Մարքեթինգային քաղաքականության հայեցակարգը

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է երկարացված հաղորդիչ թիթեղների ոչ գծային մագնիտոառաձգական տատանումների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով էլեկտրամագնիսական դաշտի և մեխանիկական դեֆորմացիաների փոխազդեցությունը։ Գրքում ներկայացվում են մագնիտոառաձգականության տեսական հիմքերը, ոչ գծային տատանումների առաջացման պայմանները և դրանց դինամիկ վարքի հիմնական մոդելները։ Հեղինակը վերլուծում է էլեկտրամագնիսական ուժերի ազդեցությամբ առաջացող լարվածությունների բաշխումը, թիթեղների կայունության կորուստը, ռեզոնանսային երևույթները և բարդ տատանողական ռեժիմների ձևավորումը։ Աշխատության մեջ կիրառվում են դիֆերենցիալ հավասարումների, ոչ գծային դինամիկ համակարգերի և թվային մոդելավորման մեթոդներ՝ համակարգի վարքը տարբեր ֆիզիկական պարամետրերի դեպքում ուսումնասիրելու համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կայունության վերլուծությանը և անցումներին կանոնավորից քաոսային շարժման։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է տեսական ֆիզիկոսների, ինժեներների, նյութագետների և կիրառական մաթեմատիկայի մասնագետների համար՝ նպաստելով մագնիտոառաձգական համակարգերի խորքային ըմբռնմանը և տեխնիկական կիրառությունների զարգացմանը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի՝ միջազգային վարկային շուկային ինտեգրման տնտեսական, ֆինանսական և ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում բանկային համակարգի արտաքին ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը, միջազգային վարկային հարաբերություններին մասնակցության ձևերը, ֆինանսավորման աղբյուրների բազմազանեցումը և արտաքին կապիտալի ներգրավման հետ կապված հնարավորություններն ու ռիսկերն են։ Միջազգային վարկային շուկան դիտարկվում է որպես համաշխարհային ֆինանսական համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով ֆինանսական հաստատությունները կարող են ներգրավել լրացուցիչ միջոցներ, ընդլայնել վարկավորման հնարավորությունները և զարգացնել համագործակցությունը օտարերկրյա բանկերի ու միջազգային ֆինանսական կազմակերպությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի բանկերի միջազգային ֆինանսական հարաբերությունների զարգացման նախադրյալները, արտաքին փոխառությունների կառուցվածքը, դրանց արժեքի ձևավորման գործոնները և միջազգային ֆինանսավորման հասանելիության վրա ազդող մակրոտնտեսական ու ինստիտուցիոնալ պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել երկրի և առանձին ֆինանսական հաստատությունների վարկային ռիսկի գնահատմանը, ֆինանսական կայունությանը, բանկերի կապիտալի և իրացվելիության կառավարմանը, ինչպես նաև արտաքին պարտավորությունների հետ կապված արժութային ու տոկոսադրույքային ռիսկերին։ Կարևոր ուղղություն է ազգային բանկային կարգավորման և միջազգային ֆինանսական չափանիշների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ գնահատելով դրանց նշանակությունը միջազգային գործընկերների վստահության և ֆինանսական շուկաներին հասանելիության տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջազգային վարկային ռեսուրսների ներգրավման ազդեցությանը Հայաստանի ներքին վարկային շուկայի, տնտեսության իրական հատվածի ֆինանսավորման և բանկային ծառայությունների զարգացման վրա։ Միաժամանակ արտաքին ֆինանսական աղբյուրներից կախվածության աճը կարող է դիտարկվել ֆինանսական անվտանգության և արտաքին տնտեսական ցնցումների փոխանցման տեսանկյունից, ինչի պատճառով կարևոր է ֆինանսավորման աղբյուրների հավասարակշռված կառուցվածքի ձևավորումը։ Ինտեգրման գործընթացում նշանակություն ունեն նաև բանկային համակարգի թափանցիկությունը, ֆինանսական հաշվետվողականությունը, ռիսկերի կառավարման համակարգերը և միջազգային գործարար կապերի զարգացումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բանկային գործի, միջազգային ֆինանսների և ֆինանսական շուկաների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանի բանկային համակարգի միջազգային վարկային շուկային ինտեգրման հիմնական պայմանները, սահմանափակումները, ֆինանսական ռիսկերը և զարգացման հնարավոր ուղղությունները։

