Մասսայական գրադարանների տարեկան աշխատանքի գնահատման նորմաները

Literature

Աշխատությունը ֆրանսիացի գրող Վիկտոր Հյուգոյի «Դատապարտյալի վերջին օրը» ստեղծագործության հայերեն թարգմանությունն է, որը ներկայացնում է մահվան դատապարտված մարդու ներաշխարհը, հոգեբանական ապրումներն ու գոյության իմաստի շուրջ մտորումները։ Պատումը կառուցված է դատապարտյալի ներքին խոսքի և անձնական գրառումների ձևով՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հետևելու նրա մտքերի փոփոխությանը, հույսերին, վախերին, հիշողություններին և անորոշ ապագայի հանդեպ ապրումներին։ Ստեղծագործության կենտրոնում ոչ միայն մեկ մարդու ողբերգական ճակատագիրն է, այլև մահապատժի բարոյական ու հասարակական հիմնավորումների հարցը, արդարադատության էությունը և մարդու արժանապատվության պաշտպանությունը։ Հեղինակը դատապարտյալի անհատական փորձառության միջոցով ուշադրություն է հրավիրում այն հոգեբանական տառապանքի վրա, որն առաջանում է սպասումից, ազատության կորստից և կյանքի ավարտի գիտակցումից։ Ստեղծագործությունը նաև քննադատական հայացք է ուղղում պատժի համակարգին՝ ընթերցողին մղելով խորհելու օրենքի, մարդասիրության, հասարակական պատասխանատվության և մարդկային կյանքի արժեքի մասին։ Հոգեբանական խորությամբ, ներքին մենախոսության կիրառմամբ և հուզական լարվածությամբ այն առանձնանում է 19-րդ դարի եվրոպական գրականության մեջ և կարևոր տեղ ունի Հյուգոյի հասարակական-բարեփոխական գաղափարների ներկայացման գործում։ Հայերեն հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ինչպես հայ թարգմանական գրականության պատմության, այնպես էլ եվրոպական հումանիստական գաղափարների տարածման և հայ ընթերցողական մշակույթի զարգացման ուսումնասիրության համար։

Medicine

Գիրքը նվիրված է Երևան քաղաքի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում սովորող ուսանողների առողջական վիճակի համակողմանի հիգիենիկ գնահատմանը՝ դիտարկելով այն գործոնների ամբողջությունը, որոնք կարող են ազդել երիտասարդների ֆիզիկական և հոգեֆիզիոլոգիական առողջության վրա ուսումնական գործընթացի ընթացքում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ուսանողների առողջության պահպանմանն ու ամրապնդմանը վերաբերող հարցեր՝ հաշվի առնելով նրանց առօրյայի առանձնահատկությունները, ուսումնական ծանրաբեռնվածությունը, կենսակերպը, հանգստի և քնի ռեժիմը, սննդակարգը, ֆիզիկական ակտիվությունը և շրջակա միջավայրի պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական միջավայրի հիգիենիկ բնութագրերին, քանի որ լսարաններում անցկացվող երկարատև աշխատանքը, մտավոր լարվածությունը, նստակյաց կենսակերպը և օրակարգի խախտումները կարող են տարբեր կերպ անդրադառնալ ուսանողների առողջական վիճակի վրա։ Ներկայացվող նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու երիտասարդների շրջանում առողջության հետ կապված հնարավոր խնդիրների տարածվածության, դրանց առաջացմանը նպաստող պայմանների և կանխարգելման անհրաժեշտ ուղղությունների մասին։ Աշխատանքը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ ուսանողական տարիքը մարդու կյանքի այն փուլերից է, երբ ձևավորվում և ամրապնդվում են հետագա կյանքի համար նշանակալի առողջապահական սովորություններն ու վարքագծային մոդելները։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բուհերի վարչակազմերի, առողջապահական ծառայությունների, հիգիենայի և հանրային առողջության մասնագետների, ինչպես նաև կրթական միջավայրի կազմակերպմամբ զբաղվող անձանց համար՝ նպաստելով ուսանողների առողջության պահպանմանն ուղղված կանխարգելիչ միջոցառումների մշակմանը և ուսումնական պայմանների բարելավմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել բժշկության, հանրային առողջության, հիգիենայի, կրթության և հարակից մասնագիտությունների ուսանողներին, դասախոսներին, հետազոտողներին և մասնագետներին, ովքեր ուսումնասիրում են երիտասարդների առողջությունը և կրթական միջավայրի ազդեցությունը դրա վրա։

