Исследование импульсной активности нейронов медиального вестибулярного ядра в условиях воздействия вибрации лабиринтэктомии

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Արցախի բարձրագույն կրթության համակարգերում տեղի ունեցած կառուցվածքային, բովանդակային և կառավարչական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ կրթական համակարգերի արդիականացման և նոր սոցիալ-տնտեսական պայմաններին համապատասխանեցման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում բարձրագույն կրթության կազմակերպման սկզբունքների վերափոխումն է, կրթական ծրագրերի կատարելագործումը, բուհերի կառավարման մեխանիզմների զարգացումը և կրթության որակի ապահովման համակարգերի ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բարձրագույն կրթության ազգային ավանդույթների և միջազգային կրթական գործընթացների փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են կրթական չափորոշիչների, աստիճանային համակարգերի, ուսումնական ծրագրերի և որակավորումների համադրելիության ապահովման ընթացքում։ Քննվում են բուհերի ինքնավարության, ակադեմիական ազատության, կառավարման արդյունավետության և պատասխանատվության փոխկապակցված հարցերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կրթության որակի գնահատման և ապահովման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը՝ դիտարկելով ներքին ու արտաքին գնահատման, կրթական ծրագրերի վերանայման և ուսուցման արդյունքների չափելիության նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դասախոսական կազմի մասնագիտական զարգացմանը, ուսուցման ժամանակակից մեթոդների ներդրմանը, ուսանողակենտրոն կրթության սկզբունքներին և գիտահետազոտական գործունեության ու ուսումնական գործընթացի փոխկապակցմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են երկու համակարգերի միջև կրթական և գիտական համագործակցության հնարավորությունները, մասնագիտական փորձի փոխանակումը, կրթական ծրագրերի համադրումը և ընդհանուր գիտակրթական տարածքի ձևավորմանն առնչվող խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ֆինանսավորման, նյութատեխնիկական ապահովման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման և կրթական ենթակառուցվածքների զարգացման հարցերին, որոնք էական նշանակություն ունեն բարձրագույն կրթության կայուն գործունեության համար։ Ուսումնասիրվում են նաև աշխատաշուկայի պահանջների և մասնագետների պատրաստման համակարգի փոխհարաբերությունները՝ կարևորելով կրթական ծրագրերի համապատասխանությունը մասնագիտական գործունեության փոփոխվող պայմաններին։ Բարձրագույն կրթության փոխակերպումը ներկայացվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է իրավական, կազմակերպական, տնտեսական, ակադեմիական և սոցիալական բաղադրիչների փոխհամաձայնեցված զարգացումից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կրթության կառավարման, բարձրագույն դպրոցի մանկավարժության և կրթական քաղաքականության մոտեցումները՝ բացահայտելով բարձրագույն կրթության համակարգային բարեփոխումների հիմնական ուղղությունները, դրանց իրականացման ընթացքում առաջացող խնդիրներն ու զարգացման հնարավորությունները։

Economics

Նյութը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ռեզիդենտ շահութահարկ վճարողների շահութահարկի հաշվարկման գործընթացի ուսումնասիրությանը, դրա իրավական և տնտեսական հիմքերին, գործնական դժվարություններին ու կատարելագործման հնարավորություններին։ Շահութահարկի հաշվարկը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես պետական բյուջեի եկամուտների ձևավորման, այնպես էլ տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսական գործունեության արդյունավետ կազմակերպման տեսանկյունից։ ՀՀ գործող հարկային կարգավորումներով ռեզիդենտ շահութահարկ վճարողների համար հարկման օբյեկտը ներառում է Հայաստանի Հանրապետությունում և դրանից դուրս գտնվող աղբյուրներից ստացվող համախառն եկամուտը՝ օրենքով նախատեսված բացառություններով, իսկ հիմնական դրույքաչափը սահմանված է 20 