Կանաչեղեն. Ուղեցույց

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է առողջության առաջնային պահպանման համակարգում բուժօգնության որակի գնահատմանը՝ Կոտայքի մարզի բուժհաստատությունների գործունեության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են առաջնային օղակում բժշկական օգնության կազմակերպման և մատուցման առանձնահատկությունները, ծառայությունների հասանելիությունը, արդյունավետությունը, շարունակականությունը և պացիենտների կարիքներին համապատասխանությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուժօգնության որակը բնութագրող չափանիշների և ցուցանիշների վերլուծությանը, այդ թվում՝ բժշկական ծառայությունների կազմակերպման մակարդակին, ախտորոշման և բուժման գործընթացների համապատասխանությանը, կանխարգելիչ միջոցառումների իրականացմանը, բժշկական փաստաթղթավորման որակին և բուժաշխատողների գործունեության արդյունավետությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև բուժհաստատությունների աշխատանքի գնահատումը պացիենտների բավարարվածության և նրանց կողմից ստացված ծառայությունների ընկալման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առաջնային բուժօգնության համակարգում առկա կազմակերպական և մասնագիտական խնդիրները, գնահատելու դրանց ազդեցությունը ծառայությունների որակի վրա և ներկայացնելու հնարավոր բարելավման ուղղությունները։ Կոտայքի մարզի բուժհաստատությունների տվյալների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս առանձնացնել տարածաշրջանային առանձնահատկությունները և գնահատել, թե որքանով են առաջնային օղակի ծառայությունները համապատասխանում բնակչության առողջապահական պահանջներին։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բուժօգնության որակի կառավարման, առողջապահական ծառայությունների կազմակերպման և առաջնային պահպանման համակարգի արդյունավետության բարձրացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել առողջապահության կազմակերպիչներին, բժիշկներին, բուժհաստատությունների ղեկավարներին, առողջապահական կառավարման մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Medicine

Բժշկական և համաճարակաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի ստացիոնար բժշկական հաստատություններում վարակների կանխարգելման և վարակային հսկողության ծրագրերի գնահատմանը։ Քննության են առնվում ներհիվանդանոցային վարակների կանխարգելմանն ուղղված կազմակերպական միջոցառումները, համապատասխան ծրագրերի ներդրման մակարդակը և դրանց արդյունավետության գնահատման հիմնական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարակային հսկողության ծրագրերի կազմակերպմանը, մասնագիտական ուղեցույցների կիրառմանը, բուժանձնակազմի ուսուցմանը, վարակների համաճարակաբանական հսկողությանը, մշտադիտարկմանը և գնահատմանը։ Վերլուծվում են նաև բժշկական հաստատությունների աշխատանքային պայմանների, անձնակազմի ապահովվածության, անհրաժեշտ նյութերի և սարքավորումների առկայության հետ կապված գործոնները։ Քննարկվում են միջազգային գնահատման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ ծրագրերի ուժեղ և բարելավման կարիք ունեցող բաղադրիչները բացահայտելու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու հիվանդանոցներում իրականացվող կանխարգելիչ և հսկողական միջոցառումները և առանձնացնելու դրանց կատարելագործման առաջնահերթ ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել համաճարակաբանության, հանրային առողջապահության, հիվանդանոցային հիգիենայի և առողջապահության կազմակերպման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Psychology

