Կենդանիների ախտահարված վերքերի բուժումը և օրգանիզմի դիմադրողականության բարձրացումը Մուխինի թուրմով

Economics

Շուկայի սեգմենտավորումը մարքեթինգային գործընթաց է, որի ընթացքում ամբողջ շուկան բաժանվում է համասեռ խմբերի կամ հատվածների՝ ըստ սպառողների կարիքների, վարքագծի, եկամուտների, տարիքային խմբերի, աշխարհագրական դիրքի կամ այլ հատկանիշների։ Այս մոտեցման հիմնական նպատակը այն է, որ կազմակերպությունը կարողանա ավելի ճշգրիտ հասկանալ իր հաճախորդներին և մշակել համապատասխան մարքեթինգային ռազմավարություն յուրաքանչյուր խմբի համար։ Շուկայի սեգմենտավորման էությունը կայանում է նրանում, որ բոլոր սպառողները չեն կարող ունենալ նույն պահանջները, հետևաբար անհրաժեշտ է դրանք բաժանել ավելի փոքր խմբերի, որպեսզի յուրաքանչյուրին առաջարկվի իր կարիքներին համապատասխան ապրանք կամ ծառայություն։ Սեգմենտավորման հիմնական չափանիշներն են աշխարհագրական, ժողովրդագրական, հոգեբանական և վարքագծային գործոնները։ Աշխարհագրական սեգմենտավորումը հիմնված է տարածաշրջանի, երկրի, քաղաքի կամ կլիմայական պայմանների վրա։ Ժողովրդագրական սեգմենտավորումը հաշվի է առնում տարիքը, սեռը, եկամուտը, կրթությունը և ընտանիքի չափը։ Հոգեբանական սեգմենտավորումը վերաբերում է սպառողների կենսակերպին, արժեքներին, հետաքրքրություններին և սոցիալական դիրքին։ Վարքագծային սեգմենտավորումը հիմնված է սպառողների գնումների սովորությունների, ապրանքանիշի նկատմամբ հավատարմության և օգտագործման հաճախականության վրա։ Շուկայի ճիշտ սեգմենտավորումը թույլ է տալիս կազմակերպություններին արդյունավետ օգտագործել իրենց ռեսուրսները, բարձրացնել մարքեթինգային հաղորդակցությունների արդյունավետությունը և ավելի լավ բավարարել սպառողների պահանջները։ Այն նաև օգնում է ընկերություններին մրցակցային առավելություն ձեռք բերել՝ առաջարկելով ավելի նպատակային և անհատականացված ապրանքներ։ Ժամանակակից մարքեթինգում շուկայի սեգմենտավորումը համարվում է ռազմավարական կարևոր գործիք, որը նախորդում է թիրախային շուկայի ընտրությանը և դիրքավորման գործընթացին։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հասարակական կառավարման համակարգի վերափոխման և կատարելագործման ռազմավարական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ պետական կառավարման արդյունավետության, ժողովրդավարական կառավարման սկզբունքների, ինստիտուցիոնալ զարգացման և հանրային ծառայությունների որակի բարձրացման համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կառավարման համակարգում առկա կառուցվածքային, կազմակերպական և գործառութային խնդիրների բացահայտման, դրանց առաջացման պատճառների գնահատման և երկարաժամկետ բարեփոխումների հիմնավորման վրա։ Հասարակական կառավարումը դիտարկվում է որպես պետական մարմինների, տեղական ինքնակառավարման համակարգի, քաղաքացիական հասարակության, մասնավոր հատվածի և քաղաքացիների միջև ձևավորվող փոխհարաբերությունների ամբողջություն, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն կառավարման մարմինների կազմակերպական կառուցվածքով, այլև որոշումների ընդունման թափանցիկությամբ, հաշվետվողականությամբ, իրավական կարգավորմամբ և հանրային մասնակցության մակարդակով։ Քննության են առնվում անկախ պետականության պայմաններում կառավարման համակարգի ձևավորման և զարգացման հիմնական առանձնահատկությունները, վարչական ինստիտուտների վերակազմավորման գործընթացները և նոր հասարակական ու տնտեսական հարաբերություններին համապատասխան կառավարման մեխանիզմների ստեղծման անհրաժեշտությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական կառավարման մարմինների գործառույթների հստակեցմանը և դրանց միջև լիազորությունների արդյունավետ բաշխմանը։ Կառավարման համակարգում գործառույթների կրկնությունը, պատասխանատվության ոչ հստակ սահմանումը և տարբեր կառույցների միջև համակարգման խնդիրները դիտարկվում են որպես կառավարման արդյունավետությունը սահմանափակող գործոններ։ Այդ տեսանկյունից կարևորվում են ինստիտուցիոնալ կառուցվածքների