տոկոս։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է վերլուծել հարկման բազայի ձևավորման սկզբունքները, եկամուտների և նվազեցվող ծախսերի հաշվառումը, հարկվող շահույթի որոշումը, հարկային արտոնությունների կիրառումը և հաշվետվությունների ներկայացման գործընթացը։ Առանձնահատուկ խնդիր է հաշվապահական և հարկային հաշվառումների միջև առաջացող տարբերությունների ճիշտ բացահայտումն ու արտացոլումը, քանի որ տնտեսավարող կազմակերպության հաշվապահական շահույթը միշտ չէ, որ նույնական է հարկման նպատակներով հաշվարկվող շահույթի հետ։ Հարկման բազայի ճիշտ որոշման համար անհրաժեշտ է պատշաճ կերպով փաստաթղթավորել իրականացված գործարքները, հիմնավորել ծախսերի տնտեսական անհրաժեշտությունը և պահպանել հարկային օրենսդրությամբ սահմանված պահանջները։ Գործնական տեսանկյունից կարևոր են նաև հարկային հաշվարկների կազմման և ներկայացման ժամկետները, հարկային պարտավորությունների ժամանակին կատարումը և սխալների հայտնաբերման դեպքում ճշտված հաշվարկների ներկայացման հնարավորությունները։ Գործող կարգավորումներում ռեզիդենտ շահութահարկ վճարողների տարեկան հաշվարկների ներկայացման, ինչպես նաև ընթացիկ հարկային տարվա ընթացքում շահութահարկի կանխավճարների կատարման առանձին պահանջներ են սահմանված, ինչը հարկ վճարողից պահանջում է ճիշտ պլանավորել իր դրամական հոսքերը։ Թեմայի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև փոքր և միջին ձեռնարկությունների համար հարկային հաշվարկների բարդությունը, օրենսդրական փոփոխությունների հաճախականությունը, հաշվապահների և տնտեսավարողների մասնագիտական պատրաստվածության մակարդակը և հարկային տեղեկատվության հասանելիությունը։ Թվայնացված հարկային հաշվետվությունների զարգացումը կարող է պարզեցնել հաշվարկների ներկայացման գործընթացը և նվազեցնել տեխնիկական սխալների հավանականությունը, սակայն միաժամանակ պահանջում է հարկային օրենսդրության և էլեկտրոնային հաշվետվությունների համակարգերի նկատմամբ բավարար իրազեկվածություն։ Կարևոր հիմնախնդիր է նաև հարկային վարչարարության և հարկ վճարողների շահերի հավասարակշռությունը. արդյունավետ համակարգը պետք է միաժամանակ ապահովի պետական բյուջեի հարկային եկամուտների կանխատեսելիությունը, հարկային պարտավորությունների պատշաճ կատարումը և տնտեսավարողների համար հնարավորինս հստակ ու հասկանալի կանոններ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև շահութահարկի հաշվարկման ժամանակ հաճախ հանդիպող սխալների վերլուծություն, մասնավորապես եկամուտների ոչ ամբողջական արտացոլման, չհիմնավորված ծախսերի նվազեցման, հարկվող և չհարկվող եկամուտների տարբերակման, ինչպես նաև հարկային արտոնությունների սխալ կիրառման դեպքերը։ Այդ խնդիրների նվազեցման համար կարևոր են հարկային խորհրդատվության հասանելիության ընդլայնումը, էլեկտրոնային հաշվարկների ավտոմատացման զարգացումը, հարկային օրենսդրության պարզեցումն ու մեկնաբանությունների մատչելի ներկայացումը։ Ընդհանուր առմամբ, թեման հնարավորություն է տալիս համակողմանիորեն ուսումնասիրել ՀՀ-ում ռեզիդենտների շահութահարկի հաշվարկման մեխանիզմները, բացահայտել դրա իրավական, հաշվապահական և վարչարարական հիմնական խնդիրները և առաջարկել այնպիսի բարելավումներ, որոնք կարող են բարձրացնել հարկային հաշվարկների ճշգրտությունը, նվազեցնել հարկային ռիսկերը և նպաստել հարկային համակարգի արդյունավետության ու թափանցիկության բարձրացմանը։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է բազմաֆունկցիոնալ տեղակալված կարբոցիկլային և ազացիկլային միացությունների ստացման նոր սինթետիկ մոտեցումների մշակմանը՝ ացետոքացախաթթվի N-արիլամիդների և էլեկտրոֆիլ ալկենների փոխազդեցությունների հիման վրա։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ելանյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունների, դրանց ռեակցիոնունակության, փոխազդեցությունների ուղղության և ցիկլային վերջանյութերի առաջացման օրինաչափությունների ուսումնասիրության վրա։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է այնպիսի