վերաբերում է ոչ միայն կոնկրետ պատմական հարցերին, այլև պատմության գիտական շարադրման մեթոդաբանությանը, աղբյուրագիտական քննադատությանը և հակամարտող պատմական պատումների ձևավորման մեխանիզմներին՝ նպաստելով Հարավային Կովկասի պատմագրական բանավեճերի առավել համակարգված ընկալմանը։
Updated: 2026-09-22
Culture
Հայկական դաշնամուրային երաժշտությունը մանկապատանեկության համար. Դաշնամուրի մեկնաբանումը և կատարողական խնդիրների առանձնահատկությունները
Աշխատությունը նվիրված է մանկապատանեկան տարիքի համար ստեղծված հայկական դաշնամուրային երաժշտության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ստեղծագործությունների մեկնաբանման և կատարողական խնդիրների առանձնահատկություններին։ Հետազոտության կենտրոնում հայկական դաշնամուրային ստեղծագործությունների գեղարվեստական, երաժշտական և մանկավարժական արժեքն է, ինչպես նաև դրանց ճիշտ ընկալման և կատարողականորեն համոզիչ ներկայացման հարցերը։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել տարբեր ստեղծագործությունների ժանրային, ոճական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, մեղեդային լեզուն, ռիթմիկ կազմակերպումը, հարմոնիկ մտածողությունը, ազգային երաժշտական տարրերի կիրառումը և դրանց ազդեցությունը կատարողական մեկնաբանության վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մանկապատանեկան երաժշտության առանձնահատկությանը, քանի որ նման ստեղծագործությունները պետք է միաժամանակ ունենան գեղարվեստական արժեք և համապատասխանեն սովորողի տարիքային, տեխնիկական, երաժշտական և հոգեբանական հնարավորություններին։ Դաշնամուրի մեկնաբանման հարցերը դիտարկվում են կատարողի կողմից ստեղծագործության կերպարային և արտահայտչական բովանդակության բացահայտման տեսանկյունից՝ ներառելով հնչերանգի, դինամիկայի, ֆրազավորման, տեմպի, արտիկուլյացիայի, պեդալավորման և երաժշտական ձևի ընկալման խնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև տեխնիկական դժվարությունների հաղթահարմանը, մատնադրության ընտրությանը, ձեռքերի և մատների աշխատանքի կազմակերպմանը, ռիթմիկ ճշգրտությանը և կատարողական հմտությունների աստիճանական զարգացմանը։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ մանկապատանեկան դաշնամուրային երկացանկի հետ աշխատանքը միայն տեխնիկական պատրաստվածության ձևավորման գործընթաց չէ․ այն կարող է նպաստել ազգային երաժշտական մտածողության, գեղագիտական ճաշակի, ստեղծագործական երևակայության և երաժշտական ինքնուրույնության զարգացմանը։ Հայկական երաժշտական լեզվի առանձնահատկությունների բացահայտումը կատարողին հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ ընկալելու ստեղծագործության ազգային բնույթը և համապատասխան կերպով փոխանցելու դրա գեղարվեստական բովանդակությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել դաշնամուրի ուսուցիչներին, կատարողներին, երաժշտական դպրոցների և քոլեջների դասավանդողներին, երաժշտագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին և հայկական դաշնամուրային երաժշտությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Այն հատկապես արժեքավոր է մանկապատանեկան երկացանկի ընտրության, ուսուցման մեթոդների կատարելագործման և հայկական դաշնամուրային ստեղծագործությունների կատարողական առանձնահատկությունների ավելի խորքային ընկալման համար։
Updated: 2026-09-07
History
Պարը հայկական հարսանեկան արարողություններում (20-րդ դար 21-րդ դարասկիզբ)
Աշխատությունը նվիրված է հայկական հարսանեկան ծիսակարգում պարի դերի, գործառույթների և փոխակերպումների ուսումնասիրությանը XX դարից մինչև XXI դարի սկիզբն ընդգրկող ժամանակաշրջանում։ Հետազոտության կենտրոնում պարն է՝ որպես հարսանեկան արարողության կարևոր բաղադրիչ, որը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես գեղարվեստական արտահայտչամիջոց, ծիսական գործողություն, համայնքային հաղորդակցության ձև և մշակութային հիշողության փոխանցման միջոց։ Քննվում է հարսանեկան պարերի տեղը ավանդական ծիսական համակարգում, դրանց կապը արարողության տարբեր փուլերի, մասնակիցների