Discover other interesting and useful materials
Here is a collection of other files that may interest you and help in your studies or creative work. To see more, you can go to the materials sectionPedagogy
Развитие медиативных навыков в профильноориентированном курсе английского языка (на примере подъязыка технологии пищевых продуктов)
Այս գիտական-մեթոդական աշխատանքը նվիրված է անգլերեն լեզվի մասնագիտացված ուսուցման գործընթացում միջնորդական (մեդիատիվ) հմտությունների զարգացման խնդիրներին՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով սննդային տեխնոլոգիաների ենթալեզվի կիրառմանը։ Գրքում քննարկվում է, թե ինչպես կարելի է օտար լեզվի ուսուցման ընթացքում ձևավորել և զարգացնել ուսանողների հաղորդակցական կարողությունները՝ տեղեկատվության փոխանցման, մեկնաբանման, վերափոխման և միջմշակութային միջնորդության հմտությունների միջոցով։ Հեղինակը ներկայացնում է մասնագիտական ուղղվածությամբ լեզվական նյութերի ընտրության սկզբունքները, ուսումնական առաջադրանքների տեսակները և մեթոդական մոտեցումները, որոնք նպաստում են մասնագիտական հաղորդակցության արդյունավետությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սննդային տեխնոլոգիաների ոլորտին բնորոշ տերմինաբանության, մասնագիտական տեքստերի և իրական հաղորդակցական իրավիճակների օգտագործմանը ուսուցման գործընթացում։ Աշխատությունը համադրում է լեզվաբանական, դիդակտիկ և մասնագիտական մոտեցումներ՝ առաջարկելով գործնական մեթոդներ ուսանողների լեզվական և միջնորդական կարողությունների զարգացման համար։ Այն օգտակար է լեզվաբանների, անգլերենի դասախոսների, մեթոդիստների և մասնագիտական կրթության ոլորտի հետազոտողների համար։
Updated: 2026-09-03History
Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործընթացի ազդեցությունը հայ-թուրքական հարաբերությունների խնդրում 1991-2016 թվականներին
Աշխատանքը նվիրված է 1991-2016 թվականներին Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործընթացի և դրա ազդեցության ուսումնասիրությանը հայ-թուրքական հարաբերությունների վրա։ Հետազոտության կենտրոնում Հայաստանի Հանրապետության անկախացումից հետո ձևավորված նոր քաղաքական իրողություններն են, որոնց պայմաններում Հայոց ցեղասպանության հիշողությունը, միջազգային ճանաչման հարցը և Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կարգավորման խնդիրները դարձան Հայաստանի արտաքին քաղաքականության, հայկական սփյուռքի գործունեության և միջազգային օրակարգի փոխկապակցված ուղղություններ։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է ճանաչման գործընթացը ոչ միայն որպես պատմական իրողության միջազգային գնահատման ձգտում, այլև որպես քաղաքական, դիվանագիտական և հասարակական գործընթաց, որն ազդել է երկու երկրների հարաբերությունների զարգացման վրա։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել անկախ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության հիմնական սկզբունքները, Թուրքիայի նկատմամբ ձևավորված դիրքորոշումները և այն հանգամանքները, որոնք պայմանավորել են հարաբերությունների հաստատման ու զարգացման դժվարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման հարցում տարբեր պետությունների, միջազգային կազմակերպությունների, խորհրդարանական կառույցների և հասարակական կազմակերպությունների դերակատարությանը։ Տարբեր երկրների կողմից ճանաչման վերաբերյալ ընդունված բանաձևերը, հայտարարությունները և քաղաքական որոշումները դիտարկվում են որպես միջազգային հանրության վերաբերմունքի ձևավորման կարևոր բաղադրիչներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև հայկական սփյուռքի գործունեությունը։ Սփյուռքյան կազմակերպությունները տասնամյակներ շարունակ կարևոր դեր են ունեցել ցեղասպանության միջազգային ճանաչման օրակարգի պահպանման, քաղաքական