Քաղաքական կայունությունը Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության ապահովման գործոն

Law

Աշխատանքը նվիրված է տեսաձայնագրառման և ձայնագրառման կիրառմանն ու իրավական նշանակությանը քրեական դատավարությունում՝ դրանք դիտարկելով որպես դատավարական գործողությունների արձանագրման, ապացույցների ամրագրման և քրեական գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման կարևոր միջոցներ։ Հետազոտության կենտրոնում տեխնիկական միջոցներով ստացված տեղեկությունների իրավական կարգավիճակի, դրանց ձեռքբերման օրինականության, հավաստիության, պահպանման և դատարանում օգտագործման հիմնախնդիրներն են։ Տեսաձայնագրառումը և ձայնագրառումը հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական ձևով ամրագրելու դատավարական գործողությունների ընթացքը՝ լրացնելով կամ որոշ դեպքերում առավել մանրամասն ներկայացնելով գրավոր արձանագրության մեջ ամրագրված տեղեկությունները։ Այդպիսի միջոցների կիրառումը հատկապես կարևոր է այն իրավիճակներում, երբ անհրաժեշտ է հետագայում ստուգել գործողության իրական ընթացքը, մասնակիցների վարքագիծը, արտահայտված խոսքը կամ այլ էական հանգամանքներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել տեսաձայնագրառման և ձայնագրառման կիրառման իրավական հիմքերը, դրանց կատարման պայմանները, տեխնիկական պահանջները և դատավարական ընթացակարգը։ Կարևոր խնդիր է նաև որոշել, թե որ մարմիններն ու պաշտոնատար անձինք, ինչպիսի գործողությունների ընթացքում և ինչ սահմաններում կարող են կիրառել համապատասխան տեխնիկական միջոցներ։ Հետազոտության առանձին ուղղություն է մասնակիցների իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության հարցը, քանի որ ձայնի կամ պատկերի գրանցումը կարող է առնչվել անձնական կյանքի, հաղորդակցության գաղտնիության և անձնական տվյալների պաշտպանության հետ։ Այդ պատճառով տեխնիկական միջոցների օգտագործումը պետք է իրականացվի օրենքով սահմանված ընթացակարգերի պահպանմամբ և չվերածվի դատավարական իրավունքների անհիմն սահմանափակման։ Տեսաձայնագրառման և ձայնագրառման ապացուցողական նշանակությունը կախված է նաև դրանց իսկության և ամբողջականության ապահովումից։ Անհրաժեշտ է հնարավորություն ունենալ պարզելու, թե երբ, որտեղ, ինչ պայմաններում և ինչ սարքավորմամբ է կատարվել համապատասխան գրառումը, արդյոք այն պահպանվել է անփոփոխ վիճակում և հնարավոր է արդյոք բացառել դրա կեղծման, փոփոխման կամ տեխնիկական խեղաթյուրման հավանականությունը։ Այս տեսանկյունից կարևոր են կրիչների պահպանման, պատճենահանման, փաթեթավորման, նույնականացման և դատավարական փաստաթղթերում դրանց վերաբերյալ անհրաժեշտ տեղեկությունների ամրագրման հարցերը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ձայնագրությունների և տեսագրությունների հետազոտման ու գնահատման առանձնահատկություններին։ Դատարանը կամ վարույթն իրականացնող մարմինը պետք է գնահատի ոչ միայն գրանցված տեղեկության բովանդակությունը, այլև դրա ստացման եղանակը, աղբյուրի վստահելիությունը, տեխնիկական ամբողջականությունը և գործի մյուս ապացույցների հետ փոխկապակցվածությունը։ Տեխնիկական գրառումը ինքնին չի կարող դիտարկվել փաստական հանգամանքի անվիճելի հաստատում, եթե դրա ձեռքբերման կամ պահպանման պայմանները կասկածի տակ են դրվում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև գրավոր արձանագրության և տեխնիկական գրանցման հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Գրավոր արձանագրությունը շարունակում է կարևոր դեր ունենալ դատավարական գործողությունների իրավական ձևակերպման և ընթացակարգային փաստերի հաստատման գործում, մինչդեռ տեսաձայնագրառումը կամ ձայնագրառումը կարող են ապահովել կատարված գործողության առավել անմիջական և ամբողջական ֆիքսում։ Այդ միջոցների համակցված կիրառումը կարող է բարձրացնել դատավարական գործողությունների թափանցիկությունը, նվազեցնել արձանագրված տեղեկությունների աղավաղման հավանականությունը և հեշտացնել հետագա ստուգումն ու վերահսկողությունը։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև քրեական դատավարության տարբեր փուլերում տեխնիկական գրանցումների կիրառման հնարավորությունները՝ նախաքննության ընթացքում կատարվող գործողություններից մինչև դատական քննություն։ Դատարանում տեսաձայնագրառումը կարող է ունենալ նաև նիստի ընթացքի ճշգրիտ պահպանման և դատավարական գործողությունների հետագա վերահսկելիության ապահովման նշանակություն։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել տեխնիկական միջոցների կիրառման կազմակերպչական և ֆինանսական պահանջները, սարքավորումների հուսալիությունը, թվային կրիչների անվտանգ պահպանումը և համապատասխան մասնագետների պատրաստվածությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է քրեական դատավարությունում տեսաձայնագրառման և ձայնագրառման կիրառման կատարելագործման, դրանց ապացուցողական արժեքի հստակեցման և տեխնիկական միջոցների օգտագործման ընթացքում դատավարական երաշխիքների ամրապնդման հնարավորությունների բացահայտման մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ տեսաձայնագրառումն ու ձայնագրառումը ժամանակակից քրեական դատավարությունում կարող են կարևոր դեր ունենալ ապացուցման գործընթացի օբյեկտիվության, դատավարական գործողությունների վերահսկելիության և դրանց արդյունքների առավել ամբողջական ամրագրման գործում՝ պայմանով, որ դրանց կիրառումը, պահպանումը և գնահատումը իրականացվեն օրինականության, հավաստիության և անձի իրավունքների պաշտպանության սկզբունքների պահպանմամբ։

Mathematics

Ֆիզիկայի և նյութագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է իզոտրոպ և անիզոտրոպ միջավայրերում ձևավորված կառուցվածքների մեխանիկական ու օպտիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարբեր կառուցվածքային առանձնահատկություններ ունեցող միջավայրերի ձևավորման պայմանները, դրանց ներքին կառուցվածքը և ֆիզիկական բնութագրերի փոփոխման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութերի առաձգական, դեֆորմացիոն և ամրության հատկություններին, ինչպես նաև լույսի տարածման, բեկման, անդրադարձման և բևեռացման հետ կապված երևույթներին։ Վերլուծվում է կառուցվածքային անիզոտրոպության ազդեցությունը մեխանիկական արձագանքի և օպտիկական պարամետրերի վրա՝ համեմատելով այն իզոտրոպ միջավայրերին բնորոշ վարքի հետ։ Քննարկվում են նաև կառուցվածքների ձևավորման տեխնոլոգիական պայմանների, նյութի բաղադրության և ներքին կազմակերպման ազդեցությունները վերջնական ֆիզիկական հատկությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածությունները և գնահատելու համապատասխան նյութերի կիրառման հնարավորությունները տարբեր ֆիզիկական ու տեխնոլոգիական համակարգերում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նյութագիտության, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, օպտիկայի և կիրառական ֆիզիկայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է պոլիտրավմայի պայմաններում լյարդի և փայծաղի վնասվածքների ախտորոշման ու բուժման համալիր տակտիկայի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Պոլիտրավման բնորոշվում է միաժամանակ մի քանի օրգան-համակարգերի վնասմամբ և հաճախ ուղեկցվում է ծանր հեմոդինամիկ խանգարումներով, ինչի պատճառով որովայնի խոռոչի պինդ օրգանների վնասվածքների վաղ հայտնաբերումն ու ճիշտ բուժական ռազմավարության ընտրությունը կարևոր նշանակություն