Исследование антагонистического действия некоторых микроорганизмов и свойств биопрепарата, полученного на основе штамма Lactobacillus acidophilus 1991

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է օտար լեզուներով լույս տեսած նոր գրքերի համակարգված մատենագիտական համառոտ ցուցակը, որի նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և լեզուների ուսանողներին ապահովել արդի միջազգային գրականության մասին տեղեկությամբ և հեշտացնել կողմնորոշումը տարբեր լեզուներով հրատարակված նոր նյութերի մեջ։ Ցանկում ընդգրկվում են գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական, տեխնիկական և մշակութային բնույթի գրքեր՝ անգլերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն և այլ լեզուներով, որոնք արտացոլում են համաշխարհային հրատարակչական գործընթացների հիմնական ուղղությունները և գիտական ու մշակութային փոխանակումների զարգացումը։ Այս տեղեկատվական ռեսուրսը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր գործիք միջազգային տեղեկատվության հասանելիության համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել տարբեր երկրների գիտական և մշակութային արտադրանքը, համեմատել մոտեցումները և օգտագործել դրանք ուսումնական, հետազոտական և մասնագիտական նպատակներով։ Այն նաև նպաստում է լեզվական և միջմշակութային գիտելիքների ընդլայնմանը՝ ապահովելով օտար լեզուներով գրականության ավելի լայն հասանելիություն և խթանելով միջազգային գիտական հաղորդակցությունը։

Religion

Հրատարակությունը ներառում է աստվածաշնչյան երկու երկ՝ Հիսուսի՝ Սիրաքի որդու Իմաստության գիրքը և Երեմիա մարգարեի՝ Բաբելոն գերեվարվածներին ուղղված նամակը։ Իմաստության գիրքը պատկանում է աստվածաշնչյան իմաստասիրական գրականությանը և ներկայացնում է խոհեր մարդու վարքի, բարոյական պատասխանատվության, աստվածավախության, խոհեմության, արդարության, ընտանեկան հարաբերությունների և հասարակական կյանքի վերաբերյալ։ Այն ընթերցողին ուղղորդում է իմաստուն վարքի, ինքնատիրապետման, խոնարհության և առաքինության կարևորության ըմբռնմանը՝ ընդգծելով գիտելիքի ու բարոյականության կապը։ Երկրորդ երկը՝ Երեմիա մարգարեին վերագրվող նամակը, կապված է Բաբելոնում գերության մեջ գտնվող հրեաների կրոնական վիճակի հետ և զգուշացնում է օտար աստվածների ու կուռքերի պաշտամունքի վտանգների մասին՝ հորդորելով հավատարիմ մնալ ճշմարիտ Աստծուն։ Այն արտահայտում է միաստվածության, հավատարմության և կեղծ պաշտամունքի մերժման գաղափարները։ Երկու գրություններն էլ կարևոր տեղ ունեն աստվածաշնչյան կրոնական ու բարոյական մտքի պատմության մեջ և հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու իմաստասիրական խրատների ու մարգարեական հորդորների տարբեր ձևերը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել աստվածաշնչագիտությամբ, հայերեն կրոնական գրականությամբ, թարգմանական ավանդույթներով և քրիստոնեական մեկնողական պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Technology

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ամբողջաթիվ արագ ձևափոխությունների տեսական հիմքերին և դրանց կիրառությանը թվային պատկերների մշակման ոլորտում՝ ընդգծելով դիսկրետ մաթեմատիկական մեթոդների դերը ժամանակակից հաշվարկային տեխնոլոգիաներում։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն ձևափոխությունների վրա, որոնք թույլ են տալիս ազդանշանների և պատկերների արագ սպեկտրալ վերլուծություն իրականացնել ամբողջաթիվ հաշվարկների միջոցով՝ նվազեցնելով հաշվարկային բարդությունը և բարձրացնելով արդյունավետությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դիսկրետ Ֆուրիեի ձևափոխության, Հադամարդի, Վոլշի և այլ օրթոգոնալ բազիսների վրա հիմնված արագ ալգորիթմներին, որոնք ապահովում են տվյալների կոմպրեսիա, ֆիլտրացիա և առանձնահատկությունների դուրսբերում թվային պատկերներից։ Ներկայացվում է նաև այս մեթոդների կիրառությունը աղմուկի նվազեցման, պատկերի բարելավման, եզրերի հայտնաբերման և պատկերների ճանաչման խնդիրներում՝ ներառյալ մեքենայական տեսողության համակարգերը։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև հաշվարկային օպտիմալացման մոտեցումները՝ որոնք թույլ են տալիս նվազեցնել ժամանակային բարդությունը մեծ չափերի տվյալների մշակման դեպքում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ամբողջաթիվ արագ ձևափոխությունները հանդիսանում են թվային պատկերների մշակման հիմնարար գործիքներից մեկը՝ ապահովելով արագ, ճշգրիտ և արդյունավետ լուծումներ տեղեկատվության վերլուծության և ճանաչման խնդիրներում։

