История [13-го] Лейб-гренадерского Эриванского полка

History

Աշխատությունը նվիրված է 1877–1930 թվականների սիրիական արաբական պարբերական մամուլում Հայոց ցեղասպանությանը նախորդած բռնությունների, հայ բնակչության տեղահանությունների, 1915 թվականի ցեղասպանության և դրա հետևանքների լուսաբանման, ինչպես նաև այդ իրադարձությունների վերաբերյալ սիրիացի մտավորականների դիրքորոշումների պատմագիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում արաբալեզու մամուլը դիտարկվում է որպես կարևոր պատմական սկզբնաղբյուր, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել, թե ժամանակակից արաբ լրագրողները, գրողները և հասարակական գործիչներն ինչպես են ընկալել ու ներկայացրել Օսմանյան կայսրությունում հայերի վիճակը։ Ժամանակագրական լայն շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու թեմայի զարգացմանը՝ XIX դարի վերջին տասնամյակների հայկական հարցին վերաբերող հրապարակումներից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների իրադարձությունների և հետպատերազմյան շրջանում Սիրիայում հաստատված հայ տարագիրների խնդիրների քննարկումը։ Ուսումնասիրվում են Դամասկոսում, Հալեպում և սիրիական մտավոր ու հասարակական շրջանակների հետ կապված այլ կենտրոններում հրատարակված պարբերականների նյութերը, ինչպես նաև սիրիական սփյուռքի մամուլի արձագանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հրապարակումների բովանդակությանը, օգտագործված եզրաբանությանը, տեղեկատվության աղբյուրներին և հեղինակների մեկնաբանություններին՝ մամուլի նյութերը համադրելով ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների հետ։ Քննվում են նաև սիրիացի մտավորականների, լրագրողների և հասարակական գործիչների վկայություններն ու գնահատականները, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայկական հարցի ընկալումը արաբական հասարակական մտքում։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ Սիրիայի տարածքը դարձավ բռնի տեղահանված հայ բնակչության հիմնական հանգրվաններից մեկը, ինչի հետևանքով տեղի հասարակությունը և մամուլը անմիջականորեն առնչվեցին հայ տարագիրների վիճակին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայ գաղթականների հետպատերազմյան բնակեցմանը, տեղական բնակչության հետ հարաբերություններին և այդ գործընթացների մամուլի արձագանքներին։ Մամուլի հրապարակումների համեմատական և աղբյուրագիտական քննությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց տեղեկատվական արժեքը, հեղինակային դիրքորոշումները և ժամանակաշրջանի հասարակական միջավայրի ազդեցությունը ներկայացվող նյութերի վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ցեղասպանագիտության, արաբագիտության, մամուլի պատմության և աղբյուրագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայոց ցեղասպանության և դրա հետևանքների ընկալումը սիրիական արաբական տեղեկատվական ու մտավոր միջավայրում XIX դարի վերջից մինչև XX դարի առաջին տասնամյակները։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է XVIII դարի հայերենի պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրներից մեկի և նույն հեղինակի նամակագրական ժառանգության լեզվական համակարգի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր ժանրերի տեքստերում դրսևորվող հնչյունական, բառապաշարային, բառակազմական, ձևաբանական, շարահյուսական և ոճական առանձնահատկություններն են, որոնց քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի գրավոր հայերենի զարգացման միտումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրաբարի, միջին հայերենի, ձևավորվող նոր գրական հայերենի և բարբառային տարրերի փոխհարաբերությանը։ Պատմագրական շարադրանքը հիմնականում հիմնվում է գրաբարյան լեզվական ավանդույթի վրա, մինչդեռ նամակներում առավել նկատելի են ժամանակի կենդանի խոսակցական լեզվին, բարբառներին և նոր ձևավորվող աշխարհաբարին բնորոշ երևույթները։ Այս տարբերությունը կարևոր նյութ է տալիս ժանրի, հաղորդակցական նպատակի և լեզվական միջոցների ընտրության փոխկապակցվածությունը գնահատելու համար։ Բառապաշարի ուսումնասիրության ընթացքում քննվում են տարբեր ժամանակագրական շերտերի բառերը, ժողովրդախոսակցական և բարբառային միավորները, փոխառությունները, դարձվածային արտահայտությունները և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու քաղաքական իրականությունն արտացոլող բառային միջոցները։ Քերականական մակարդակում կարևորվում են հոլովական և խոնարհման ձևերի, դերանունների, կապերի, շաղկապների, բայական կառուցվածքների և նախադասությունների կազմության առանձնահատկությունները՝ դրանք հայերենի նախորդ և հետագա փուլերի հետ համադրելու նպատակով։ Ոճական քննությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու պատմագրական և նամակագրական խոսքի տարբերությունները․ առաջինում գերակշռում են գրավոր պատմագրությանը բնորոշ կառուցվածքներն ու ավանդական ձևերը, իսկ նամակներում խոսքը հաճախ ավելի անմիջական, ազատ և հաղորդակցական բնույթ ունի։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական զարգացման այն շրջանի ուսումնասիրության համար, երբ գրաբարյան ավանդույթին զուգահեռ ավելի ակնհայտ էին դառնում նոր գրական լեզվի ձևավորման գործընթացները։ Տարբեր լեզվական շերտերի համատեղ քննությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու XVIII դարի հայերենի անցումային վիճակի բազմազան պատկերը և գնահատելու ուսումնասիրվող գրավոր ժառանգության արժեքը որպես պատմալեզվաբանական աղբյուր։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պատմական լեզվաբանության, բառագիտության, քերականագիտության և ոճագիտության մոտեցումները՝ տվյալ ժամանակաշրջանի հայերենի զարգացման օրինաչափությունները և հեղինակի լեզվական առանձնահատկությունները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է հեղուկ բյուրեղներում կողմնորոշման, հիդրոդինամիկական և լուսահիդրոդինամիկական երևույթների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությամբ առաջացող օպտիկական ոչ գծայնությունների ֆիզիկական մեխանիզմների բացահայտմանը։ Դիտարկվում են հեղուկ բյուրեղների կառուցվածքային և ֆիզիկական առանձնահատկությունները, մոլեկուլների կողմնորոշման կարգավորվածությունը, արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ դրանց զգայունությունը և օպտիկական հատկությունների փոփոխության օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էլեկտրամագնիսական դաշտերի, լուսային ճառագայթման և հեղուկի հոսքերի ազդեցությամբ մոլեկուլային կողմնորոշման փոփոխություններին, ինչպես նաև այդ գործընթացների փոխկապակցվածությանը։ Քննարկվում են հեղուկ բյուրեղներում լույսի տարածման, բեկման ցուցչի փոփոխության, օպտիկական անիզոտրոպիայի և ոչ գծային օպտիկական արձագանքի ձևավորման մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում հիդրոդինամիկական անկայունությունների, լուսային դաշտով հարուցվող հոսքերի, կողմնորոշման դեֆորմացիաների և դրանց հետևանքով առաջացող օպտիկական երևույթների տեսական ու փորձարարական հետազոտման մեթոդներին։ Կարևորվում են հեղուկ բյուրեղների ոչ գծային օպտիկական հատկությունների կառավարման հնարավորությունները և դրանց կիրառական նշանակությունը ֆոտոնիկայի, օպտոէլեկտրոնիկայի, լուսային մոդուլյատորների և օպտիկական տեղեկատվության մշակման համակարգերի զարգացման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկոսների, օպտիկայի մասնագետների, հեղուկ բյուրեղների հետազոտողների, նյութագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Pedagogy