ռեակցիոն պայմանների ընտրությունը, որոնք հնարավորություն են տալիս արդյունավետ կերպով ձևավորել ածխածնային կամ ազոտ պարունակող ցիկլային համակարգեր և միաժամանակ մոլեկուլում պահպանել հետագա քիմիական ձևափոխումների համար արժեքավոր ֆունկցիոնալ խմբեր։ Ացետոքացախաթթվի ամիդային ածանցյալները դիտարկվում են որպես օրգանական սինթեզի բազմակողմանի կառուցվածքային միավորներ, քանի որ դրանց մոլեկուլներում առկա ռեակցիոն կենտրոնները կարող են մասնակցել ածխածին-ածխածին և ածխածին-հետերոատոմ կապերի ձևավորմանը։ Էլեկտրոֆիլ ալկենների հետ դրանց փոխազդեցությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նոր կապերի առաջացման, միջանկյալ բաց շղթայով միացությունների ձևավորման և հետագա ներմոլեկուլային ցիկլացման գործընթացները։ Քննության են առնվում տարբեր էլեկտրոնային և տարածական հատկություններ ունեցող տեղակալիչների ազդեցությունները ռեակցիայի ընթացքի, արագության, ընտրողականության և վերջանյութերի կառուցվածքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում N-արիլային հատվածի կառուցվածքային փոփոխություններին։ Արոմատիկ օղակում էլեկտրոնատու կամ էլեկտրոնակցեպտոր տեղակալիչների առկայությունը կարող է փոփոխել ելանյութի էլեկտրոնային բնույթը և դրանով պայմանավորել փոխազդեցության արդյունավետությունն ու ուղղությունը։ Նման համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել «կառուցվածք–ռեակցիոնունակություն» կապերը և կանխատեսել տարբեր ածանցյալների վարքը ընտրված պայմաններում։ Ուսումնասիրվում է նաև էլեկտրոֆիլ ալկենի կառուցվածքի ազդեցությունը։ Ակտիվացնող խմբերի բնույթը, դրանց քանակը և դիրքը կարող են որոշիչ նշանակություն ունենալ նուկլեոֆիլային միացման և հետագա ցիկլացման գործընթացների համար։ Ռեակցիաների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս սահմանել ելանյութերի այն կառուցվածքային պահանջները, որոնց դեպքում առավել արդյունավետ է համապատասխան կարբոցիկլային կամ ազացիկլային համակարգերի առաջացումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ռեակցիաների մեխանիզմների պարզաբանմանը։ Դիտարկվում են հնարավոր միջանկյալ փուլերը, սկզբնական միացման գործընթացները, պրոտոնների վերաբաշխումը, ներմոլեկուլային փոխազդեցությունները և օղակի փակման հնարավոր ուղիները։ Ստացված տվյալների համադրումը կարող է հնարավորություն տալ բացատրելու, թե ինչու որոշ պայմաններում գերակշռում է որոշակի կառուցվածքով վերջանյութի առաջացումը, մինչդեռ պայմանների կամ ելանյութերի փոփոխությունը հանգեցնում է այլ ուղղությամբ ընթացող փոխակերպման։ Մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն առանձին ռեակցիաների բացատրության, այլև նմանատիպ նոր սինթետիկ գործընթացների նպատակային նախագծման համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում ռեակցիայի պայմանների օպտիմալացմանը։ Ուսումնասիրվում է լուծիչի, ջերմաստիճանի, ռեակցիայի տևողության, ելանյութերի հարաբերակցության և անհրաժեշտության դեպքում կատալիտիկ կամ հիմնային միջավայրի ազդեցությունը վերջանյութերի ելքի ու ընտրողականության վրա։ Օպտիմալ պայմանների հայտնաբերումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել կողմնակի գործընթացների դերը և բարձրացնել նպատակային նյութերի ստացման արդյունավետությունը։ Քննության են առնվում նաև մեկ փուլում մի քանի նոր կապերի ձևավորման հնարավորությունները, որոնք սինթետիկ տեսանկյունից առանձնապես արժեքավոր են, քանի որ թույլ են տալիս համեմատաբար պարզ ելանյութերից ստանալ կառուցվածքային առումով բարդ ցիկլային համակարգեր։ Ստացված նոր միացությունների կառուցվածքի հաստատումը հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել միջուկային մագնիսական ռեզոնանսի սպեկտրոսկոպիա, ինֆրակարմիր սպեկտրոսկոպիա, զանգվածային սպեկտրաչափություն, տարրային անալիզ և կառուցվածքային քիմիայում ընդունված այլ ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ։ Սպեկտրային տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս հաստատել ֆունկցիոնալ խմբերի առկայությունը, ցիկլային