Микромицеты каштановых почв Армении и их деструктивная активность на композиционных материалах

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է գնաճի նպատակադրման ռազմավարության տեսական և գործնական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական միջավայրին։ Գրքում ներկայացվում է գնաճի նպատակադրման՝ որպես ժամանակակից դրամավարկային քաղաքականության կարևորագույն մոտեցման ձևավորման տրամաբանությունը, դրա հիմնական սկզբունքները, նպատակները, նախադրյալներն ու կիրառման մեխանիզմները։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են կենտրոնական բանկերը սահմանում գնաճի նպատակային ցուցանիշը, ինչպիսի գործիքներով են փորձում ապահովել գների կայունությունը և ինչ նշանակություն ունեն դրամավարկային քաղաքականության տոկոսադրույքները, գնաճային սպասումները, փողի առաջարկը, փոխարժեքը և տնտեսական ակտիվությունը այդ գործընթացում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գնաճի նպատակադրման ռազմավարության տեսական հիմքերին՝ մակրոտնտեսական հավասարակշռությանը, Ֆիլիպսի կորին, ռացիոնալ և հարմարվողական սպասումներին, դրամավարկային փոխանցման մեխանիզմին, կենտրոնական բանկի անկախությանը և դրամավարկային քաղաքականության նկատմամբ վստահությանը։ Աշխատանքը նաև դիտարկում է այն պայմանները, որոնց առկայության դեպքում գնաճի նպատակադրումը կարող է արդյունավետ գործել, ինչպես նաև այն սահմանափակումներն ու ռիսկերը, որոնք կարող են առաջանալ փոքր և բաց տնտեսություններում։ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով քննարկվում են գնաճային գործընթացների առանձնահատկությունները, դրամավարկային քաղաքականության ինստիտուցիոնալ զարգացումը, Հայաստանի Կենտրոնական բանկի կողմից գնաճի նպատակադրման ռազմավարության կիրառման տրամաբանությունը և դրա ազդեցությունը գների կայունության ապահովման վրա։ Կարևորվում են նաև արտաքին տնտեսական շոկերի, փոխարժեքի տատանումների, ներմուծվող գնաճի, համաշխարհային գների փոփոխությունների և ներքին պահանջարկի ազդեցությունը գնաճային միջավայրի վրա։ Գրքի բովանդակությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտությամբ զբաղվող ուսանողների, հետազոտողների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների և դրամավարկային քաղաքականության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն գնաճի նպատակադրման ռազմավարության տեսական էությունը, այլև դրա կիրառման առանձնահատկությունները Հայաստանի տնտեսության պայմաններում։ Աշխատանքը համադրում է տեսական դրույթներն ու Հայաստանի փորձը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են մակրոտնտեսական տեսությունները վերածվում գործնական դրամավարկային որոշումների և ինչ դեր ունեն գների կայունությունը, տնտեսական կանխատեսելիությունն ու հանրության վստահությունը երկրի տնտեսական զարգացման գործում։

Other Subjects

Տեղեկատու և մատենագիտական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է 2011 թվականին նշվող պատմական, մշակութային, գիտական, գրական և հասարակական նշանակություն ունեցող հիշարժան տարեթվերի ներկայացմանը։ Հրատարակության հիմնական նպատակն է համակարգված տեղեկություններ տրամադրել նշանավոր իրադարձությունների, պատմական դեմքերի, գիտնականների, գրողների, արվեստագետների և հասարակական գործիչների ծննդյան ու մահվան տարելիցների, ինչպես նաև կարևոր պատմական իրադարձությունների հոբելյանների վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային և համաշխարհային պատմության, մշակույթի, գիտության, կրթության ու գրականության զարգացման մեջ նշանակալի դեր ունեցած անձանց և իրադարձությունների հիշատակմանը։ Ժողովածուի շրջանակներում կարող են ներկայացվել հիշարժան օրերի ժամանակագրական ցանկեր, համառոտ կենսագրական տեղեկություններ, պատմական ակնարկներ և համապատասխան գրականության մատենագիտական հղումներ։ Դիտարկվում են տարբեր ժամանակաշրջանների կարևոր իրադարձությունները՝ հնարավորություն ընձեռելով ընթերցողներին ծանոթանալու դրանց պատմական ու մշակութային նշանակությանը։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես օժանդակ աղբյուր գրադարաններում, կրթական հաստատություններում և մշակութային կազմակերպություններում թեմատիկ ցուցահանդեսների, հիշատակի միջոցառումների, գրական երեկոների և ճանաչողական ծրագրերի կազմակերպման համար։ Այն նպաստում է պատմամշակութային հիշողության պահպանմանը, նշանավոր անհատների գործունեության հանրահռչակմանը և տեղեկատվական ու մատենագիտական աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մանկավարժների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, պատմաբանների, ուսանողների և պատմամշակութային տարեթվերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Geography