Աշխատությունը նվիրված է հետաղետյան շրջանում դեռահասների և պատանիների իրավախախտ վարքի քրեահոգեբանական ու սոցիալհոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են աղետից հետո ձևավորված սոցիալական միջավայրի փոփոխությունները և դրանց հնարավոր ազդեցությունը երիտասարդների հոգեբանական վիճակի, սոցիալական հարմարման ու վարքային դրսևորումների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտանիքի, կրթական միջավայրի, հասակակիցների խմբերի, սոցիալ-տնտեսական պայմանների և հասարակական հարաբերությունների դերին իրավախախտ վարքի ձևավորման գործընթացում։ Վերլուծվում են դեռահասության և պատանեկության տարիքային հոգեբանական առանձնահատկությունները, հուզական անկայունության, սոցիալական մեկուսացման, միջանձնային հակասությունների և վարքային դժվարությունների հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են ճգնաժամային և հետաղետյան պայմաններում սոցիալական կապերի խաթարման, ընտանեկան ու համայնքային միջավայրի փոփոխությունների և առօրյա կյանքի անկայունության հետևանքները։ Անդրադարձ է կատարվում իրավախախտ վարքի դրդապատճառների, սոցիալականացման առանձնահատկությունների և երիտասարդների վարքի վրա միջավայրային գործոնների ազդեցության գնահատմանը։ Կարևորվում է քրեահոգեբանական և սոցիալհոգեբանական տվյալների համատեղ ուսումնասիրությունը՝ իրավախախտումների պատճառների և նպաստող պայմանների առավել ամբողջական բացահայտման համար։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև կանխարգելիչ աշխատանքի, սոցիալական աջակցության, հոգեբանական խորհրդատվության և կրթադաստիարակչական միջոցառումների կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, մանկավարժների, իրավաբանների, քրեաբանների, անչափահասների հետ աշխատող մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

History

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Իրանի Իսլամական հեղափոխությունից հետո արաբական երկրների և Իրանի միջև քաղաքական հարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղություններին մինչև 21-րդ դարի սկիզբը՝ ընդգծելով տարածաշրջանային մրցակցության, համագործակցության և գաղափարական հակադրությունների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտությունը դիտարկում է 1979 թվականի հեղափոխությունից հետո ձևավորված նոր քաղաքական համակարգի ազդեցությունը Իրանի արտաքին քաղաքականության վրա, որտեղ իսլամական հեղափոխական գաղափարախոսությունը, տարածաշրջանային առաջնորդության հավակնությունները և անվտանգային շահերը դարձել են հարաբերությունների ձևավորման առանցքային գործոններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արաբական պետությունների տարբեր արձագանքներին՝ Սուննի արաբական երկրների և Իրանի միջև գաղափարական ու քաղաքական հակասություններին, ինչպես նաև որոշ երկրների հետ ձևավորված համագործակցային հարաբերություններին՝ հատկապես ընդհանուր տնտեսական և ռազմավարական շահերի հիման վրա։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությունը, ներառյալ Իրաք-Իրան պատերազմը, Լիբանանի, Պարսից ծոցի և Պաղեստինյան հիմնախնդրի շուրջ զարգացումները, որոնք էապես ձևավորել են կողմերի փոխադարձ ընկալումները և քաղաքական դիրքավորումները։ Ներկայացվում է, որ հարաբերությունները եղել են ոչ միատարր՝ ընդգրկելով թե՛ հակադրության, թե՛ սահմանափակ համագործակցության փուլեր՝ կախված տարածաշրջանային քաղաքական կոնյունկտուրայից։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ արաբ-իրանական հարաբերությունները տվյալ ժամանակահատվածում ձևավորվել են որպես բարդ և բազմաշերտ համակարգ, որտեղ գաղափարական տարաձայնությունները, աշխարհաքաղաքական մրցակցությունը և անվտանգային հաշվարկները փոխկապակցված են եղել և շարունակաբար ազդել են Մերձավոր Արևելքի կայունության վրա։