Այս ուսումնական նյութը ներկայացնում է կրթական գործընթացի կազմակերպման, ուսուցման արդյունավետության բարձրացման և սովորողների համակողմանի զարգացման հետ կապված հիմնարար գաղափարներ ու մոտեցումներ։ Այն ընդգրկում է մանկավարժական տեսության և պրակտիկայի կարևոր հարցեր՝ անդրադառնալով ուսուցչի դերին, կրթության նպատակներին, ուսուցման մեթոդներին, հաղորդակցման առանձնահատկություններին և կրթական միջավայրի ձևավորմանը։ Նյութը նպաստում է մասնագիտական գիտելիքների խորացմանը, մանկավարժական կարողությունների զարգացմանը և կրթական գործունեության ընթացքում առաջացող խնդիրների առավել արդյունավետ լուծմանը։ Բովանդակությունը ներկայացված է հասկանալի և համակարգված ձևով՝ համադրելով տեսական գիտելիքներն ու գործնական կիրառությունները, ինչը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ոչ միայն ծանոթանալ հիմնական հասկացություններին, այլև կիրառել դրանք իրական կրթական գործընթացում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ուսանողների, մանկավարժների, հետազոտողների և կրթության ոլորտով հետաքրքրվող բոլոր անձանց համար՝ ծառայելով որպես գիտելիքների համալրման և մասնագիտական զարգացման արժեքավոր աղբյուր։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է ավտոճանապարհային կամուրջների թռիչքային կառուցվածքների զանգվածի նվազեցման, կրող համակարգերի արդյունավետության բարձրացման և շինարարական գործընթացների կատարելագործման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հակադարձ կախովի համակարգերի կառուցվածքային հնարավորությունների կիրառմամբ։ Հետազոտության առանցքում կամրջային կառուցվածքի այնպիսի ինժեներական լուծումների մշակումն է, որոնք հնարավորություն են տալիս նյութերի առավել նպատակային օգտագործմամբ ապահովել անհրաժեշտ ամրություն, կոշտություն, կայունություն և շահագործման հուսալիություն։ Քննվում են թռիչքային կառուցվածքի հիմնական կրող տարրերի աշխատանքային առանձնահատկությունները, արտաքին բեռնվածքներից առաջացող ուժային գործոնների բաշխումը և հակադարձ կախովի համակարգի մասնակցությունը ընդհանուր կրող սխեմայի աշխատանքին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կառուցվածքի սեփական քաշի նվազեցման և նյութատարության սահմանափակման հնարավորություններին՝ պահպանելով ավտոճանապարհային կամուրջների համար անհրաժեշտ մեխանիկական և շահագործական հատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տարբեր կառուցվածքային սխեմաների համեմատական առանձնահատկությունները, կրող տարրերի երկրաչափական պարամետրերը, հենարանային պայմանները և դրանց ազդեցությունը լարվածադեֆորմացիոն վիճակի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հաշվարկային մոդելավորումը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել կառուցվածքի վարքագիծը մշտական և ժամանակավոր բեռնվածքների ազդեցության ներքո, ուսումնասիրել տեղաշարժերը, ճկվածքները և ներքին ուժերի բաշխումը։ Առանձին ուղղություն է կառուցման տեխնոլոգիայի մշակումը՝ հաշվի առնելով տարրերի պատրաստման, տեղափոխման, հավաքման և մոնտաժման հաջորդականության ազդեցությունը վերջնական կառուցվածքի աշխատանքի վրա։ Հակադարձ կախովի համակարգերի կիրառումը դիտարկվում է նաև շինարարության տարբեր փուլերում կրող տարրերի աշխատանքի կազմակերպման և տեխնոլոգիական գործընթացների արդյունավետության տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նյութերի ընտրության, հանգույցների կառուցվածքային լուծումների, տարրերի միացման և համակարգի տարածական կայունության խնդիրներին։ Կարևորվում են նաև տեխնիկական սպասարկման, երկարակեցության և տնտեսական արդյունավետության հարցերը, քանի որ թեթևացված լուծման առավելությունը պետք է գնահատվի ոչ միայն սկզբնական նյութածախսով, այլև կառուցման ու հետագա շահագործման ամբողջ ժամանակահատվածի պայմաններով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կամրջաշինության, շինարարական մեխանիկայի, կառուցվածքների հաշվարկի և շինարարական տեխնոլոգիաների մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել տեխնիկապես հիմնավորված և նյութախնայող կամրջային համակարգեր։

