Концепция демократии Алексиса де Токвиля в контексте современности: критические аспекты

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է երկխոսության մեջ ներիմաստի (implicit meaning) դրսևորման առանձնահատկություններին՝ անգլերեն լեզվական նյութի հիման վրա, և նպատակ ունի բացահայտել այն լեզվական ու հաղորդակցական մեխանիզմները, որոնց միջոցով խոսողը փոխանցում է ոչ ուղղակի, ենթադրյալ կամ ենթատեքստային տեղեկատվություն։ Վերլուծության ընթացքում առանձնացվում են ներիմաստի հիմնական աղբյուրները՝ ենթատեքստը, պրագմատիկ ենթադրությունները, խոսքային ակտերի անուղղակի ձևերը, ինչպես նաև ենթադրյալ իմաստ ստեղծող ինտոնացիոն և շարահյուսական միջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անգլերեն երկխոսություններում տարածված այնպիսի երևույթների վրա, ինչպիսիք են հեգնանքը, էվֆեմիզմը, ակնարկային խոսքը և խոսքային լռությունը, որոնք հաճախ փոխարինում են ուղղակի արտահայտմանը և պահանջում են լսողի կողմից ենթատեքստային վերծանում։ Աշխատանքում քննարկվում է նաև Գրայսի համագործակցության սկզբունքը և դրա մաքսիմների խախտման միջոցով ներիմաստի ստեղծման մեխանիզմները, որոնք թույլ են տալիս խոսողին փոխանցել լրացուցիչ, հաճախ չարտահայտված տեղեկատվություն։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են սոցիալական համատեքստը, խոսողների հարաբերությունները և իրավիճակային գործոնները ազդում ներիմաստի ընկալման վրա՝ դարձնելով այն հաղորդակցության կարևոր բաղադրիչ։ Ընդգծվում է, որ ներիմաստի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն լեզվաբանության, այլ նաև միջմշակութային հաղորդակցության և թարգմանագիտության համար, քանի որ տարբեր լեզուներում ենթադրյալ իմաստների փոխանցման ձևերը կարող են էականորեն տարբերվել։

History

Աշխատության առանցքում գտնվում է այն հարցը, թե ինչպես ենք մենք իմանում անցյալի մասին։ Հեղինակը մանրամասն ներկայացնում է պատմական աղբյուրների տեսակները՝ գրավոր, նյութական, բանավոր և այլ, և բացատրում է, թե ինչպիսի դեր ունի յուրաքանչյուրն հայոց պատմության վերականգնման գործում։ Գրավոր աղբյուրների շարքում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում միջնադարյան պատմիչների աշխատությունները, տարեգրությունները, վավերագրերը և պաշտոնական փաստաթղթերը, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնել տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքական և մշակութային պատկերը։ Մելիք-Բախշյանը մեծ ուշադրություն է դարձնում նաև աղբյուրների քննադատությանը՝ ցույց տալով, որ պատմաբանը չի կարող պարզապես ընդունել աղբյուրները որպես անվիճելի ճշմարտություն։ Նա ներկայացնում է, թե ինչպես պետք է վերլուծել աղբյուրի ծագումը, հեղինակությունը, նպատակները և հնարավոր կողմնակալությունները։ Այս մոտեցումը կապվում է պատմագիտության կարևորագույն սկզբունքներից մեկի՝ պատմական քննադատություն-ի հետ, որը թույլ է տալիս ավելի հավաստի պատկեր կազմել անցյալի մասին։ Գրքում առանձին բաժիններ են նվիրված հնագիտական նյութերին, արձանագրություններին, դրամագիտությանը և այլ օժանդակ գիտություններին, որոնք լրացնում են գրավոր աղբյուրների տվյալները։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ հայոց պատմության ուսումնասիրությունը պահանջում է բազմակողմանի մոտեցում, որտեղ տարբեր աղբյուրներ փոխլրացնում են միմյանց։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկություններից է նաև նրա մեթոդաբանական ուղղվածությունը։ Այն օգնում է ընթերցողին հասկանալ ոչ միայն «ինչ է տեղի ունեցել», այլ նաև «ինչպես է պետք ուսումնասիրել, վերլուծել և մեկնաբանել պատմությունը»։ Այս պատճառով գիրքը հատկապես օգտակար է ուսանողների, հետազոտողների և նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ զբաղվել պատմագիտությամբ որպես գիտություն։