օպտիմալացումը, պետական մարմինների գործառույթների վերանայումը և որոշումների ընդունման ընթացակարգերի կատարելագործումը։ Ուսումնասիրվում են կենտրոնացման և ապակենտրոնացման հարաբերակցության խնդիրները՝ գնահատելով պետական կառավարման տարբեր մակարդակների միջև լիազորությունների և ռեսուրսների բաշխման արդյունավետությունը։ Տեղական ինքնակառավարման զարգացումը դիտարկվում է որպես հասարակական կառավարման ժողովրդավարացման կարևոր ուղղություն, քանի որ տեղական նշանակության խնդիրների լուծումը քաղաքացիներին առավել մոտ կառավարման մակարդակում կարող է բարձրացնել որոշումների համապատասխանությունը համայնքների իրական պահանջներին։ Առանձին նշանակություն է տրվում հանրային ծառայության համակարգի բարեփոխմանը։ Քննության են առնվում պետական և համայնքային ծառայողների մասնագիտական ընտրության, վերապատրաստման, աշխատանքի գնահատման, առաջխաղացման և պատասխանատվության մեխանիզմները։ Արհեստավարժ, քաղաքական փոփոխություններից հնարավորինս անկախ և հանրային շահին ուղղված վարչական համակարգի ձևավորումը ներկայացվում է որպես կառավարման բարեփոխումների կայունության հիմնական պայմաններից մեկը։ Կարևորվում են մարդկային ռեսուրսների կառավարման ժամանակակից մեթոդները, մասնագիտական կարողությունների շարունակական զարգացումը և կառավարման մշակույթի կատարելագործումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական կառավարման արդյունավետության գնահատմանը։ Դիտարկվում են այն չափանիշները և ցուցանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել պետական ծրագրերի իրականացումը, հանրային միջոցների օգտագործումը, կառավարման մարմինների աշխատանքի արդյունքները և բնակչությանը մատուցվող ծառայությունների որակը։ Արդյունքահեն կառավարման սկզբունքների կիրառումը հնարավորություն է տալիս պետական մարմինների գործունեությունը գնահատել ոչ միայն իրականացված միջոցառումների, այլև դրանց իրական հասարակական արդյունքների հիման վրա։ Քննության են առնվում ռազմավարական պլանավորման և պետական քաղաքականության մշակման խնդիրները։ Կարևորվում է երկարաժամկետ նպատակների սահմանումը, դրանց համապատասխան ծրագրերի մշակումը, ֆինանսական ու մարդկային ռեսուրսների պլանավորումը և իրականացման արդյունքների պարբերական գնահատումը։ Ռազմավարական կառավարումը դիտարկվում է որպես առանձին պետական մարմինների գործունեությունը ընդհանուր զարգացման նպատակների շուրջ համակարգելու միջոց։ Առանձին նշանակություն է տրվում պետական քաղաքականությունների մշակման ընթացքում փաստերի, վիճակագրական տվյալների և վերլուծական գնահատումների օգտագործմանը, ինչը կարող է բարձրացնել ընդունվող որոշումների հիմնավորվածությունը։ Հասարակական կառավարման բարեփոխումների կարևոր ուղղություններից է վարչարարության պարզեցումը և քաղաքացիների ու պետական կառույցների փոխհարաբերությունների բարելավումը։ Ուսումնասիրվում են վարչական ընթացակարգերի կատարելագործման, ավելորդ գործառույթների կրճատման, ծառայությունների մատուցման ժամկետների նվազեցման և քաղաքացիների համար պետական համակարգի հասանելիության բարձրացման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թվային կառավարման և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը։ Էլեկտրոնային ծառայությունների, միասնական տեղեկատվական համակարգերի և տվյալների փոխանակման մեխանիզմների զարգացումը կարող է նպաստել վարչարարական ծախսերի նվազեցմանը, ծառայությունների արագացմանը և կառավարման թափանցիկության բարձրացմանը։ Միաժամանակ կարևորվում են տեղեկատվական անվտանգության, անձնական տվյալների պաշտպանության և թվային ծառայությունների հասանելիության խնդիրները։ Թափանցիկությունն ու հաշվետվողականությունը դիտարկվում են որպես կառավարման համակարգի նկատմամբ հանրային վստահության ձևավորման կարևոր նախապայմաններ։ Քննության են առնվում պետական մարմինների գործունեության վերաբերյալ տեղեկատվության հրապարակման, որոշումների հիմնավորման, հանրային վերահսկողության և պաշտոնատար անձանց