Колебания электропроводящих прямоугольных пластин в присутствии внешнего постоянного магнитного поля

Technology

Աշխատությունը նվիրված է անալոգային ինտեգրալ միկրոսխեմաների նախագծման միջոցների մշակմանը և կատարելագործմանը՝ հաշվի առնելով ենթամիկրոնային տեխնոլոգիական գործընթացներին բնորոշ ֆիզիկական, սխեմատեխնիկական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նախագծման այնպիսի մեթոդների, մոդելների և ծրագրային գործիքների ստեղծման վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել միկրոսխեմաների նախագծման ճշգրտությունը, արագությունը և ստացված լուծումների հուսալիությունը։ Քննության են առնվում կիսահաղորդչային տարրերի չափերի փոքրացման հետևանքով առաջացող երևույթները և դրանց ազդեցությունը անալոգային սխեմաների հիմնական էլեկտրական պարամետրերի վրա։ Կարևորվում են տրանզիստորների իրական վարքի ճշգրիտ մոդելավորումը, տեխնոլոգիական պարամետրերի տատանումների հաշվառումը, մակաբուծային տարրերի ազդեցության գնահատումը և սխեմայի աշխատանքային բնութագրերի կանխատեսումը։ Անալոգային միկրոսխեմաների նախագծումը ներկայացվում է որպես բազմափուլ գործընթաց, որը ներառում է սխեմատեխնիկական կառուցվածքի ընտրությունը, տարրերի պարամետրերի որոշումը, համակարգչային մոդելավորումը, օպտիմալացումը, ֆիզիկական տեղաբաշխումը և վերջնական նախագծային լուծման ստուգումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ավտոմատացված նախագծման համակարգերի կիրառմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է նվազեցնել ձեռքով կատարվող գործողությունների ծավալը և մեծ թվով նախագծային տարբերակներից ընտրել սահմանված պահանջներին առավել համապատասխան լուծումները։ Ուսումնասիրվում են օպտիմալացման խնդիրները, որոնց դեպքում միաժամանակ անհրաժեշտ է ապահովել ուժեղացման, թողունակության, արագագործության, էներգասպառման, աղմուկի, կայունության և զբաղեցրած բյուրեղային մակերեսի պահանջվող ցուցանիշները։ Հաշվի է առնվում, որ այդ չափանիշները հաճախ փոխկապակցված են, և մեկ բնութագրի բարելավումը կարող է բացասաբար անդրադառնալ մյուսների վրա, ինչի պատճառով նախագծման գործընթացը պահանջում է բազմաչափ օպտիմալացման մեթոդների կիրառում։ Կարևորվում է նաև նախագծային լուծումների զգայունության ուսումնասիրությունը արտադրական գործընթացի շեղումների, սնուցման լարման և ջերմաստիճանի փոփոխությունների նկատմամբ։ Ենթամիկրոնային տեխնոլոգիաների պայմաններում հատուկ նշանակություն են ստանում կարճ ալիքի երևույթները, արտահոսքի հոսանքները, տարրերի փոխադարձ ազդեցությունները և ֆիզիկական կառուցվածքից առաջացող մակաբուծային դիմադրություններն ու ունակությունները, որոնք կարող են զգալիորեն փոփոխել նախագծված սխեմայի իրական աշխատանքը։ Այդ պատճառով սխեմատեխնիկական և ֆիզիկական նախագծման փուլերի փոխկապակցումը դիտարկվում է որպես բարձր ճշգրտության նախագծման կարևոր պայման։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միկրոսխեմայի ֆիզիկական կառուցվածքի ձևավորմանը՝ տարրերի տեղաբաշխմանը, միացումների կազմակերպմանը և այն սահմանափակումներին, որոնք պայմանավորված են ընտրված տեխնոլոգիական գործընթացով։ Նախագծման ծրագրային միջոցների զարգացումը հնարավորություն է տալիս ավտոմատացնել պարամետրերի հաշվարկը, իրականացնել բազմակի մոդելավորումներ, համեմատել տարբեր կառուցվածքներ և նախագծման վաղ փուլերում հայտնաբերել հնարավոր խնդիրները։ Կարևորվում է նաև նախագծման արդյունքների ստուգման և վերիֆիկացման համակարգը՝ ապահովելու սխեմատեխնիկական մոդելի և ֆիզիկապես իրականացվող միկրոսխեմայի համապատասխանությունը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է ժամանակակից միկրոէլեկտրոնային սարքերի նախագծման ժամանակի կրճատման, սխալների հավանականության նվազեցման և արտադրության համար պատրաստ նախագծերի որակի բարձրացման հետ։ Ներկայացվող մոտեցումները կարող են կիրառվել տարբեր նշանակության անալոգային և խառը ազդանշանային ինտեգրալ սխեմաների մշակման ընթացքում՝ կապի, չափիչ տեխնիկայի, կառավարման, ազդանշանների մշակման և այլ էլեկտրոնային համակարգերի համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման, կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաների և նախագծման ավտոմատացման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ինժեներների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Other Subjects

