Исследование и оптимизация технологических процессов и режимов работы второго контура АЭС с водо-водяными реакторами

Other Subjects

Աշխատությունը մանրամասն վերլուծում է թունաքիմիկատների կիրառման ռիսկերի նվազեցման մեթոդները՝ ճիշտ դեղաչափերի ընտրություն, կիրառման ժամկետների և եղանակների օպտիմալացում, պաշտպանիչ գոտիների պահպանում և տեխնիկական միջոցների ճիշտ օգտագործում։ Գրքում ընդգրկված են նաև ինտեգրված բույսերի պաշտպանության սկզբունքները, որոնք համադրում են կենսաբանական, ագրոտեխնիկական և քիմիական մեթոդները՝ նվազեցնելով քիմիական միջամտության անհրաժեշտությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև կենսաբանական այլընտրանքներին՝ օգտակար միջատների, միկրոօրգանիզմների և բիոպրեպարատների կիրառմանը, ինչպես նաև հողի և ջրի աղտոտման կանխարգելման միջոցառումներին։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև թունաքիմիկատների անվտանգ պահեստավորման, տեղափոխման և կիրառման կանոնները՝ ապահովելու աշխատողների և շրջակա միջավայրի պաշտպանությունը։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական մասնագետների, ագրոնոմների, բույսերի պաշտպանության աշխատողների և ուսանողների համար, ովքեր զբաղվում են կայուն և էկոլոգիապես անվտանգ գյուղատնտեսության զարգացմամբ։

Technology

Գյուղատնտեսական ճարտարագիտության և տեխնիկական գիտությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ծղոտի մշակման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործմանը, համապատասխան մեքենասարքավորումների կառուցվածքային ու շահագործական պարամետրերի հիմնավորմանը, ինչպես նաև ծղոտի պահպանման համար նախատեսված ամբարների արդյունավետ նախագծման խնդիրներին։ Քննության են առնվում ծղոտի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, դրա հավաքման, տեղափոխման, մանրացման, խտացման և պահեստավորման տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծղոտի մշակման ընթացքում կիրառվող մեքենաների աշխատանքային օրգանների կառուցվածքին, դրանց արտադրողականությանը, էներգատարությանը և տեխնոլոգիական գործընթացների որակի ապահովման պայմաններին։ Վերլուծվում են ծղոտի խոնավության, խտության, մասնիկների չափերի և այլ ֆիզիկական բնութագրերի ազդեցությունները մշակման ու պահպանման արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են մեքենասարքավորումների տեխնիկական պարամետրերի ընտրության, աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալացման, էներգետիկ ծախսերի նվազեցման և արտադրական գործընթացների մեքենայացման կատարելագործման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ամբարների տարողության, երկրաչափական չափերի, օդափոխության պայմանների, ծղոտի տեղաբաշխման և պահպանման ընթացքում որակական կորուստների նվազեցման հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում տեսական հաշվարկների, փորձարարական հետազոտությունների և տեխնիկատնտեսական գնահատման մեթոդների կիրառմանը՝ մշակման տեխնոլոգիայի ու պահեստավորման համակարգերի արդյունավետությունը հիմնավորելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական մեքենայացման, ագրարային մեքենաշինության, հետբերքահավաքային տեխնոլոգիաների, գյուղատնտեսական արտադրանքի պահպանման և տեխնոլոգիական սարքավորումների նախագծման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Religion