Religion

Աշխատությունը նվիրված է Խերսոնի եպիսկոպոս Ամպելիոսի անձին, եկեղեցական գործունեությանը և նրա ծառայության պատմական միջավայրին՝ ներկայացնելով հոգևորականի կյանքն ու գործունեությունը քրիստոնեական եկեղեցու պատմության և տվյալ ժամանակաշրջանի կրոնական հարաբերությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում եպիսկոպոսի կենսագրության վերականգնումն է, նրա հոգևոր ծառայության հիմնական փուլերի բացահայտումը, եկեղեցական կառույցներում ունեցած դիրքի գնահատումը և այն պատմական պայմանների քննությունը, որոնցում իրականացվել է նրա գործունեությունը։ Նման բնույթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մեկ հոգևոր գործչի կենսագրության միջոցով լուսաբանել նաև ավելի լայն եկեղեցապատմական գործընթացներ՝ թեմական կառավարման կազմակերպումը, հոգևորականության դերակատարությունը, եկեղեցու և հասարակության փոխհարաբերությունները, կրոնական կրթությունը, բարեգործությունը և հոգևոր կյանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն միջավայրի վրա, որտեղ ձևավորվել է հոգևորականի աշխարհայացքը և իրականացվել նրա հետագա ծառայությունը։ Կարևորվում են կրթությունը, հոգևոր պատրաստությունը, եկեղեցական աստիճանակարգում առաջխաղացումը և այն հանգամանքները, որոնք նպաստել են եպիսկոպոսական ծառայության ստանձնմանը։ Հոգևորականի կենսագրությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես անհատական կյանքի պատմություն, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի եկեղեցական ինստիտուտների գործունեությունը հասկանալու աղբյուր։ Եպիսկոպոսի պաշտոնը ենթադրում էր վարչական, հովվական և հասարակական բազմաբնույթ պարտականություններ, ուստի նրա գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ թեմի կառավարման մեխանիզմներին, հոգևորականների միջև հարաբերություններին և հավատացյալ համայնքների հետ տարվող աշխատանքին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թեմական կառավարմանը։ Եպիսկոպոսը եկեղեցական կառույցի շրջանակում պատասխանատու էր թեմի հոգևոր կյանքի կազմակերպման, եկեղեցիների և հոգևոր հաստատությունների գործունեության վերահսկման, հոգևորականների ծառայության համակարգման և եկեղեցական կարգապահության պահպանման համար։ Այս գործառույթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն մասին, թե ինչպես էր կազմակերպվում եկեղեցական վարչարարությունը և ինչպիսի խնդիրների էր բախվում թեմական ղեկավարությունը։ Հետազոտության մեջ կարող են քննության առնվել թեմական հաստատությունների աշխատանքը, եկեղեցական պաշտոնների բաշխումը, հոգևորականների պատրաստության խնդիրները, եկեղեցական ունեցվածքի կառավարումը և համայնքային կյանքի կազմակերպումը։ Կարևոր ուղղություն է հովվական գործունեության ուսումնասիրությունը։ Եպիսկոպոսական ծառայությունը չէր սահմանափակվում վարչական պարտականություններով, այլ ներառում էր հավատացյալների հոգևոր առաջնորդությունը, եկեղեցական արարողությունների կազմակերպումը, կրոնական ուսուցումը և համայնքային հարաբերությունների կարգավորումը։ Հոգևոր առաջնորդի գործունեության միջոցով հնարավոր է բացահայտել տվյալ ժամանակաշրջանի կրոնական կյանքի առանձնահատկությունները, բնակչության և եկեղեցու կապերը, ինչպես նաև այն բարոյական ու հասարակական խնդիրները, որոնց նկատմամբ եկեղեցական իշխանությունը ձևավորում էր իր դիրքորոշումը։ Առանձին տեղ է հատկացվում կրթական գործունեությանը։ Եկեղեցական կառույցները պատմականորեն կարևոր դեր են ունեցել հոգևոր կրթության և կրոնական գիտելիքի տարածման գործում։ Այդ պատճառով ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել հոգևոր ուսումնական հաստատությունների գործունեությունը, ապագա հոգևորականների պատրաստությունը, կրոնական կրթության կազմակերպումը և եկեղեցական գրականության տարածումը։ Եպիսկոպոսի վերաբերմունքը կրթական խնդիրներին կարող է կարևոր նյութ տրամադրել նրա գործունեության առաջնահերթությունները և եկեղեցական կյանքի զարգացման վերաբերյալ պատկերացումները հասկանալու համար։ Հետազոտության մեկ այլ ուղղություն է բարեգործական և հասարակական գործունեությունը։ Թեմական կառույցները հաճախ մասնակցում էին կարիքավորների օգնության, կրթական ու խնամատար հաստատությունների պահպանման և հասարակական աջակցության տարբեր նախաձեռնությունների կազմակերպմանը։ Այս գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս եկեղեցու դերը դիտարկել ոչ միայն կրոնական, այլև սոցիալական հարաբերությունների համատեքստում։ Կարևորվում է պարզել, թե հոգևոր առաջնորդը ինչպիսի մասնակցություն է ունեցել հասարակական նշանակություն ունեցող նախաձեռնություններին և ինչպես էին եկեղեցական կառույցները համագործակցում տեղական համայնքների ու այլ հաստատությունների հետ։ Առանձին ուշադրության է արժանի հոգևորականի հաղորդակցությունը եկեղեցական բարձրագույն իշխանությունների հետ։ Թեմական եպիսկոպոսի գործունեությունը իրականացվում էր ավելի լայն եկեղեցական վարչական համակարգի շրջանակում, ինչի պատճառով պաշտոնական նամակագրությունը, հրամանագրերը, հաշվետվությունները և այլ փաստաթղթեր կարող են արժեքավոր տեղեկություններ պարունակել ինչպես նրա անձնական գործունեության, այնպես էլ տվյալ ժամանակաշրջանի եկեղեցական կառավարման սկզբունքների վերաբերյալ։ Այդ փաստաթղթերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել թեմի առջև ծառացած խնդիրները, դրանց լուծման առաջարկվող միջոցները և կենտրոնական ու տեղական եկեղեցական կառույցների հարաբերությունները։ Հետազոտության համար կարևոր է նաև եկեղեցու և պետական իշխանության փոխհարաբերությունների քննությունը։ Տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում հոգևոր կառույցների գործունեությունը կապված էր գործող պետական օրենսդրության, վարչական համակարգի և կրոնական քաղաքականության հետ։ Եպիսկոպոսը, որպես թեմի ղեկավար, կարող էր հաղորդակցվել պետական և տեղական իշխանությունների ներկայացուցիչների հետ կրթական, վարչական, սեփականության, հասարակական կամ այլ հարցերի շուրջ։ Այս հարաբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի եկեղեցի–պետություն փոխհարաբերությունների և հոգևոր իշխանության հասարակական դիրքի մասին։ Կարևոր թեմա է նաև բազմակրոն և բազմազգ միջավայրում եկեղեցական գործունեության կազմակերպումը։ Խերսոնի և նրա հետ կապված հարավային տարածքների պատմական միջավայրը բնութագրվել է տարբեր էթնիկական ու կրոնական համայնքների ներկայությամբ։ Այդ պայմաններում թեմական ղեկավարի գործունեությունը կարող էր առնչվել տարբեր համայնքների միջև հարաբերություններին, եկեղեցական ինքնության պահպանմանը և կրոնական կյանքի կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Նման հարցերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հոգևորականի գործունեությունը դիտարկել տարածաշրջանի սոցիալական և մշակութային պատմության ավելի լայն շրջանակում։ Առանձին նշանակություն ունի սկզբնաղբյուրների ուսումնասիրությունը։ Կենսագրական տեղեկությունները կարող են պահպանված լինել եկեղեցական փաստաթղթերում, թեմական տեղեկագրերում, պաշտոնական նամակագրության մեջ, ժամանակակիցների հիշողություններում, պարբերական մամուլում և պատմագիտական աշխատություններում։ Տարբեր աղբյուրների համադրումը կարևոր է կենսագրական տվյալների ճշգրտման և գործունեության հնարավորինս ամբողջական պատկերի վերականգնման համար։ Պաշտոնական եկեղեցական աղբյուրները կարող են մանրամասն տեղեկություններ տրամադրել ծառայության փուլերի և վարչական որոշումների մասին, մինչդեռ անձնական վկայություններն ու ժամանակաշրջանի մամուլը կարող են լրացնել դրանք հոգևորականի հասարակական ընկալման և