դերաբաշխման, երաժշտական ուղեկցության և ժողովրդական պատկերացումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տղամարդկանց, կանանց, նորապսակների, ընտանիքի անդամների և համայնքի մյուս ներկայացուցիչների մասնակցության ձևերին՝ բացահայտելով, թե պարային գործողությունների միջոցով ինչպես են արտահայտվել ընտանեկան ու համայնքային հարաբերությունները, տոնական տրամադրությունը և խմբային համախմբվածությունը։ Ուսումնասիրվում են հայկական տարբեր ազգագրական շրջաններին բնորոշ պարային ավանդույթները, դրանց շարժական, երաժշտական և ծիսական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տեղական տարբերակների փոխազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում XX դարի հասարակական և մշակութային փոփոխությունների ազդեցությունը հարսանեկան պարային մշակույթի վրա՝ քաղաքայնացման, բնակչության տեղաշարժերի, բեմական ժողովրդական պարի տարածման, զանգվածային մշակույթի և երաժշտական նոր ձևերի ներթափանցման համատեքստում։ Դիտարկվում է, թե ինչպես են ավանդական պարերը որոշ դեպքերում պահպանել իրենց ծիսական նշանակությունը, իսկ այլ դեպքերում վերածվել հիմնականում ժամանցային կամ ներկայացուցչական տարրերի։ XXI դարի սկզբի հարսանեկան մշակույթում ուսումնասիրվում են ավանդույթի վերաիմաստավորման, հին պարաձևերի վերականգնման և ժամանակակից պարային ու երաժշտական ազդեցությունների համադրման միտումները։ Աղբյուրագիտական հիմք կարող են կազմել ազգագրական նկարագրությունները, բանավոր վկայությունները, լուսանկարները, տեսագրությունները, երաժշտական և պարագիտական նյութերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ազգագրության, պարագիտության, ծիսագիտության և մշակութաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով հարսանեկան պարը որպես հայկական ավանդական մշակույթի շարունակականությունն ու ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցած սոցիոմշակութային փոփոխություններն արտացոլող բազմաշերտ երևույթ։
Updated: 2026-09-22
History
Հարություն ամիրա Պեզճյանի կենսագրությունը
«Կենսագրություն Հարություն ամիրայի Պեզճյան» աշխատությունը նվիրված է Հարություն ամիրա Պեզճյանի կյանքին և գործունեությանը։ Հարություն ամիրա Պեզճյանը 19-րդ դարի սկզբի Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի նշանավոր հասարակական և բարեգործական գործիչներից էր, որը հայտնի է հատկապես կրթական, եկեղեցական և բարեգործական նախաձեռնություններին աջակցելու իր գործունեությամբ։ Նրա կենսագրության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Օսմանյան կայսրության հայ համայնքի հասարակական կյանքի, համայնքային կառույցների, կրթական հաստատությունների զարգացման և բարեգործության ավանդույթների մասին։ Նման կենսագրական աշխատությունը կարող էր ներկայացնել Պեզճյանի կյանքի կարևոր իրադարձությունները, հասարակական դիրքը, գործունեության հիմնական ուղղությունները և հայ համայնքի կյանքում ունեցած դերը։ Հնարավոր է, որ գրքում անդրադարձ է կատարվել նաև նրա հովանավորությամբ իրականացված նախաձեռնություններին, կրթության ու կրոնական հաստատությունների աջակցությանը և համայնքի կարիքների բավարարմանն ուղղված աշխատանքներին։ Այսպիսի հրատարակությունները կարևոր են ոչ միայն առանձին անձի կենսագրությունն ուսումնասիրելու, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի հայ հասարակական պատմության, բարեգործական գործունեության և համայնքային ինքնակազմակերպման առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Գիրքը կարող է օգտակար աղբյուր լինել Հարություն ամիրա Պեզճյանի հիշատակի պահպանման, նրա գործունեության գնահատման և 19-րդ դարի Կոստանդնուպոլսի հայ կյանքի ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ, առանց գրքի ամբողջական տեքստին ծանոթանալու հնարավոր չէ հստակեցնել կենսագրության կառուցվածքը, ընդգրկված իրադարձությունները և հեղինակի կողմից ներկայացված գնահատականները։
Updated: 2026-10-24
History
Խորհրդային Միության կուսակցական-պետական մարմինների որոշումները Արցախյան հիմնահարցի վերաբերյալ (1988-1991 ԹԹ.)