Հին Կտակարանի բանաստեղծական և իմաստասիրական գրականության բացառիկ ստեղծագործություններից մեկի՝ Սողոմոնի Երգերի երգի մեկնությանը նվիրված այս աշխատությունը ներկայացնում է աստվածաշնչյան տեքստի հոգևոր, խորհրդաբանական, աստվածաբանական և բարոյական իմաստների բացահայտմանն ուղղված մեկնողական ուսումնասիրություն։ Երգերի երգը Սուրբ Գրքի առանձնահատուկ գրքերից է, որն իր բանաստեղծական լեզվով, պատկերների հարստությամբ և սիրո թեմայի խորքային ներկայացմամբ առանձնանում է աստվածաշնչյան մյուս գրություններից։ Ստեղծագործության հիմքում սիրո, փոխադարձ նվիրվածության, գեղեցկության, կարոտի, հանդիպման և միության թեմաներն են, որոնք արտահայտվում են երկու սիրահարների երկխոսության, բնության պատկերների և զգացմունքային բանաստեղծական խոսքի միջոցով։ Քրիստոնեական մեկնողական ավանդության մեջ այս ստեղծագործությունը ստացել է նաև խորապես հոգևոր և խորհրդաբանական մեկնություն՝ դառնալով Աստծո և մարդու, Քրիստոսի և Եկեղեցու, ինչպես նաև աստվածային սիրո և հավատացյալի հոգևոր ձգտումների խորհրդանշական արտահայտություն։ Աշխատության հիմնական գաղափարական ուղղություններից մեկը աստվածաշնչյան սիրո այլաբանական ընկալումն է։ Մեկնողական ավանդության համաձայն՝ ստեղծագործության մեջ նկարագրված սիրային հարաբերությունները կարող են մեկնաբանվել որպես Աստծո և իր ժողովրդի միջև գոյություն ունեցող ուխտային կապի պատկեր։ Քրիստոնեական աստվածաբանության մեջ սիրեցյալի և սիրեցյալի փոխհարաբերությունը հաճախ ընկալվել է Քրիստոսի և Եկեղեցու հոգևոր միության խորհրդանիշ, որտեղ սերը արտահայտում է աստվածային նվիրվածությունը, հավատարմությունը և փրկարար շնորհը։ Այս մեկնությունը հնարավորություն է տալիս բանաստեղծական պատկերների ներքո բացահայտելու քրիստոնեական հավատքի կարևորագույն գաղափարներից մեկը՝ Աստծո սերը մարդու նկատմամբ և մարդու հոգևոր ձգտումը դեպի իր Արարիչը։ Ստեղծագործության խորհրդաբանական մեկնության մյուս կարևոր ուղղությունը մարդու հոգու և աստվածային կատարելության միջև հարաբերությունն է։ Հոգևոր մեկնաբանության շրջանակում սիրեցյալի կերպարը կարող է խորհրդանշել մարդու հոգին, որը ձգտում է Աստծո հետ հաղորդակցության, իսկ սիրեցյալի որոնումը՝ հոգևոր ճշմարտության, մաքրության և աստվածային ներկայության որոնում։ Այս տեսանկյունից սիրո լեզուն վերածվում է հոգևոր կյանքի արտահայտչամիջոցի, իսկ կարոտի, հանդիպման և միության պատկերները ներկայացնում են հավատացյալի ներքին ճանապարհը՝ դեպի հոգևոր հասունություն և աստվածային սեր։ Աշխատության նշանակալի կողմերից է նաև աստվածաշնչյան բանաստեղծական պատկերների մեկնությունը։ Երգերի երգում բնությունը, այգիները, ծաղիկները, պտուղները, բույրերը, աղբյուրները, լեռները և կենդանական աշխարհի պատկերները ծառայում են սիրո ու գեղեցկության արտահայտմանը։ Դրանք մեկնողական ավանդության մեջ հաճախ ձեռք են բերում խորհրդանշական իմաստ՝ ներկայացնելով հոգևոր առաքինությունները, մաքրությունը, պտղաբերությունը, աստվածային շնորհը և դրախտային կատարելության գաղափարը։ Նման պատկերների մեկնությունը բացահայտում է աստվածաշնչյան տեքստի բազմաշերտ կառուցվածքը և ընթերցողին հնարավորություն տալիս տեսնելու բառացի ու այլաբանական իմաստների փոխկապակցվածությունը։ Երգերի երգի կարևոր թեմաներից է նաև սիրո հավերժական և հաղթական բնույթը։ Ստեղծագործության մեջ սերը ներկայացվում է որպես ուժ, որը չի սահմանափակվում արտաքին գեղեցկությամբ կամ անցողիկ զգացմունքներով, այլ արտահայտում է խոր նվիրվածություն, միասնություն և փոխադարձ պատկանելություն։ Քրիստոնեական մեկնության շրջանակում այս գաղափարը կապվում է աստվածային սիրո անսահմանության և մարդու հոգևոր փրկության հետ։ Աստծո և մարդու հարաբերությունը դիտարկվում է որպես սիրո և հավատարմության վրա հիմնված կապ, որտեղ աստվածային ողորմությունը և մարդկային հավատը փոխլրացնում են միմյանց։ Գրական-ոճական առումով մեկնության առարկա հանդիսացող աստվածաշնչյան ստեղծագործությունն առանձնանում է քնարականությամբ, երկխոսային կառուցվածքով, հուզական արտահայտչականությամբ և հարուստ փոխաբերական համակարգով։ Երգերի երգը կարևոր տեղ ունի համաշխարհային հոգևոր ու բանաստեղծական գրականության մեջ, քանի որ սիրո թեման ներկայացնում է միաժամանակ մարդկային, բարոյական և խորհրդաբանական մակարդակներում։ Մեկնողական աշխատությունը, բացահայտելով այդ պատկերների իմաստային շերտերը, նպաստում է ինչպես աստվածաբանական, այնպես էլ գրականագիտական ընկալման խորացմանը։ Հատուկ ուշադրության է արժանի հրատարակության պատմամշակութային միջավայրը։ Կալկաթան 19-րդ դարի սկզբին հայ տպագրության և մշակութային գործունեության կարևոր կենտրոններից էր։ Հնդկաստանի հայ համայնքը զգալի ներդրում ուներ հայերեն գրքի հրատարակման, կրթության տարածման և ազգային հոգևոր ժառանգության պահպանման գործում։ Ավետ Ջնթլումյանի տպագրական գործունեության հետ կապված այս հրատարակությունը վկայում է հայ գրքի աշխարհագրական տարածման և աստվածաբանական գրականության նկատմամբ հետաքրքրության մասին՝ հայ գաղթօջախներից մեկում։ Նման գրքերի հրատարակությունը նպաստում էր հայերեն կրոնական գրականության հասանելիությանը և միջնադարյան մեկնողական ավանդության շարունակականությանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ աստվածաբանական մտքի, աստվածաշնչյան մեկնագիտության, հայրաբանության, կրոնական գրականության և հայ տպագրության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում աստվածաբանների, հայագետների, բանասերների, կրոնագետների և աստվածաշնչյան գրականության հետազոտողների համար։ Միաժամանակ այն արժեքավոր է այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ուսումնասիրել Երգերի երգի հոգևոր խորհուրդը, քրիստոնեական այլաբանական մեկնության ավանդույթը և սիրո գաղափարի աստվածաբանական ու գրական արտահայտությունները։