History

Աշխատությունը նվիրված է հայերի և Միջերկրածովյան աշխարհի միջև ձևավորված պատմական, մշակութային, առևտրային և հասարակական կապերի բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հայկական ներկայությունը դիտարկելով միջերկրածովյան տարածքի փոխկապակցված պատմության համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն ուղիներն ու միջավայրերն են, որոնց միջոցով հայկական համայնքները, վաճառականները, ճանապարհորդները, հոգևորականները և մշակութային գործիչները ներգրավվել են Միջերկրական ծովի ավազանի տարբեր հասարակությունների տնտեսական ու մշակութային կյանքում։ Քննվում են մարդկանց, ապրանքների, գաղափարների, գրքերի և մշակութային սովորույթների տեղաշարժերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ծովային և ցամաքային հաղորդակցությունները նպաստել տարբեր տարածաշրջանների միջև կապերի ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայկական համայնքային կենտրոնների զարգացմանը, առևտրային ցանցերին, նավահանգստային քաղաքների հետ կապերին և սփյուռքյան հաստատությունների դերին հայկական ինքնության պահպանման ու միաժամանակ տեղական հասարակությունների հետ փոխգործակցության գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Կիլիկիայի, Լևանտի, Կոստանդնուպոլսի, իտալական քաղաքների և Միջերկրածովյան այլ կենտրոնների հետ հայկական աշխարհի հարաբերություններին՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում դրանց ունեցած նշանակության տեսանկյունից։ Կարևորվում է կրոնական և մշակութային հաստատությունների, կրթության, ձեռագրերի ու տպագիր գրքերի շրջանառության դերը, որոնց միջոցով ձևավորվել են մտավոր և մշակութային կապեր աշխարհագրորեն հեռու հայկական համայնքների միջև։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայկական սփյուռքի պատմության դիտարկումը ոչ միայն առանձին համայնքների պատմությունների հանրագումարի, այլև փոխկապակցված միջտարածաշրջանային ցանցերի համակարգի տեսանկյունից։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են հայերը պահպանել լեզվական, կրոնական և մշակութային առանձնահատկությունները՝ միաժամանակ մասնակցելով բազմազգ քաղաքների տնտեսական ու հասարակական կյանքին։ Առևտրային փաստաթղթերը, ճանապարհորդական նկարագրությունները, նամակագրությունը, եկեղեցական և համայնքային նյութերը կարող են ծառայել որպես նման փոխհարաբերությունների ուսումնասիրման կարևոր աղբյուրներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայկական սփյուռքի պատմության, միջերկրածովյան ուսումնասիրությունների, տնտեսական ու մշակութային պատմության մոտեցումները՝ հայկական աշխարհի և Միջերկրածովյան տարածաշրջանի միջև դարերի ընթացքում ձևավորված փոխադարձ կապերի ամբողջական պատկեր ստեղծելու նպատակով։

History

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսից մինչև 20-րդ դարի սկիզբն ընկած ժամանակահատվածում Արցախի հասարակական և մշակութային միջավայրի զարգացման հիմնական ուղղությունների ու առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում կրթության, գրականության, մամուլի, թատրոնի, երաժշտության, արվեստի, գրահրատարակչության և հասարակական-մշակութային գործունեության տարբեր դրսևորումները՝ դրանք դիտարկելով ժամանակաշրջանի պատմական և սոցիալական գործընթացների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթական հաստատությունների գործունեությանը, դպրոցական ցանցի զարգացմանը, ուսուցիչների և մտավորականների դերակատարությանը, ինչպես նաև կրթության տարածման նշանակությանը բնակչության մշակութային և հասարակական կյանքի ակտիվացման գործում։ Ուսումնասիրվում են գրական և հրապարակախոսական գործունեությունը, ընթերցանության մշակույթի ձևավորումը, գրքերի ու պարբերական հրատարակությունների տարածումը և դրանց ազդեցությունը հասարակական մտքի զարգացման վրա։ Կարևորվում է Շուշիի՝ որպես տարածաշրջանի նշանակալի կրթական և մշակութային կենտրոններից մեկի դերակատարությունը, որտեղ կենտրոնացած էին բազմաթիվ կրթական, գրական, թատերական և հասարակական նախաձեռնություններ։ Քննության են առնվում մշակութային ընկերությունների, բարեգործական կազմակերպությունների, ստեղծագործական խմբերի և անհատ գործիչների գործունեությունը, որոնք նպաստել են մշակութային արժեքների ստեղծմանը, պահպանմանը և տարածմանը։ Անդրադարձ է կատարվում թատերական ներկայացումներին, երաժշտական կյանքին, ժողովրդական մշակույթի դրսևորումներին, ազգային ավանդույթներին և դրանց փոխազդեցությանը ժամանակի նոր մշակութային երևույթների հետ։ Վերլուծվում է նաև տարածաշրջանի քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական իրադրության ազդեցությունը մշակութային զարգացման վրա, ինչպես նաև Կովկասի այլ կենտրոնների հետ ձևավորված մտավոր ու մշակութային կապերի նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի Արցախի հասարակության մտավոր և մշակութային ներուժի, կրթական ու ստեղծագործական նախաձեռնությունների և մշակութային հաստատությունների զարգացման մասին՝ միաժամանակ բացահայտելով դրանց դերը տարածաշրջանի պատմամշակութային ժառանգության ձևավորման և հետագա սերունդներին փոխանցման գործում։