Law

Աշխատությունը նվիրված է սեփականության դեմ ուղղված շահադիտական-բռնի հանցագործությունների իրավական որակման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հանցավոր արարքներն են, որոնց ընթացքում գույքային շահ ստանալու նպատակով կիրառվում կամ սպառնում է կիրառվել բռնություն անձի նկատմամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են նման հանցագործությունների քրեաիրավական բնութագրերը, դրանց հիմնական տարրերը և այն չափանիշները, որոնց հիման վրա իրավապահ մարմինները պետք է տարբերակեն միմյանցից նմանատիպ հանցակազմերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանցագործության օբյեկտին, օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերին, հանցավոր նպատակի բնույթին, բռնության կիրառման ձևին և դրա ազդեցությանը արարքի իրավական գնահատման վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է շահադիտական-բռնի հանցագործությունների սահմանազատումը սեփականության դեմ ուղղված այլ հանցագործություններից, ինչպես նաև անձի կյանքի և առողջության դեմ ուղղված հանցավոր արարքներից։ Քննարկվում են այն բարդ իրավիճակները, երբ մեկ արարքում միաժամանակ առկա են գույքային և անձնական իրավունքների դեմ ուղղված ոտնձգության հատկանիշներ, ինչն անհրաժեշտություն է առաջացնում ճիշտ որոշելու հանցակազմի բնույթը և կիրառելի քրեաիրավական նորմը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև հանցագործության ավարտվածության պահը, հանցակցությունը, հանցափորձը, բռնության աստիճանը, սպառնալիքի իրավական նշանակությունը և հանցավոր մտադրության դրսևորումները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում իրավակիրառ պրակտիկայում հանդիպող խնդիրներին և տարբեր մեկնաբանությունների պատճառներին՝ նպատակ ունենալով նպաստել քրեական իրավունքի նորմերի միատեսակ և հիմնավորված կիրառմանը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև սեփականության իրավունքի և անձի ֆիզիկական ու հոգեկան անձեռնմխելիության քրեաիրավական պաշտպանության արդյունավետության տեսանկյունից։ Հանցագործությունների ճիշտ որակավորումը նշանակալի դեր ունի ոչ միայն հանցավորի նկատմամբ արդարացի պատասխանատվություն սահմանելու, այլև տուժողի իրավունքների և օրինական շահերի լիարժեք պաշտպանության գործում։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի տեսաբանների և պրակտիկ մասնագետների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների և հետազոտողների համար։