ունեն հիվանդի կյանքի պահպանման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել լյարդի և փայծաղի վնասվածքների առաջացման մեխանիզմները, դրանց ծանրության աստիճանը, համակցված վնասվածքների կառուցվածքը և հիվանդների ընդհանուր վիճակի առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սկզբնական կլինիկական գնահատմանը, արյունահոսության հնարավոր աղբյուրի արագ հայտնաբերմանը, հեմոդինամիկ վիճակի գնահատմանը և անհրաժեշտ ախտորոշիչ միջոցառումների ճիշտ հաջորդականությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ ուլտրաձայնային հետազոտության, համակարգչային շերտագրության և այլ ախտորոշիչ մեթոդների դերին՝ հաշվի առնելով դրանց կիրառելիությունը տարբեր ծանրության և հեմոդինամիկ կայունության պայմաններում գտնվող հիվանդների դեպքում։ Կարևոր ուղղություն է լյարդի և փայծաղի վնասվածքների պահպանողական և վիրաբուժական բուժման ընտրության հիմնավորումը։ Հեմոդինամիկորեն կայուն հիվանդների մոտ համապատասխան պայմաններում կարող է քննարկվել ոչ վիրահատական բուժման հնարավորությունը, մինչդեռ շարունակվող ներքին արյունահոսության, ծանր անկայունության կամ այլ վիրաբուժական ցուցումների դեպքում առաջնային նշանակություն է ստանում արագ հեմոստազի ապահովումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր բուժական մոտեցումների արդյունքները՝ գնահատելով բարդությունների հաճախականությունը, արյան կորստի ծավալը, ինտենսիվ թերապիայի անհրաժեշտությունը, հետվիրահատական ընթացքը և բուժման ընդհանուր արդյունքները։ Պոլիտրավմայի պայմաններում հատկապես կարևոր է բուժման փուլերի համակարգված կազմակերպումը, քանի որ որովայնի վնասվածքը հաճախ համակցվում է գլխուղեղի, կրծքավանդակի, հենաշարժական համակարգի կամ այլ օրգանների վնասումներով։ Այդ պատճառով աշխատանքը կարող է ընդգծել բազմամասնագիտական թիմի համագործակցության նշանակությունը՝ ներառելով վնասվածքաբանների, վիրաբույժների, անեսթեզիոլոգ-ռեանիմատոլոգների, ռադիոլոգների և այլ մասնագետների համատեղ աշխատանքը։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ծանր արյունահոսության, հեմոռագիկ շոկի, կոագուլոպաթիայի և օրգանային դիսֆունկցիայի կանխարգելման ու կառավարման ժամանակակից սկզբունքներին։ Կարևոր է նաև վնասվածքների վաղ ախտորոշման և բուժական որոշումների արագության ազդեցության գնահատումը, քանի որ ժամանակին իրականացված միջամտությունը կարող է էականորեն փոխել հիվանդության ելքը։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև հետվիրահատական հսկողության և վերականգնման հարցեր, ինչպես նաև հնարավոր բարդությունների կանխարգելման և վաղ հայտնաբերման մոտեցումներ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ պոլիտրավմայով հիվանդների բուժման կազմակերպման, ախտորոշիչ ալգորիթմների կատարելագործման և վիրաբուժական տակտիկայի ընտրության գործընթացում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել վնասվածքաբաններին, ընդհանուր և որովայնային վիրաբույժներին, շտապ բժշկության մասնագետներին, անեսթեզիոլոգ-ռեանիմատոլոգներին, ռադիոլոգներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի համալիր գնահատել պոլիտրավմայի ժամանակ լյարդի և փայծաղի վնասվածքների ախտորոշման և բուժման առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով հիվանդի հեմոդինամիկ վիճակի արագ գնահատման, վնասվածքի ծանրության ճիշտ որոշման, բուժման անհատականացման և բազմամասնագիտական մոտեցման նշանակությունը բուժման արդյունավետության և հիվանդների ելքերի բարելավման գործում։

Other Subjects