և հասարակական շրջանակների իրազեկման, պատմական հիշողության պահպանման և տարբեր երկրների օրենսդիր մարմիններում համապատասխան նախաձեռնությունների առաջմղման գործում։ Այս գործունեությունը որոշակի ազդեցություն է ունեցել միջազգային քաղաքական օրակարգում հարցի պահպանման վրա և, միաժամանակ, առնչվել է Հայաստանի արտաքին քաղաքական առաջնահերթություններին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Թուրքիայի պետական քաղաքականությանը ցեղասպանության հարցի նկատմամբ։ Թուրքիայի պաշտոնական դիրքորոշումը, պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման վերաբերյալ մոտեցումները և միջազգային ճանաչման նախաձեռնություններին հակազդելու քաղաքականությունը կարևոր գործոններ են եղել հայ-թուրքական հարաբերությունների ձևավորման ընթացքում։ Այս համատեքստում ուսումնասիրության առարկա են դառնում նաև թուրքական արտաքին քաղաքականության այն քայլերը, որոնք ուղղված են եղել միջազգային ճանաչման գործընթացի սահմանափակմանը կամ դրա քաղաքական հետևանքների կանխմանը։ 1990-ականների և 2000-ականների ընթացքում հարաբերությունների կարգավորման փորձերը կարևոր տեղ են զբաղեցնում հետազոտության մեջ։ Դիվանագիտական կապերի հաստատման բացակայությունը, սահմանների փակ լինելը, տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումները և պատմական հարցերի շուրջ հակասությունները ստեղծել են բարդ միջավայր երկկողմ հարաբերությունների համար։ Միաժամանակ առկա են եղել երկխոսության և հարաբերությունների կարգավորման տարբեր նախաձեռնություններ, որոնք ցույց են տվել, որ պատմական հիշողության և քաղաքական հարաբերությունների հարցերը հնարավոր է դիտարկել նաև բանակցային գործընթացների համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 2009 թվականի հայ-թուրքական արձանագրությունների գործընթացին։ Դրանց նախապատրաստումն ու ստորագրումը դիտարկվում են որպես հարաբերությունների կարգավորման ամենանշանակալի փորձերից մեկը ուսումնասիրվող ժամանակահատվածում։ Արձանագրությունների շուրջ քննարկումները ցույց տվեցին, որ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման, սահմանների բացման և պատմական հարցերի շուրջ մոտեցումների միջև գոյություն ունի բարդ փոխկապակցվածություն։ Ցեղասպանության հարցի միջազգային ճանաչման գործընթացը այս փուլում շարունակեց մնալ Հայաստանի, Թուրքիայի և սփյուռքյան կառույցների քաղաքական ու հասարակական քննարկումների կարևոր թեմա։ Ուսումնասիրությունը կարող է վերլուծել նաև այն հարցը, թե որքանով է միջազգային ճանաչման ընդլայնումը նպաստել հայ-թուրքական հարաբերությունների բարդացմանը, և որքանով այն, ընդհակառակը, նպաստել է պատմական խնդրի միջազգային տեսանելիության բարձրացմանը։ Այս հարցի ուսումնասիրությունը պահանջում է տարբերակել պատմական հիշողության, արդարության և միջազգային իրավաքաղաքական գնահատականի խնդիրները՝ դրանց ազդեցությունը չնույնացնելով երկկողմ դիվանագիտական հարաբերությունների բոլոր գործոնների հետ։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի նաև տարածաշրջանային քաղաքական միջավայրի ուսումնասիրությունը։ Հայ-թուրքական հարաբերությունները զարգացել են ոչ թե մեկուսացված, այլ Հարավային Կովկասի անվտանգության, Հայաստանի և Ադրբեջանի հակամարտության, Թուրքիայի տարածաշրջանային քաղաքականության և միջազգային ուժերի շահերի փոխազդեցության պայմաններում։ Այդ պատճառով ցեղասպանության ճանաչման գործընթացի ազդեցությունը նպատակահարմար է դիտարկել ավելի լայն աշխարհաքաղաքական համատեքստում։ 2015 թվականի՝ Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի հետ կապված միջազգային միջոցառումները և քաղաքական հայտարարությունները կարող են առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնել հետազոտության մեջ։ Այդ ժամանակահատվածում թեման լայնորեն քննարկվեց տարբեր երկրների քաղաքական և