ժամանակակիցների գնահատականների վերաբերյալ տեղեկություններով։ Աղբյուրագիտական քննադատությունը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ տարբեր նյութերում կենսագրական տվյալները կամ գործունեության գնահատականները չեն համընկնում։ Հետազոտության մեջ կարող է դիտարկվել նաև հոգևորականի գրավոր ժառանգությունը, եթե պահպանվել են քարոզներ, ուղերձներ, նամակներ, հրապարակումներ կամ եկեղեցական բնույթի այլ տեքստեր։ Այդ նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել նրա աստվածաբանական պատկերացումները, հոգևոր արժեքները, հասարակական խնդիրների նկատմամբ վերաբերմունքը և հաղորդակցության ոճը։ Գրավոր ժառանգության վերլուծությունը կենսագրական տվյալները լրացնում է մտավոր և հոգևոր գործունեության վերաբերյալ տեղեկություններով՝ հնարավորություն տալով ներկայացնել ոչ միայն պաշտոնատար անձին, այլև նրա գաղափարական ու կրոնական աշխարհը։ Կարևորվում է նաև նրա գործունեության ազդեցության և հիշատակի ուսումնասիրությունը։ Հոգևոր գործչի նշանակությունը կարող է գնահատվել թեմական կյանքի կազմակերպման, կրթական կամ բարեգործական նախաձեռնությունների զարգացման, հոգևորականության պատրաստության և եկեղեցական հաստատությունների գործունեության վրա ունեցած ազդեցության տեսանկյունից։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել ժամանակակիցների գնահատականները հետագա պատմագիտական մեկնաբանություններից՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր աղբյուրի ստեղծման ժամանակաշրջանն ու նպատակը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս խուսափել կենսագրության միակողմանի ներկայացումից և հոգևորականի գործունեությունը դիտարկել իր պատմական միջավայրի իրական պայմաններում։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են լինել պատմակենսագրական, պատմահամեմատական և աղբյուրագիտական մեթոդները։ Կենսագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հաջորդաբար վերականգնել կյանքի և ծառայության հիմնական փուլերը, իսկ պատմական համատեքստի ուսումնասիրությունը՝ բացահայտել դրանց կապը ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական և եկեղեցական գործընթացների հետ։ Աղբյուրագիտական վերլուծությունը նպաստում է տարբեր փաստաթղթերում պահպանված տեղեկությունների հավաստիության գնահատմանը, իսկ համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տվյալ հոգևորականի գործունեությունը դիտարկել ժամանակակից այլ եկեղեցական գործիչների և թեմական կառավարման ընդհանուր սկզբունքների համատեքստում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է անհատական կենսագրության և եկեղեցական ինստիտուցիոնալ պատմության համադրմամբ։ Հոգևորականի կյանքի ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել տվյալ ժամանակաշրջանի թեմական կառավարման, հոգևոր կրթության, հասարակական բարեգործության և եկեղեցի–պետություն հարաբերությունների վերաբերյալ պատմական պատկերացումները։ Միաժամանակ այն կարող է արժեքավոր լինել տարածաշրջանի տեղական պատմության համար, քանի որ եկեղեցական գործիչների գործունեությունը հաճախ անմիջականորեն կապված էր քաղաքային և համայնքային կյանքի բազմաթիվ ոլորտների հետ։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է հոգևոր գործչի կենսագրության և եկեղեցական ծառայության պատմական ուսումնասիրություն՝ նրա գործունեությունը կապելով թեմական կառավարման, հովվական աշխատանքի, կրթության, բարեգործության, հասարակական հարաբերությունների և ժամանակաշրջանի ընդհանուր եկեղեցական գործընթացների հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել քրիստոնեության պատմության, եկեղեցական կառույցների զարգացման, կրոնագիտության, պատմական կենսագրության և տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, աստվածաբանների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է իրական ժամանակում տվյալների հավաքագրման և մշակման ավտոմատացված համակարգի մշակման, կառուցվածքի և աշխատանքի սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ստեղծել այնպիսի տեղեկատվական