Literature

«Թեոֆիլե կամ փոքրիկ ճգնավոր» ստեղծագործությունը պատկանում է կրոնական և հոգևոր-խրատական գրականության այն շրջանակին, որտեղ առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում քրիստոնեական հավատը, հոգևոր դաստիարակությունը, բարոյական արժեքների ձևավորումը և մարդու ներաշխարհի կատարելագործումը։ Ստեղծագործության վերնագիրը ընթերցողի ուշադրությունը հրավիրում է Թեոֆիլեի կերպարի վրա՝ նրան ներկայացնելով որպես փոքրիկ ճգնավոր, որի կերպարի միջոցով ընդգծվում են հոգևոր կյանքի, ինքնազսպման, հավատարմության և բարոյական մաքրության գաղափարները։ Ճգնավորության թեման քրիստոնեական գրականության մեջ ավանդաբար կապված է աշխարհիկ գայթակղություններից հեռանալու, սեփական ցանկությունները վերահսկելու, աղոթքի ու խորհրդածության միջոցով հոգևոր խորություն ձեռք բերելու և աստվածային ճշմարտություններին մոտենալու ձգտման հետ։ Այս համատեքստում ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել որպես հավատքի և անձնական բարոյական պատասխանատվության փոխհարաբերությունն ընդգծող գրական երկ, որտեղ հոգևոր հասունացումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես կրոնական պարտավորությունների կատարում, այլև որպես ներքին աշխատանքի, համբերության և սկզբունքներին հավատարիմ մնալու ընթացք։ Փոքրիկ ճգնավորի կերպարը խորհրդանշական առումով կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ հոգևոր առաքինությունները ներկայացվում են երիտասարդ կամ դեռևս ձևավորվող անհատի կերպարի միջոցով՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով դաստիարակության, բնավորության կերտման և բարոյական գիտակցության զարգացման վրա։ Նման կերպարային կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին խորհելու այն մասին, թե ինչպես են ձևավորվում հավատարմությունը, խոնարհությունը, բարությունը, ինքնազսպումը և սեփական արարքների համար պատասխանատվություն ստանձնելու կարողությունը։ Ստեղծագործության գաղափարական առանցքը կապված է քրիստոնեական աշխարհայացքի այն դրույթի հետ, որ մարդու իրական արժեքը պայմանավորված չէ արտաքին դիրքով կամ նյութական ձեռքբերումներով, այլ նրա հոգևոր հատկանիշներով, մտադրությունների մաքրությամբ և վարքագծի բարոյական հիմքերով։ Ճգնավորության թեման այս առումով ձեռք է բերում նաև դաստիարակչական նշանակություն՝ ընթերցողին ուղղորդելով տարբերակելու անցողիկ ցանկությունները և մնայուն արժեքները, գնահատելու ներքին խաղաղությունը և գիտակցելու ինքնակատարելագործման անհրաժեշտությունը։ Հոգևոր-խրատական գրականությանը բնորոշ այսպիսի թեմատիկ շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև համբերության, նվիրվածության, անձնազոհության, ներողամտության և դժվարությունների հանդեպ տոկունության գաղափարները։ Դրանք քրիստոնեական բարոյագիտության հիմնարար սկզբունքներից են և հաճախ ծառայում են որպես անձնական վարքի ու հասարակական հարաբերությունների գնահատման չափանիշներ։ Գրական առումով ստեղծագործության վերնագիրն ընդգծում է կենտրոնական կերպարի և նրա հոգևոր ինքնության կապը՝ ընթերցողի ուշադրությունը կենտրոնացնելով ոչ այնքան արտաքին գործողությունների, որքան բարոյական ընտրության և ներաշխարհի վրա։ Այսպիսի մոտեցումը բնորոշ է այն երկերին, որոնց նպատակն է գեղարվեստական պատումի կամ օրինակելի կերպարի միջոցով փոխանցել կրոնական ու բարոյական գաղափարներ՝ դրանք դարձնելով հասկանալի, ընկալելի և կիրառելի ընթերցողի առօրյա կյանքում։ Հոգևոր գրականության կարևոր առանձնահատկություններից է նաև խորհրդանշական պատկերների, առաքինությունների հակադրության և բարոյական եզրահանգումների միջոցով ընթերցողի հետ մտավոր ու զգացմունքային կապ հաստատելը։ Թեև ստեղծագործության վերնագրից առաջնային է դառնում ճգնավորության և հոգևոր դաստիարակության թեման, դրա նշանակությունը չի սահմանափակվում միայն կրոնական ուսուցմամբ․ այն առնչվում է նաև մարդու ինքնաճանաչման, կամքի ամրապնդման և արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման ընդհանուր խնդիրներին։ Այս առումով երկը կարող է հետաքրքրել ինչպես քրիստոնեական գրականության և կրոնական դաստիարակության պատմությամբ զբաղվող ընթերցողներին, այնպես էլ հայ գրքի պատմության, հոգևոր մշակույթի և 19-րդ դարի հայերեն գրական ժառանգության ուսումնասիրողներին։ Վենետիկը հայ տպագրության և մշակութային կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ Մխիթարյան միաբանության գործունեության շնորհիվ զարգանում էին հայերեն գրքի հրատարակությունը, կրոնական ու կրթական գրականության տարածումը, լեզվական մշակույթը և ազգային մտավոր ժառանգության պահպանումը։ Այդ միջավայրում շրջանառվող հոգևոր-խրատական երկերը նպաստում էին քրիստոնեական գիտելիքների փոխանցմանը, ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը և բարոյական դաստիարակության գաղափարների ամրապնդմանը։ Նման ստեղծագործությունների պատմամշակութային արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն դրանց կրոնական բովանդակությամբ, այլև հայերեն գրավոր մշակույթի