Компьютерное моделирование напряженно- деформированного состояния и оптимальное проектирование пространственных систем из стержневых элементов

Journalism

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից մուլտիմեդիային հարթակների զարգացման միտումների և հեռանկարների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության և Ռուսաստանի Դաշնության զանգվածային լրատվամիջոցների օրինակով՝ ընդգծելով թվային միջավայրի ազդեցությունը տեղեկատվության արտադրության, տարածման և սպառման գործընթացների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է մուլտիմեդիային հարթակների էվոլյուցիան՝ ավանդական մեդիայից դեպի ինտեգրված թվային էկոհամակարգեր, որտեղ համադրվում են տեքստային, աուդիո, վիդեո և ինտերակտիվ բովանդակության ձևերը։ Գրքում դիտարկվում են ՀՀ և ՌԴ ԶԼՄ-ների թվայնացման գործընթացները, սոցիալական մեդիայի ազդեցությունը լրատվական օրակարգի ձևավորման վրա, ինչպես նաև լսարանի վարքագծի փոփոխությունները նոր մեդիա միջավայրում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մուլտիմեդիային լրագրության նոր ձևերին՝ տվյալահեն լրագրություն, վիզուալ պատմագրություն, live-streaming և cross-platform բովանդակության տարածում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև մեդիա շուկայի զարգացման տնտեսական և տեխնոլոգիական գործոնները, ինչպես նաև տեղեկատվական անվտանգության և մեդիա կարգավորման խնդիրները։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ մուլտիմեդիային հարթակների զարգացումը ձևավորում է նոր հաղորդակցական միջավայր, որտեղ փոխվում են լրագրողի, աղբյուրի և լսարանի փոխհարաբերությունները։ Այն օգտակար է լրագրողների, մեդիա հետազոտողների և թվային հաղորդակցության ոլորտի մասնագետների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Իտալիայի ազգային-ազատագրական շարժումների նկատմամբ հայ հասարակական մտքի վերաբերմունքի և գնահատականների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Իտալիայի ազգային միավորման գործընթացներն են և դրանց ընկալումը հայ մտավորականության ու հասարակական-քաղաքական շրջանակների կողմից։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես էին իտալական ազգային շարժման գաղափարները, քաղաքական զարգացումները և ազատագրական պայքարի փորձը ներկայացվում ու մեկնաբանվում հայ մամուլում, հրապարակախոսության և հասարակական մտքի տարբեր դրսևորումներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Իտալիայի միավորման գործընթացի հիմնական փուլերին և այն գաղափարական ու քաղաքական արժեքներին, որոնք կարող էին հետաքրքրել հայ հասարակական մտքի ներկայացուցիչներին՝ ազգային ինքնորոշում, պետականության վերականգնում, ազատություն, անկախություն, քաղաքացիական իրավունքներ և ազգային համախմբում։ Աշխատությունը վերլուծում է հայ հեղինակների և հասարակական գործիչների վերաբերմունքը իտալական ազգային-ազատագրական շարժման գործիչների ու գաղափարների նկատմամբ և բացահայտում դրանց հնարավոր ազդեցությունը հայկական ազգային մտածողության զարգացման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համեմատական դիտարկումը, որի միջոցով բացահայտվում են իտալական և հայկական ազգային շարժումների միջև ընկալված ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Իտալիայի փորձը հայ հասարակական մտքի շրջանակում կարող էր ընկալվել որպես ազգային ազատագրության, քաղաքական կազմակերպվածության և պետականության ձգտման օրինակ, ինչի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու 19-րդ դարի հայկական ազգային գաղափարախոսության ձևավորման գործընթացները։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել պարբերական մամուլի, հրապարակախոսական հոդվածների, գրական-հասարակական երկերի և այլ աղբյուրների վերլուծությունը, որոնց միջոցով վերականգնվում է ժամանակաշրջանի մտավոր մթնոլորտը և իտալական իրադարձությունների արձագանքը հայ իրականության մեջ։ Ուսումնասիրությունը նաև հնարավորություն է տալիս դիտարկելու եվրոպական քաղաքական գաղափարների տարածումը հայ հասարակության շրջանում և դրանց վերաիմաստավորումը հայկական ազգային խնդիրների համատեքստում։ Աշխատությունը արժեքավոր է 19-րդ դարի հայ հասարակական մտքի, ազգային-ազատագրական գաղափարների և եվրոպական քաղաքական շարժումների փոխազդեցության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, քաղաքագետներին, հասարակական մտքի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, գրականագետներին, ուսանողներին և 19-րդ դարի հայկական ազգային-քաղաքական գաղափարների ձևավորմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Law