Other Subjects

Գրադարանագիտական, մատենագիտական և աղբյուրագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի ազգային գրադարանում պահպանվող հայերեն հնատիպ գրքերի ձեռագիր և գրադարանային գրառումների հավաքագրմանը, համակարգմանը և գիտական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հայ գրատպության վաղ շրջանի հրատարակությունների պատմամշակութային նշանակությունը, հնատիպ գրքերի առանձնահատկությունները և դրանցում պահպանված ձեռագիր հիշատակությունների տեղեկատվական արժեքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրքերի էջերին, կազմերին և լուսանցքներին հանդիպող սեփականատիրական նշումներին, ընծայագրերին, հիշատակարաններին, գրադարանային կնիքներին, համարանիշերին և այլ գրառումներին, որոնք կարող են տեղեկություններ հաղորդել գրքերի պատկանելության, շրջանառության և պահպանման պատմության մասին։ Դիտարկվում են գրառումների լեզվական, ժամանակագրական և բովանդակային առանձնահատկությունները, դրանց վերծանման, նկարագրման և դասակարգման սկզբունքները։ Վերլուծվում է նմանատիպ աղբյուրների նշանակությունը հայ գրքի պատմության, գրադարանային հավաքածուների ձևավորման, ընթերցողական մշակույթի և գրքերի տարածման աշխարհագրության ուսումնասիրության համար։ Աշխատության շրջանակներում կարևորվում են հնատիպ գրքերի առանձին օրինակների պատմության վերականգնման, նախկին սեփականատերերի և գրքային հավաքածուների վերաբերյալ տեղեկությունների բացահայտման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ձեռագիր և գրադարանային գրառումների պահպանման, գիտական հրապարակման ու հետագա հետազոտություններում օգտագործման նշանակությանը՝ հայկական գրավոր ժառանգության ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայ գրքի պատմության, մատենագիտության, աղբյուրագիտության, հնատիպ գրքերի ուսումնասիրության և գրադարանային հավաքածուների հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Literature

Աշխատությունը զրույցի ձևով շարադրված գրական-ճանաչողական երկ է, որի կառուցվածքում հիմնական արտահայտչամիջոցը հարցուպատասխանը, մտքերի փոխանակումն ու երկխոսությունն են։ Զրույցի ձևը հնարավորություն է տալիս տարբեր հարցեր ներկայացնելու հաջորդական և մատչելի եղանակով՝ ընթերցողին ներգրավելով քննարկման, համեմատության և ինքնուրույն դատողության գործընթացում։ Այսպիսի երկերում գիտելիքը կամ գաղափարները փոխանցվում են ոչ միայն ուղղակի բացատրությունների, այլև զրուցակիցների կարծիքների, հարցադրումների, պատասխանների և մեկնաբանությունների միջոցով։ «Նորագույն» բնորոշումը մատնանշում է ժամանակակից կամ տվյալ ժամանակաշրջանի համար նոր համարվող հարցերի ու գաղափարների ներկայացման ձգտումը, ինչի շնորհիվ գիրքը կարող է դիտարկվել նաև որպես իր ժամանակի մտավոր և կրթական հետաքրքրությունների արտահայտություն։ Երկխոսական շարադրանքը նպաստում է ընթերցանության մատչելիությանը, մտքերի տրամաբանական կապերի ընկալմանը և տարբեր տեսակետների համադրմանը։ Այն կարող է ծառայել որպես ինքնակրթության, ընդհանուր գիտելիքների ընդլայնման և բանավոր ու գրավոր խոսքի զարգացման միջոց՝ հատկապես այն ընթերցողների համար, ովքեր նախընտրում են նյութը յուրացնել հարցադրումների ու պատասխանների միջոցով։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայալեզու տպագիր գրականության պատմության տեսանկյունից՝ որպես զրույցի ձևով գիտելիք և գաղափարներ տարածելու ավանդույթի օրինակ։ Այն կարող է օգտակար լինել երկխոսական գրականության, կրթական մեթոդների և հայ գրքի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։