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ռեգիոնալ քաղաքականության աշխարհագրական նախադրյալների ուսումնասիրությանը՝ վերլուծելով այն բնական, տնտեսական և բնակչային գործոնները, որոնք ձևավորում են երկրի տարածքային զարգացման առանձնահատկությունները և տարածաշրջանային անհամաչափությունները։ Հեղինակը դիտարկում է Հայաստանի բարդ լեռնային ռելիեֆը, բարձրության զգալի տատանումները և սահմանափակ հարթավայրային տարածքները որպես հիմնական բնական գործոններ, որոնք ազդում են բնակեցման ձևերի, ենթակառուցվածքների զարգացման և տնտեսական գործունեության տեղաբաշխման վրա։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է նաև կլիմայական բազմազանությունը՝ պայմանավորված բարձրության գոտիականությամբ, ինչը ազդում է գյուղատնտեսության կառուցվածքի, մասնավորապես ոռոգվող հողագործության և անասնապահության զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակչության տարածքային բաշխմանը, քաղաքների և գյուղական բնակավայրերի անհամաչափ զարգացմանը, ինչպես նաև Երևանի՝ որպես կենտրոնական տնտեսական և վարչական հանգույցի գերակշռող դերին։ Վերլուծվում են նաև տրանսպորտային և հաղորդակցական ցանցերի առանձնահատկությունները, որոնք մեծապես պայմանավորված են լեռնային ռելիեֆով և սահմանափակ միջտարածքային կապերով, ինչն ազդում է տարածաշրջանների տնտեսական ինտեգրման մակարդակի վրա։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև բնական ռեսուրսների տեղաբաշխումը և դրանց օգտագործման հնարավորությունները՝ արդյունաբերության և էներգետիկայի զարգացման համատեքստում։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ ռեգիոնալ քաղաքականության ձևավորումը պետք է հիմնված լինի տարածքային հավասարակշռության ապահովման, ենթակառուցվածքների զարգացման և տարածաշրջանների սոցիալ-տնտեսական անհամաչափությունների նվազեցման վրա։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հայաստանի ռեգիոնալ քաղաքականության աշխարհագրական նախադրյալները որպես բնական և սոցիալ-տնտեսական գործոնների փոխկապակցված համակարգ, որը որոշում է երկրի տարածքային զարգացման ռազմավարական ուղղությունները։