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի ընտանեկան իրավունքի ձևավորման և զարգացման պատմական ընթացքի ուսումնասիրությանը 20-րդ դարի ընթացքում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում ընտանեկան հարաբերությունները կարգավորող իրավական նորմերի փոփոխությունն է, դրանց կապը տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական և տնտեսական գործընթացների հետ, ինչպես նաև ընտանիքի, ամուսնության, ծնողական իրավունքների և երեխաների պաշտպանության վերաբերյալ իրավական պատկերացումների վերափոխումը։ 20-րդ դարը Հայաստանի համար առանձնահատուկ նշանակություն ունեցող ժամանակաշրջան էր, քանի որ դարասկզբին տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխությունները, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ստեղծումը, խորհրդայնացումը, Խորհրդային Միության իրավական համակարգի ձևավորումը և հետագայում անկախ Հայաստանի Հանրապետության ստեղծումը հանգեցրին ընտանեկան իրավունքի կարգավորման սկզբունքների էական փոփոխությունների։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես են տարբեր պատմական փուլերում ձևավորվել ամուսնության կնքման և լուծման, ամուսինների իրավունքների ու պարտականությունների, ծնողների և երեխաների փոխհարաբերությունների, որդեգրման, խնամակալության և ընտանիքի գույքային հարաբերությունների իրավական կարգավորումները։ Առանձին նշանակություն ունի խորհրդային ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ տարիներին ընտանեկան իրավունքը զարգանում էր խորհրդային իրավական ընդհանուր սկզբունքների շրջանակում։ Փոխվում էին ավանդական ընտանեկան հարաբերությունների իրավական ընկալումները, ամուսնությունը աստիճանաբար ստանում էր քաղաքացիական-իրավական գրանցման առավել հստակ ձև, իսկ կնոջ և տղամարդու իրավահավասարության, երեխաների պաշտպանության և ընտանիքի պետական պաշտպանության սկզբունքները ամրագրվում էին օրենսդրական մակարդակում։ Միաժամանակ ընտանեկան իրավունքի զարգացումը կապված էր հասարակության աշխարհիկացման, կանանց սոցիալական և տնտեսական դերի փոփոխության և ընտանիքի նկատմամբ պետության քաղաքականության հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև տարբեր ժամանակաշրջանների օրենսդրության համեմատական ուսումնասիրությունը, որը թույլ է տալիս բացահայտել իրավական կարգավորման շարունակականությունն ու փոփոխությունները։ Այդ համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի տարածքում գործող իրավական ակտերը, խորհրդային ընտանեկան օրենսդրությունը և անկախությունից հետո ձևավորվող ազգային իրավական համակարգը։ Հատկապես կարևոր է 1991 թվականից հետո տեղի ունեցած անցումը, երբ Հայաստանի Հանրապետությունը սկսեց կառուցել սեփական իրավական համակարգը և ընտանեկան հարաբերությունների կարգավորումը հարմարեցնել նոր սահմանադրական և սոցիալ-տնտեսական պայմաններին։ Այս փուլում ընտանեկան իրավունքը ավելի հստակ կապվեց մարդու իրավունքների, անձի արժանապատվության, ամուսնության ազատության, երեխայի լավագույն շահի և ընտանիքի պաշտպանության ժամանակակից սկզբունքների հետ։ Պատմական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, որ ընտանեկան իրավունքը զարգանում է ոչ թե մեկուսացված, այլ հասարակական արժեքների և սոցիալական հարաբերությունների փոփոխության հետ փոխկապակցված։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 20-րդ դարում Հայաստանի ընտանեկան իրավունքի էվոլյուցիան՝ բացահայտելով դրա հիմնական փուլերը, իրավական սկզբունքների փոփոխությունները և օրենսդրական զարգացման ուղղությունները։ Թեման կարևոր է ինչպես իրավունքի պատմության ուսումնասիրության, այնպես էլ ժամանակակից ընտանեկան իրավունքի ձևավորման նախադրյալները հասկանալու համար, քանի որ անցյալի իրավական փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ներկայիս ընտանեկան իրավակարգավորման սկզբունքների և դրանց ձևավորման պատմական հիմքերի մասին։