Linguistics

Այս գիրքը նախատեսված է հայերենը որպես օտար լեզու ուսումնասիրողների համար և ներկայացնում է լեզվի ուսուցման համակարգված և աստիճանական մոտեցում՝ սկսած ամենահիմնական քերականական կառուցվածքներից մինչև ավելի բարդ լեզվական ձևեր և հաղորդակցական հմտություններ։ Այն ընդգրկում է այբուբենի ուսուցում, ընթերցանության և արտասանության կանոններ, հիմնական բառապաշար, ինչպես նաև խոսակցական իրավիճակներում կիրառվող արտահայտություններ, որոնք օգնում են սովորողին արագ կողմնորոշվել առօրյա հաղորդակցության մեջ։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քերականությանը՝ բայի ժամանակների, գոյականների հոլովման, դերանունների և նախադասության կառուցվածքի մանրամասն բացատրություններով, որոնք ուղեկցվում են գործնական օրինակներով և վարժություններով։ Բացի այդ, նյութը կառուցված է այնպես, որ սովորողը կարողանա աստիճանաբար զարգացնել թե՛ գրավոր, թե՛ բանավոր հմտությունները՝ կիրառելով սովորածը իրական խոսքային իրավիճակներում։ Գիրքը օգտակար է ինչպես ինքնուսույցների, այնպես էլ դասընթացների մասնակիցների համար, քանի որ համադրում է պարզ բացատրությունները և գործնական կիրառությունը՝ դարձնելով հայերենի ուսուցումը ավելի մատչելի և արդյունավետ։