Economics

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հիփոթեքային վարկավորման էության, զարգացման առանձնահատկությունների և առկա հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հիփոթեքային վարկը դիտարկվում է որպես ֆինանսական համակարգի կարևոր գործիք, որը հնարավորություն է տալիս տնային տնտեսություններին երկարաժամկետ ֆինանսավորման միջոցով ձեռք բերել, կառուցել կամ վերանորոգել անշարժ գույք, իսկ ֆինանսական կազմակերպություններին՝ ձևավորել երկարաժամկետ վարկային հարաբերություններ։ Աշխատանքը ներկայացնում է հիփոթեքային վարկավորման տնտեսական նշանակությունը, դրա հիմնական սկզբունքները, մասնակիցների փոխհարաբերությունները և այն առանձնահատկությունները, որոնք տարբերակում են այս տեսակի վարկավորումը ֆինանսական այլ գործիքներից։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ՀՀ-ում հիփոթեքային շուկայի ձևավորման և զարգացման պատմական ընթացքի վերլուծությունը, այդ թվում՝ բանկերի և վարկային կազմակերպությունների դերի, վերաֆինանսավորման մեխանիզմների և պետական աջակցության ծրագրերի ուսումնասիրությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիփոթեքային վարկերի պայմաններին՝ վարկի ժամկետին, տոկոսադրույքին, կանխավճարին, գրավադրվող անշարժ գույքի արժեքին, վարկառուի եկամուտների գնահատմանը և վարկունակության որոշմանը։ Աշխատանքը կարող է ներառել ՀՀ հիփոթեքային շուկայի ծավալների և դինամիկայի, վարկերի կառուցվածքի, բնակարանային շուկայի հետ փոխկապակցվածության և ֆինանսական համակարգում դրանց նշանակության վերլուծություն։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի հիփոթեքային վարկավորման հասանելիության խնդիրը, քանի որ բնակարանների գների, տնային տնտեսությունների եկամուտների, տոկոսադրույքների և կանխավճարի չափերի հարաբերակցությունը անմիջականորեն ազդում է բնակչության՝ վարկ ստանալու հնարավորության վրա։ ՀՀ պայմանների վերաբերյալ ուսումնասիրություններում որպես շուկայի զարգացման խոչընդոտներ առանձնացվել են բնակչության եկամուտների համեմատաբար ցածր մակարդակը, անշարժ գույքի բարձր գները, վարկավորման պայմանների և եկամուտների անհամապատասխանությունը, վարկային ռիսկերը և շուկայի կենտրոնացվածության որոշակի մակարդակը։ Աշխատանքը նաև դիտարկում է հիփոթեքային վարկավորման և բնակարանային շուկայի փոխազդեցությունը․ մատչելի ֆինանսավորման ընդլայնումը կարող է խթանել բնակարանների պահանջարկը և շինարարությունը, սակայն պահանջարկի արագ աճը որոշ պայմաններում կարող է նաև նպաստել անշարժ գույքի գների բարձրացմանը՝ սահմանափակելով մատչելիության աճը։ Կարևոր ուղղություն է հիփոթեքային վարկավորման պետական աջակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ ՀՀ-ում տարբեր ծրագրերի միջոցով պետությունը փորձել է ընդլայնել բնակարան ձեռք բերելու հնարավորությունները որոշակի սոցիալական կամ մասնագիտական խմբերի համար։ Այդպիսի ծրագրերը կարող են ներառել տոկոսադրույքի սուբսիդավորում, կանխավճարի աջակցության մեխանիզմներ և այլ ֆինանսական գործիքներ, որոնք ուղղված են վարկավորման մատչելիության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում նաև հիփոթեքային վարկավորման ռիսկերին՝ ներառյալ տոկոսադրույքային, վարկային, իրացվելիության և անշարժ գույքի շուկայի հետ կապված ռիսկերը։ Երկարաժամկետ վարկերի դեպքում այդ ռիսկերի արդյունավետ կառավարումը կարևոր է ոչ միայն վարկառուի ֆինանսական կայունության, այլև բանկային համակարգի ընդհանուր կայունության համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հիփոթեքային վարկերի վերաֆինանսավորման և արժեթղավորման հնարավորություններին, քանի որ երկարաժամկետ ֆինանսավորման աղբյուրների ընդլայնումը կարող է նպաստել շուկայի կայուն զարգացմանը և վարկային ռեսուրսների հասանելիության ավելացմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում միջազգային փորձի ուսումնասիրությանը և դրա կիրառելիության գնահատմանը Հայաստանի պայմաններում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն ֆինանսական և կարգավորող մեխանիզմները, որոնք կարող են նպաստել հիփոթեքային շուկայի արդյունավետության բարձրացմանը։