Biology

Հրատարակությունը բուսական աշխարհին նվիրված գրականության հանձնարարական ցանկ է, որը նպատակ ունի ընթերցողներին ուղղորդել բույսերի, դրանց բազմազանության, կառուցվածքի, կենսագործունեության, տարածվածության և բնության մեջ ունեցած նշանակության վերաբերյալ համապատասխան գրականության ընտրության հարցում։ Ցանկը կարող է ներառել բուսաբանությանը և բուսական աշխարհին առնչվող գիտահանրամատչելի, ուսումնական, մասնագիտական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ՝ ընթերցողների տարբեր տարիքային և գիտելիքային մակարդակներին համապատասխան։ Նյութերի ընտրությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալ բույսերի հիմնական խմբերին, դրանց առանձնահատկություններին, աճի և զարգացման պայմաններին, բազմացման եղանակներին, շրջակա միջավայրի հետ փոխհարաբերություններին և էկոհամակարգերում ունեցած դերին։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նաև Հայաստանի բուսական աշխարհի վերաբերյալ աղբյուրները, որոնք ընթերցողին հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու տեղական բուսատեսակների բազմազանությունը, տարածման առանձնահատկությունները, հազվագյուտ և պահպանության կարիք ունեցող տեսակները։ Գրականության հանձնարարական ցանկի գործնական նշանակությունն այն է, որ այն հեշտացնում է անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումը և նպաստում թեմատիկ ընթերցանության կազմակերպմանը՝ հատկապես գրադարաններում, դպրոցներում և կրթական այլ հաստատություններում։ Այն կարող է օգտագործվել բնագիտական թեմաներով ցուցահանդեսների, գրականության տեսությունների, ընթերցանության կազմակերպման, բնապահպանական միջոցառումների և ճանաչողական աշխատանքների նախապատրաստման ընթացքում։ Հրատարակությունը միաժամանակ նպաստում է բնության նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը և բուսական աշխարհի պահպանության կարևորության գիտակցմանը՝ գրականության միջոցով ընթերցողին ներկայացնելով բույսերի գիտական, բնապահպանական, տնտեսական և մշակութային նշանակությունը։ Ցանկը կարող է օգտակար լինել աշակերտների, ուսանողների, ուսուցիչների, գրադարանավարների, բնագիտությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների և բուսաբանության վերաբերյալ լրացուցիչ գիտելիքներ ձեռք բերել ցանկացող անձանց համար՝ ծառայելով որպես թեմատիկ գրականության ընտրության և ինքնուրույն ուսումնասիրության հարմար ուղեցույց։