Religion

Աշխատությունը քրիստոնեական սուրբ գրքի թուրքերեն թարգմանություն է՝ կատարված հունարեն բնագրից։ Այն ներկայացնում է Նոր Կտակարանի ավետարանական ուսմունքը՝ Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, քարոզչության, առակների, հրաշքների, աշակերտների հետ հարաբերությունների, խաչելության և հարության մասին պատմություններով։ Ավետարանական նյութը կարևոր տեղ է զբաղեցնում քրիստոնեական հավատքի, բարոյական ուսմունքի և եկեղեցական ավանդույթի մեջ՝ ընթերցողին ծանոթացնելով սիրո, ներողամտության, գթասրտության, հավատքի և հոգևոր պատասխանատվության գաղափարներին։ Հունարեն բնագրից թարգմանված լինելը կարևոր նշանակություն ունի թարգմանական և աստվածաշնչագիտական ուսումնասիրությունների համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու սուրբ գրքի փոխանցումը մեկ լեզվից մյուսը և դրա տարածումը տարբեր լեզվական համայնքներում։ Հրատարակությունը նաև արժեքավոր է Օսմանյան կայսրության բազմալեզու կրոնական գրականության պատմության տեսանկյունից։ Այն կարող է ծառայել որպես սկզբնաղբյուր՝ ուսումնասիրելու թուրքերենով քրիստոնեական գրականության տարածումը, Աստվածաշնչի թարգմանական ավանդույթները և կրոնական տեքստերի ընթերցման մշակույթը։ Միաժամանակ, առանց գրքի ամբողջական տիտղոսաթերթի և բովանդակության ստուգման հնարավոր չէ հստակ որոշել՝ հրատարակությունն ընդգրկում է Նոր Կտակարանի ամբողջական տեքստը, միայն չորս Ավետարանները, թե դրանցից որևէ առանձին հատված։