համակարգի ձևավորումը և տեղակալիչների դիրքերը մոլեկուլում։ Այն դեպքերում, երբ ռեակցիայի ընթացքում հնարավոր է մի քանի իզոմերային կառուցվածքների առաջացում, հատուկ նշանակություն է ստանում կառուցվածքային և տարածական առանձնահատկությունների մանրամասն վերլուծությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ստերեոքիմիական հարցերին, քանի որ ցիկլացման գործընթացների ընթացքում կարող են ձևավորվել նոր ստերեոգեն կենտրոններ կամ տարբեր տարածական կառուցվածք ունեցող արտադրանքներ։ Ռեակցիայի դիաստերեոսելեկտիվության կամ այլ ընտրողական առանձնահատկությունների գնահատումը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել գործընթացի մեխանիզմի մասին։ Կարբոցիկլային միացությունների ստացման ուղղությամբ ուսումնասիրվում է ածխածնային օղակների ձևավորման հնարավորությունը և դրանց հետագա ֆունկցիոնալացման հեռանկարները։ Բազմաթիվ ֆունկցիոնալ խմբերի միաժամանակյա առկայությունը ստացված մոլեկուլները դարձնում է հարմար միջանկյալ նյութեր հետագա օրգանական սինթեզների համար։ Դրանք կարող են ենթարկվել ընտրողական վերականգնման, օքսիդացման, հիդրոլիզի, տեղակալման, կոնդենսացման և այլ փոխակերպումների՝ հնարավորություն տալով կառուցել ավելի բարդ մոլեկուլային համակարգեր։ Ազացիկլային միացությունների դեպքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազոտի ատոմ պարունակող օղակների ձևավորմանը։ Ազոտային հետերոցիկլերը լայնորեն ներկայացված են կենսաբանական ակտիվություն ունեցող բնական և սինթետիկ նյութերում, ինչի պատճառով դրանց ստացման արդյունավետ մեթոդների մշակումը կարևոր ուղղություն է օրգանական և դեղագործական քիմիայում։ Հետազոտությունը կարող է ընդլայնել կառուցվածքային բազմազան ազոտային ցիկլային համակարգերի սինթեզի հնարավորությունները և ստեղծել նոր ելանյութեր հետագա ֆունկցիոնալացման համար։ Բազմաֆունկցիոնալ բնույթը դիտարկվում է որպես ստացված միացությունների կարևոր առավելություն։ Միևնույն մոլեկուլում մի քանի տարբեր ռեակցիոն կենտրոնների առկայությունը հնարավորություն է տալիս իրականացնել ընտրողական հետագա ձևափոխումներ և կառուցել տարբեր կառուցվածքային դասերի ածանցյալներ։ Այս հանգամանքը մեծացնում է մշակված մեթոդների սինթետիկ արժեքը և հնարավորություն է տալիս դրանք օգտագործել բազմափուլ օրգանական սինթեզի ռազմավարություններում։ Քննության են առնվում նաև նոր միացությունների հնարավոր կիրառական հեռանկարները։ Կարբոցիկլային և ազացիկլային կառուցվածքային հատվածները հանդիպում են բազմաթիվ կենսաբանորեն ակտիվ նյութերում, դեղագործական նշանակություն ունեցող մոլեկուլներում և ֆունկցիոնալ օրգանական նյութերում։ Հետևաբար նոր բազմաֆունկցիոնալ ածանցյալների ստացումը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հետագա կենսաբանական, դեղաքիմիական կամ նյութագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Միաժամանակ հիմնական շեշտադրումը դրվում է սինթետիկ մեթոդաբանության, ռեակցիոն օրինաչափությունների և կառուցվածքային բազմազանության ընդլայնման վրա։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նոր ցիկլացման գործընթացների բացահայտման, դրանց մեխանիզմների պարզաբանման և բազմաֆունկցիոնալ ցիկլային միացությունների նպատակային սինթեզի մեթոդների զարգացման հնարավորությամբ։ Կիրառական նշանակությունը կապված է համեմատաբար մատչելի ելանյութերից կառուցվածքային բարդություն ունեցող օրգանական միացությունների ստացման արդյունավետ ուղիների ստեղծման հետ։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել հետերոցիկլային քիմիայի, դեղանյութերի սինթեզի և նոր օրգանական կառուցվածքային միավորների մշակման հետագա զարգացմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել օրգանական և դեղագործական քիմիայի, հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի, նուրբ օրգանական սինթեզի և կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի ստեղծման ոլորտների հետազոտողների, քիմիկոսների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է լազերային