հասարակական շրջանակներում, իսկ Հայաստանի և Թուրքիայի հարաբերությունների պատմական ու քաղաքական խնդիրները կրկին հայտնվեցին միջազգային ուշադրության կենտրոնում։ 2016 թվականը կարող է դիտարկվել որպես ուսումնասիրվող ժամանակահատվածի ամփոփիչ փուլ, որի ընթացքում արդեն տեսանելի էին նախորդ տարիների գործընթացների արդյունքները և հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման սահմանափակումները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել միջազգային ճանաչման գործընթացի և երկկողմ հարաբերությունների միջև առկա փոխազդեցությունների ավելի հավասարակշռված գնահատմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1991-2016 թվականներին Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման հարցը եղել է հայ-թուրքական հարաբերությունների վրա ազդող կարևոր քաղաքական և հասարակական գործոններից մեկը, սակայն այն գործել է տարածաշրջանային, դիվանագիտական, պատմական և աշխարհաքաղաքական բազմաթիվ այլ հանգամանքների հետ փոխկապակցված։ Թեման կարևոր է Հայաստանի արտաքին քաղաքականության, հայ-թուրքական հարաբերությունների պատմության, ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործընթացի, սփյուռքի քաղաքական գործունեության և Հարավային Կովկասի միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։
Updated: 2026-09-08Linguistics
Վրացերեն
Վրացերեն-ը Հարավկովկասյան լեզու է, որը հանդիսանում է Վրաստանի պաշտոնական պետական լեզուն և օգտագործվում է երկրի ամբողջ տարածքում պետական կառավարման, կրթության, մեդիայի և առօրյա հաղորդակցության մեջ։ Այն միակ լայնորեն գործածվող լեզուն է քարթվելյան լեզվաընտանիքում, որի մեջ ներառված են նաև մեգրելերենը, սվաներենը և լազերենը։ Վրացերենը ունի հարուստ պատմություն և առանձնանում է իր յուրահատուկ գրային համակարգով՝ վրացական այբուբենով, որը ժամանակի ընթացքում զարգացել է մի քանի փուլերով և այսօր օգտագործվում է ժամանակակից «մխեդրուլի» գրաձևը։ Լեզուն ունի բարդ քերականական կառուցվածք՝ ներառելով հոլովական համակարգ, բայերի հարուստ ձևաբանություն և յուրահատուկ շարահյուսական առանձնահատկություններ, որոնք այն տարբերում են եվրոպական ու հարևան բազմաթիվ լեզուներից։ Վրացերենը նաև կարևոր դեր ունի Վրաստանի մշակույթի, գրականության և ազգային ինքնության պահպանման գործում՝ հանդիսանալով երկրի պատմական և մշակութային ժառանգության հիմնական կրողներից մեկը։
Updated: 2026-09-14History
Kurze historische Darstellung des gegenwärtigen Zustandes des armenisches Volkes
Այս աշխատությունը ներկայացնում է հայ ժողովրդի ժամանակակից վիճակի համառոտ պատմական ակնարկ՝ դիտարկելով նրա քաղաքական, սոցիալական, մշակութային և ժողովրդագրական զարգացումները տարբեր պատմական փուլերի համատեքստում։ Հեղինակը փորձում է ցույց տալ, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները, պետականության կորուստներն ու վերականգնման փորձերը, ինչպես նաև տարածաշրջանային և միջազգային գործընթացները ազդել հայ ժողովրդի ներկա վիճակի ձևավորման վրա։ Աշխատության մեջ ընդգծվում են ազգային ինքնության պահպանման, մշակութային ավանդույթների շարունակականության և սփյուռքի ձևավորման գործընթացները՝ որպես հայ ժողովրդի պատմական զարգացման կարևոր բաղադրիչներ։ Ներկայացվում են նաև հասարակական կառուցվածքի փոփոխությունները, տնտեսական պայմանների ազդեցությունը և քաղաքական իրավիճակի առանձնահատկությունները, որոնք ձևավորել են ժողովրդի կյանքի ընթացքը տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Տեքստը միաժամանակ կրում է վերլուծական և պատմագրական բնույթ՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին տալ ամբողջական պատկերացում հայ ժողովրդի ժամանակակից վիճակի պատմական հիմքերի մասին։
Updated: 2026-08-24Biology
Антиноцицептивный эффект сульфоаминокислоты таурина при действии яда Кавказской гюрзы
