Միջին դարերի համառոտ պատմություն

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի տարածքային խոսվածքների և բարբառային տարբերակների ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ լեզվական նյութերի հավաքագրմանը, համակարգմանը և գիտական քննությանը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հայ բարբառագիտության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տարբեր բնակավայրերում և պատմաազգագրական շրջաններում գործածված խոսքի հնչյունական, բառապաշարային, ձևաբանական ու շարահյուսական առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը հատկացվում է կենդանի ժողովրդական խոսքի փաստերին, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել գրական լեզվից տարբերվող տեղական լեզվական ձևերը և դրանց տարածքային բաշխվածությունը։ Նյութերը կարող են ներառել առանձին բառեր, բառաձևեր, արտահայտություններ, դարձվածքներ, նախադասություններ, բանավոր պատմություններ և բանահյուսական բնագրեր, որոնք միաժամանակ լեզվաբանական ու ազգագրական արժեք ունեն։ Հնչյունաբանական մակարդակում կարևորվում են ձայնավորների և բաղաձայնների արտասանական տարբերությունները, պատմական հնչյունափոխությունները և տարբեր խոսվածքներում դրանց դրսևորման օրինաչափությունները։ Ձևաբանական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու գոյականների հոլովման, բայերի խոնարհման, դերանունների և այլ խոսքի մասերի տեղական ձևերը, իսկ բառապաշարային նյութը բացահայտում է տարբեր շրջաններին բնորոշ բառային միավորները, հնաբանությունները, փոխառությունները և իմաստային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի բարբառային տվյալների աշխարհագրական համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է որոշել լեզվական երևույթների տարածման սահմանները և տարբեր խոսվածքների միջև եղած ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հավաքված նյութերը կարևոր են նաև հայերենի պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ բարբառները հաճախ պահպանում են լեզվական այնպիսի հին հատկանիշներ, որոնք գրական լեզվում փոփոխվել կամ դուրս են եկել գործածությունից։ Միաժամանակ տեղական բառապաշարն ու բանավոր խոսքի օրինակները տեղեկություններ են հաղորդում ավանդական կենցաղի, զբաղմունքների, սովորույթների և ժողովրդական աշխարհընկալման մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բարբառագիտության, պատմական լեզվաբանության, լեզվական աշխարհագրության և բանահյուսական նյութերի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպաստելով հայերենի բարբառային բազմազանության փաստագրմանը, դասակարգմանը և լեզվի պատմության առավել ամբողջական վերականգնմանը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է կրտսեր դպրոցականների էկոլոգիական դաստիարակության արդյունավետության բարձրացմանը՝ միջառարկայական կապերի նպատակային և համակարգված կիրառման միջոցով։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ բնության, շրջակա միջավայրի և մարդու ու բնության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ գիտելիքները առավել ամբողջական են ձևավորվում այն դեպքում, երբ դրանք ներկայացվում են ոչ թե առանձին ուսումնական առարկաների շրջանակում, այլ փոխկապակցված և միասնական կրթական գործընթացում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են կրտսեր դպրոցական տարիքի երեխաների տարիքային և հոգեբանամանկավարժական առանձնահատկությունները, նրանց հետաքրքրությունների ձևավորման պայմանները և էկոլոգիական գիտելիքների յուրացման արդյունավետ եղանակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի արժեքների և վերաբերմունքների ձևավորմանը, որոնք երեխային օգնում են գիտակցել բնության պահպանության անհրաժեշտությունը, շրջակա միջավայրի նկատմամբ պատասխանատվությունը և սեփական վարքագծի հետևանքները։ Միջառարկայական կապերի կիրառումը կարող է իրականացվել բնագիտության, մայրենի լեզվի, մաթեմատիկայի, կերպարվեստի, տեխնոլոգիայի, երաժշտության և այլ առարկաների բովանդակության փոխկապակցման միջոցով։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս էկոլոգիական