զարգացման մեջ ունեցած դերով։ Դրանք վկայում են այն մասին, որ հայ տպագիր գրականության շրջանակում կարևոր տեղ էր հատկացվում ոչ միայն պատմական, լեզվաբանական կամ գիտական երկերին, այլև այն հրատարակություններին, որոնք նպատակ ունեին ձևավորելու ընթերցողի աշխարհայացքը, խթանելու հոգևոր ինքնակատարելագործումը և պահպանելու քրիստոնեական բարոյական ավանդույթները։ Ընթերցողական տեսանկյունից ստեղծագործությունը կարող է արժեքավոր լինել որպես հոգևոր գրականության թեմատիկ առանձնահատկությունների, ճգնավորական իդեալի և բարոյական դաստիարակության սկզբունքների ուսումնասիրության նյութ։ Այն հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու այն հարցերին, թե ինչ տեղ է զբաղեցնում հավատը անհատի կյանքում, ինչպես է ընկալվում ինքնազսպումը որպես առաքինություն, ինչ դեր ունի ներքին կարգապահությունը բնավորության ձևավորման գործում և ինչպես կարող են հոգևոր սկզբունքները ներգործել մարդու վերաբերմունքի վրա սեփական անձի ու շրջապատի նկատմամբ։ Գրքի նշանակությունը հատկապես ընդգծվում է հայ գրական-մշակութային ժառանգության այն հատվածի համատեքստում, որտեղ կրոնական մտածողությունը, կրթական նպատակները և բարոյական դաստիարակությունը սերտորեն փոխկապակցված էին։ Այսպիսով, ստեղծագործությունը ներկայացնում է հետաքրքրություն ներկայացնող նյութ քրիստոնեական հոգևոր գրականության, ճգնավորական ավանդույթի, հայ տպագրության պատմության և հայ ընթերցողական մշակույթի ուսումնասիրության համար՝ միաժամանակ ընդգծելով հոգևոր արժեքների, բարոյական ինքնակատարելագործման և մարդու ներքին աշխարհի ձևավորման նշանակությունը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ուսումնական թարգմանության լեզվադիդակտիկական առանձնահատկությունների և ռուսաց լեզվի ուսուցման համակարգում դրա դերի ու նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են թարգմանության կիրառման տեսական և մեթոդական հիմքերը, օտար կամ երկրորդ լեզվի յուրացման գործընթացում մայրենի լեզվի ազդեցությունը, ինչպես նաև լեզվական գիտելիքների և հաղորդակցական կարողությունների զարգացման փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական թարգմանության գործառույթներին, դրա կիրառման նպատակներին, արդյունավետության պայմաններին և լեզվի ուսուցման տարբեր փուլերում օգտագործման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում են բառապաշարի, քերականական կառուցվածքների, շարահյուսական առանձնահատկությունների և իմաստային հարաբերությունների յուրացման գործընթացում թարգմանական առաջադրանքների նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում մայրենի և ռուսաց լեզուների համեմատական վերլուծությանը, միջլեզվական փոխազդեցությանը, լեզվական փոխներթափանցման երևույթներին և սովորողների կողմից թույլ տրվող բնորոշ սխալների կանխարգելման մեթոդներին։ Կարևորվում են թարգմանության միջոցով լեզվական գիտակցության զարգացումը, խոսքային հմտությունների կատարելագործումը, տեքստերի իմաստային ընկալումը և միջմշակութային հաղորդակցության կարողությունների ձևավորումը։ Դիտարկվում են գրավոր և բանավոր թարգմանական վարժությունների տեսակները, դրանց ընտրության չափանիշները, ուսումնական նյութերի բարդության աստիճանը և դասավանդման հաղորդակցական մեթոդների հետ համադրման հնարավորությունները։ Աշխատությունն անդրադառնում է նաև ուսումնական թարգմանության առավելություններին ու սահմանափակումներին, սովորողների լեզվական պատրաստվածության գնահատմանը և դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործման ուղիներին։ Այն կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի դասավանդողներին, լեզվաբաններին, թարգմանության տեսության մասնագետներին, մանկավարժներին, մեթոդիստներին, հետազոտողներին և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Economics

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի արդյունաբերության մրցունակության գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով թեթև արդյունաբերության ոլորտին։ Այն ներկայացնում է արդյունաբերական համակարգերի զարգացման տեսական մոտեցումները, մրցունակության ձևավորման գործոնները, գնահատման մեթոդներն ու չափորոշիչները։ Աշխատանքում վերլուծվում են Հայաստանի թեթև արդյունաբերության ներկա վիճակը, զարգացման միտումները, ոլորտի հիմնական խնդիրներն ու հնարավորությունները, ինչպես նաև ներքին և արտաքին շուկաներում մրցունակության բարձրացման վրա ազդող պայմանները։ Ներկայացվում են արտադրության արդյունավետության, կառավարման մեխանիզմների, նորարարությունների ներդրման, ներդրումային միջավայրի և արտահանման ներուժի հետ կապված հարցեր։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի տնտեսագետների, հետազոտողների, ոլորտային մասնագետների, պետական կառավարման ներկայացուցիչների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են արդյունաբերական զարգացման ռազմավարությամբ, մրցունակության գնահատմամբ և Հայաստանի տնտեսության առանձին ճյուղերի զարգացման հեռանկարներով։