Հրատարակությունը ներկայացնում է 1975 թվականի հուլիս, օգոստոս և սեպտեմբեր ամիսների նշանավոր ու հիշարժան տարեթվերի օրացույցային ցանկը՝ ներառելով պատմական իրադարձությունների, մշակույթի, գիտության, հասարակական կյանքի և այլ ոլորտների կարևոր ամսաթվեր։ Այն նախատեսված է որպես տեղեկատու նյութ՝ օգնելու գրադարաններին, կրթական և մշակութային հաստատություններին կազմակերպել թեմատիկ միջոցառումներ, ցուցահանդեսներ, զրույցներ և տեղեկատվական աշխատանքներ։ Օրացույցում ընդգրկված տարեթվերը կարող են ծառայել որպես հիմք պատմական իրադարձությունների, նշանավոր գործիչների կյանքի և գործունեության, ինչպես նաև հասարակական նշանակություն ունեցող երևույթների վերաբերյալ նյութերի պատրաստման համար։ Հրատարակությունը օգտակար է գրադարանավարների, ուսուցիչների, մշակույթի ոլորտի աշխատակիցների, կազմակերպիչների և պատմական ու մշակութային տեղեկատու նյութերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է հեռուստաբանավեճերի ընթացքում գենդերային ագրեսիայի դրսևորումների վերլուծությանը՝ դիտարկելով, թե ինչպես են խոսքային վարքագծի տարբեր ձևերը ձևավորում ուժային հարաբերություններ հաղորդակցության հանրային հարթակներում։ Նյութում քննության են առնվում այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով բանավեճերի մասնակիցները՝ կախված իրենց սեռային ինքնությունից և սոցիալական դերերից, կարող են ենթարկվել կամ կիրառել ագրեսիվ խոսքային ռազմավարություններ, ներառյալ ընդհատումները, արժեզրկող մեկնաբանությունները, հեգնանքը և դիրքորոշումների նսեմացումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մեդիա միջավայրի ազդեցությանը այդ վարքագծերի ուժեղացման վրա, ինչպես նաև այն, թե ինչպես են հաղորդավարական ձևաչափերը և քննարկման կանոնները նպաստում կամ սահմանափակում նման դրսևորումները։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է գենդերային անհավասարության լեզվական արտահայտությունները հանրային խոսքում՝ ցույց տալով, որ ագրեսիան հաճախ ունի ոչ միայն անհատական, այլ նաև կառուցվածքային բնույթ։ Միաժամանակ վերլուծվում է, թե ինչպես կարելի է մեդիա էթիկայի և հաղորդակցական նորմերի միջոցով նվազեցնել նման դրսևորումները և ապահովել ավելի հավասարակշռված բանավեճային միջավայր։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Լիլիան Հելլմանի ստեղծագործություններում խղճի, բարոյական ընտրության և պատասխանատվության գաղափարների քննությանը՝ բացահայտելով դրանց դերը հեղինակի դրամատուրգիական աշխարհում և կերպարների հոգեբանական կառուցվածքում։ Հելլմանի պիեսներում մարդկային հարաբերությունները հաճախ զարգանում են բարոյական բարդ իրավիճակների պայմաններում, երբ հերոսները ստիպված են ընտրություն կատարել անձնական շահի, վախի, հավատարմության, ճշմարտության և արդարության միջև։ Այդ ընտրությունները ոչ միայն առաջ են մղում դրամատիկական գործողությունը, այլև բացահայտում են մարդու ներքին աշխարհը, նրա արժեքային համակարգը և սեփական արարքների հետևանքների նկատմամբ վերաբերմունքը։ Խղճի թեման Հելլմանի ստեղծագործություններում հանդես է գալիս որպես մարդու ներքին դատաստանի յուրահատուկ ձև։ Կերպարները կարող են փորձել արդարացնել իրենց քայլերը, թաքցնել ճշմարտությունը կամ պատասխանատվությունը փոխանցել ուրիշներին, սակայն անցյալի որոշումները շարունակում են ազդել նրանց հոգեբանական վիճակի և հարաբերությունների վրա։ Այս տեսանկյունից խիղճը ոչ միայն բարոյական չափանիշ է, այլև ներքին հակամարտության աղբյուր, որը հաճախ ավելի ուժեղ է դառնում արտաքին ճնշումներից։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատասխանատվության խնդրին։ Հելլմանի հերոսները գործում են այնպիսի սոցիալական և բարոյական միջավայրում, որտեղ անհատի որոշումները կարող են ազդեցություն ունենալ ոչ միայն իր, այլև շրջապատի մարդկանց կյանքի