թեմաները ներկայացնել տարբեր տեսանկյուններից և ամրապնդել գիտելիքները գործնական ու ստեղծագործական գործունեության միջոցով։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել էկոլոգիական խնդիրներին նվիրված դասերի, նախագծերի, դիտարկումների, փորձերի, զբոսանքների, խաղերի և գործնական առաջադրանքների կազմակերպման մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում աշակերտների ակտիվ ներգրավվածությանը, քանի որ սեփական դիտարկումների և գործողությունների միջոցով երեխան ավելի հեշտ է գիտակցում բնապահպանական խնդիրների նշանակությունը և ձևավորում պատասխանատու վարքագիծ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են մշակվել և փորձարկվել միջառարկայական դասերի ու առաջադրանքների համակարգեր, որոնք ուղղված են ոչ միայն գիտելիքների փոխանցմանը, այլև էկոլոգիական մտածողության, հետաքրքրության, արժեքային կողմնորոշումների և գործնական հմտությունների զարգացմանը։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է նաև էկոլոգիական դաստիարակության արդյունքների գնահատման չափանիշների և ցուցանիշների առանձնացումը, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել կիրառվող մեթոդների արդյունավետությունը և աշակերտների առաջընթացը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մեթոդական մոտեցումները կարող են կիրառվել տարրական դպրոցի ուսումնական գործընթացում՝ էկոլոգիական բովանդակությունը տարբեր առարկաների հետ նպատակային կապելու և ուսուցման ամբողջականությունն ապահովելու համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տարրական դասարանների ուսուցիչներին, մանկավարժներին, կրթության կազմակերպիչներին, մանկավարժական բուհերի ուսանողներին և էկոլոգիական կրթության ու միջառարկայական ուսուցման խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին։

Literature

Այս աշխատությունը նվիրված է Charles Dowsettի հայագիտական գործունեության ուսումնասիրությանը և նրա ներդրման գնահատմանը հայագիտության զարգացման գործում։ Չարլզ Դաուսեթը բրիտանացի նշանավոր հայագետ էր, որը մեծ ճանաչում է ձեռք բերել հայկական պատմության, գրականության, աղբյուրագիտության և միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրությունների շնորհիվ։ Նրա գիտական գործունեության կարևոր ուղղություններից էին հայկական ձեռագրերի, պատմական աղբյուրների և միջնադարյան մատենագրական հուշարձանների հետազոտությունն ու թարգմանությունը, որոնց միջոցով հայ մշակութային ժառանգությունը հասանելի դարձավ միջազգային գիտական հանրությանը։ Դաուսեթի աշխատությունները նպաստել են Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմության վերաբերյալ բազմաթիվ հարցերի լուսաբանմանը, ինչպես նաև հայագիտական ուսումնասիրությունների զարգացմանը արևմտյան ակադեմիական շրջանակներում։ Նրա հետազոտություններին բնորոշ են աղբյուրագիտական ճշգրտությունը, համեմատական վերլուծության մեթոդների կիրառումը և հայկական նյութի ներկայացումը լայն պատմամշակութային համատեքստում։ Այսպիսով, Չարլզ Դաուսեթի գիտական ժառանգությունը կարևոր դեր է ունեցել հայագիտության միջազգային հեղինակության բարձրացման և հայկական պատմամշակութային արժեքների ճանաչման գործում։

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է տրամաբանական ծրագրերի օպտիմիզացման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել տրամաբանական ծրագրերի կատարման արագությունը, արդյունավետությունը և ռեսուրսների օգտագործման օպտիմալությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տրամաբանական ծրագրավորման հիմնական սկզբունքները, փաստերի և կանոնների միջոցով գիտելիքի ներկայացումը, հարցումների մշակումը և տրամաբանական եզրահանգումների իրականացման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել ծրագրերի աշխատանքի արդյունավետության վրա՝ ներառյալ որոնման տարածության ծավալը, կանոնների դասավորությունը, հաշվարկների կրկնությունը, ռեկուրսիվ կառուցվածքները և միջանկյալ արդյունքների մշակման եղանակները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ծրագրային կառուցվածքների պարզեցման, հաշվարկային բարդության նվազեցման