Кишечное замещение мочевого пузыря после цистопростатэктомии по поводу рака

Literature

Այս աշխատանքը նվիրված է երգիծանքի գեղարվեստական բնույթի և արտահայտչական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Anton Chekhov-ի ստեղծագործություններում՝ բացահայտելով այն միջոցները, որոնց միջոցով հեղինակը քննադատում է հասարակական արատները, մարդկային թուլությունները և բարոյական անկումները։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես է երգիծանքը համադրվում նուրբ հումորի, հոգեբանական խորության և առօրյա կյանքի իրատեսական պատկերների հետ՝ ձևավորելով յուրահատուկ գրական աշխարհ, որտեղ ծիծաղը հաճախ վերածվում է հասարակական ու բարոյական ինքնաքննադատության միջոցի։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի երևույթների քննադատությանը, ինչպիսիք են պաշտոնամոլությունը, կեղծավորությունը, քծնանքը, մանրախնդրությունը, հոգևոր դատարկությունը և սոցիալական անհավասարությունները, որոնք հեղինակը պատկերում է ոչ թե կոշտ դատապարտմամբ, այլ հեգնանքի և նուրբ ծաղրի միջոցով։ Anton Chekhov-ի երգիծանքը բնորոշվում է նրանով, որ այն հաճախ ուղղված է ոչ միայն հասարակական համակարգի, այլև մարդու ներքին հակասությունների բացահայտմանը, ինչի շնորհիվ կերպարները ձեռք են բերում հոգեբանական համոզիչություն և համամարդկային նշանակություն։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է հեղինակի պատմողական ոճը, կարճ արձակի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, երկխոսությունների դերը և ենթատեքստային իմաստների կիրառումը, որոնք ուժեղացնում են երգիծական ազդեցությունը։ Շեշտվում է, որ երգիծանքը նրա ստեղծագործություններում հանդես է գալիս ոչ միայն որպես ծաղրական միջոց, այլև որպես հասարակության և մարդու բարոյական վիճակի խորքային ճանաչման գեղարվեստական գործիք, որը կարևոր տեղ է զբաղեցնում համաշխարհային գրականության զարգացման պատմության մեջ։