Finance

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ինովացիոն գործունեության կազմակերպման ֆինանսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նորարարական նախագծերի իրականացման ընթացքում ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման, ներգրավման և արդյունավետ օգտագործման հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև առաջարկել դրանց լուծման և ֆինանսավորման համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ ՀՀ օրենսդրությամբ ինովացիոն գործունեության ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրների շարքում նախատեսվում են պետական բյուջեի միջոցները, ինովացիոն գործունեության սուբյեկտների սեփական միջոցները, տեղական և օտարերկրյա ներդրողների ու միջազգային ֆինանսական կազմակերպությունների միջոցները, ինչպես նաև վենչուրային հիմնադրամների ֆինանսավորումը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ինովացիոն նախագծերի ֆինանսավորման տարբեր փուլերը՝ գիտական գաղափարի ձևավորումից և հետազոտական աշխատանքներից մինչև փորձնական մշակում, արտադրության կազմակերպում, տեխնոլոգիական ներդրում և նոր արտադրանքի կամ ծառայության շուկայականացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ինովացիոն նախագծերը սովորաբար բնութագրվում են բարձր անորոշությամբ և ռիսկայնությամբ, ինչի պատճառով դրանց ֆինանսավորումը կարող է դժվար լինել ավանդական վարկային և ներդրումային մեխանիզմների միջոցով։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում է պետական աջակցության դերը՝ դրամաշնորհների, համաֆինանսավորման, երաշխիքների, հարկային և այլ տնտեսական խթանների կիրառման միջոցով։ ՀՀ օրենսդրությունը պետական աջակցության ուղղությունների շարքում ներառում է նաև վենչուրային և ներդրումային հիմնադրամների ձևավորման, ֆինանսական ու ներդրումային աջակցության, ինչպես նաև ինովացիոն ենթակառուցվածքների զարգացման խթանումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆինանսական համակարգի տարբեր օղակների՝ առևտրային բանկերի, ապահովագրական ընկերությունների, կենսաթոշակային ֆոնդերի և արժեթղթերի շուկայի հնարավորությունների ուսումնասիրությունը՝ ինովացիոն նախագծերին երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսներ ուղղելու տեսանկյունից։ ՀՀ-ում այս ուղղությամբ կատարված հետազոտությունները շեշտադրում են «երկար փողերի» օգտագործման, ներդրումային ռեսուրսների առավել արդյունավետ ուղղորդման և ֆինանսավորման հասանելիության բարձրացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև նախնական կամ «seed» ֆինանսավորման պակասը, մասնավոր ներդրողների սահմանափակ ակտիվությունը, վենչուրային կապիտալի շուկայի զարգացման խնդիրները, գիտության և բիզնեսի միջև կապերի ոչ բավարար մակարդակը և ինովացիոն ենթակառուցվածքների ֆինանսական ապահովվածության հարցերը։ Այս խնդիրները կարևոր են հատկապես այն փուլերում, երբ նորարարական գաղափարը դեռևս չունի կայացած շուկա կամ բավարար եկամտաբերության պատմություն և, հետևաբար, դժվարությամբ է ներգրավում ավանդական ֆինանսավորում։ ՀՀ-ում ինովացիոն համակարգի զարգացման վերաբերյալ պետական ծրագրերում նույնպես ընդգծվել են մասնավոր կապիտալի ներգրավումը, համաֆինանսավորման սկզբունքի կիրառումը, ինովացիոն ռիսկերի նվազեցման մեխանիզմների զարգացումը և ֆինանսավորման աղբյուրների վերաբերյալ տեղեկատվական համակարգերի ձևավորումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև պետական և պետական մասնակցությամբ ընկերությունների ինովացիոն գործունեության ֆինանսավորման հնարավորությունները, արժեթղթերի շուկայի օգտագործումը և ներդրումային նախագծերի ֆինանսավորման այլընտրանքային գործիքները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են ուղղված լինել ՀՀ-ում ինովացիոն գործունեության ֆինանսավորման ավելի բազմազան և կայուն համակարգի ձևավորմանը՝ պետական աջակցության և մասնավոր կապիտալի արդյունավետ համադրման, վենչուրային ֆինանսավորման ընդլայնման, ներդրումային ռիսկերի նվազեցման և ֆինանսական ռեսուրսների նպատակային բաշխման միջոցով։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է նրանով, որ ինովացիոն գործունեության ֆինանսական միջավայրի բարելավումը կարող է նպաստել տեխնոլոգիական զարգացմանը, բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրության ընդլայնմանը, ընկերությունների մրցունակության բարձրացմանը և Հայաստանի տնտեսության երկարաժամկետ կառուցվածքային զարգացմանը։