և ավելորդ գործողությունների բացառման հնարավորությունները։ Կարևոր ուղղություն է տրամաբանական եզրահանգումների գործընթացի կատարելագործումը՝ այնպես, որ նույն արդյունքի հասնելու համար պահանջվի ավելի քիչ ժամանակ և հաշվարկային ռեսուրս։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր օպտիմիզացման մեթոդների համեմատական վերլուծություն, դրանց կիրառման պայմանների ուսումնասիրություն և արդյունավետության գնահատում տեսական ու փորձարարական օրինակների միջոցով։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տվյալների ներկայացման ձևի, որոնման ռազմավարությունների և ծրագրի կառուցվածքի ազդեցությանը կատարման արագության վրա։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տրամաբանական ծրագրերի ճիշտ ձևակերպումը, քանի որ ալգորիթմի կառուցվածքային առանձնահատկությունները կարող են էականորեն փոխել համակարգի կողմից կատարվող որոնումների և եզրահանգումների քանակը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել տրամաբանական ծրագրավորման համակարգերի կատարելագործմանը և ավելի արդյունավետ ծրագրային լուծումների մշակմանը։ Օպտիմիզացման մոտեցումները կարող են կիրառվել արհեստական բանականության, գիտելիքների ներկայացման, փորձագիտական համակարգերի, ավտոմատացված տրամաբանության և այլ խնդիրներում, որտեղ անհրաժեշտ է մեծ քանակությամբ կանոնների և տվյալների հիման վրա արագ եզրահանգումներ կատարել։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել համակարգչային գիտությունների և ծրագրավորման մասնագետներին, ալգորիթմների հետազոտողներին, արհեստական բանականության ոլորտի մասնագետներին, ուսանողներին և տրամաբանական ծրագրավորման տեսական ու գործնական խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է ջրային միջավայրում ամինաթթուների և մետաղների իոնների ներկայությամբ հիդրոպերօքսիդների քայքայման ռեակցիաների կինետիկական օրինաչափությունների և մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հիդրոպերօքսիդների քիմիական հատկությունները, դրանց կայունության առանձնահատկությունները և քայքայման գործընթացների վրա տարբեր ֆիզիկաքիմիական գործոնների ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ամինաթթուների և մետաղների իոնների փոխազդեցությանը, դրանց հնարավոր կատալիտիկ կամ արգելակող ազդեցություններին և ռեակցիաների ընթացքի փոփոխման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են հիդրոպերօքսիդների քայքայման արագությունը, ռեակցիաների կինետիկական պարամետրերը, միջանկյալ ակտիվ մասնիկների առաջացման հնարավորությունները և ազատ ռադիկալային գործընթացների նշանակությունը։ Դիտարկվում են ամինաթթուների մոլեկուլային կառուցվածքի, ֆունկցիոնալ խմբերի և մետաղների իոնների հետ կոմպլեքսագոյացման առանձնահատկությունների ազդեցությունները քիմիական ռեակցիաների ընթացքի վրա։ Կարևորվում են լուծույթի թթվայնության, ջերմաստիճանի, ռեագենտների կոնցենտրացիաների և մետաղների իոնների բնույթի ազդեցությունները հիդրոպերօքսիդների քայքայման արագության ու ուղղության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել քիմիական կինետիկայի փորձարարական մեթոդներ, սպեկտրալ վերլուծության եղանակներ և մաթեմատիկական հաշվարկներ՝ ռեակցիաների արագության հաստատունները որոշելու և հնարավոր մեխանիզմները պարզաբանելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում մետաղների փոփոխական օքսիդացման աստիճանների, օքսիդավերականգնման գործընթացների և ռեակցիոն միջավայրում առաջացող ակտիվ թթվածնային մասնիկների դերին։ Առանձնացվում են ամինաթթուների կառուցվածքային առանձնահատկությունների և դրանց քիմիական ակտիվության միջև կապերը, ինչպես նաև տարբեր մետաղական իոնների մասնակցությամբ ընթացող ռեակցիաների համեմատական ուսումնասիրության հնարավորությունները։ Կարևորվում է նաև ստացված կինետիկական տվյալների հիման վրա ռեակցիաների հավանական փուլերի բացահայտումը և դրանց տեսական մեկնաբանությունը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել ջրային լուծույթներում օքսիդացման գործընթացների, կենսաբանական համակարգերում պերօքսիդային միացությունների փոխակերպումների