տեխնոլոգիաների կիրառմամբ մարմնի տեղային ճարպային կուտակումների շտկման բժշկական ցուցումների համակարգմանը և միջամտության արդյունքների գնահատման չափանիշների մշակմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է պացիենտների ճիշտ ընտրության, կլինիկական և անատոմիական առանձնահատկությունների գնահատման, տարբեր դեպքերում մեթոդի նպատակահարմարության որոշման և բուժման արդյունքների օբյեկտիվ վերլուծության վրա։ Լազերային տեխնոլոգիան դիտարկվում է ժամանակակից էսթետիկ և պլաստիկ վիրաբուժության գործիքներից մեկը, որի կիրառման արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն օգտագործվող սարքավորումներով, այլև ցուցումների և հակացուցումների հիմնավորված որոշմամբ, բուժման ճիշտ պլանավորմամբ և արդյունքների հետագա վերահսկմամբ։ Քննության են առնվում տեղային ճարպային կուտակումների բնույթը, դրանց տեղակայումը, ենթամաշկային հյուսվածքի առանձնահատկությունները, մաշկի առաձգականությունը և այլ կլինիկական գործոններ, որոնք կարող են ազդել վերջնական արդյունքի վրա։ Կարևորվում է անհատական մոտեցումը, քանի որ տարբեր պացիենտների մոտ նույն մեթոդի կիրառումը կարող է ունենալ տարբեր արդյունքներ՝ կախված մարմնի կառուցվածքից, հյուսվածքների վիճակից և նախատեսվող շտկման ծավալից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նախնական կլինիկական գնահատմանը։ Դիտարկվում են բժշկական պատմության ուսումնասիրությունը, ընդհանուր առողջական վիճակի գնահատումը և այն գործոնների բացահայտումը, որոնք կարող են բարձրացնել միջամտության հետ կապված բարդությունների հավանականությունը։ Այս տվյալների համակարգումը հնարավորություն է տալիս ձևավորել պացիենտների ընտրության ավելի հստակ չափանիշներ և տարբերակել այն իրավիճակները, երբ տվյալ տեխնոլոգիայի կիրառումը կարող է լինել նպատակահարմար, սահմանափակ կամ հակացուցված։ Կարևորվում է նաև պացիենտի ակնկալիքների գնահատումը և բուժման հնարավոր արդյունքների վերաբերյալ իրատեսական պատկերացման ձևավորումը։ Միջամտության արդյունավետությունը դիտարկվում է բազմագործոն տեսանկյունից։ Այն կարող է ներառել մարմնի համապատասխան հատվածի ձևի և համաչափության փոփոխությունների, ենթամաշկային ճարպային շերտի նվազման, մաշկի վիճակի, վերականգնման ընթացքի և արդյունքի կայունության գնահատումը։ Օբյեկտիվ չափումների և կլինիկական դիտարկումների համադրումը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել ստացված արդյունքի վերաբերյալ։ Կարող են կիրառվել մարդաչափական չափումներ, լուսանկարային փաստագրում, հյուսվածքների վիճակի գնահատում և բժշկական հետազոտության այլ մեթոդներ։ Կարևոր է արդյունքները գնահատել ոչ միայն միջամտությունից անմիջապես հետո, այլև հետագա ժամանակահատվածում, երբ հնարավոր է ավելի հստակ որոշել վերջնական փոփոխությունների կայունությունը։ Առանձին ուղղությամբ քննության են առնվում տարբեր անատոմիական շրջաններում մեթոդի կիրառման առանձնահատկությունները։ Մարմնի տարբեր հատվածներում ճարպային հյուսվածքի հաստությունը, մաշկի շարժունակությունը և կառուցվածքը կարող են տարբեր լինել, ինչի պատճառով բուժման պլանավորումը պահանջում է տվյալ շրջանի անատոմիայի մանրամասն գնահատում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համակարգել ցուցումները ոչ միայն ընդհանուր սկզբունքներով, այլև ըստ շտկման ենթակա հատվածի առանձնահատկությունների։ Ուսումնասիրվում է լազերային էներգիայի ազդեցության և հյուսվածքային փոփոխությունների փոխկապակցվածությունը՝ բժշկական արդյունավետության և անվտանգության տեսանկյունից։ Կարևորվում է այնպիսի պայմանների ապահովումը, որոնց դեպքում հնարավոր է ստանալ նախատեսվող կլինիկական արդյունքը՝ միաժամանակ նվազագույնի հասցնելով անցանկալի հյուսվածքային ազդեցությունների հավանականությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում անվտանգության գնահատմանը և հնարավոր բարդությունների համակարգմանը։ Դիտարկվում են միջամտությունից հետո առաջացող անցողիկ տեղային փոփոխությունները, վերականգնման առանձնահատկությունները և այն իրավիճակները, որոնք