History

Աշխատությունը նվիրված է հայրենիքի պատմությանն ու ազգային կյանքում նշանակալի դեր ունեցած գործերին՝ նպատակ ունենալով համառոտ և մատչելի շարադրանքով ընթերցողին ներկայացնել հայրենյաց անցյալի կարևոր իրադարձություններն ու հիշարժան իրողությունները։ «Սոփերք» հասկացությունը ենթադրում է ընտրված նյութերի ժողովածու կամ համառոտ ամփոփում, ուստի վերնագիրը մատնանշում է հայրենասիրական և պատմաճանաչողական բովանդակության սեղմ ներկայացման ուղղվածություն։ Գրքի գաղափարական առանցքը հայրենիքի հանդեպ հետաքրքրության ու պատասխանատվության խթանումն է, ազգային անցյալի ճանաչողության խորացումը և պատմական հիշողության պահպանման կարևորության ընդգծումը։ Հայրենյաց գործերի մասին տեղեկությունների ամփոփ ներկայացումը կարող է ընթերցողին մղել խորհելու ազգային կյանքի շարունակականության, հասարակական գործունեության, հայրենիքին ծառայելու և սերունդների միջև մշակութային ժառանգության փոխանցման մասին։ Նմանատիպ հրատարակությունները կարևոր տեղ են զբաղեցրել հայերեն պատմաճանաչողական գրականության զարգացման մեջ՝ պատմական գիտելիքը կապելով ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման և կրթական նպատակների հետ։ Դրանք նպաստել են հայրենիքի անցյալի վերաբերյալ պատկերացումների տարածմանը և ազգային արժեքների շուրջ հասարակական հետաքրքրության պահպանմանը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրքի ու հասարակական մտքի պատմության ուսումնասիրության համար՝ որպես XIX դարի հայալեզու տպագիր մշակույթի և հայրենասիրական թեմատիկայի դրսևորում։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմությամբ, ազգային ինքնագիտակցության զարգացմամբ, պատմական հիշողությամբ և հայերեն հին տպագիր գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հարկային համակարգի արդյունավետության բարձրացման տեսական, տնտեսական և կառավարչական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հարկաբյուջետային քաղաքականության և երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման փոխկապակցվածության համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում հարկային համակարգի հիմնական գործառույթներն են՝ պետական եկամուտների ձևավորումը, տնտեսական գործունեության վրա հարկային ազդեցությունը, հարկային բեռի բաշխումը և հարկային վարչարարության կազմակերպումը։ Քննության են առնվում հարկային համակարգի արդյունավետությունը պայմանավորող այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են հարկային օրենսդրության հստակությունն ու կանխատեսելիությունը, հարկման մեխանիզմների պարզությունը, հարկ վճարողների վարչարարական ծախսերը, հարկային պարտավորությունների կատարման մակարդակը և պետական մարմինների կառավարման կարողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հարկային բեռի հավասարակշռված բաշխման խնդրին՝ դիտարկելով դրա հնարավոր ազդեցությունը ձեռնարկատիրական գործունեության, ներդրումների, զբաղվածության և տնտեսական ակտիվության վրա։ Կարևոր ուղղություն է հարկային վարչարարության կատարելագործումը, որը ներառում է թվային գործիքների կիրառման, ռիսկերի վրա հիմնված վերահսկողության, տեղեկատվական համակարգերի զարգացման և հարկ վճարողների սպասարկման որակի բարձրացման ընդհանուր հարցերը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հարկային կարգապահության, ստվերային տնտեսական գործունեության սահմանափակման և հարկային բազայի կայունության խնդիրներին՝ դրանք դիտարկելով ոչ միայն վերահսկողության, այլև հարկային համակարգի նկատմամբ վստահության և կամավոր համապատասխանության տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն ունի հարկային քաղաքականության և տնտեսական աճի միջև հավասարակշռության ուսումնասիրությունը, քանի որ պետական եկամուտների ապահովման անհրաժեշտությունը պետք է դիտարկել տնտեսության զարգացման և մասնավոր հատվածի գործունեության պայմանների հետ փոխկապակցված։ Արդյունավետության գնահատման շրջանակում կարող են համադրվել հարկային եկամուտների կայունությունը, վարչարարության ծախսերը, հարկային համակարգի արդարության ընկալումը և տնտեսական վարքագծի վրա հարկերի ազդեցությունը։ Կարևորվում է նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը՝ տարբեր մոտեցումների կիրառելիությունը Հայաստանի տնտեսական և ինստիտուցիոնալ առանձնահատկությունների համատեքստում գնահատելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պետական ֆինանսների, հարկային քաղաքականության, հանրային կառավարման և տնտեսագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հարկային համակարգի արդյունավետության վրա ազդող հիմնական գործոնները և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։