Աշխատությունը նվիրված է սուլֆոամինաթթու տաուրինի հակացավային (անտինոցիցեպտիվ) ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ կովկասյան գյուրզայի թույնի ազդեցության պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են թունավորման ժամանակ առաջացող նյարդաֆիզիոլոգիական փոփոխությունները, ցավային զգացողության ձևավորման մեխանիզմները և տաուրինի հնարավոր պաշտպանական ազդեցությունները օրգանիզմի վրա։ Ներկայացվում են փորձարարական ուսումնասիրությունների արդյունքները, որոնք վերաբերում են թույնի կենսաբանական ազդեցությանը, նյարդային համակարգի արձագանքներին, ցավի ընկալման կարգավորմանը և կենսաքիմիական գործընթացներին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի թունաբանության, նյարդաֆարմակոլոգիայի և կենսաքիմիայի ոլորտների համար՝ բացահայտելով բնական կենսաակտիվ նյութերի կիրառման հնարավորությունները թունավոր նյութերի ազդեցության հետևանքների մեղմացման և օրգանիզմի պաշտպանական մեխանիզմների ուսումնասիրման ուղղությամբ։
Updated: 2026-09-21Geography
Սպիտակի 1988թ. երկրաշարժի էպիկենտրոնային գոտու սեյսմաբանա-տեկտոնական բնութագրերը
Աշխատությունը նվիրված է 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժի էպիկենտրոնային գոտու երկրաբանական կառուցվածքի, սեյսմիկ ակտիվության և տեկտոնական առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկրաշարժի օջախային գոտու կառուցվածքն է, ակտիվ խզվածքների տարածական դիրքը, երկրակեղևում կուտակված տեկտոնական լարումների բնույթը և դրանց կապը հիմնական ցնցման ու հետցնցումային գործընթացների հետ։ Քննվում են տարածաշրջանի երկրաբանական և նեոտեկտոնական կառուցվածքները՝ պարզելու համար այն երկրադինամիկական պայմանները, որոնց շրջանակում ձևավորվել է ուժեղ սեյսմիկ իրադարձությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկրաշարժի ժամանակ ակտիվացած խզվածքային համակարգերին, մակերևութային դեֆորմացիաներին և տարբեր տեկտոնական հատվածների փոխհարաբերություններին։ Դիտարկվում են հիմնական ցնցման օջախային մեխանիզմի առանձնահատկությունները, որոնք արտացոլում են սեղմման պայմաններում հակադարձ և կողաշարժ բաղադրիչների համակցված դրսևորումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հետցնցումների տարածաժամանակային բաշխման ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց տեղադրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի մանրամասն պատկերացում կազմել օջախային գոտու երկրաչափության, առանձին սեգմենտների և երկրակեղևում լարումների վերաբաշխման վերաբերյալ։ Վերլուծվում են սեյսմաբանական դիտարկումների, դաշտային երկրաբանական հետազոտությունների, տեկտոնական չափումների և գեոֆիզիկական տվյալների համադրման հնարավորությունները՝ երկրաշարժի առաջացման մեխանիզմը և օջախային գոտու կառուցվածքը վերականգնելու նպատակով։ Տարածաշրջանը դիտարկվում է Փոքր Կովկասի ակտիվ երկրադինամիկական համակարգի շրջանակում, որտեղ երկրակեղևի շարունակական դեֆորմացիան արտահայտվում է ծալքավոր և խզվածքային կառուցվածքների զարգացմամբ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պատմական ու ժամանակակից սեյսմիկության տվյալների նշանակությանը՝ տարածքի սեյսմատեկտոնական զարգացման օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Էպիկենտրոնային գոտու մանրամասն ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն կոնկրետ երկրաշարժի գիտական մեկնաբանության, այլև Հայաստանի տարածքում ակտիվ տեկտոնական կառուցվածքների և սեյսմիկ վտանգի ձևավորման ընդհանուր մեխանիզմների ըմբռնման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սեյսմաբանության, տեկտոնիկայի, կառուցվածքային երկրաբանության և երկրադինամիկայի մոտեցումները՝ ներկայացնելով երկրաշարժի օջախային գոտու ձևավորման ու զարգացման բազմագործոն պատկերը։
Updated: 2026-09-22