և մետաղակատալիտիկ ռեակցիաների օրինաչափությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Այն գիտական նշանակություն ունի ֆիզիկական քիմիայի, քիմիական կինետիկայի, կենսաօրգանական քիմիայի և օքսիդավերականգնման գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քիմիկոսների, կենսաքիմիկոսների, ֆիզիկաքիմիական գործընթացների հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է նավագնացության տեսական և գործնական գիտելիքների համակարգված ուսուցմանը՝ ներկայացնելով ծովային ճանապարհորդությունների, նավերի ուղղորդման, տարածական կողմնորոշման և ծովային ուղիների որոշման հետ կապված գիտական ու մասնագիտական սկզբունքները։ Այն նախատեսված է նավագնացության վերաբերյալ հիմնարար գիտելիքներ փոխանցելու և ընթերցողին ծովային կողմնորոշման ու նավի կառավարման տեսական հիմքերին ծանոթացնելու համար։ Երեք գրքից բաղկացած կառուցվածքը վկայում է նյութի համակարգված և ուսումնական սկզբունքով կազմակերպման մասին՝ հնարավորություն տալով նավագնացության բազմաբնույթ հարցերը ներկայացնել առանձին, բայց փոխկապակցված թեմատիկ բաժիններով։ Բովանդակության հիմնական շրջանակը վերաբերում է ծովային տարածություններում ուղղության և դիրքի որոշմանը, աշխարհագրական կողմնորոշմանը, հեռավորությունների ու ընթացուղիների հաշվարկին, ինչպես նաև նավի շարժման և ճանապարհորդության կազմակերպման համար անհրաժեշտ գիտելիքներին։ Նավագնացության գիտությունը սերտորեն կապված է աշխարհագրության, աստղագիտության, մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի հետ, ուստի այսպիսի ուսումնական աշխատության կարևոր բաղադրիչներն են երկնային մարմինների միջոցով կողմնորոշման սկզբունքները, աշխարհագրական կոորդինատների ընկալումը, ուղղությունների որոշումը, քարտեզների օգտագործումը և ծովային ուղիների հաշվարկման եղանակները։ Աշխատության ուսուցողական բնույթը ենթադրում է գիտական հասկացությունների հետևողական ներկայացում՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին ծանոթացնել նավագնացության մասնագիտական լեզվին, կիրառվող մեթոդներին և ծովային ճանապարհորդությունների կազմակերպման տրամաբանությանը։ Նման գիտելիքները կարևոր նշանակություն ունեն ոչ միայն նավի ընթացքը ճիշտ ուղղորդելու, այլև ծովային տարածություններում անվտանգ և արդյունավետ տեղաշարժ ապահովելու, ճանապարհի տևողությունը գնահատելու, դիրքի փոփոխությունները վերահսկելու և տարբեր աշխարհագրական պայմաններում կողմնորոշվելու համար։ Գրքի գիտական արժեքը պայմանավորված է նավագնացության՝ որպես կիրառական գիտության ներկայացմամբ, որտեղ տեսական գիտելիքները անմիջականորեն առնչվում են գործնական խնդիրների լուծմանը։ Այն արտացոլում է ծովային գիտությունների զարգացման այն ավանդույթը, որի շրջանակում մաթեմատիկական հաշվարկները, աստղագիտական դիտարկումները, աշխարհագրական տեղեկությունները և տեխնիկական հմտությունները միավորվում էին նավագնացության միասնական գիտակարգում։ Պատմամշակութային տեսանկյունից աշխատությունը հետաքրքիր է նաև հայալեզու գիտատեխնիկական գրականության զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ ծովագնացության վերաբերյալ մասնագիտական գիտելիքի հայերեն ներկայացումը նպաստում էր գիտական հասկացությունների տարածմանը և հայերենով տարբեր կիրառական բնագավառներ ուսումնասիրելու հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Այն վկայում է կրթական գրականության թեմատիկ բազմազանության, գիտության տարբեր ճյուղերի նկատմամբ հետաքրքրության և մասնագիտական գիտելիքը հայերենով մատուցելու ձգտման մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նավագնացության պատմությամբ, ծովային աշխարհագրությամբ, աստղագիտական կողմնորոշմամբ, քարտեզագրությամբ և գիտատեխնիկական մտքի զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն արժեքավոր է նաև հայ հին տպագիր գրքի և հայալեզու մասնագիտական ուսումնական գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ներկայացնելով այն գիտելիքների շրջանակը, որոնք կարևոր էին ծովային ճանապարհորդությունների, աշխարհագրական հետազոտությունների և նավագնացության մասնագիտական պատրաստության համար։