պատասխանատվության մեխանիզմները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցմանը՝ վարչական ընթացակարգերի հստակեցման, վերահսկողական համակարգերի զարգացման և շահերի բախման կանխարգելման տեսանկյունից։ Կարևորվում է քաղաքացիական հասարակության մասնակցությունը կառավարման գործընթացներին։ Հանրային քննարկումները, խորհրդակցությունները, հասարակական կազմակերպությունների ներգրավումը և քաղաքացիների հետ հետադարձ կապի մեխանիզմները դիտարկվում են որպես պետական քաղաքականության մշակման որակի բարձրացման միջոցներ։ Մասնակցային կառավարումը հնարավորություն է տալիս որոշումների ընդունման ընթացքում հաշվի առնել հասարակության տարբեր խմբերի պահանջներն ու շահերը և բարձրացնել ընդունված քաղաքականությունների հասարակական ընդունելիությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցության հնարավորությունները՝ հանրային ծառայությունների մատուցման, ենթակառուցվածքային ծրագրերի և կառավարման նորարարական մեխանիզմների կիրառման ոլորտներում։ Միաժամանակ կարևորվում է պետության կարգավորող և վերահսկողական գործառույթների պահպանումը՝ հանրային շահերի պաշտպանության նպատակով։ Բարեփոխումների ռազմավարությունը դիտարկվում է որպես շարունակական գործընթաց, որը պահանջում է ոչ միայն նոր իրավական ակտերի կամ կառույցների ստեղծում, այլև կառավարման մշակույթի, աշխատանքային մեթոդների և հասարակության հետ հարաբերությունների փոփոխություն։ Առանձին նշանակություն է տրվում բարեփոխումների հաջորդականությանը, տարբեր միջոցառումների փոխկապակցվածությանը և իրականացվող փոփոխությունների արդյունքների մշտադիտարկմանը։ Կարևորվում է նաև միջազգային կառավարման փորձի ուսումնասիրությունը՝ այն Հայաստանի ինստիտուցիոնալ, սոցիալական և տնտեսական առանձնահատկություններին համապատասխանեցնելու սկզբունքով։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է կառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացման, պետական ինստիտուտների կարողությունների ամրապնդման, հանրային ծառայությունների որակի բարելավման և պետություն-հասարակություն հարաբերությունների զարգացման համար ռազմավարական առաջարկությունների ձևավորման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հանրային կառավարման, պետական քաղաքականության, քաղաքագիտության, վարչարարության, տեղական ինքնակառավարման և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների ոլորտների հետազոտողների, պետական ու համայնքային կառավարման մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Law

Աշխատությունը նվիրված է 1990–1997 թվականներին Հայաստանի Հանրապետությունում սոցիալական ապահովության ոլորտի պետական կառավարման մարմինների ձևավորման, գործունեության և իրավական կարգավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվող ժամանակահատվածը բնութագրվում է պետական կառավարման համակարգի վերակազմավորմամբ և նախկին խորհրդային սոցիալական ապահովության մեխանիզմներից ինքնուրույն ազգային համակարգի ձևավորմանն ուղղված անցմամբ, ինչի պայմաններում անհրաժեշտ էր ստեղծել սոցիալական քաղաքականության իրականացման համապատասխան իրավական և կազմակերպական հիմքեր։ Հետազոտության կենտրոնում սոցիալական ապահովության ոլորտում լիազորված պետական մարմինների կարգավիճակը, իրավասությունները, գործառույթները, կառուցվածքային փոփոխությունները և փոխհարաբերություններն են պետական կառավարման մյուս օղակների հետ։ Ուսումնասիրվում է այն իրավական դաշտի ձևավորումը, որի շրջանակում կազմակերպվում էին կենսաթոշակային ապահովությունը, սոցիալական օգնությունը, բնակչության սոցիալապես խոցելի խմբերի աջակցությունը և սոցիալական պաշտպանության համակարգին վերաբերող պետական այլ գործառույթներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անկախ պետականության հաստատման պայմաններում կառավարման ինստիտուտների վերափոխմանը, նախկին կառույցների իրավասությունների փոփոխությանը և նոր սոցիալ-տնտեսական իրողություններին համապատասխան պետական կառավարման