Literature

Աշխատության վերնագիրը օսմանյան թուրքերենից կարելի է հասկանալ որպես «ամբողջացած սիրտ» կամ «լիացած սիրտ»՝ մատնանշելով մարդկային զգացմունքների և ներաշխարհի հետ կապված գրական թեմատիկա։ Վերնագրի այս իմաստային երանգը թույլ է տալիս այն դիտարկել որպես հուզական և հոգեբանական բովանդակություն ունեցող գրական ստեղծագործություն, որի կենտրոնում կարող են լինել մարդու ապրումները, ներքին ձգտումները, սիրո ու կապվածության զգացումները և անձնական հարաբերությունների բարդությունները։ Նմանատիպ վերնագրերը հաճախ օգտագործվել են գեղարվեստական գրականության մեջ՝ արտահայտելու հոգեկան ամբողջականության, զգացմունքային բավարարվածության կամ ապրումներով լեցուն ներաշխարհի գաղափարը։ Ստեղծագործությունը կարևոր է նաև օսմանյան շրջանի բազմալեզու գրական միջավայրի և Կոստանդնուպոլսում տարածված ընթերցողական մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այդ ժամանակաշրջանում գրական երկերը շրջանառվում էին տարբեր լեզուներով և մշակութային ավանդույթների փոխազդեցության պայմաններում՝ նպաստելով գեղարվեստական թեմաների ու ժանրերի տարածմանը։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայ գրքի պատմության, օսմանյան շրջանի գրական կապերի և հայ ընթերցողների շրջանում շրջանառված գրական նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է պիեզոէլեկտրական ալիքատարներում էլեկտրաառաձգական սահքային ալիքների տարածման առանձնահատկությունների տեսական ուսումնասիրությանը՝ մակերևույթամերձ թույլ անհամասեռությունների առկայության պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում ալիքի ամպլիտուդային և հաճախականային բնութագրերի փոխազդեցությունն է, ինչպես նաև այն ֆիզիկական պայմանները, որոնց դեպքում ալիքային էներգիան կարող է տեղայնացվել ալիքատարի որոշակի տիրույթներում։ Պիեզոէլեկտրական միջավայրի առանձնահատկությունը մեխանիկական և էլեկտրական դաշտերի փոխկապակցվածությունն է, ինչի հետևանքով սահքային դեֆորմացիաները և էլեկտրական պոտենցիալի փոփոխությունները կազմում են միասնական էլեկտրաառաձգական գործընթաց։ Մակերևույթին մոտ տեղակայված թույլ անհամասեռությունները կարող են պայմանավորված լինել նյութական հատկությունների տարածական փոքր փոփոխություններով և ազդել ալիքի տարածման, փուլային ու խմբային բնութագրերի և էներգիայի բաշխման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ալիքային հավասարումների համապատասխան մաթեմատիկական մոդելները, սահմանային պայմանները և դիսպերսիոն հարաբերությունները՝ պարզելու հաճախականության, ալիքային թվի և համակարգի նյութական ու երկրաչափական բնութագրերի միջև կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ամպլիտուդահաճախականային փոխազդեցության վերլուծությանը, քանի որ տարբեր հաճախականային տիրույթներում թույլ անհամասեռության ազդեցությունը կարող է փոփոխել ալիքային դաշտի կառուցվածքը և տարածման բնույթը։ Տեղայնացման երևույթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե ինչ պայմաններում է ալիքի ամպլիտուդը կենտրոնանում մակերևույթամերձ կամ այլ սահմանափակ տիրույթներում և ինչպես է այդ վարքը կախված միջավայրի անհամասեռության բնութագրերից։ Կարող են համեմատվել համասեռ և թույլ անհամասեռ ալիքատարների տեսական արդյունքները՝ բացահայտելու կառուցվածքային փոքր փոփոխությունների ազդեցությունը դիսպերսիայի և ալիքային էներգիայի տարածական բաշխման վրա։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են ակուստոէլեկտրոնային և պիեզոէլեկտրական համակարգերի տեսության համար, որտեղ ալիքների կառավարվող տարածումն ու տեղայնացումը կարող են նշանակություն ունենալ սենսորային, ազդանշանային և ալիքատարային սարքերի ֆիզիկական սկզբունքների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պիեզոէլեկտրականության տեսության, ալիքային մեխանիկայի, շարունակական միջավայրի էլեկտրադինամիկայի և կիրառական մաթեմատիկական մոդելավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել թույլ մակերևույթամերձ անհամասեռությունների ազդեցությունը էլեկտրաառաձգական սահքային ալիքների դինամիկական բնութագրերի և տեղայնացման վրա։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի էլեկտրաէներգետիկական համակարգում վերականգնվող էներգետիկ ռեսուրսների կիրառման ընդլայնման հնարավորությունների և դրանց խթանման տնտեսական, կազմակերպական ու կարգավորիչ մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են երկրի էներգետիկ համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, էլեկտրաէներգիայի արտադրության ավանդական աղբյուրների դերը և էներգետիկ հաշվեկշռի բազմազանեցման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արևային, հողմային, հիդրոէներգետիկ, երկրաջերմային և այլ վերականգնվող ռեսուրսների օգտագործման հնարավորություններին՝ հաշվի առնելով դրանց տեխնիկական ներուժը, տարածքային առանձնահատկությունները և էլեկտրաէներգիայի արտադրության համակարգում ինտեգրման պայմանները։ Վերլուծվում են ոլորտի զարգացմանը նպաստող և խոչընդոտող տնտեսական գործոնները, ներդրումային միջավայրը, նախագծերի ֆինանսավորման հնարավորությունները, արտադրական ծախսերը և պետական աջակցության մեխանիզմները։ Կարևորվում է այնպիսի խթանիչ գործիքների ուսումնասիրությունը, ինչպիսիք են սակագնային քաղաքականությունը, հարկային արտոնությունները, ներդրումային աջակցությունը, երկարաժամկետ գնման մեխանիզմները և մասնավոր հատվածի ներգրավման համար նպաստավոր պայմանների ձևավորումը։ Քննարկվում է պետական կարգավորման և էներգետիկ քաղաքականության նշանակությունը՝ վերականգնվող աղբյուրներից արտադրվող էլեկտրաէներգիայի մասնաբաժնի ավելացման, տեխնոլոգիական զարգացման և էներգետիկ ենթակառուցվածքների արդիականացման տեսանկյունից։ Ուշադրություն է դարձվում նաև վերականգնվող աղբյուրների փոփոխական արտադրողականությամբ պայմանավորված տեխնիկական խնդիրներին, էլեկտրական ցանցի կայունությանը, էներգիայի կուտակման հնարավորություններին և արտադրության ու սպառման հավասարակշռման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող է գնահատվել միջազգային փորձի կիրառելիությունը Իրանի տնտեսական և էներգետիկ առանձնահատկությունների պայմաններում՝ բացահայտելով այն մոտեցումները, որոնք հնարավոր է հարմարեցնել երկրի ազգային էներգետիկ քաղաքականությանը։ Վերականգնվող էներգետիկայի զարգացումը դիտարկվում է նաև շրջակա միջավայրի պահպանության, արտանետումների նվազեցման, բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և երկարաժամկետ էներգետիկ անվտանգության տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նոր տեխնոլոգիաների ներդրման, տեղական արտադրական կարողությունների զարգացման, գիտահետազոտական գործունեության և մասնագիտական ներուժի ձևավորման կարևորությանը։ Համակարգված խթանման քաղաքականությունը կարող է նպաստել էլեկտրաէներգիայի արտադրության կառուցվածքի բազմազանեցմանը, նոր ներդրումների ներգրավմանը և վերականգնվող էներգետիկայի մրցունակության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել էներգետիկ տնտեսագիտության, վերականգնվող էներգետիկայի, պետական կարգավորման, էներգետիկ քաղաքականության և կայուն զարգացման խնդիրներով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։