History

Աշխատությունը պատմական փաստաթղթերի և նյութերի ժողովածու է, որը վերաբերում է Ռուսական կայսրության անկումից և 1917 թվականի հեղափոխական իրադարձություններից հետո Անդրկովկասում տեղի ունեցած քաղաքական գործընթացներին, տարածաշրջանի կառավարման վերափոխմանը և Ռուսաստանից փաստացի քաղաքական առանձնացման փուլերին։ Նյութերի կենտրոնում կարող են լինել 1917–1918 թվականների զարգացումները՝ ռուսական կենտրոնական իշխանության թուլացումը, Անդրկովկասում նոր վարչաքաղաքական մարմինների ստեղծումը, տարածաշրջանի քաղաքական ուժերի փոխհարաբերությունները և պետականության նոր ձևերի որոնումները։ Փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու Անդրկովկասյան կոմիսարիատի և հետագայում Անդրկովկասյան Սեյմի գործունեությունը, քաղաքական կուսակցությունների ու ազգային ներկայացուցիչների դիրքորոշումները, ինչպես նաև տարածաշրջանի ապագա կարգավիճակի շուրջ ծավալված քննարկումները։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել պաշտոնական գրագրությունը, նիստերի արձանագրությունները, հայտարարությունները, քաղաքական գործիչների հաղորդագրությունները, դիվանագիտական փաստաթղթերը և ժամանակաշրջանի այլ սկզբնաղբյուրներ։ Ժողովածուն հնարավորություն է տալիս հետևելու նաև Առաջին համաշխարհային պատերազմի և ռուսական ռազմաճակատի կազմալուծման ազդեցությանը տարածաշրջանի քաղաքական իրավիճակի վրա, ինչպես նաև Օսմանյան կայսրության հետ հարաբերությունների և բանակցությունների նշանակությանը։ Նյութերը կարող են լուսաբանել հայ, վրացի և ադրբեջանցի քաղաքական ուժերի միջև առկա համագործակցությունը, հակասությունները և տարբեր պատկերացումները տարածաշրջանի կառավարման ու արտաքին քաղաքական կողմնորոշման վերաբերյալ։ Հետազոտական տեսանկյունից առանձնահատուկ կարևորություն ունի փաստաթղթերի ստեղծման քաղաքական միջավայրի և հեղինակների դիրքորոշումների քննադատական գնահատումը, քանի որ ժողովածուի ձևակերպումները և նյութերի ընտրությունը կարող են արտացոլել հրատարակության ժամանակաշրջանին բնորոշ պատմաքաղաքական մեկնաբանություններ։ Սկզբնաղբյուրների համադրումը այլ փաստաթղթերի և հետագա պատմագիտական ուսումնասիրությունների հետ հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Անդրկովկասում Ռուսական կայսրության փլուզմանը հաջորդած անցումային շրջանի մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունի XX դարի սկզբի Հարավային Կովկասի քաղաքական պատմության, տարածաշրջանային կառավարման վերափոխումների և 1918 թվականին նոր պետական կազմավորումների ձևավորմանը նախորդած գործընթացների ուսումնասիրության համար։