պահանջում են լրացուցիչ բժշկական վերահսկողություն։ Բարդությունների հաճախականության և բնույթի ուսումնասիրությունը կարևոր է մեթոդի ընդհանուր արդյունավետության գնահատման համար, քանի որ հաջող արդյունքը պետք է դիտարկվի ոչ միայն արտաքին փոփոխության, այլև պացիենտի անվտանգության տեսանկյունից։ Քննության են առնվում կանխարգելիչ մոտեցումները, հետմիջամտական վերահսկողությունը և պացիենտների բժշկական դիտարկման կազմակերպումը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է ստանդարտացված գնահատման չափանիշների ձևավորումը։ Երբ տարբեր պացիենտների արդյունքները գնահատվում են միասնական ցուցանիշներով, հնարավոր է իրականացնել ավելի հավաստի համեմատություն և որոշել, թե որ կլինիկական պայմաններում է մեթոդը առավել կանխատեսելի արդյունքներ ապահովում։ Այդ նպատակով կարող են համադրվել քանակական և որակական տվյալները՝ մարմնի չափումների փոփոխությունները, բժշկական զննման արդյունքները, վերականգնման տևողությունը և պացիենտի կողմից արդյունքի ընկալումը։ Պացիենտների բավարարվածությունը դիտարկվում է որպես լրացուցիչ ցուցանիշ, սակայն այն անհրաժեշտ է համադրել օբյեկտիվ կլինիկական տվյալների հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում երկարաժամկետ արդյունքների գնահատմանը։ Մարմնի ուրվագծային փոփոխությունների պահպանումը կարող է կապված լինել տարբեր գործոնների հետ, ուստի հետագա դիտարկումները հնարավորություն են տալիս գնահատել սկզբնական արդյունքների կայունությունը և առանձնացնել այն պայմանները, որոնք կարող են ազդել դրանց փոփոխության վրա։ Քննության է առնվում նաև մեթոդի տեղը մարմնի ուրվագծային շտկման այլ մոտեցումների շարքում։ Համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե որ կլինիկական իրավիճակներում կարող է նպատակահարմար լինել լազերային տեխնոլոգիայի ընտրությունը և երբ կարող են պահանջվել այլ բուժական կամ վիրաբուժական մոտեցումներ։ Այս համատեքստում մեթոդի ընտրությունը դիտարկվում է որպես անհատական կլինիկական որոշման արդյունք, այլ ոչ թե բոլոր պացիենտների համար միատեսակ կիրառվող լուծում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ապացուցողական բժշկության սկզբունքներին և կլինիկական տվյալների վիճակագրական մշակմանը։ Պացիենտների տարբեր խմբերում ստացված արդյունքների համեմատությունը կարող է հնարավորություն տալ բացահայտել արդյունավետության հետ կապված գործոնները, գնահատել ցուցումների ճշգրտությունը և կատարելագործել բուժման ընտրության չափանիշները։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է լազերային տեխնոլոգիայի կիրառման ցուցումների համակարգման, արդյունքների գնահատման միասնական չափանիշների ձևավորման և կլինիկական արդյունավետության վրա ազդող գործոնների բացահայտման հնարավորությամբ։ Կիրառական նշանակությունը կապված է պացիենտների ընտրության կատարելագործման, բուժման արդյունքների կանխատեսելիության բարձրացման և անվտանգության վերահսկման հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պլաստիկ և էսթետիկ վիրաբուժության, լազերային բժշկության և հարակից կլինիկական ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է սեյսմիկ ազդանշանների չափման և գրանցման համակարգերի չափագիտական բնութագրերի կատարելագործմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել չափումների ճշգրտությունը, հուսալիությունը և տեղեկատվական արժեքը։ Ուսումնասիրվում են սեյսմիկ տվյալների գրանցման տեխնիկական միջոցները, ազդանշանների մշակման առանձնահատկությունները և չափման սխալների առաջացման հիմնական պատճառները։ Վերլուծվում են չափագիտական գնահատման մեթոդները, համակարգի զգայունության, կայունության և ճշգրտության բարելավման մոտեցումները, ինչպես նաև առաջարկվում են տեխնիկական և մեթոդաբանական լուծումներ՝ սեյսմիկ դիտարկումների արդյունավետության բարձրացման համար։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել սեյսմիկ մոնիթորինգի համակարգերի արդիականացման, երկրաշարժերի ուսումնասիրության և երկրաբանական գործընթացների առավել հուսալի