Լապարոսկոպիկ վիրաբուժության կիրառումը սիմուլտան վիրահատությունների ժամանակ

History

Աշխատությունը նվիրված է պատմական Հայաստանի տարածքում ոստիկանության և հասարակական կարգի պահպանության ինստիտուտների ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրությանը՝ պատմաաշխարհագրական տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում պետական կառավարման և իրավակարգի պահպանության այն կառույցներն են, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում պատասխանատու են եղել բնակչության անվտանգության, հասարակական կարգի, վարչական վերահսկողության և իրավական նորմերի պահպանման համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոստիկանության պատմությունը դիտարկել ոչ միայն որպես իրավապահ համակարգի զարգացման պատմություն, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանների պետական կառուցվածքի, վարչական կազմակերպման և հասարակական հարաբերությունների կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում պատմական Հայաստանի վարչատարածքային բաժանմանը, քաղաքների և բնակավայրերի կառավարման առանձնահատկություններին և այն աշխարհագրական միջավայրին, որտեղ ձևավորվել ու գործել են հասարակական կարգի պահպանության տարբեր մարմիններ։ Հատուկ նշանակություն ունի տարբեր ժամանակաշրջանների համադրական ուսումնասիրությունը, քանի որ քաղաքական իշխանության փոփոխությունները, պետական կառավարման ձևերի վերափոխումը և արտաքին ազդեցությունները անդրադարձել են նաև իրավակարգի պահպանության մեխանիզմների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել ոստիկանության գործառույթների պատմական փոփոխությունները, իրավապահ մարմինների և տեղական վարչական կառույցների փոխհարաբերությունները, հանցավորության ու հասարակական անկարգությունների դեմ պայքարի ձևերը, ինչպես նաև բնակչության և իշխանության միջև իրավական հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Պատմաաշխարհագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս այդ գործընթացները կապել կոնկրետ տարածքների, բնակավայրերի, ճանապարհների, վարչական կենտրոնների և բնակչության տեղաբաշխման հետ՝ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելով իրավապահ համակարգի գործունեության տարածքային առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև աղբյուրագիտական նյութերի ուսումնասիրությանը՝ վարչական փաստաթղթերի, պատմական վկայությունների, քարտեզների և այլ տեղեկությունների համադրմանը, ինչը կարևոր է պատմական իրադարձությունների և կառույցների տեղային ու ժամանակագրական պատկերը վերականգնելու համար։ Հետազոտության արժեքը հատկապես ընդգծվում է այն հանգամանքով, որ ոստիկանության պատմությունը դիտարկվում է լայն պատմական համատեքստում՝ պետականության, վարչական կառավարման, հասարակական կարգի և տարածքային կազմակերպման փոխկապակցվածության շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, պատմական աշխարհագրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, իրավունքի և իրավապահ համակարգերի պատմությամբ հետաքրքրվող մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու պատմական Հայաստանի տարածքներում հասարակական կարգի պահպանության համակարգերի ձևավորման և գործունեության առանձնահատկությունները՝ դրանք ներկայացնելով ժամանակի քաղաքական, վարչական և աշխարհագրական իրողությունների համատեքստում։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է ֆիզիկապես ոչ գծային հատկություններով օժտված գլանային բարակապատ խողովակների, ինչպես նաև գյուղատնտեսական և մելիորատիվ մեքենաների գազահիդրավլիկ շարժաբերների կայունության հետազոտությանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է բարակապատ գլանային տարրերի լարվածադեֆորմացիոն վիճակի ձևավորման առանձնահատկությունները, նյութերի ոչ գծային վարքագիծը և դրանց ազդեցությունը կառուցվածքների կրողունակության ու կայունության վրա։ Քննարկվում են առաձգական-պլաստիկ դեֆորմացիաների, արտաքին