Սույն հրատարակությունը մասնագիտական-տեղեկատվական բնույթի գրականության հանձնարարական ցանկ է՝ նախատեսված զոդման աշխատանքներով զբաղվողների, համապատասխան մասնագիտություն ուսումնասիրող ուսանողների, տեխնիկական ուսումնարանների և արտադրական ոլորտի աշխատողների համար։ Այն կարող է ծառայել որպես կողմնորոշիչ աղբյուր՝ զոդման տեխնոլոգիաների, սարքավորումների, նյութերի և աշխատանքի կազմակերպման վերաբերյալ անհրաժեշտ մասնագիտական գրականություն ընտրելու համար։ Ցանկի հիմնական նպատակը զոդողին անհրաժեշտ տեսական և գործնական գիտելիքներ պարունակող գրականության համակարգված ներկայացումն է՝ հեշտացնելով համապատասխան ձեռնարկների, դասագրքերի, տեխնիկական հրահանգների և մասնագիտական այլ աղբյուրների որոնումն ու ընտրությունը։ Նման գրականությունը սովորաբար ընդգրկում է մետաղների և համաձուլվածքների հատկությունները, տարբեր եղանակներով զոդման տեխնոլոգիական գործընթացները, զոդման սարքավորումների կառուցվածքն ու շահագործումը, էլեկտրոդների և այլ օժանդակ նյութերի ընտրությունը, աշխատանքային ռեժիմների սահմանումը, եռակցված միացումների որակի վերահսկումը և հնարավոր թերությունների կանխարգելումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև աշխատանքի ճիշտ կազմակերպմանը, քանի որ զոդման գործընթացը պահանջում է տեխնոլոգիական հաջորդականության, սարքավորումների շահագործման կանոնների և անվտանգության պահանջների խստիվ պահպանում։ Գրականության հանձնարարական բնույթը հրատարակությունը դարձնում է հատկապես օգտակար նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց մասնագիտական պատրաստվածությունը և անհրաժեշտ տեղեկատվությունը գտնել արդեն իսկ ընտրված ու համակարգված աղբյուրների միջոցով։ Այն կարող է օգտակար լինել ինչպես սկսնակ զոդողների, այնպես էլ փորձառու մասնագետների համար՝ որպես մասնագիտական ինքնակրթության և տեղեկատու գրականության ընտրության ուղեցույց։ Հրատարակության նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է զոդման մասնագիտությանն առնչվող տարբեր թեմատիկ ուղղություններ և ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ընտրել իր կարիքներին համապատասխան գրականություն՝ տեսական գիտելիքների, գործնական հմտությունների կամ արտադրական աշխատանքի կատարելագործման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը կարելի է դիտարկել որպես զոդման ոլորտի մասնագիտական գրականության որոնման և ընտրության գործնական ուղեցույց, որը նպաստում է տեխնիկական գիտելիքների ընդլայնմանը, մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացմանը և աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպմանը։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Գրիգոր Նարեկացու լեզվական ստեղծագործության մեջ բառային նորաբանությունների ձևավորման, կառուցվածքի, իմաստային առանձնահատկությունների և գեղարվեստական գործառույթների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հեղինակի ստեղծած կամ նրա գրական լեզվում առանձնահատուկ կիրառություն ստացած բառային միավորներն են, որոնց միջոցով ընդլայնվել են միջնադարյան հայերենի արտահայտչական հնարավորությունները և ձևավորվել ինքնատիպ բանաստեղծական բառապաշար։ Քննվում են նոր բառերի կազմության հիմնական եղանակները՝ բառաբարդումը, ածանցումը, գոյություն ունեցող բառային հիմքերի նոր համադրությունները և լեզվական տարբեր միջոցների ստեղծագործական օգտագործումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նորաբանությունների իմաստային կառուցվածքին՝ պարզելու, թե ինչպես են դրանց միջոցով արտահայտվում հոգևոր ապրումները, մարդու ներաշխարհը, բարոյական ինքնաքննությունը, աստվածաբանական պատկերացումները և վերացական հասկացությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև բառային նորարարության կապը հեղինակի պատկերավոր մտածողության հետ, քանի որ բազմաթիվ նոր կազմություններ ոչ միայն անվանում են որոշակի հասկացություններ, այլև հանդես են գալիս որպես գեղարվեստական պատկեր ստեղծող միջոցներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նորաբանությունների ոճական արժեքի վերլուծությունը՝ դրանց հուզական, արտահայտչական, խորհրդանշական և բանաստեղծական գործառույթների բացահայտմամբ։ Դիտարկվում են բառային միավորների ներքին կառուցվածքը, բաղադրիչների