Literature

Այս ժողովածուն ներառում է Շիրվանզադեի ուղեգրական գրառումները և հրապարակախոսական ակնարկները, որտեղ հեղինակը հանդես է գալիս որպես դիտող, մեկնաբանող և քննադատող մտավորական՝ արձանագրելով իր ժամանակի հասարակական, մշակութային և երբեմն քաղաքական իրողությունները։ Ուղեգրություններում նա ներկայացնում է տարբեր վայրերում տեսած կյանքի պատկերները՝ համադրելով ճանապարհորդական տպավորությունները սոցիալական դիտարկումների հետ, ինչի արդյունքում ստեղծվում է ոչ միայն նկարագրական, այլ նաև վերլուծական արձակ։ Ակնարկներում ընդգծված է հեղինակի հրապարակախոսական ձայնը՝ ուղղված հասարակական խնդիրներին, բարոյական անկումներին, կրթության և մշակույթի զարգացման անհրաժեշտությանը։ Շիրվանզադեն հաճախ օգտագործում է դիտողական, երբեմն քննադատական տոն՝ փորձելով ընթերցողին ստիպել վերանայել իր վերաբերմունքը հասարակական երևույթների նկատմամբ։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց գաղափարապես խտացված՝ համադրելով փաստագրական դիտարկում, անձնական տպավորություն և սոցիալական վերլուծություն։ Այս գործերը կարևոր են նաև որպես ժամանակի հասարակական կյանքի յուրօրինակ փաստաթուղթ, որը օգնում է հասկանալ 19-20-րդ դարերի սահմանագծի հայ մտավորականության մտածողությունը և հետաքրքրությունները։