և ներքին բեռնվածքների, ճնշման փոփոխությունների և շահագործման պայմանների ազդեցությունը ինժեներական համակարգերի հուսալիության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գազահիդրավլիկ շարժաբերների նախագծման, հաշվարկման և օպտիմալացման խնդիրներին, դրանց աշխատանքային կայունության բարձրացման մեթոդներին և շահագործման ընթացքում հնարավոր խափանումների կանխարգելմանը։ Հետազոտության շրջանակում կիրառվում են մաթեմատիկական մոդելավորման, տեսական մեխանիկայի և կառուցվածքային հաշվարկների մեթոդներ՝ նպատակ ունենալով մշակել ավելի ճշգրիտ մոտեցումներ բարդ տեխնիկական համակարգերի գնահատման համար։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսական և մելիորատիվ մեքենաշինության զարգացման, սարքավորումների հուսալիության բարձրացման և նորարարական ինժեներական լուծումների մշակման համար։ Այն նախատեսված է մեքենաշինության մասնագետների, ինժեներների, կառուցվածքների մեխանիկայի ոլորտի հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և տեխնիկական համակարգերի կայունության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրություն, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Psychology

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ա. Ի. Միրաքյանի գիտական ժառանգությանը և հոգեկան արտացոլման հայեցակարգի զարգացման գործում նրա ունեցած նշանակալի ներդրմանը։ Աշխատության հիմքում ընկած է այն գիտական մոտեցումը, որի համաձայն հոգեկան գործընթացները պետք է դիտարկել ոչ միայն որպես արտաքին աշխարհի ազդեցությունների պասիվ արտացոլում, այլև որպես մարդու ակտիվ ճանաչողական գործունեության, ընկալման և իրականության հետ փոխհարաբերության բարդ համակարգ։ Հետազոտություններում Միրաքյանի հայեցակարգը ներկայացվում է որպես հոգեբանական երևույթների ուսումնասիրման ինքնատիպ մոտեցում, որը հատկապես նշանակալի է ընկալման գործընթացի բնույթի, դրա մեխանիզմների և մարդու կողմից իրականության յուրացման առանձնահատկությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է Միրաքյանի գիտական ուղու և նրա հայեցակարգի ձևավորման նախադրյալների բացահայտումը։ Հեղինակի տեսական հայացքները ձևավորվում են այնպիսի հարցադրումների շրջանակում, որոնք վերաբերում են մարդու հոգեկանի և արտաքին աշխարհի փոխհարաբերությանը, ընկալման կառուցվածքին և հոգեկան արտացոլման մեխանիզմներին։ Այս մոտեցման կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն փորձում է հաղթահարել հոգեկան գործընթացների չափազանց պարզեցված մեկնաբանությունները և մարդու հոգեկան գործունեությունը դիտարկել ավելի ամբողջական համակարգի շրջանակում։ Ուսումնասիրության առանցքային թեման ընկալման գործընթացն է։ Մարդը շրջապատող իրականությունը չի ընկալում որպես արդեն պատրաստ, անփոփոխ տեղեկատվություն․ ընկալման ընթացքում արտաքին ազդեցությունները ներառվում են մարդու գործունեության, փորձի, գիտակցության և անձնային առանձնահատկությունների համակարգում։ Այդ պատճառով ընկալումը ներկայացվում է որպես ակտիվ գործընթաց, որի ընթացքում ձևավորվում է իրականության որոշակի հոգեկան պատկերը։ Այս դրույթը կարևոր նշանակություն ունի հոգեկան արտացոլման բնույթը հասկանալու համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս տարբերակել արտաքին աշխարհի մեխանիկական վերարտադրությունը և մարդու կողմից իրականության ակտիվ հոգեկան յուրացումը։ Միրաքյանի հայեցակարգի առանձնահատկություններից է «ոչարգասիքային» մոտեցման գաղափարը, որը նրա գիտական ժառանգության ուսումնասիրություններում դիտարկվում է որպես կարևոր տեսական սկզբունք։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հոգեկան արտացոլումը չսահմանափակել միայն որոշակի վերջնական արդյունքի՝ պատրաստի հոգեկան պատկերի կամ արդյունքի ձևավորմամբ։ Փոխարենը շեշտադրվում է գործընթացի դինամիկ բնույթը, մարդու ակտիվ ներգրավվածությունը և այն պայմանները, որոնց ներքո ձևավորվում ու փոխակերպվում է հոգեկան արտացոլումը։ Այս տեսանկյունից հոգեկան