գնահատման նպատակներով։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Ղազախստանի միջև 1991–2016 թվականներին ձևավորված միջպետական հարաբերությունների զարգացման, համագործակցության հիմնական ուղղությունների, ձեռքբերումների և հետագա հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է Խորհրդային Միության փլուզումից և երկու պետությունների անկախացումից հետո երկկողմ հարաբերությունների ինստիտուցիոնալացման գործընթացի վրա՝ ընդգրկելով քաղաքական, դիվանագիտական, առևտրատնտեսական, անվտանգային, մշակութային և հումանիտար ոլորտները։ Երկու երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունները պաշտոնապես հաստատվել են 1992 թվականի օգոստոսի 27-ին, որից հետո աստիճանաբար ձևավորվել է երկկողմ համագործակցության պայմանագրաիրավական և դիվանագիտական հիմքը։ Քննության են առնվում անկախության առաջին տարիներին միջպետական կապերի հաստատման առանձնահատկությունները, երբ երկու երկրներն էլ իրականացնում էին պետական կառավարման, տնտեսական համակարգերի և արտաքին քաղաքականության վերափոխումներ։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ հարաբերությունների զարգացման համար ստեղծվել է պայմանագրաիրավական հիմք. 1993 թվականին ստորագրվել է հարաբերությունների հիմքերի մասին պայմանագիրը, իսկ 1999 թվականին՝ բարեկամության և համագործակցության մասին պայմանագիրը։ Հետագա տարիներին իրավական դաշտը համալրվել է առևտրատնտեսական, ներդրումային, տրանսպորտային, կրթական, գիտական և այլ ոլորտներին վերաբերող համաձայնագրերով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքական և դիվանագիտական երկխոսության զարգացմանը։ Քննության են առնվում պետական ղեկավարների, կառավարությունների և արտաքին գործերի գերատեսչությունների միջև շփումները, պաշտոնական և աշխատանքային այցերը, քաղաքական խորհրդակցությունները և տարբեր մակարդակներում անցկացված հանդիպումները։ Դրանք դիտարկվում են որպես երկկողմ հարաբերությունների շարունակականությունն ապահովող կարևոր մեխանիզմներ։ Ուսումնասիրվում է նաև դիվանագիտական ներկայացուցչությունների նշանակությունը։ Հայաստանի դեսպանությունը Ղազախստանում սկսել է գործել անկախության սկզբնական շրջանում, իսկ Ղազախստանի դեսպանությունը Հայաստանում բացվել է 2007 թվականին, ինչը նպաստել է մշտական քաղաքական հաղորդակցության և գործնական համագործակցության ամրապնդմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բազմակողմ ձևաչափերում երկու երկրների փոխգործակցության ուսումնասիրությունը։ Հայաստանը և Ղազախստանը հետխորհրդային տարածքում մասնակցել են մի շարք ընդհանուր կազմակերպությունների և ինտեգրացիոն գործընթացների, ինչի արդյունքում երկկողմ հարաբերությունները զարգացել են նաև բազմակողմ քաղաքական և տնտեսական միջավայրում։ Քննության են առնվում այդ կառույցների շրջանակներում ընդհանուր հետաքրքրություն ներկայացնող հարցերի շուրջ շփումները, ինչպես նաև բազմակողմ համագործակցության ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ Առանձին տեղ է հատկացվում տնտեսական կապերին։ Ուսումնասիրվում են ապրանքաշրջանառության կառուցվածքը, արտահանման և ներմուծման հնարավորությունները, գործարար կապերի ձևավորումը, ներդրումային համագործակցությունը և տնտեսական փոխգործակցության զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները։ Հայաստանի և Ղազախստանի միջև անմիջական ցամաքային սահմանի բացակայությունը դիտարկվում է որպես տրանսպորտային և լոգիստիկ համագործակցության վրա ազդող կարևոր հանգամանք, ինչի պատճառով առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում տարանցիկ ուղիները և երրորդ երկրների տարածքով իրականացվող փոխադրումները։ Տնտեսական համագործակցության հեռանկարները դիտարկվում են շուկաների փոխադարձ ճանաչելիության բարձրացման, գործարար շրջանակների միջև կապերի ակտիվացման և ապրանքների ու ծառայությունների փոխանակման հնարավորությունների ընդլայնման համատեքստում։ Քննության է առնվում ներդրումային համագործակցության իրավական ապահովումը։ Երկու պետությունների