Պատմագիտական, քաղաքական պատմության և աղբյուրագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1988–1991 թվականներին Արցախյան հիմնահարցի վերաբերյալ Խորհրդային Միության կուսակցական և պետական մարմինների ընդունած որոշումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Արցախյան շարժման ծավալման պատմական նախադրյալները, Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակի շուրջ ձևավորված քաղաքական իրավիճակը և խորհրդային իշխանության կենտրոնական մարմինների արձագանքը տարածաշրջանում տեղի ունեցող զարգացումներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ԽՄԿԿ կենտրոնական ղեկավարության, ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի, կառավարության և այլ իրավասու կառույցների որոշումներին, պաշտոնական հայտարարություններին ու իրավական ակտերին։ Վերլուծվում են այդ փաստաթղթերի ընդունման քաղաքական և իրավական հանգամանքները, դրանց բովանդակությունը և հնարավոր ազդեցությունը հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների ու Լեռնային Ղարաբաղի կառավարման գործընթացների վրա։ Քննարկվում են միութենական և հանրապետական իշխանությունների լիազորությունների հարաբերակցությունը, տարածքային ու ազգային հարցերի կարգավորման խորհրդային մոտեցումները և սահմանադրաիրավական հակասությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել պաշտոնական արձանագրությունները, կուսակցական փաստաթղթերը, պետական որոշումները, ժամանակի մամուլի հրապարակումները և պատմական այլ սկզբնաղբյուրներ։ Անդրադարձ է կատարվում 1988–1991 թվականների քաղաքական զարգացումների ժամանակագրությանը, խորհրդային կառավարման համակարգի ճգնաժամին և ԽՍՀՄ փլուզման նախօրեին Արցախյան հիմնահարցի շուրջ ձևավորված իրավիճակին։ Կարևորվում է կուսակցական-պետական որոշումների համեմատական և աղբյուրագիտական քննությունը՝ դրանց իրավական հիմքերը, քաղաքական նպատակները և գործնական հետևանքները պատմական համատեքստում գնահատելու համար։ Աշխատանքը կարող է նպաստել Արցախյան հիմնահարցի պատմության փաստագրական ուսումնասիրությանը և խորհրդային ազգային քաղաքականության առանձնահատկությունների առավել ամբողջական լուսաբանմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել Հայաստանի և ԽՍՀՄ պատմության, քաղաքական գիտության, միջազգային հարաբերությունների, իրավագիտության և պատմական աղբյուրագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։
Updated: 2026-10-10
Economics
Պետական ձեռնարկությունների սեփականաշնորհման և ապապետականացման հիմնահարցերն ու դրանց լուծման ուղիները ՀՀ-ում
Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական ձեռնարկությունների սեփականաշնորհման և ապապետականացման հիմնահարցերին՝ ընդգծելով անցումային տնտեսության ձևավորման, սեփականության հարաբերությունների վերափոխման և տնտեսական արդյունավետության բարձրացման փոխկապակցված գործընթացները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել սեփականաշնորհման քաղաքականության իրականացումը ՀՀ-ում, բացահայտել դրա ընթացքում առաջացած խնդիրները և առաջարկել լուծումներ՝ ուղղված գործընթացի թափանցիկության, արդյունավետության և սոցիալական արդարության ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են պետական գույքի մասնավորեցման ձևերը, իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերը, գնահատման և աճուրդային մեխանիզմները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը տնտեսության կառուցվածքի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սեփականաշնորհման գործընթացում առաջացած հիմնախնդիրներին՝ ակտիվների թերագնահատում, մենաշնորհների ձևավորում, կոռուպցիոն ռիսկեր, ինչպես նաև արտադրական կարողությունների անկում որոշ ոլորտներում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ապապետականացման սոցիալ-տնտեսական հետևանքները՝ զբաղվածության փոփոխություն, եկամուտների բաշխման անհավասարություն և նոր մասնավոր հատվածի ձևավորում։ Միաժամանակ վերլուծվում է միջազգային փորձը՝ հետխորհրդային երկրների և անցումային տնտեսությունների օրինակներով, ինչպես նաև դրանց կիրառելիությունը Հայաստանի պայմաններում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է տնտեսագիտության և հանրային քաղաքականության ոլորտում՝ նպաստելով ՀՀ սեփականաշնորհման գործընթացների բարելավմանը և տնտեսական զարգացման արդյունավետության բարձրացմանը։
Updated: 2026-09-13