համակարգ, որը կարող է տարբեր աղբյուրներից ստանալ տվյալներ, դրանք արագ փոխանցել մշակման միջավայր, ավտոմատ կերպով վերլուծել և անհրաժեշտ արդյունքները հասանելի դարձնել օգտվողին կամ այլ համակարգերին։ Իրական ժամանակի ռեժիմում աշխատող նման համակարգերի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ տվյալների հավաքագրումը, փոխանցումը, պահպանումը և մշակումը կատարվում են հնարավորինս փոքր ուշացումով՝ հնարավորություն տալով հետևել փոփոխվող գործընթացներին և ժամանակին արձագանքել դրանց։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել համակարգի հիմնական բաղադրիչները՝ տվյալների աղբյուրները, մուտքային ինտերֆեյսները, կապի և փոխանցման միջոցները, տվյալների պահպանման ենթահամակարգը, մշակման և վերլուծության մոդուլները, ինչպես նաև օգտվողի հետ փոխգործակցության միջերեսը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տվյալների հոսքերի կազմակերպմանը, դրանց նախնական մշակմանը, տեսակավորմանը, զտմանը, ստուգմանը և անհրաժեշտ ձևաչափի վերափոխմանը։ Կարևոր խնդիր է նաև մեծ արագությամբ կամ մեծ ծավալով մուտքագրվող տվյալների արդյունավետ մշակումը՝ համակարգի կայունությունն ու արձագանքման արագությունը պահպանելու պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել տվյալների բազաների, հաղորդագրությունների փոխանցման մեխանիզմների, սերվերային և ամպային տեխնոլոգիաների, ինչպես նաև տվյալների վիզուալացման գործիքների կիրառման հնարավորությունները։ Համակարգի ավտոմատացումը թույլ է տալիս նվազեցնել մարդու կողմից կատարվող կրկնվող գործողությունների ծավալը, նվազեցնել սխալների հավանականությունը և արագացնել տվյալների հիման վրա որոշումների ընդունման գործընթացը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև համակարգի արտադրողականության, հուսալիության, մասշտաբայնության և տեղեկատվական անվտանգության ապահովման հարցերը։ Իրական ժամանակի տվյալների մշակման համակարգերը կարող են կիրառվել արդյունաբերական կառավարման, ֆինանսական համակարգերի, տրանսպորտի, կապի, գիտական հետազոտությունների, մոնիթորինգի և բազմաթիվ այլ ոլորտներում, որտեղ կարևոր է ընթացիկ տեղեկատվության արագ ստացումն ու վերլուծությունը։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կայանում է տվյալների հավաքագրման և մշակման գործընթացների ավտոմատացման միջոցով տեղեկատվության օպերատիվության և կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորության մեջ։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ծրագրավորողներին, համակարգային վերլուծաբաններին, տվյալների ինժեներներին, ՏՏ մասնագետներին, ավտոմատացման ոլորտի մասնագետներին, հետազոտողներին և տեղեկատվական համակարգերի նախագծմամբ զբաղվող ուսանողներին։

Economics

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում մրցակցային միջավայրի պետական կարգավորման մեխանիզմներին՝ այն դիտարկելով որպես շուկայական տնտեսության արդյունավետ գործունեության և տնտեսական մրցակցության ապահովման հիմնական գործիքներից մեկը։ Նյութում վերլուծվում են մրցակցության պաշտպանության իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերը, ներառյալ հակամենաշնորհային քաղաքականության իրականացումը, շուկայի գերիշխող դիրքի չարաշահման կանխարգելումը և անբարեխիղճ մրցակցության դեմ պայքարի միջոցառումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական կարգավորող մարմինների դերին, որոնք վերահսկում են տնտեսական վարքագիծը և ապահովում են հավասար մրցակցային պայմաններ բոլոր տնտեսվարողների համար։ Քննարկվում են նաև շուկայի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, փոքր և միջին բիզնեսի զարգացման խոչընդոտները, ինչպես նաև մրցակցային քաղաքականության ազդեցությունը ներդրումային միջավայրի բարելավման վրա։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ արդյունավետ մրցակցային քաղաքականությունը նպաստում է տնտեսական աճին, սպառողների իրավունքների պաշտպանությանը և ռեսուրսների առավել օպտիմալ բաշխմանը՝ ապահովելով երկարաժամկետ կայուն տնտեսական զարգացում։