գործընթացը դիտարկվում է ոչ թե որպես մեկանգամյա արձագանք, այլ որպես շարունակական փոխազդեցության համակարգ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև հոգեկան արտացոլման և գործունեության փոխհարաբերությանը։ Մարդու հոգեկան աշխարհը չի կարող ամբողջությամբ հասկացվել՝ անջատելով այն նրա գործունեությունից։ Մարդը ճանաչում, ընկալում և մեկնաբանում է իրականությունը կոնկրետ գործունեության պայմաններում, իսկ գործունեությունն իր հերթին փոխվում է մարդու ունեցած պատկերացումների և փորձի ազդեցությամբ։ Այս փոխադարձ կապը թույլ է տալիս հոգեկան արտացոլումը դիտարկել որպես ակտիվ և զարգացող գործընթաց։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է հասկանալ, թե ինչու նույն արտաքին իրավիճակը տարբեր մարդկանց մոտ կարող է առաջացնել տարբեր հոգեբանական արձագանքներ և ընկալումներ։ Հետազոտության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ընկալման վերաբերյալ տարբեր տեսություններին և դրանց համեմատությանը։ Միրաքյանի մոտեցման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ավանդական պատկերացումների սահմանափակումները և ցույց տալ այն տեսական հնարավորությունները, որոնք առաջանում են ընկալման գործընթացը ավելի լայն՝ սուբյեկտի և իրականության փոխհարաբերության համատեքստում դիտարկելիս։ Այս առումով նրա հայեցակարգը կարող է դիտարկվել որպես փորձ՝ վերանայելու հոգեկան արտացոլման գործընթացի ուսումնասիրության որոշ հաստատված մոտեցումներ և առաջարկելու այլ մեկնաբանության հնարավորություններ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև սուբյեկտի դերի խնդիրը։ Հոգեկան արտացոլման ընթացքում մարդը հանդես է գալիս ոչ թե որպես արտաքին ազդակների պասիվ ընդունող, այլ որպես ակտիվ սուբյեկտ։ Նրա նախկին փորձը, գործունեությունը, գիտելիքները, հետաքրքրությունները և հոգեկան առանձնահատկությունները կարող են ազդել այն բանի վրա, թե ինչպես է նա ընկալում և մեկնաբանում իրականությունը։ Այս դրույթը հոգեբանական ուսումնասիրության մեջ թույլ է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ անհատական տարբերությունների առաջացման պատճառները և բացատրել հոգեկան գործընթացների բազմազանությունը։ Միրաքյանի հայեցակարգի նշանակությունը չի սահմանափակվում միայն տեսական հոգեբանությամբ։ Նրա գաղափարների հիման վրա հետագայում ուսումնասիրություններ են իրականացվել ընկալման տրանսցենդենտալ հոգեբանության ուղղությամբ, իսկ այդ մոտեցման հնարավոր կիրառությունները դիտարկվել են նաև հոգեթերապիայի և կրթության ոլորտներում։ Հետազոտական աշխատանքներում հատուկ ուշադրություն է դարձվել Միրաքյանի հետևորդների աշխատություններին՝ նրա տեսական սկզբունքների հետագա զարգացման և կիրառման հնարավորությունները բացահայտելու նպատակով։ Կրթական ոլորտում այս մոտեցումը կարող է կարևոր լինել սովորողի ընկալման և ուսումնական գործունեության առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Եթե հոգեկան արտացոլումը դիտարկվում է որպես ակտիվ գործընթաց, ապա ուսուցումը նույնպես չի կարող սահմանափակվել տեղեկատվության փոխանցմամբ։ Սովորողը պետք է դիտարկվի որպես գիտելիքը յուրացնող և վերակազմավորող ակտիվ սուբյեկտ, որի անձնական փորձը և գործունեությունը նշանակություն ունեն ուսումնական նյութի ընկալման ու իմաստավորման համար։ Հոգեթերապիայի համատեքստում ևս այս տեսական մոտեցումը կարող է օգտագործվել մարդու կողմից սեփական փորձի ընկալման և մեկնաբանության առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Հոգեկան իրականությունը դիտարկելով որպես ակտիվորեն ձևավորվող և մեկնաբանվող գործընթաց՝ հնարավոր է ավելի խորությամբ ուսումնասիրել մարդու վերաբերմունքը սեփական ապրումների, շրջապատի և կյանքի իրադարձությունների նկատմամբ։ Ուսումնասիրության կարևոր արդյունքներից մեկն այն է, որ Միրաքյանի գիտական ժառանգությունը հնարավորություն է տալիս հոգեկան արտացոլման խնդիրը դիտարկել ավելի լայն տեսական շրջանակում։ Նրա մոտեցման արժեքը հատկապես դրսևորվում է այն գաղափարում, որ հոգեկան գործընթացները պետք է ուսումնասիրել դրանց ձևավորման, զարգացման և գործունեության հետ փոխկապվածության մեջ։ Այդպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս խուսափել հոգեկան երևույթները մեկուսացված և անփոփոխ արդյունքների վերածելուց և ընդգծում է դրանց դինամիկ ու սուբյեկտային բնույթը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Ա. Ի. Միրաքյանի ներդրումը հոգեկան արտացոլման հայեցակարգի զարգացման գործում կապված է մարդու ընկալման և հոգեկան գործունեության ակտիվ բնույթի շեշտադրման, ընկալման գործընթացի նոր տեսական մեկնաբանությունների մշակման և ոչարգասիքային մոտեցման առաջադրման հետ։ Նրա գաղափարները կարևոր նշանակություն ունեն հայ հոգեբանական մտքի պատմության համար և միաժամանակ ստեղծում են հիմք հոգեբանության այլ բնագավառներում հետագա տեսական ու կիրառական ուսումնասիրությունների համար։

Informatics

Այս աշխատությունը նվիրված է վնասվածքների ախտորոշման և բուժման գործընթացների աջակցման համար նախատեսված խելացի հեռահար համակարգերի մշակման և կիրառման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, արհեստական բանականության և բժշկական տվյալների մշակման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները առողջապահության ոլորտում՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել բժշկական որոշումների կայացման արդյունավետությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են հեռաբժշկության սկզբունքները, բժշկական տվյալների հավաքագրման, վերլուծության և փոխանցման մեխանիզմները, ինչպես նաև համակարգերի կառուցման մոտեցումները, որոնք կարող են աջակցել մասնագետներին վնասվածքների հայտնաբերման, գնահատման և բուժման ընտրության փուլերում։ Հեղինակը անդրադառնում է ինտելեկտուալ ալգորիթմների, տվյալների բազաների և ծրագրային լուծումների կիրառմանը՝ ներկայացնելով դրանց դերը բժշկական օգնության հասանելիության, արագության և ճշգրտության բարձրացման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է թվային առողջապահության զարգացման տեսանկյունից, քանի որ նման համակարգերը կարող են նպաստել հեռավոր վայրերում բժշկական խորհրդատվության կազմակերպմանը և մասնագիտական աջակցություն տրամադրել տարբեր կլինիկական իրավիճակներում։ Աշխատությունը նախատեսված է բժշկական ինֆորմատիկայի, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, կենսաբժշկական ճարտարագիտության և առողջապահության կառավարման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Literature

Ստեղծագործության վերնագիրը կենտրոնանում է բարության էության և դրա իրական իմաստի բացահայտման գաղափարի վրա՝ ընթերցողին ուղղորդելով խորհելու մարդկային առաքինությունների, բարոյական սկզբունքների և հասարակական հարաբերությունների մասին։ Բարությունը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես բարի մտադրություն կամ զգացմունք, այլև որպես մարդու վարքագծում արտահայտվող արժեք՝ կապված ազնվության, կարեկցանքի, ներողամտության, արդարության, անձնազոհության և ուրիշների հանդեպ պատասխանատու վերաբերմունքի հետ։ Վերնագրում ընդգծված «իրական գաղտնիք» ձևակերպումը ենթադրում է բարության խորքային նշանակության որոնում և արտաքին դրսևորումների ու ներքին բարոյական շարժառիթների տարբերակում։ Երկրորդ հատորը շարունակում է նույն թեմատիկ ուղղությունը՝ ներկայացնելով գրքի հաջորդ մասը։ Առանց բովանդակային լրացուցիչ տեղեկությունների հնարավոր չէ վստահորեն որոշել ստեղծագործության սյուժեն, կերպարները կամ ժանրային առանձնահատկությունները, ուստի այն կարելի է բնութագրել որպես բարոյական և հասարակական գաղափարների շուրջ կառուցված գրական նյութ։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև 19-րդ դարի վերջի հայատառ թուրքերեն գրականության և Կոստանդնուպոլսի բազմալեզու հրատարակչական միջավայրի ուսումնասիրության համար՝ արտացոլելով այդ ժամանակաշրջանի ընթերցողական պահանջներն ու մշակութային հաղորդակցության առանձնահատկությունները։