իմաստային հարաբերությունները, համատեքստային նշանակությունները և դրանց կապը գրաբարի բառակազմական համակարգի ընդհանուր օրինաչափությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող է կատարվել նորաբանությունների դասակարգում ըստ կազմության եղանակի, իմաստային խմբերի և գործառական նշանակության, ինչպես նաև համեմատություն ժամանակաշրջանի այլ գրավոր աղբյուրներում հանդիպող համապատասխան բառամթերքի հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև այն հարցին, թե հեղինակի լեզվական նորարարությունները ինչպիսի հետագա ազդեցություն կարող էին ունենալ հայ գրական լեզվի, հոգևոր գրականության և բանաստեղծական խոսքի զարգացման վրա։ Բառային նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ոչ միայն հեղինակի անհատական լեզվաոճական համակարգի, այլև միջնադարյան հայերենի բառակազմական ներուժի մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պատմական բառագիտության, բառակազմության, իմաստաբանության և ոճագիտության մոտեցումները՝ Նարեկացու լեզվական նորարարության առանձնահատկությունները համակարգված բացահայտելու նպատակով։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի գործունեության և XX դարի հայկական ազգային երաժշտական-կատարողական մշակույթի փոխհարաբերությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Այն նպատակ ունի լրացնել հայ երաժշտական կատարողական արվեստի պատմության մեջ առկա կարևոր բացը՝ ներկայացնելով սիմֆոնիկ նվագախմբի ձևավորման, զարգացման և ազգային մշակութային գործընթացներում ունեցած դերի ամբողջական պատկերը։ Ազգային գրադարանի շտեմարանի տվյալներով՝ աշխատությունը Նարեկ Վալենտինի Թովմասյանի 2002 թվականի արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճանի համար պատրաստված ատենախոսությունն է, որը հրատարակվել է ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտի կողմից։ Հետազոտության հիմնական առանցքը սիմֆոնիկ նվագախմբի և ազգային մշակույթի փոխազդեցությունն ու փոխադարձ ազդեցությունն է։ Աշխատության մեջ նվագախումբը դիտարկվում է ոչ միայն որպես երաժշտական ստեղծագործությունների կատարող կոլեկտիվ, այլև որպես ազգային երաժշտական մշակույթի ձևավորման, պահպանման, տարածման և զարգացման կարևոր հաստատություն։ Հեղինակը ուսումնասիրում է այն պատմական ու մշակութային միջավայրը, որի պայմաններում Հայաստանում ձևավորվել և զարգացել է պրոֆեսիոնալ սիմֆոնիկ կատարողական արվեստը, ինչպես նաև այն դերակատարությունը, որ ունեցել են նվագախմբերը հայկական կոմպոզիտորական դպրոցի ձեռքբերումները հանրությանը ներկայացնելու և ազգային երաժշտության նկատմամբ հետաքրքրություն ձևավորելու գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների կատարմանը և դրանց մեկնաբանության առանձնահատկություններին։ Նվագախմբային կատարումը ներկայացվում է որպես այն միջավայրը, որտեղ ազգային երաժշտական լեզուն կարող է դրսևորվել մեծածավալ սիմֆոնիկ և գործիքային ստեղծագործություններում՝ միաժամանակ մտնելով համաշխարհային դասական երաժշտության հետ ստեղծագործական երկխոսության մեջ։ Հետազոտության կարևոր հատվածներից մեկը նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավարների և դիրիժորների գործունեության ուսումնասիրությունն է, քանի որ նրանց մասնագիտական սկզբունքներն էապես ազդել են երկացանկի ձևավորման, կատարողական ոճի և ազգային երաժշտության մեկնաբանման վրա։ Մասնավորապես, ուսումնասիրություններում ընդգծվում է Դավիթ Խանջյանի նշանակալի ներդրումը հայ ժամանակակից կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների մեկնաբանման և նվագախմբի գործունեության նոր որակների ձևավորման գործում։ Աշխատությունը կարևորում է նաև ազգային և համաշխարհային երաժշտական ժառանգության համադրությունը։ Սիմֆոնիկ նվագախմբի երկացանկում հայկական ստեղծագործությունների ընդգրկումը դիտարկվում է ոչ թե որպես մեկուսացված ազգային մշակութային դրսևորում, այլ որպես հայ երաժշտության՝ համաշխարհային սիմֆոնիկ ավանդույթի մեջ ներկայանալու միջոց։ Այս տեսանկյունից նվագախմբի գործունեությունը նպաստում է ինչպես ազգային երաժշտության պահպանմանը, այնպես էլ դրա նոր մեկնաբանությունների և կատարողական ավանդույթների ձևավորմանը։ Թեմայի շրջանակում կարևոր է նաև տարբեր ժամանակաշրջանների երաժշտական քաղաքականության և մշակութային միջավայրի ազդեցությունը նվագախմբային