Religion

Աշխատության վերնագիրը մատնանշում է արքայության գաղափարի՝ հավանաբար քրիստոնեական և հոգևոր իմաստով մեկնաբանությունը։ Քրիստոնեական ավանդության մեջ արքայությունը հաճախ կապվում է Աստծո արքայության, հոգևոր կատարելության, հավատքի և մարդու բարոյական կյանքի հետ։ «Բանալի» հասկացությունը կարող է խորհրդանշել այդ հոգևոր իրականության ճանաչման և ըմբռնման ուղին՝ ընթերցողին ուղղորդելով կրոնական գաղափարների ու բարոյական սկզբունքների շուրջ խորհրդածության։ Նմանատիպ հոգևոր աշխատությունները կարևորում են հավատքի, առաքինության, խղճի, աղոթքի և քրիստոնեական արժեքներին համապատասխան ապրելու նշանակությունը։ Դրանք միտված են ոչ միայն կրոնական գիտելիքների փոխանցմանը, այլև ընթերցողի հոգևոր ինքնակրթությանն ու բարոյական դաստիարակությանը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ կրոնական գրականության, աստվածաբանական մտածողության և հոգևոր կրթության պատմության ուսումնասիրության համար։ Քանի որ վերնագիրը չի բացահայտում աշխատության ամբողջական բովանդակությունն ու ժանրային առանձնահատկությունները, դրա թեմատիկ բնութագրումը սահմանափակվում է արքայության գաղափարի կրոնական մեկնաբանության շրջանակով։

Economics

Ազատ տնտեսական գոտիները (ԱՏԳ) հատուկ կարգավիճակ ունեցող տարածքներ են, որտեղ գործում են արտոնյալ տնտեսական, հարկային և մաքսային ռեժիմներ՝ նպատակ ունենալով խթանել ներդրումները, արտադրությունը և արտահանումը։ Դրանք ստեղծվում են որպես գործիք՝ տարածաշրջանային ներուժի արդյունավետ օգտագործման համար՝ ներգրավելով կապիտալ, տեխնոլոգիաներ և մասնագիտական ռեսուրսներ այն տարածքներում, որոնք ունեն զարգացման հավելյալ հնարավորություններ, բայց չեն օգտագործվում ամբողջությամբ։ Ազատ տնտեսական գոտիներում սովորաբար կիրառվում են հարկային արտոնություններ, պարզեցված վարչական ընթացակարգեր և մաքսային զեղչեր, ինչը բարձրացնում է բիզնեսի շահութաբերությունը և գրավչությունը ներդրողների համար։ Սա նպաստում է նոր ձեռնարկությունների ստեղծմանը, աշխատատեղերի ավելացմանը և ենթակառուցվածքների զարգացմանը։ Բացի այդ, ԱՏԳ-ները խթանում են արտահանմանն ուղղված արտադրությունը՝ թույլ տալով տեղական տնտեսություններին ինտեգրվել համաշխարհային շուկաներին։ Տարածաշրջանային ներուժի արդյունավետ օգտագործման տեսանկյունից ազատ տնտեսական գոտիները օգնում են ակտիվացնել այն շրջանները, որոնք ունեն աշխարհագրական, տրանսպորտային կամ ռեսուրսային առավելություններ, բայց նախկինում չեն օգտագործվել լիարժեք։ Դրանք նպաստում են տարածաշրջանային անհավասարությունների նվազեցմանը և տնտեսական զարգացման հավասարակշռմանը։