մեխանիզմների ստեղծմանը։ Կարևոր ուղղություն է իրավական ակտերի և կազմակերպական կառուցվածքի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելու համար, թե ինչպես էին օրենսդրական և ենթաօրենսդրական կարգավորումները սահմանում պետական մարմինների խնդիրները, իրավասությունների շրջանակը և պատասխանատվությունը։ Միաժամանակ դիտարկվում են կենտրոնական և տարածքային կառավարման մակարդակների փոխհարաբերությունները, սոցիալական ծրագրերի իրականացման կազմակերպական մեխանիզմները և պետական մարմինների գործունեության համակարգման խնդիրները։ Ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական բարդ պայմանները կարևոր համատեքստ են պետական սոցիալական քաղաքականության ուսումնասիրության համար, քանի որ տնտեսական վերափոխումները, զբաղվածության կառուցվածքի փոփոխությունները և բնակչության սոցիալական պաշտպանության նոր պահանջները մեծացնում էին կառավարման համակարգի վերակազմավորման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու սոցիալական ապահովության պետական կառավարման ինստիտուցիոնալ զարգացման սկզբնական փուլին և գնահատելու, թե ինչպիսի իրավական ու կազմակերպական հիմքեր էին ձևավորվում հետագա սոցիալական պաշտպանության համակարգի համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է վարչական իրավունքի, սոցիալական ապահովության իրավունքի, պետական կառավարման և նորագույն պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայաստանի անկախության առաջին տարիներին սոցիալական ապահովության կառավարման համակարգի ձևավորման հիմնական առանձնահատկությունները։

Other Subjects

Ճարտարապետական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գրադարանային շենքերի ճարտարապետական առանձնահատկությունների, տարածական կազմակերպման և արդիականացման հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գրադարանների հատակագծային լուծումները, գործառական գոտիների փոխկապակցվածությունը, ընթերցողների սպասարկման տարածքների կազմակերպումը և շենքերի համապատասխանությունը ժամանակակից պահանջներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գոյություն ունեցող կառույցների վերակառուցման ու վերազինման հնարավորություններին, ներքին տարածքների արդյունավետ օգտագործմանը, մատչելիության ապահովմանը և ինժեներական համակարգերի կատարելագործմանը։ Վերլուծվում են ավանդական գրադարանային գործառույթների և ժամանակակից տեղեկատվական, կրթական ու հասարակական ծառայությունների համատեղման ճարտարապետական մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև էներգաարդյունավետության, հարմարավետ միջավայրի ձևավորման, տեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների ներդրման և շենքերի ճարտարապետական արժեքների պահպանման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու գրադարանային շենքերի ներկայիս վիճակը և բացահայտելու դրանց արդիականացման հիմնական ուղղությունները՝ հաշվի առնելով ժամանակակից գրադարանի փոփոխվող գործառույթները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության, գրադարանագիտության, հասարակական շենքերի նախագծման և քաղաքային միջավայրի զարգացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Finance

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի նավթային արդյունաբերության ընկերություններում ներդրումային ծրագրերի ֆինանսական գնահատման հիմնախնդիրների, դրանց արդյունավետության որոշման մեթոդների և ներդրումային որոշումների կայացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են նավթային ոլորտի տնտեսական նշանակությունը, կապիտալատար արտադրության առանձնահատկությունները, ներդրումային ռիսկերը և ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման հիմնական աղբյուրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նավթի արդյունահանման, վերամշակման և փոխադրման ոլորտներում իրականացվող ներդրումային նախագծերի ֆինանսատնտեսական հիմնավորմանը, դրանց շահութաբերության գնահատմանը և երկարաժամկետ ֆինանսական պլանավորման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են ներդրումների արդյունավետության գնահատման հիմնական ցուցանիշները, մասնավորապես՝ զուտ ներկա արժեքը, եկամտաբերության ներքին նորման, ներդրումների վերադարձման ժամկետը և դրամական հոսքերի կանխատեսման մեթոդները։ Դիտարկվում են նավթի համաշխարհային գների տատանումների, արժութային փոխարժեքների փոփոխությունների, գնաճի, հարկային քաղաքականության և ֆինանսավորման արժեքի ազդեցությունները ներդրումային ծրագրերի տնտեսական արդյունքների վրա։ Կարևորվում են ներդրումային նախագծերի ռիսկայնության գնահատումը, անորոշության պայմաններում ֆինանսական որոշումների ընդունումը և տարբեր տնտեսական սցենարների համեմատական վերլուծությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել իրանական նավթային ընկերությունների ֆինանսական գործունեության առանձնահատկությունները, կապիտալի կառուցվածքը, սեփական և փոխառու միջոցների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև ներդրումային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում միջազգային տնտեսական սահմանափակումների, արտաքին ֆինանսավորման հասանելիության, տեխնոլոգիական ներդրումների և նավթային շուկաների փոփոխությունների ազդեցությանը ընկերությունների ներդրումային քաղաքականության վրա։ Առանձնացվում են ներդրումային նախագծերի ընտրության, ֆինանսական հաշվարկների ճշգրտության, ծախսերի կառավարման և սպասվող եկամուտների գնահատման հետ կապված խնդիրները։ Կարևորվում են նաև ֆինանսական վերլուծության ժամանակակից գործիքների, զգայունության վերլուծության, ռիսկերի կառավարման և ներդրումային պորտֆելի օպտիմալացման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել նավթային ընկերությունների ներդրումային գործունեության ֆինանսական գնահատման մեթոդների կատարելագործմանը, կապիտալ ներդրումների արդյունավետության բարձրացմանը և ռազմավարական ֆինանսական կառավարման զարգացմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ նավթային ընկերությունների ղեկավարների, ֆինանսական վերլուծաբանների, ներդրումային կազմակերպությունների և տնտեսական քաղաքականության մշակմամբ զբաղվող մասնագետների համար։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, ֆինանսների մասնագետների, ներդրումային վերլուծաբանների և էներգետիկ տնտեսագիտության հետազոտողների համար։

Linguistics

Այս աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից անգլերենի նշանային բաղադրությունների համակարգային ուսումնասիրությանը՝ լեզվի կառուցվածքի և խոսքային իրացման մակարդակներում, որտեղ դիտարկվում է լեզվական նշանի ձևավորումը, իմաստային կազմակերպումը և գործառական կիրառությունը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում։ Հեղինակը վերլուծում է նշանային համակարգերի ներքին կառուցվածքը՝ առանձնացնելով ձևաբանական, շարահյուսական և իմաստաբանական բաղադրիչները, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը խոսքի իրականացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվի սեմիոտիկ բնույթին, որտեղ լեզվական միավորները դիտարկվում են որպես նշաններ՝ իրենց ձևի և բովանդակության միասնությամբ, ինչպես նաև կոնտեքստային գործոնների ազդեցությամբ ձևավորվող իմաստային փոփոխություններով։ Աշխատությունը ուսումնասիրում է նաև ֆրազեոլոգիական միավորների, իդիոմատիկ արտահայտությունների և կոլոկացիաների դերը ժամանակակից անգլերենում՝ ընդգծելով դրանց նշանակությունը խոսքի արտահայտչականության և հաղորդակցական արդյունավետության բարձրացման գործում։ Ներկայացվում են նաև լեզվի դինամիկ զարգացման գործընթացները՝ կապված գլոբալացման, մեդիա միջավայրի և թվային հաղորդակցության ազդեցության հետ, որոնք նպաստում են նոր նշանային կառուցվածքների ձևավորմանը։ Շեշտվում է, որ լեզուն ոչ միայն հաղորդակցման միջոց է, այլև բարդ նշանային համակարգ, որի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ մարդկային մտածողության և հաղորդակցության մեխանիզմները։