կյանքի վրա, քանի որ պետական և մշակութային հաստատությունների գործունեությունը մեծապես պայմանավորել է համերգային կյանքի կազմակերպումը, կատարողների պատրաստումը, երկացանկի ընտրությունը և նոր ստեղծագործությունների ներկայացումը։ Պատմական համատեքստում հարկ է տարբերակել ներկայիս Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբը ավելի վաղ գոյություն ունեցած նույնանուն կոլեկտիվներից. ներկայիս նվագախումբը հիմնադրվել է Սերգեյ Սմբատյանի կողմից 2005 թվականին, մինչդեռ խորհրդային շրջանում «Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբ» անվանումը գործածվել է այլ նվագախմբի համար։ Ներկայիս կոլեկտիվի պետական կարգավիճակը ձևավորվել է ՀՀ կառավարության 2014 թվականի որոշմամբ, որտեղ նրա գործունեության նպատակների թվում ամրագրված են երաժշտարվեստի նկատմամբ հասարակության հոգևոր պահանջների բավարարումը և ազգային երաժշտական-կատարողական արվեստի ավանդույթների պահպանումն ու զարգացումը։ Աշխատության ընդհանուր նշանակությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս սիմֆոնիկ կատարողական արվեստը դիտարկել հայկական մշակույթի ավելի լայն պատմական գործընթացների համատեքստում։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես է նվագախմբային կատարումը դարձել ազգային կոմպոզիտորական ժառանգության պահպանման և հանրահռչակման կարևոր միջոց, ինչպես են դիրիժորներն ու երաժիշտները մասնակցել ազգային կատարողական դպրոցի ձևավորմանը, և ինչպես է հայկական երաժշտությունը սիմֆոնիկ ժանրի միջոցով հաղորդակցվել համաշխարհային երաժշտական մշակույթի հետ։ Ուսումնասիրությունը հատկապես արժեքավոր է երաժշտագետների, արվեստագետների, երաժշտական բուհերի ուսանողների, կատարողների և հայկական ազգային երաժշտական մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար, քանի որ համադրում է պատմական, երաժշտագիտական և մշակութաբանական մոտեցումները և սիմֆոնիկ նվագախմբի գործունեությունը ներկայացնում է որպես ազգային մշակութային ինքնության պահպանման ու զարգացման կարևոր բաղադրիչ։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրություն, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Culture

Ժողովածուն նվիրված է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության գրադարանների աշխատանքի փորձի ներկայացմանը և մասնագիտական գործունեության տարբեր կողմերի լուսաբանմանը։ Նյութերում ամփոփվում և ներկայացվում են գրադարանների գործնական աշխատանքի ընթացքում ձևավորված փորձը, կիրառված մեթոդները, կազմակերպչական մոտեցումները և ընթերցողների սպասարկման ու գրադարանային ֆոնդերի օգտագործման արդյունավետ ձևերը։ Հրատարակությունը կարող է ներառել տարբեր գրադարանների գործունեության օրինակներ՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին կազմակերպվում գրքային ֆոնդերի համալրումը, դասակարգումը, պահպանությունն ու օգտագործումը, ինչպես նաև ընթերցողների հետ տարվող աշխատանքը և մշակութալուսավորչական միջոցառումները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի առաջավոր փորձի տարածման գաղափարը, որի միջոցով հաջողված աշխատանքային մեթոդները ներկայացվում էին այլ գրադարանների մասնագետներին՝ նրանց գործունեության կատարելագործման նպատակով։ Ժողովածուն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու խորհրդային ժամանակաշրջանի Հայաստանի գրադարանային համակարգի կառուցվածքի, առաջնահերթությունների և մասնագիտական աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքների մասին։ Այն արժեքավոր է նաև որպես պատմամշակութային աղբյուր, քանի որ գրադարանների գործունեության օրինակների միջոցով արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի կրթական, մշակութային և հասարակական կյանքի որոշ առանձնահատկություններ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանային գործի պատմությամբ, Հայաստանի մշակութային հաստատությունների զարգացմամբ, մատենագիտությամբ և խորհրդային շրջանի կրթամշակութային քաղաքականությամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ժողովածուն կարող է հետաքրքրել նաև գրադարանագետներին, արխիվագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, ոլորտի ուսանողներին և հետազոտողներին, ովքեր ուսումնասիրում են Հայաստանի գրադարանային համակարգի ձևավորումն ու գործունեության պատմական փորձը։