History

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է 1910 թվականին Մոսկվայում սովորող հայ կանանց և աղջիկներին աջակցող բարեգործական հասարակության գործունեության տարեկան հաշվետվությունը։ Այն արժեքավոր պատմական աղբյուր է, որը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել 20-րդ դարի սկզբի Մոսկվայում կրթություն ստացող հայ կանանց սոցիալական և կրթական պայմանների, նրանց առջև ծառացած դժվարությունների և այդ խնդիրների հաղթահարմանն ուղղված հայկական հասարակական ու բարեգործական նախաձեռնությունների մասին։ Հաշվետվության հիմքում ընկած է հասարակության մեկ տարվա գործունեության ամփոփումը, որը կարող է ներառել կազմակերպության ֆինանսական միջոցների ձևավորման և օգտագործման, անդամների և բարերարների մասնակցության, կրթական աջակցության տրամադրման, ուսանողուհիների կարիքների և իրականացված օգնության տարբեր ձևերի վերաբերյալ տեղեկություններ։ Նյութը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ արտացոլում է ժամանակաշրջանի հայ համայնքային կյանքի կազմակերպվածության մակարդակը և կրթության, հատկապես կանանց կրթության նկատմամբ հասարակական վերաբերմունքն ու աջակցությունը։ Հրատարակությունը կարող է տեղեկություններ պարունակել կրթական հաստատություններում սովորող հայուհիների, նրանց նյութական դրության, ուսման հետ կապված ծախսերի և բարեգործական աջակցության միջոցով այդ ծախսերը թեթևացնելու ուղղությամբ իրականացված միջոցառումների մասին։ Միաժամանակ այն կարող է օգտագործվել որպես սկզբնաղբյուր՝ ուսումնասիրելու Մոսկվայի հայ համայնքի հասարակական կապերը, բարեգործության ավանդույթները, կանանց կրթության զարգացման գործընթացը և հայ մտավորական ու հասարակական միջավայրի գործունեությունը նախահեղափոխական Ռուսաստանում։ Աշխատանքի բովանդակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես սոցիալական պատմության, կրթության պատմության, կանանց պատմության և հայկական համայնքների ուսումնասիրության համար, քանի որ նման հաշվետվությունները հնարավորություն են տալիս ոչ միայն վերականգնել կոնկրետ կազմակերպության գործունեությունը, այլև պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում կրթական և սոցիալական աջակցության կազմակերպման մեխանիզմների մասին։

Culture

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ալեքսանդր Սպենդիարյանի սիմֆոնիկ ստեղծագործության վերլուծությանը՝ դիտարկելով այն որպես հայ դասական երաժշտարվեստի ձևավորման և զարգացման կարևոր փուլերից մեկը։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ Սպենդիարյանի սիմֆոնիկ մտածողությունը ձևավորվել է եվրոպական երաժշտական ավանդույթների և արևելյան երաժշտական պատկերային համակարգի ստեղծագործական համադրության հիման վրա՝ ստեղծելով ինքնատիպ ազգային-դասական ոճ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա սիմֆոնիկ գործերում թեմատիկ զարգացման, նվագախմբային մտածողության և հարմոնիկ կառուցվածքի առանձնահատկություններին, որոնք արտահայտում են ինչպես ռոմանտիկական, այնպես էլ իմպրեսիոնիստական ազդեցություններ։ Աշխատությունում վերլուծվում է նաև նրա երաժշտական լեզվի ազգային հիմքը՝ ժողովրդական մեղեդայնության, ռիթմիկ կառուցվածքների և արևելյան ինտոնացիոն տարրերի կիրառման միջոցով, որոնք ապահովում են ստեղծագործությունների յուրահատուկ գունեղությունը։ Միաժամանակ դիտարկվում է նրա ներդրումը հայկական սիմֆոնիզմի ձևավորման մեջ՝ որպես այնպիսի կոմպոզիտոր, որը հիմք դրեց ազգային սիմֆոնիկ դպրոցի զարգացմանը և ազդեց հետագա սերունդների ստեղծագործական որոնումների վրա։ Այս համատեքստում Սպենդիարյանի արվեստը ներկայացվում է որպես կամուրջ եվրոպական դասական ավանդույթի և հայկական երաժշտական ինքնության միջև՝ ստեղծելով նոր որակի սիմֆոնիկ մտածողություն։