վրա։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ պատասխանատվությունից խուսափելու փորձը հաճախ հանգեցնում է նոր հակասությունների, իսկ լռությունը, անգործությունը կամ ճշմարտությունը թաքցնելը կարող են ունենալ նույնքան ծանր հետևանքներ, որքան անմիջական գործողությունը։ Այս պատճառով նրա դրամատուրգիայում բարոյական ընտրությունը հազվադեպ է ներկայացվում որպես պարզ և միանշանակ գործընթաց։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունը։ Հելլմանի ստեղծագործություններում մարդը հաճախ հայտնվում է սոցիալական ճնշումների, քաղաքական իրավիճակների, իշխանության հարաբերությունների և հասարակական կարծիքի ազդեցության ներքո։ Այդ պայմաններում սեփական խղճին հավատարիմ մնալը պահանջում է ոչ միայն ներքին համոզվածություն, այլև քաջություն։ Հեղինակը հետաքրքրված է հատկապես այն պահով, երբ անհատը պետք է որոշի՝ ենթարկվել միջավայրի պահանջներին, թե պաշտպանել իր բարոյական սկզբունքները՝ գիտակցելով հնարավոր կորուստներն ու վտանգները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է լռության և մեղսակցության խնդիրը։ Հելլմանի կերպարների վարքագծում լռությունը երբեմն կարող է թվալ չեզոք դիրք, սակայն ստեղծագործությունների տրամաբանության մեջ այն հաճախ վերածվում է պատասխանատվությունից խուսափելու կամ անարդարությանն անուղղակիորեն մասնակցելու ձևի։ Այս հանգամանքը հատկապես կարևոր է հեղինակի սոցիալական և քաղաքական թեմատիկայի ուսումնասիրության համար, քանի որ բարոյական դիրքորոշումը դրսևորվում է ոչ միայն այն բանում, թե մարդն ինչ է անում, այլև այն հարցում, թե ինչի դեմ է նա պատրաստ խոսել և ինչի նկատմամբ է ընտրում լռել։ Հելլմանի դրամատուրգիայի առանձնահատկություններից է նաև կերպարների հոգեբանական երկիմաստությունը։ Նրա հերոսները սովորաբար չեն բաժանվում պարզապես «բարի» և «չար» կողմերի։ Նրանց գործողությունների հիմքում կարող են միաժամանակ լինել սերը, վախը, շահը, նախանձը, հավակնությունը, հավատարմությունը կամ ինքնապաշտպանության ցանկությունը։ Այդ բազմաշերտությունը հնարավորություն է տալիս բարոյական խնդիրները ներկայացնել ավելի իրատեսական կերպով և ցույց տալ, որ պատասխանատվության հարցը հաճախ առաջանում է հենց հակասական իրավիճակներում, երբ ճիշտ որոշումը հեշտ չէ։ Խղճի և պատասխանատվության թեմաները կապված են նաև հիշողության հետ։ Անցյալում կատարված գործողությունները Հելլմանի ստեղծագործություններում հաճախ չեն անհետանում ժամանակի հետ, այլ շարունակում են գոյություն ունենալ կերպարների գիտակցության մեջ։ Հիշողությունը կարող է վերածվել մեղքի, զղջման կամ ինքնադատաստանի աղբյուրի և ստիպել մարդուն վերադառնալ նախկին ընտրություններին։ Այսպիսով, անցյալը դառնում է ներկայի բարոյական խնդիրների անբաժանելի մասը։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Հելլմանի ստեղծագործությունների արժեքավոր կողմերից մեկը մարդու բարոյական պատասխանատվության նկատմամբ հետևողական հետաքրքրությունն է։ Նրա դրամատուրգիան ընթերցողին և հանդիսատեսին ստիպում է ոչ միայն հետևել գործողությունների զարգացմանը, այլև գնահատել կերպարների ընտրությունները, դրանց պատճառները և հետևանքները։ Խիղճը, պատասխանատվությունը, մեղավորությունը, լռությունը, ճշմարտությունը և բարոյական դիմադրությունը միավորվում են՝ ստեղծելով մարդկային վարքագծի բարդ և հակասական պատկերը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ամերիկյան գրականությամբ, դրամատուրգիայով, բարոյափիլիսոփայական խնդիրներով և XX դարի մշակութային ու հասարակական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալու Լիլիան Հելլմանի ստեղծագործությունների գաղափարական բովանդակությունն ու կերպարների ներքին դրամատիզմը։