միջև ներդրումների խրախուսման և փոխադարձ պաշտպանության վերաբերյալ համաձայնագիրը ստորագրվել է 2006 թվականին, իսկ միջազգային ավտոմոբիլային հաղորդակցության վերաբերյալ համաձայնագիրը ևս ձևավորել է տրանսպորտային կապերի զարգացման իրավական հիմքերից մեկը։ Ուսումնասիրվում է նաև գյուղատնտեսության ոլորտում համագործակցությունը՝ հաշվի առնելով երկու երկրների տնտեսական կառուցվածքում այդ բնագավառի նշանակությունը։ Պայմանագրային հիմքի շրջանակում առկա է նաև գյուղատնտեսական համագործակցությանը վերաբերող համաձայնագիր, ինչը հնարավորություն է տվել ոլորտային կապերը ներառել երկկողմ հարաբերությունների ընդհանուր համակարգում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կրթության և գիտության ոլորտներին։ Ուսումնասիրվում են կրթական հաստատությունների միջև հնարավոր կապերը, գիտական համագործակցությունը, մասնագետների և փորձի փոխանակման հեռանկարները։ 2010 թվականին ստորագրված կրթության և գիտության ոլորտում համագործակցության համաձայնագիրը ներկայացնում է այդ ուղղության պայմանագրային հիմքերից մեկը։ Մշակութային և հումանիտար հարաբերությունները դիտարկվում են որպես ժողովուրդների միջև կապերի ամրապնդման կարևոր բաղադրիչ։ Քննության են առնվում մշակութային միջոցառումների, հասարակական շփումների, պատմամշակութային փոխճանաչման և համայնքային կապերի նշանակությունը։ Նման համագործակցությունը կարող է նպաստել ոչ միայն մշակութային փոխանակմանը, այլև քաղաքական ու տնտեսական հարաբերությունների համար բարենպաստ հասարակական միջավայրի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում է նաև անվտանգության ոլորտում փոխգործակցությունը՝ այն դիտարկելով երկկողմ և բազմակողմ համագործակցության շրջանակներում։ Պաշտպանական գերատեսչությունների միջև կապերը և ռազմատեխնիկական համագործակցության իրավական մեխանիզմները ներկայացվում են որպես հարաբերությունների առանձին ուղղություն։ 2012 թվականին ստորագրված ռազմատեխնիկական համագործակցության համաձայնագիրն ուժի մեջ է մտել 2016 թվականին։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում 2016 թվականին հարաբերությունների վիճակին, քանի որ այդ տարին հնարավորություն է տալիս ամփոփել անկախությունից հետո շուրջ քառորդ դարի ընթացքում ձևավորված համագործակցության արդյունքները։ Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարության տվյալներում արձանագրված են 2016 թվականին Ղազախստանի բարձրաստիճան պաշտոնյաների մի շարք աշխատանքային այցեր Հայաստան, այդ թվում՝ վարչապետի և արտաքին գործերի նախարարի մակարդակով, ինչը ցույց է տալիս տվյալ ժամանակաշրջանում քաղաքական շփումների շարունակականությունը։ Հետազոտության շրջանակում համագործակցության հեռանկարները կարող են դիտարկվել տնտեսական հարաբերությունների ակտիվացման, փոխադարձ ներդրումների խրախուսման, տրանսպորտային հաղորդակցությունների կատարելագործման, կրթագիտական և մշակութային կապերի ընդլայնման տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն է տրվում այն ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներին, որոնք հնարավորություն են տալիս համաձայնեցնելու երկու երկրների տնտեսական և արտաքին քաղաքական շահերը՝ պահպանելով երկկողմ հարաբերությունների ինքնուրույն օրակարգը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հետխորհրդային ժամանակաշրջանում երկու անկախ պետությունների հարաբերությունների ձևավորման և զարգացման ամբողջական ուսումնասիրությամբ։ 1991–2016 թվականների ժամանակահատվածի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հետևել հարաբերությունների անցմանը սկզբնական դիվանագիտական կապերի հաստատումից դեպի բազմաոլորտ պայմանագրային և ինստիտուցիոնալ համագործակցություն։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտության պատմության, հետխորհրդային տարածքի քաղաքական գործընթացների, տարածաշրջանային ինտեգրման և հայ-ղազախական հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, քաղաքագետների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։