Law

Աշխատությունը նվիրված է սեփականության իրավունքի էության, իրավական բնույթի, բովանդակության և կարգավորման առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ տարբեր իրավական համակարգերի տեսական և իրավահամեմատական վերլուծության շրջանակում։ Քննարկվում են սեփականության իրավունքի ձևավորման պատմական նախադրյալները, դրա զարգացման հիմնական փուլերը, իրավափիլիսոփայական հիմքերը և տեղը մասնավոր ու հանրային իրավունքի համակարգերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սեփականության իրավունքի հիմնական իրավազորություններին՝ տիրապետմանը, օգտագործմանը և տնօրինմանը, դրանց փոխհարաբերություններին, իրականացման սահմաններին և իրավական պաշտպանության մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են ռոմանագերմանական, անգլոսաքսոնական և այլ իրավական համակարգերում սեփականության իրավունքի ընկալման ու կարգավորման տարբերությունները, ինչպես նաև իրավական ավանդույթների ազդեցությունը սեփականատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների սահմանման վրա։ Դիտարկվում են սեփականության իրավունքի բացարձակ և հարաբերական բնույթի վերաբերյալ տեսական մոտեցումները, սեփականության օբյեկտների և սուբյեկտների իրավական կարգավիճակը, սեփականության ձեռքբերման ու դադարման հիմքերը և գույքային հարաբերությունների կարգավորման սկզբունքները։ Կարևորվում են մասնավոր սեփականության պաշտպանության, հանրային շահի ապահովման, սեփականության իրավունքի սահմանափակումների իրավաչափության և պետության միջամտության թույլատրելի սահմանների հետ կապված հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում սահմանադրական և քաղաքացիաիրավական կարգավորումներին, միջազգային իրավական չափանիշներին, մարդու իրավունքների պաշտպանության համակարգում սեփականության իրավունքի նշանակությանը և դատական պրակտիկայի ազդեցությանը դրա բովանդակության մեկնաբանման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր երկրների օրենսդրական լուծումները, իրավաբանական գիտության հայեցակարգերը և դատական մոտեցումները՝ բացահայտելու սեփականության իրավունքի կարգավորման ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները։ Առանձնացվում են սեփականության իրավունքի իրականացման իրավական երաշխիքների կատարելագործման, գույքային հարաբերությունների կայունության ապահովման, սեփականատիրոջ և երրորդ անձանց շահերի հավասարակշռման, ինչպես նաև իրավական կարգավորումների ներդաշնակեցման խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի քաղաքացիական իրավունքի տեսության զարգացման, սեփականության իրավունքի ինստիտուտի խորքային ուսումնասիրության և համեմատական իրավագիտության մեթոդաբանական հնարավորությունների ընդլայնման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, քաղաքացիական իրավունքի մասնագետների, դատավորների, փաստաբանների, իրավունքի տեսության հետազոտողների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է իրավահասկացողության դասական հայեցակարգերի և ժամանակակից տեսական հարացույցների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով իրավունքի բնույթի, էության, նշանակության և ճանաչման մեթոդաբանական խնդիրների վրա։ Հետազոտության հիմքում իրավունքի մասին տարբեր գիտական և փիլիսոփայական պատկերացումների համեմատական վերլուծությունն է, որի միջոցով բացահայտվում են իրավունքի ըմբռնման պատմականորեն ձևավորված հիմնական մոտեցումները և դրանց արդիականությունը ժամանակակից իրավագիտության պայմաններում։ Աշխատությունում կարող են քննության առնվել բնական իրավունքի, իրավական պոզիտիվիզմի, պատմական դպրոցի, սոցիոլոգիական և այլ ուղղությունների հիմնարար դրույթները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց միջև առկա տարբերություններին և փոխկապակցվածությանը։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի այն հարցը, թե ինչ հարաբերություն գոյություն ունի իրավունքի և բարոյականության, իրավունքի և պետության, իրավական նորմի և սոցիալական իրականության միջև։ Դասական հայեցակարգերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորվել իրավունքի սահմանման և մեկնաբանման տարբեր չափանիշներ, իսկ ժամանակակից պարադիգմների վերլուծությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են այդ մոտեցումները վերաիմաստավորվում մարդու իրավունքների, իրավական պետության, ժողովրդավարության և սոցիալական փոփոխությունների պայմաններում։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է մեթոդաբանական խնդիրը՝ իրավունքի ուսումնասիրության ընթացքում տարբեր գիտական մեթոդների և մոտեցումների կիրառման հնարավորությունների գնահատումը։ Կարող են քննարկվել իրավունքի ճանաչման և մեկնաբանության փիլիսոփայական, սոցիոլոգիական, պատմական, համեմատական և համակարգային մեթոդները, ինչպես նաև դրանց համադրման անհրաժեշտությունը բարդ իրավական երևույթների ուսումնասիրության ժամանակ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից իրավագիտության մեջ ձևավորվող նոր տեսական մոտեցումներին, որոնք փորձում են հաղթահարել իրավունքի մասին ավանդական պատկերացումների սահմանափակումները և հաշվի առնել իրավական իրականության բազմաշերտ բնույթը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի իրավունքի և հասարակական փոփոխությունների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ ժամանակակից իրավակարգերը մշտապես առնչվում են նոր սոցիալական, տեխնոլոգիական և քաղաքական մարտահրավերների հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել իրավունքի տեսության և փիլիսոփայության մասնագետներին, իրավաբաններին, հետազոտողներին, իրավաբանական ֆակուլտետների դասախոսներին և ուսանողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ իրավահասկացողության տարբեր դպրոցների համադրական ուսումնասիրության միջոցով հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ ըմբռնել իրավունքի տեսական հիմքերը, դրա ճանաչման մեթոդաբանական խնդիրները և ժամանակակից իրավագիտության զարգացման հիմնական ուղղությունները։