Economics

Տնտեսագիտական, կառավարման և կորպորատիվ սոցիալական պատասխանատվության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հեռահաղորդակցության ոլորտում գործող կազմակերպությունների սոցիալական պատասխանատվության քաղաքականության ուսումնասիրությանը և դրա արդյունավետության գնահատմանը։ Քննության են առնվում կորպորատիվ սոցիալական պատասխանատվության տեսական հիմքերը, զարգացման հիմնական մոտեցումները և դրա նշանակությունը ժամանակակից կազմակերպությունների ռազմավարական կառավարման համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեռահաղորդակցության ընկերությունների սոցիալական, տնտեսական և բնապահպանական պարտավորություններին, շահակից կողմերի հետ փոխհարաբերություններին և պատասխանատու գործարար վարքագծի ձևավորման առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են աշխատակիցների սոցիալական պաշտպանության, սպառողների իրավունքների պահպանման, ծառայությունների հասանելիության, թվային ներառականության և համայնքային զարգացման ծրագրերի իրականացման հնարավոր ուղղությունները։ Քննարկվում են կորպորատիվ սոցիալական պատասխանատվության քաղաքականության գնահատման չափանիշները, սոցիալական ներդրումների արդյունավետության ցուցանիշները, հաշվետվողականության մեխանիզմները և միջազգային չափորոշիչների կիրառման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Հայաստանի հեռահաղորդակցության ընկերությունների սոցիալական ծրագրերը, հրապարակային հաշվետվությունները, կազմակերպական ռազմավարությունները և հասարակության տարբեր խմբերի հետ համագործակցության ձևերը։ Անդրադարձ է կատարվում սոցիալական պատասխանատվության ազդեցությանը կազմակերպությունների հեղինակության, հաճախորդների վստահության, աշխատակիցների ներգրավվածության և երկարաժամկետ մրցունակության վրա։ Կարևորվում է սոցիալական պատասխանատվության քաղաքականության համակարգված գնահատումը՝ իրականացվող ծրագրերի արդյունքների չափելիության, թափանցիկության և կազմակերպությունների կայուն զարգացման ապահովման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կորպորատիվ կառավարման, գործարար էթիկայի, սոցիալական պատասխանատվության, հեռահաղորդակցության տնտեսագիտության և Հայաստանի կազմակերպությունների կայուն զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է բառակազմական համակարգի ուսումնասիրությանը գործառական տեսանկյունից՝ հատկապես գոյականական հիմքերից նոր բառերի կազմության նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում բառակազմական հարացույցն է՝ որպես միևնույն հիմքից կամ ելակետային բառից ձևավորվող ածանցյալ միավորների կազմակերպված ամբողջություն, որի անդամները միմյանց հետ կապված են կառուցվածքային, իմաստային և գործառական հարաբերություններով։ Քննվում է, թե ինչպես է ելակետային գոյականը հանդես գալիս տարբեր ածանցյալների ձևավորման հիմք և ինչպիսի օրինաչափություններ են գործում բառակազմական միջոցների ընտրության ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բառակազմական հարացույցի անդամների գործառական տարբերակմանը, դրանց հաղորդակցական նշանակությանը և խոսքում կիրառության առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են ածանցյալ բառերի իմաստային խմբերը, բառակազմական նշանակությունների փոխհարաբերությունները և այն սահմանափակումները, որոնք պայմանավորում են տվյալ հիմքից որոշակի կառուցվածքի բառերի ստեղծման հնարավորությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է ձևաբանական կառուցվածքի և բառային իմաստի փոխազդեցությունը՝ բացահայտելով, թե բառաստեղծման գործընթացում ինչպես են համադրվում լեզվի ձևական հնարավորությունները և հաղորդակցական պահանջները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բառակազմական արտադրողականության խնդիրը՝ պարզաբանելով, թե ինչու որոշ կաղապարներ ակտիվորեն օգտագործվում են նոր բառերի ստեղծման համար, մինչդեռ մյուսները սահմանափակ կիրառություն ունեն կամ բնորոշ են լեզվի որոշակի շերտերի։ Ուսումնասիրվում է նաև ածանցյալ միավորների ոճական և գործառական բաշխումը տարբեր խոսքային միջավայրերում, դրանց հարաբերությունը բառապաշարի համակարգի և անվանողական պահանջների հետ։ Գործառական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բառակազմությունը դիտարկել ոչ միայն որպես պատրաստի կառուցվածքների ձևական համակարգ, այլև որպես լեզվական հաղորդակցության ընթացքում նոր անվանումների ստեղծման և իմաստների արտահայտման գործուն մեխանիզմ։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում բառակազմական հարացույցի ներքին կառուցվածքին, դրա ամբողջականությանը, հնարավոր բաց դիրքերին և առանձին անդամների միջև եղած իմաստային կապերին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բառակազմության տեսության, ձևաբանության, բառագիտության և գործառական լեզվաբանության մոտեցումները՝ նպաստելով ածանցյալ բառերի համակարգային կազմակերպման և խոսքային գործառույթների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Pedagogy

Հրատարակությունը վերաբերում է Ներսիսյան դպրոցին կատարված ընծայաբերությանը՝ ներկայացնելով հայ կրթական հաստատությանն աջակցելու և նրա գործունեությանն օժանդակելու գաղափարը։ Ներսիսյան դպրոցը կարևոր տեղ է զբաղեցրել հայ կրթական կյանքի պատմության մեջ՝ նպաստելով հայեցի կրթության տարածմանը, գրագիտության զարգացմանը և մտավորական սերունդների ձևավորմանը։ Դպրոցներին ուղղված նվիրատվություններն ու ընծայաբերությունները պատմականորեն եղել են կրթական գործի նյութական և հասարակական աջակցության կարևոր միջոցներից՝ հնարավորություն տալով հոգալու հաստատությունների կարիքները, պահպանելու ուսումնական գործունեության շարունակականությունը և բարելավելու կրթության կազմակերպման պայմանները։ Այսպիսի հրատարակությունը կարող է արտացոլել նվիրատվության նպատակը, կրթական հաստատության հանդեպ բարերարների կամ հասարակական շրջանակների վերաբերմունքը և դպրոցին աջակցելու նշանակությունը։ Ընծայաբերության գաղափարը միաժամանակ ընդգծում է կրթության նկատմամբ հասարակական պատասխանատվությունը և այն համոզմունքը, որ դպրոցների զարգացումը կարևոր պայման է լեզվի, մշակույթի ու ազգային մտավոր կյանքի պահպանման համար։ Նյութը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ բարեգործության պատմության, կրթական հաստատությունների ֆինանսավորման և հասարակական աջակցության ձևերի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն նաև արժեքավոր է Ներսիսյան դպրոցի պատմության և տասնիններորդ դարի հայ կրթական միջավայրի հետազոտողների համար՝ որպես դպրոցական կյանքի կազմակերպմանն ու զարգացմանն առնչվող պատմական հրատարակություն։